Lucas 1
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NAA
1 Ŋge' àm Tìyofilò, bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋ a mùmsə ja'a ŋgòcòm bum sə̀ Tà Jisòs à gʉ̀ mʉtsətsə'rə̀ə vès.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Wo ànə com bə ncèp nə̀ vès ànə yuk bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo à yə bum yè'sə mvəsə̀ yà' ànə yeto, fana wo tsoho fa bwìŋ.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Fana Tìyofilòtà, mvə̀k nə̀ mʉ̀ a lap ja'a bum yè'sə bə ŋkərə̀ nə̀ njàm bə̀boŋ mvə̀'nə̀ yà' à yèto, mʉ̀ dzəm ŋgòcòm fa wu mvə̀'nə̀ yà' ànə ye sə bə mandzə̀ nə̀ yà' ànə ye sə mò'fis mò'fis.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Mʉ̀ sə com yè'sə ya wu riŋ tse' də bum sə̀ wo ànə yə'rə fa wu yà'sə zìnə.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Mvə̀'nə̀ Heròànə ye ŋkum mvwe' lak Jùdiyà fana ŋwə̀ nəmòk à ye mvwe' lak yà'sə nə̀ liŋ ye à ye də Sàkàriyà. Yi à ye ŋgà fa Nwì satikà', nə sə fak bə bòp bʉ̀ ŋgàa fa satikà' sə̀ wo togə̀ wo də Àbijà. Fana liŋ ŋgwe ye à ye Àlisabè. Ŋwà ènə à ye sə̀' ŋgwì bʉ̀ Aròŋ wèŋ.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Sàkàriyà bə Àlisabè à ye kə̀kʉrə̀ mantombìi Nwì, nə sə noŋsə lʉ̀k mvəsə̀ Tà Nwì à fa sə zìnə.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Wo ànə ka bwe tse' bʉ̀ʉsə̀ Àlisabè nə à ye nzeŋ fana wo reŋ ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, co wo kà mwe mok dzə.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Nùmbu mòk à ye mvə̀k kʉrə bohòbòp bʉ̀ʉ Sàkàriyà ŋgòsə fàk mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə fana Sàkàriyà sə gʉ fàak ye co ŋgà fa satikà'.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Ànə geŋ wo təm bèŋ mʉmvə̀'nə̀ wo gʉ̀gə̀ yàwo, fana yà' zʉ də Sàkàriyàa ni lo mʉmvwe' ndap Tà Nwì nə̀ ghaŋ nə yi, nə tɛŋ rəmsə làmindà.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Yi ànə ni lo mʉ ndap Nwì anə ŋgòtɛ̀ŋ làmindà sə fana bwìŋ pwe' sə lɛŋ Nwì ma sə mbi mvə̀' nə̀ wo gʉ̀gə̀ə.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Fana masinjà Nwì kurə tesə və, nə kə təəŋ kok bo mamàk mvwe' kàm nə̀ Sàkàriyà à sə tɛ̀ŋ fa Nwì làmindà nə.Ŋgà fa satikà' sə tɛ̀ŋ làmindà mʉmvwe' kàm|src="lb00263c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="1:11"
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Sàkàriyà ànə ye masinjà Nwì nə fana yi mərə, nə sə kaŋ bə wʉə.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Fana masinjà Nwì nə dʉk fa Sàkàriyà də nà'a kà wəp. Nə tsok fa nà' də, <<Nwì a yuk pìriyà yòlaŋ. Nə yeè nə də ŋgwe yo Àlisabèe nə dzə fa wu mombam. Yi dzə nà', wù to liŋ ye də Jon.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Mo ènə nə gʉ wu, wù kwa wùriŋ. Nə ye də bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋ nə kwa bʉ̀ʉsə̀ wo dzə yi sə̀'.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Jon nə nə ye ŋwə̀ nə̀ ŋkʉ̀ʉŋ bohòTà Nwì. Yi nə kà rùuk sə̀ gʉgʉŋ no. Yi nə rwiŋ bə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ, ye jəŋ mvə̀k nə̀ wo dzə yi, nə lo mantombì.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Yi nə gʉ ya bʉ̀ʉ Izùrɛ wèeŋ bʉ̀ʉŋ və̀ bohòTà Nwì àwo.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Tà Nwìi nə tum lo yi mantombìi yi bə nsàp yòŋsə̀ nə ye ŋàaŋ sə̀ yi ànə fa Àlajà. Jon nə nə gʉ tɛ̀' wèŋ ŋgòdzəm bwe awo. Yi nə gʉ bʉ̀ ŋgàa loho ntu' wèŋ tsərə ŋgògʉ̀ bə̀boŋ bə ŋkərə̀ nə̀ co bʉ̀ʉ sə̀ wo kə̀kʉrə̀ mʉ lisə̀ Nwì wèeŋ tsərəgə̀ə. Yà'a mvə̀'nə̀ yi gʉ fʉhʉ noŋsə fa Tà Nwì bʉ̀ʉ ye wèŋ.>>
