Lucas 1
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs ARC
1 Ŋge' àm Tìyofilò, bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋ a mùmsə ja'a ŋgòcòm bum sə̀ Tà Jisòs à gʉ̀ mʉtsətsə'rə̀ə vès.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Wo ànə com bə ncèp nə̀ vès ànə yuk bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo à yə bum yè'sə mvəsə̀ yà' ànə yeto, fana wo tsoho fa bwìŋ.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Fana Tìyofilòtà, mvə̀k nə̀ mʉ̀ a lap ja'a bum yè'sə bə ŋkərə̀ nə̀ njàm bə̀boŋ mvə̀'nə̀ yà' à yèto, mʉ̀ dzəm ŋgòcòm fa wu mvə̀'nə̀ yà' ànə ye sə bə mandzə̀ nə̀ yà' ànə ye sə mò'fis mò'fis.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Mʉ̀ sə com yè'sə ya wu riŋ tse' də bum sə̀ wo ànə yə'rə fa wu yà'sə zìnə.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Mvə̀'nə̀ Heròànə ye ŋkum mvwe' lak Jùdiyà fana ŋwə̀ nəmòk à ye mvwe' lak yà'sə nə̀ liŋ ye à ye də Sàkàriyà. Yi à ye ŋgà fa Nwì satikà', nə sə fak bə bòp bʉ̀ ŋgàa fa satikà' sə̀ wo togə̀ wo də Àbijà. Fana liŋ ŋgwe ye à ye Àlisabè. Ŋwà ènə à ye sə̀' ŋgwì bʉ̀ Aròŋ wèŋ.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Sàkàriyà bə Àlisabè à ye kə̀kʉrə̀ mantombìi Nwì, nə sə noŋsə lʉ̀k mvəsə̀ Tà Nwì à fa sə zìnə.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Wo ànə ka bwe tse' bʉ̀ʉsə̀ Àlisabè nə à ye nzeŋ fana wo reŋ ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ, co wo kà mwe mok dzə.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Nùmbu mòk à ye mvə̀k kʉrə bohòbòp bʉ̀ʉ Sàkàriyà ŋgòsə fàk mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə fana Sàkàriyà sə gʉ fàak ye co ŋgà fa satikà'.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Ànə geŋ wo təm bèŋ mʉmvə̀'nə̀ wo gʉ̀gə̀ yàwo, fana yà' zʉ də Sàkàriyàa ni lo mʉmvwe' ndap Tà Nwì nə̀ ghaŋ nə yi, nə tɛŋ rəmsə làmindà.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Yi ànə ni lo mʉ ndap Nwì anə ŋgòtɛ̀ŋ làmindà sə fana bwìŋ pwe' sə lɛŋ Nwì ma sə mbi mvə̀' nə̀ wo gʉ̀gə̀ə.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Fana masinjà Nwì kurə tesə və, nə kə təəŋ kok bo mamàk mvwe' kàm nə̀ Sàkàriyà à sə tɛ̀ŋ fa Nwì làmindà nə.Ŋgà fa satikà' sə tɛ̀ŋ làmindà mʉmvwe' kàm|src="lb00263c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="1:11"
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Sàkàriyà ànə ye masinjà Nwì nə fana yi mərə, nə sə kaŋ bə wʉə.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Fana masinjà Nwì nə dʉk fa Sàkàriyà də nà'a kà wəp. Nə tsok fa nà' də, <<Nwì a yuk pìriyà yòlaŋ. Nə yeè nə də ŋgwe yo Àlisabèe nə dzə fa wu mombam. Yi dzə nà', wù to liŋ ye də Jon.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Mo ènə nə gʉ wu, wù kwa wùriŋ. Nə ye də bwìŋ ŋkʉ̀ʉŋ nə kwa bʉ̀ʉsə̀ wo dzə yi sə̀'.