Atos 16

Tupana Puraca'alo Mari (YCN) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 E Pablo, Silas, quele iphaño piño Derbe ejé. Reyá ne'ejná Listra ejo. Re apú Jesucristo ja'apiyá jema'ajeri i'imari. Rií i'imari Timoteo. Raló i'imayo judíona ja'aló. Jesucristo ja'apiyá jema'ajeyo caja ru'umacá. Griégona ja'a rara'apá i'imacá.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Ajopana Jesucristo ja'apiyá jema'ajeño, Listra e i'imacaño, pura'añó palá Timoteo nacú. Ñaqué caja Iconio ehuájena pura'acó rinacu palá.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pablo huátari Timoteo apú rijhuáque'ehue penaje. Aú rimata'á richinuma pamineco, judíona, na'apaca ehuá i'imacaño, pechu i'imacá piyá rinacu: “Uncá Tupana hua'ateje calé ricá” que. Caja judíona, rehuá i'imacaño, hue'epiño rara'apá i'imacá griégona ja'a. Aú napechu i'imajla ilé que rinacu. Rihuata rihuá'acana najhua'ató. Timoteo quemari: “Je” que.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 E ri'ijná najhua'até ají que ya'ajnaje. Ne'ejnajica ehuá na'apátajica Jesucristo ja'apiyá jema'ajéñojlo riyucuna, méqueca nemacá nacaje nacú Jerusalén e i'imacá. Jesucristo huacára'acarena, Jesucristo hua'atéjena huacára'ajeño, Jerusalén e i'imacaño, quele lana'añó papera chojé nacaje méqueca nahuátacare nala'acá. Ricá yucuna na'apátaque ajopánajlo, ajopánajlo que.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Apú pajimila ejo, apú pajimila ejo que ne'ejnajica riyucuna i'imacana nacú. Marí caje aú richaje, richájeno que Jesucristo hua'atéjena pechu i'imacá Jesucristo chojé caphí. Hue'echú ca'alá queja ajopana piño jema'ajica Jesucristo ja'apiyá huajé que. Najhua'até richaje íqui'ica Jesucristo hua'atéjena i'imajica.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 E caja na'apá piño ají que Frigia te'eré e'iyohuá. Ejomi na'apá piño Galacia te'eré e'iyohuá. Re'iyohuá na'apá pu'ucuja, uncale Tupana Pechu yurila ne'emacá Tupana puráca'alo yucuna rehuájenajlo. Asia te'eré nacojena ne'emacá.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 E caja nephá Misia te'eré nacojé. Rejé napechu i'imá: “Chuhua hue'ejnajica Bitinia te'eré ejo.” E'iyonaja Jesús Pechu quemari najló: “I'ijnaniya rejo.”
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Raú na'apá pu'ucuja Misia te'eré ahua'ayá, huitúca'año ají que pajimila punuma chojé. Pajimila ií i'imari Troas.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Rejé natajnó. E lapí Pablo amari ina'uqué ya'atacó rijló iná amaca iná tapú queja. Ramá pajluhuaja ina'uqué tára'aco, Macedonia eyaje ri'imacá. E rimá rijló:
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Quéchami Pablo i'imacá huajló riyucuna. Ñaquele hua'ó huanane lamá'ataje, hue'ejnacáloje Macedonia te'eré ejo penaje. Nucá, Lucas, lana'arí marí papera chojé, i'ijnari caja najhua'até. Huahue'epí quehuaca jo'ó Tupana huátaca hue'ejnacá rejo. Tupana i'imatari iná capichácajo liyá, hue'emacáloje riyucuna rehuá i'imacáñajlo penaje, rihuata hue'ejnacá rejo.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Troas e huahuitúca'a huapuru chojé. Hue'ejná ají que íqui'ini paranácuhua ejé. Rií i'imari Samotracia. Reyá hua'apá piño. Muní caje chu huephá pajimila Neápolis ejé.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 E hua'apá piño ají que pajimila Filipos ejo. Romano naquiyana huánija i'imaño ricá pajimila e'iyá júpimi. Apú pajimila chaje rehuá que ricá. Re hue'emá meque cálaja.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 E caja huatána'acaje huacajé hua'apá pajimila yámojo. Re huephá juni turenaje, rejé judíona naquiyana jahuacaño Tupana hua'até pura'ajó. Rejé huephá nanacu. Inaana huánija i'imaño re. Rejé huayá'o najhua'até. Re hue'emá Tupana puráca'alo yucuna najló.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Pajluhuájaru nanaquiyana ií i'imari Lidia. Pajimila Tiatira eyájeru ru'umacá. Le'ejepelaji, a'arumacaji palá nojé, ipirálucu nojé, ro'oqué ajopana ina'uquejlo liñeru aú. Ricá i'imaqué rusápaca'ala. Cajrú caja rupechu i'imajica Tupana nacú. Roma'á Pablo i'imacá Jesucristo yucuna najló. E'iyohuá que Tupana a'acá ruñaté, roma'acáloje Pablo puráca'alo ja'apiyá penaje.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Rejomi nala'á bautizar rucá. Ruñacaré chujena hua'até nala'á rucá bautizar. Ejomi rumá huajló:
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Apú huacajé piño hue'ejnajla Tupana hua'até napura'acó ejo. E huephata pajluhuájaru inanaru iñe'epú chu. Jiñá pechu i'imari ro'iyá. Jiñá pechu a'aqueri ruñaté, ruhue'epícaloje ajopana ina'uqué tucumá najló raú penaje. Majopeja rusápajica rucarihuátena hua'até. Ina'uqué naquiyana a'aqueño rucarihuátenajlo liñeru, ruhue'epícaloje natucumá najló raú penaje. Marí que nacánajica cajrú liñeru najluhua.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Huephata rucá, penájeja ro'opaca huápumi chu. Pablo i'imari caja huajhua'até. Huápumi chu ruchira'acó jahuíyo'ocaje nacú. Marí que rumájica huanacu:
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Júpija rohuíyo'oca ñaqueja huani. Caja ehuaja roya'áta Pablo jahuíyo'ocaje aú. Aú ripajno'ó riyámojo ruchaje yacá'ajo. E rimá jiñá pechu ro'iyá i'imacárejlo:
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 E caja rucarihuátena hue'epiño caja jiñá pechu jácho'oco ro'iyayá i'imacá. Nahue'epí caja uncá meño'ojó nacánala najluhua liñeru rupechu aú reyá a'ajná ño'ojó. Marí caje chona napatá Pablo, Silas, quele. Najña'á necá ají que le'ejepelaji ñacarelana ejo. Re nahuacára'ajeño i'imaño. Necá ejo najña'á ne'emacá.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Na'á necá nahuacára'ajeñojlo, nemá najló:
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Apú caje huani napuráca'alo nemacare nacú. Uncá caja huapechu que calé napechu. Ñaquele uncá meño'ojó huecá, Romano naquiyana, jema'alá napuráca'alo ja'apiyá —que nemacá najló.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Marí caje aú cajrú ina'uqué yúcha'año Pablo, Silas, quele cha. E nahuacára'ajeño huacára'año naca'acá nanaquiyó na'arumacá. Ejomi nahuacára'a naña'atácana a'ahuaná aú.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Cajrú naña'ataca necá. Ejomi naca'á necá ina'uqué huajáquelana chojé. Nemá nahua'aphejlo:
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Napuráca'alo aú nahua'aphé ca'arí necá ina'uqué huajáquelana chojé. Caja penaje i'imacá ucapú chojé ritá nachá. Ne'epucu chojé ra'á mirapehua caje ne'epucu patajona penaje.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 E caja lapí jenaje que Pablo, Silas, quele pura'añó Tupana hua'até. Nataní caja Tupana yale. Ajopana, re i'imacaño ina'uqué huajáquelana chu, jema'añó natanica.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 E caja mana'í chiyó te'erí ñaca'acó na'apiyá cajrú. Raú cajrú nahuajáquelana cujúca'ataco piyuqueja, hua'ató rinumaná piyuque me'etátaco raú. Nahuajácarena i'imacaño richu jepo'oqueja ne'emacá curete aú. Hua'ató caja curete huicho'otaco nanaquiyá. Huicho'oquéjami curete patacó nanacu.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Ejéchami nahua'aphé apoca, amari me'etátaqueja rinumaná i'imacá. Aú rero'ó rijo'ojohua rinacu cúhua'aco, rinócaloje ricó raú penaje. Ina'uqué nahuajácarena ñaajico pachá, ne'emacana nóqueri nahua'aphé. Ramaca aú me'etátaqueja rinumaná ripechu i'imá: “Caja neícho, chuhua nonójica nocó.”
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ejéchami Pablo jahuíyo'oca rijló:
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 E nahua'aphé quemari apujlo, rijña'acáloje rijló ricamaré penaje. Ra'á rijló ricá. E jecho'oquelo rimujlúca'aca Pablo, Silas, quele chaje. Cajrú ricurúcaca riquero'ocó aú. E rijláma'o ne'emá nacojé.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ejomi rácho'o, rihuá'a necá huaca'apojo. E rimá najló:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Nemá rijló:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 E Pablo, rijhuáque'ehue, quele i'ijnaño rijhua'até riñacaré ejo. Re ne'emá Tupana puráca'alo yucuna rijló, rijhua'atéjenajlo, quele.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 E caja lapihuá i'imari nachá. E nahua'aphé ipari Pablo, Silas, quele naña'atácare necá aphumi chiyá pamineco. Ejomi nala'á bautizar ricá, riyajalo, riyani, quele.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 E rihuá'a piño necá riñacaré chojé, ra'á najló a'ajnejí. Pu'ují ripechu i'imacá, ra'acale ricó Jesucrístojlo maapami que, ri'imatácaloje ricá capichácajo liyá penaje. Ñaqué caja riyajalo, riyani, quele pechu i'imacá pu'ují Jesucristo nacú.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 E muní que, lapiyami, nahuacára'ajeño huacára'año policíana nahua'aphé amaje, nemacáloje rijló riyurícaloje Pablo, Silas, quele jácho'oco richiyá penaje.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Aú ne'ejná rejo rijló quemaje. Ejomi nahua'aphé quemari Páblojlo:
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 E'iyonaja Pablo quemari policíanajlo:
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Raú policíana i'ijnaño Pablo puráca'alo yucuna i'imajé nahuacára'ajeñojlo. Nemacá aú nanacu: “Romano naquiyana necá” que, naquero'ó.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 E ne'ejná ina'uqué huajáquelana ejo. Nemá Páblojlo, Sílasjlo hua'até:
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 E caja Pablo, Silas, quele jácho'oño ina'uqué huajáquelana chiyá. Ejomi ne'ejná ají que Lidia ñacaré ejo. Re napura'ó Jesucristo hua'atéjena hua'até, caphí napechu i'imacáloje Jesucristo ja'apiyá jema'acana nacú penaje. Ejomi na'apá piño reyá.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.