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ànə geŋ, Sàkàriyà fek masinjà Nwì nə dʉk də, <<Aco mʉ̀ dzəm ncèp ènə yè'sə va? Bʉsə̀ ves ŋgwe am a rèŋ wes ba fo' laŋ.>>
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Masinjà Nwì nə dʉk fa Sàkàriyà də, <<A mʉ̀ʉ Gabriyà nə̀ mʉ təəŋgə̀ mantombìi Tà Nwì. Tà Nwì tum mʉ yi, də mʉ və, nə tsok fa wu ntirə̀ nə̀ bə̀boŋ ènə.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Nə ye də, cùu nə loho wu, wù kà cèp to, tè kə wɛs mvə̀k nə̀ Àlisabèe nə dzə mo ànə, bʉ̀ʉsə̀ mʉ̀ tsə̀' wu ntirə̀ nə̀ Tà Nwì nə fana wù kà nà' də a vɛ'nə zìnə dzəm, ŋga yà'a nə ye vɛ'nə ŋga mvə̀k nə dzèeŋ.>>
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Mvə̀'nə̀ masinjà Nwì ànə sə tsok fa Sàkàriyà ntirə̀ ènə fana bwìŋ sə tək yi sə ntòmbi, nə sə mərə də yi ka nə̀nàk tesə və bʉ̀ʉ yà lɛ.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Yi ànə tesə və fana yi kà bohòbwìŋ mok cèp to fe'lə̀. Fana wo riŋ də Nwì nì tsə̀' fa yi yumok mʉmvwe' ndap ye nə̀ ghaŋ nə laŋ. Mvə̀'nə̀ yi ànə sə ka cù mok cep to fana yi də yi cep yumok, yi sə ni megu mok bo.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Yi ànə gʉ wes fàha ye mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə fana yi bwi foho lo nda'à yi.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Ànə ca megu mvə̀k momjo fana ŋgwe ye Àlisabè nə zʉʉŋ, nə sə cum swihi megu mok mʉ nda'à tə̀tè ŋwʉ tàŋ.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Àlisabè nə sə dʉk də, <<Mvə̀k kʉ̀rə, fana Tà Nwì nə tɛsə̀ nə mʉ, nə jəŋ fis gɛsə lo marè'tu àm nə̀ mʉ̀ tse'gə̀ mʉtsətsə'rə bwìŋ nə.>>
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Bum yè'sə ànə ye ŋga zʉm Àlisabèe ŋwʉ ntùŋfu, fana Nwì tumsə masinjà ye Gabriyà mvwe' mʉntòlak mòk mvwe' nzeŋgòGalìli nə̀ wo togə̀ fo' də Nazàrɛ.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Də nà'a kə tsok fa mʉwà'ŋgwɛ̀ŋ nə̀ nà'a nə ye ŋgwe Jòsep nà'a yumok. Jòsep nə à ye njàŋ bə ŋgwì bʉ̀ ŋkum Devìd. Liŋ wà'ŋgwɛ̀ŋ nə à ye də Mèri.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Masinjà Nwì nə à və̀ bohòmo ŋwà nə, nə cepsə nà' dʉk də, <<Fifi ye bohòwù. Tà Nwì cu wèŋ nə, yi nə se wu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.>>
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Ntʉm à tesə bisə Mèri vɛ'ɛ pwe'. Yi tsərə dʉk də ncèp ènə yè'sə dalɛ.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Masinjà Nwì nə dʉk fa fe'lə yi də, <<Mèri, kà də wu wəp dʉk, Nwì a ye bə̀boŋ bohòwù ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Yeè, wu nə zʉʉŋ, nə dzə mo ŋwə̀mbam. Wo nə to liŋ ye də Jisòs.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Yi nə ye ŋwə̀ nə̀ ghaŋ, fana liŋ ye nə ye də Nwì nə̀ ghaŋ. Tà Nwìi nə gʉ yi kok gaŋ tàcici ye Devìd.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Fana yi nə ye ŋkum bʉ̀ʉ Jàkop, sə̀ wo sə̀' bʉ̀ʉ Izùrɛ wèŋ wo. Dzə̀' ŋkum ye nə, nə kà kə̀ lə̀ yuk.>>