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Jon nə nə ye ŋwə̀ nə̀ ŋkʉ̀ʉŋ bohòTà Nwì. Yi nə kà rùuk sə̀ gʉgʉŋ no. Yi nə rwiŋ bə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ, ye jəŋ mvə̀k nə̀ wo dzə yi, nə lo mantombì.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Yi nə gʉ ya bʉ̀ʉ Izùrɛ wèeŋ bʉ̀ʉŋ və̀ bohòTà Nwì àwo.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Tà Nwìi nə tum lo yi mantombìi yi bə nsàp yòŋsə̀ nə ye ŋàaŋ sə̀ yi ànə fa Àlajà. Jon nə nə gʉ tɛ̀' wèŋ ŋgòdzəm bwe awo. Yi nə gʉ bʉ̀ ŋgàa loho ntu' wèŋ tsərə ŋgògʉ̀ bə̀boŋ bə ŋkərə̀ nə̀ co bʉ̀ʉ sə̀ wo kə̀kʉrə̀ mʉ lisə̀ Nwì wèeŋ tsərəgə̀ə. Yà'a mvə̀'nə̀ yi gʉ fʉhʉ noŋsə fa Tà Nwì bʉ̀ʉ ye wèŋ.>>
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Ànə geŋ, Sàkàriyà fek masinjà Nwì nə dʉk də, <<Aco mʉ̀ dzəm ncèp ènə yè'sə va? Bʉsə̀ ves ŋgwe am a rèŋ wes ba fo' laŋ.>>
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Masinjà Nwì nə dʉk fa Sàkàriyà də, <<A mʉ̀ʉ Gabriyà nə̀ mʉ təəŋgə̀ mantombìi Tà Nwì. Tà Nwì tum mʉ yi, də mʉ və, nə tsok fa wu ntirə̀ nə̀ bə̀boŋ ènə.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Nə ye də, cùu nə loho wu, wù kà cèp to, tè kə wɛs mvə̀k nə̀ Àlisabèe nə dzə mo ànə, bʉ̀ʉsə̀ mʉ̀ tsə̀' wu ntirə̀ nə̀ Tà Nwì nə fana wù kà nà' də a vɛ'nə zìnə dzəm, ŋga yà'a nə ye vɛ'nə ŋga mvə̀k nə dzèeŋ.>>
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Mvə̀'nə̀ masinjà Nwì ànə sə tsok fa Sàkàriyà ntirə̀ ènə fana bwìŋ sə tək yi sə ntòmbi, nə sə mərə də yi ka nə̀nàk tesə və bʉ̀ʉ yà lɛ.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Yi ànə tesə və fana yi kà bohòbwìŋ mok cèp to fe'lə̀. Fana wo riŋ də Nwì nì tsə̀' fa yi yumok mʉmvwe' ndap ye nə̀ ghaŋ nə laŋ. Mvə̀'nə̀ yi ànə sə ka cù mok cep to fana yi də yi cep yumok, yi sə ni megu mok bo.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Yi ànə gʉ wes fàha ye mʉmvwe' ndap Nwì nə̀ ghaŋ nə fana yi bwi foho lo nda'à yi.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Ànə ca megu mvə̀k momjo fana ŋgwe ye Àlisabè nə zʉʉŋ, nə sə cum swihi megu mok mʉ nda'à tə̀tè ŋwʉ tàŋ.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Àlisabè nə sə dʉk də, <<Mvə̀k kʉ̀rə, fana Tà Nwì nə tɛsə̀ nə mʉ, nə jəŋ fis gɛsə lo marè'tu àm nə̀ mʉ̀ tse'gə̀ mʉtsətsə'rə bwìŋ nə.>>
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Bum yè'sə ànə ye ŋga zʉm Àlisabèe ŋwʉ ntùŋfu, fana Nwì tumsə masinjà ye Gabriyà mvwe' mʉntòlak mòk mvwe' nzeŋgòGalìli nə̀ wo togə̀ fo' də Nazàrɛ.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Də nà'a kə tsok fa mʉwà'ŋgwɛ̀ŋ nə̀ nà'a nə ye ŋgwe Jòsep nà'a yumok. Jòsep nə à ye njàŋ bə ŋgwì bʉ̀ ŋkum Devìd. Liŋ wà'ŋgwɛ̀ŋ nə à ye də Mèri.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Masinjà Nwì nə à və̀ bohòmo ŋwà nə, nə cepsə nà' dʉk də, <<Fifi ye bohòwù. Tà Nwì cu wèŋ nə, yi nə se wu ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.>>
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Ntʉm à tesə bisə Mèri vɛ'ɛ pwe'. Yi tsərə dʉk də ncèp ènə yè'sə dalɛ.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Masinjà Nwì nə dʉk fa fe'lə yi də, <<Mèri, kà də wu wəp dʉk, Nwì a ye bə̀boŋ bohòwù ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Yeè, wu nə zʉʉŋ, nə dzə mo ŋwə̀mbam. Wo nə to liŋ ye də Jisòs.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Yi nə ye ŋwə̀ nə̀ ghaŋ, fana liŋ ye nə ye də Nwì nə̀ ghaŋ. Tà Nwìi nə gʉ yi kok gaŋ tàcici ye Devìd.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Fana yi nə ye ŋkum bʉ̀ʉ Jàkop, sə̀ wo sə̀' bʉ̀ʉ Izùrɛ wèŋ wo. Dzə̀' ŋkum ye nə, nə kà kə̀ lə̀ yuk.>>
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Mèri fek masinjà Nwì nə dʉk də, <<Mʉ nə zʉʉŋ yè'sə va, ŋga mʉ̀ ka ŋwə̀mbam rì nɛ?>>
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Masinjà nə dʉk fa Mèri də, <<Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə və bohòwù, fana ŋàaŋ sə̀ Nwì nə̀ ghaŋ nə nə ye bohòwù. Ye də wo nə to mo nə̀ rərɛŋ nè'nə də, mo Nwì.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Tsərə na yòo mo tɛ̀' yo Àlisabè, nə̀ wo togə̀ yi də yi nzeŋ. Yi tse' zʉm ŋga'a ŋwʉ ntùŋfu, ŋga yi a rèeŋ.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Bʉsə̀ yusə̀ co Nwì kà gʉ̀ too bʉ̀ə̀.>>
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Mèri dʉk də, <<Yumok ka bʉp. Mʉ yè'sə mo fàk Tà Nwì. Nwìi gʉ bohòmʉ̀ mvəsə̀ wù dʉk yà'sə.>> Fana masinjà Nwì nə me'rə Mèri, nə lo.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 A cu momjo fana Mèri fʉhʉ, nə lokok lo nə̀nàk mvwe' lak mok sə̀ yà'a mvwe' nzeŋgòŋ Jùdiyà, nə̀ a fo' bə nda wùriŋ.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 À kə̀ dzèŋ fo' fana yi lo mʉmvwe' ndap Sàkàriyà, nə kə cepsə Àlisabè.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Mèri ànə cepsə Àlisabè nə fana mo nə̀ ndzə və̀ə Àlisabè nə gì tsoho nja. Mo nə à tsoho vɛ'nə fana Àlisabè nə rwiŋ bə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə ŋkʉ̀ʉŋntɛ̀ŋ.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Yi cep fa Mèri bə ŋàŋ də, <<Mèri, wu yè'e ŋwà nə̀ Tà Nwì a sè wu mʉtsətsə'rə bə̀ba pwe'. Yi nə se mo nə̀ ndzə və̀ə wù ànə sə̀'.>>
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Yi dʉk mali mok sə̀' də, <<Nè'nə yè'sə nsàp yu yà, nə̀ də ma Tà Nwì àm və̀ ŋgòkɛ' yə mʉ ɛ?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Mèri, mvə̀'nə̀ wù cèpsə mʉ fana mo nə̀ ndzə və̀ə mʉ̀ nə tsoho bə kwəkwa.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Nə ye də a rɛŋsi bohòwù bʉ̀ʉsə̀ wù a dzəm də ntirə̀ nə̀ Tà Nwì à tsə̀' fa wu nə, nə ye zìnə.>>
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Mèri yəm fəsə fa nà' ndzənə ŋkì də,
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Mʉ̀ sə kwa, bʉ̀ʉsə̀ yi a lùŋsə mʉ.