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Mèri fek masinjà Nwì nə dʉk də, <<Mʉ nə zʉʉŋ yè'sə va, ŋga mʉ̀ ka ŋwə̀mbam rì nɛ?>>
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Masinjà nə dʉk fa Mèri də, <<Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə və bohòwù, fana ŋàaŋ sə̀ Nwì nə̀ ghaŋ nə nə ye bohòwù. Ye də wo nə to mo nə̀ rərɛŋ nè'nə də, mo Nwì.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Tsərə na yòo mo tɛ̀' yo Àlisabè, nə̀ wo togə̀ yi də yi nzeŋ. Yi tse' zʉm ŋga'a ŋwʉ ntùŋfu, ŋga yi a rèeŋ.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Bʉsə̀ yusə̀ co Nwì kà gʉ̀ too bʉ̀ə̀.>>
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Mèri dʉk də, <<Yumok ka bʉp. Mʉ yè'sə mo fàk Tà Nwì. Nwìi gʉ bohòmʉ̀ mvəsə̀ wù dʉk yà'sə.>> Fana masinjà Nwì nə me'rə Mèri, nə lo.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 A cu momjo fana Mèri fʉhʉ, nə lokok lo nə̀nàk mvwe' lak mok sə̀ yà'a mvwe' nzeŋgòŋ Jùdiyà, nə̀ a fo' bə nda wùriŋ.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 À kə̀ dzèŋ fo' fana yi lo mʉmvwe' ndap Sàkàriyà, nə kə cepsə Àlisabè.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Mèri ànə cepsə Àlisabè nə fana mo nə̀ ndzə və̀ə Àlisabè nə gì tsoho nja. Mo nə à tsoho vɛ'nə fana Àlisabè nə rwiŋ bə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Yi cep fa Mèri bə ŋàŋ də, <<Mèri, wu yè'e ŋwà nə̀ Tà Nwì a sè wu mʉtsətsə'rə bə̀ba pwe'. Yi nə se mo nə̀ ndzə və̀ə wù ànə sə̀'.>>
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Yi dʉk mali mok sə̀' də, <<Nè'nə yè'sə nsàp yu yà, nə̀ də ma Tà Nwì àm və̀ ŋgòkɛ' yə mʉ ɛ?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Mèri, mvə̀'nə̀ wù cèpsə mʉ fana mo nə̀ ndzə və̀ə mʉ̀ nə tsoho bə kwəkwa.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Nə ye də a rɛŋsi bohòwù bʉ̀ʉsə̀ wù a dzəm də ntirə̀ nə̀ Tà Nwì à tsə̀' fa wu nə, nə ye zìnə.>>
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Mèri yəm fəsə fa nà' ndzənə ŋkì də,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mʉ̀ sə kwa, bʉ̀ʉsə̀ yi a lùŋsə mʉ.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Nwì a ka mʉ swi, nə tsəm tse' mʉ ŋgà fàk ye nə̀ jo,
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 A vɛ'nə bʉ̀ʉ bum maŋgəŋgèeŋ sə̀ Tà Nwì nə̀ ghaŋ nə a gʉ̀ bohòmʉ̀.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Yi koksəgə̀ manziŋ bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo wəpgə̀ yi, nə ye bə ŋgwì bʉ̀ awo pwe'.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nwì a sà bo ye sə̀ yà' tse' ŋàŋ,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Yi a susə ŋkəŋkum sə̀ ghaŋ mʉmvwe' kapràak awo,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Yi a fa bʉ̀ʉ sə̀ njè sə ya wo bum sə̀ bə̀boŋ wùriŋ,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Yi a nəmsə yusə̀ yi à kà' bohòtàcicii avès wèŋ,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Yi à sə nìtsə̀' kosə̀manziŋ ye bohòAbràham,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Mèri à cu bə Àlisabè co ŋwʉ tɛ', fana yi bwi foho lo la'à yi.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Mvə̀k ànə kʉrə bohòÀlisabè ŋgòdzə fana yi dzə mombam.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ŋge' ye bə njə̀njàaŋ ye wèŋ à yuk mvə̀'nə̀ Tà Nwì à gʉ̀ yi bə̀boŋ fana wo kwa yàwo sə̀'.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Mo nə ànə dzeŋ ntɛŋ mò'fis fana wo jəŋ və yi ŋgòkom fa yi tu mbəmbam. Wo də wo nə to fa mo nə liŋ tɛ̀' ye də Sàkàriyà.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ma ye kà vɛ'nə dzəm, nə dʉk də, <<Liŋ mo nə də Jon.>>
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Wo dʉk fa yi də, <<Hàva', liŋ njàŋ yòmòk ka vɛ'nə yeŋ yuk.>>
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Ànə geŋ, wo gʉ bo ŋgòfek tɛ̀' ye də nà' dzəm də liŋ mo nə nə ye də ndà lɛ.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Sàkàriyà dʉk də wo fa yi ŋwàk. Fana yi com nja də, <<Liŋ mo nə Jon.>> Wo à mərə wes pwe'.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ye jəŋ sə̀ ghà nà'nə, fana Sàkàriyà ye ŋgòcèp fe'lə cù sə̀mok, nə sə kwasə Nwì.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Wʉə à ko ŋge' ye wèŋ pwe', fana bʉ̀ʉ sə̀ wo à cu mvwe' nda sə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Jùdiyà pwe' à yuk bum yè'sə.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ndàaŋwè pwe' nə̀ yi yuk bum yè'sə à sə tsərə, nə sə muu və̀m də, <<Mo ènə nə ye nsàp ŋwə̀ nə̀ fòlɛ?>> Yà' à sə yəəŋ jəja də, ŋàaŋ Tà Nwìi bohòmo ènə.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Sàkàriyà tɛ̀'ɛ Jon à rwiŋ bə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə fana yi cep yusə̀ Nwì fa yi də yi cep. Yi à cèp də,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 <<Vesùwèeŋ kwasə Tà nə̀ yi Nwì bʉ̀ʉ Izùrɛ wèŋ.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Yi a fa vesùwèŋ ŋgà gèm bwìŋ nə̀ ghaŋ nə̀ yi ŋgwì bʉ̀ ŋgà fàk ye Devìd.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Yi ànə cep yè'sə taaŋ ntɛ̀ŋ mʉ cùhù ŋgàa tsòhòbum ye sə̀ wo bʉ̀ʉ sə̀ rərɛŋ.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Yi à kàk də yi nə fis ves bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo bɛ̀ŋgə̀ ves,
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Yi à kàk fa tàcici avès wèŋ də yi nə koksə manziŋ bohòwo,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 nə sə fak bohòyi bə ntʉm nə̀ rərɛŋ nə ye kə̀kʉrə̀ mʉ lisə̀ yi nùumbu pwe' sə̀ a cu.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Wù mo àm, wo nə to wu də ŋgà tsòhòbum Nwì nə̀ yi Nwì nə̀ ghaŋ nə.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Wu nə tsoho fa bʉ̀ʉ ye wèŋ də yi nə swifa wo bʉp awo, ya ŋga wo nə tse' lùŋ.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Bʉsə̀ Nwì àvèes ŋgà koksə̀manziŋ nə ye ntʉm fə̀fwèŋ.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 nə rɛŋ tsoŋ mʉ tuhù bʉ̀ʉ sə̀ wo cu mvwe' tsə̀tsèŋ kpʉ,
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Mo nə à kuk, nə sə gʉŋ bə ŋgùpni' nə ye bə yòŋsə̀. Yi à sə cugə̀ ŋgəà. Yi à cu mvwe' ànə tə̀tè kə wɛs nùmbu nə̀ yi kʉ̀rə ŋgòtesə və̀ jəja bohòbʉ̀ʉ Izùrɛ wèŋ.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.