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Nwì a ka mʉ swi, nə tsəm tse' mʉ ŋgà fàk ye nə̀ jo,
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 A vɛ'nə bʉ̀ʉ bum maŋgəŋgèeŋ sə̀ Tà Nwì nə̀ ghaŋ nə a gʉ̀ bohòmʉ̀.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Yi koksəgə̀ manziŋ bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo wəpgə̀ yi, nə ye bə ŋgwì bʉ̀ awo pwe'.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nwì a sà bo ye sə̀ yà' tse' ŋàŋ,
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Yi a susə ŋkəŋkum sə̀ ghaŋ mʉmvwe' kapràak awo,
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Yi a fa bʉ̀ʉ sə̀ njè sə ya wo bum sə̀ bə̀boŋ wùriŋ,
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Yi a nəmsə yusə̀ yi à kà' bohòtàcicii avès wèŋ,
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 Yi à sə nìtsə̀' kosə̀manziŋ ye bohòAbràham,
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Mèri à cu bə Àlisabè co ŋwʉ tɛ', fana yi bwi foho lo la'à yi.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Mvə̀k ànə kʉrə bohòÀlisabè ŋgòdzə fana yi dzə mombam.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ŋge' ye bə njə̀njàaŋ ye wèŋ à yuk mvə̀'nə̀ Tà Nwì à gʉ̀ yi bə̀boŋ fana wo kwa yàwo sə̀'.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Mo nə ànə dzeŋ ntɛŋ mò'fis fana wo jəŋ və yi ŋgòkom fa yi tu mbəmbam. Wo də wo nə to fa mo nə liŋ tɛ̀' ye də Sàkàriyà.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Ma ye kà vɛ'nə dzəm, nə dʉk də, <<Liŋ mo nə də Jon.>>
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Wo dʉk fa yi də, <<Hàva', liŋ njàŋ yòmòk ka vɛ'nə yeŋ yuk.>>
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ànə geŋ, wo gʉ bo ŋgòfek tɛ̀' ye də nà' dzəm də liŋ mo nə nə ye də ndà lɛ.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Sàkàriyà dʉk də wo fa yi ŋwàk. Fana yi com nja də, <<Liŋ mo nə Jon.>> Wo à mərə wes pwe'.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ye jəŋ sə̀ ghà nà'nə, fana Sàkàriyà ye ŋgòcèp fe'lə cù sə̀mok, nə sə kwasə Nwì.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Wʉə à ko ŋge' ye wèŋ pwe', fana bʉ̀ʉ sə̀ wo à cu mvwe' nda sə̀ mvwe' nzeŋgòŋ Jùdiyà pwe' à yuk bum yè'sə.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Ndàaŋwè pwe' nə̀ yi yuk bum yè'sə à sə tsərə, nə sə muu və̀m də, <<Mo ènə nə ye nsàp ŋwə̀ nə̀ fòlɛ?>> Yà' à sə yəəŋ jəja də, ŋàaŋ Tà Nwìi bohòmo ènə.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Sàkàriyà tɛ̀'ɛ Jon à rwiŋ bə Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə fana yi cep yusə̀ Nwì fa yi də yi cep. Yi à cèp də,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 <<Vesùwèeŋ kwasə Tà nə̀ yi Nwì bʉ̀ʉ Izùrɛ wèŋ.
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Yi a fa vesùwèŋ ŋgà gèm bwìŋ nə̀ ghaŋ nə̀ yi ŋgwì bʉ̀ ŋgà fàk ye Devìd.
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Yi ànə cep yè'sə taaŋ ntɛ̀ŋ mʉ cùhù ŋgàa tsòhòbum ye sə̀ wo bʉ̀ʉ sə̀ rərɛŋ.
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 Yi à kàk də yi nə fis ves bohòbʉ̀ʉ sə̀ wo bɛ̀ŋgə̀ ves,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Yi à kàk fa tàcici avès wèŋ də yi nə koksə manziŋ bohòwo,
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 — ausente —
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 nə sə fak bohòyi bə ntʉm nə̀ rərɛŋ nə ye kə̀kʉrə̀ mʉ lisə̀ yi nùumbu pwe' sə̀ a cu.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Wù mo àm, wo nə to wu də ŋgà tsòhòbum Nwì nə̀ yi Nwì nə̀ ghaŋ nə.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Wu nə tsoho fa bʉ̀ʉ ye wèŋ də yi nə swifa wo bʉp awo, ya ŋga wo nə tse' lùŋ.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Bʉsə̀ Nwì àvèes ŋgà koksə̀manziŋ nə ye ntʉm fə̀fwèŋ.
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 nə rɛŋ tsoŋ mʉ tuhù bʉ̀ʉ sə̀ wo cu mvwe' tsə̀tsèŋ kpʉ,
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Mo nə à kuk, nə sə gʉŋ bə ŋgùpni' nə ye bə yòŋsə̀. Yi à sə cugə̀ ŋgəà. Yi à cu mvwe' ànə tə̀tè kə wɛs nùmbu nə̀ yi kʉ̀rə ŋgòtesə və̀ jəja bohòbʉ̀ʉ Izùrɛ wèŋ.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.