Hebreus 3
Ŋwàk Nwì Ma Rʉ̀k Nə̀ Fi (YAM) vs NVT
1 Bwema am wèŋ, Nwì a to fis nòŋsə weŋ zok ŋgòye bʉ̀ʉ ye. Ye də wèeŋ sə tsərə Jisòs nə̀ a yi nə̀ yi tə mvwe' kùu Nwì. Yi ŋgà fa satikà' nə̀ ghaŋ bohòvès bə bum sə̀ vesùwèŋ sə fa ntʉm fo' sə.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Nwì ànə cokfis yi yi də yi gʉ fàak yà'sə. Yi à sə gʉ̀ fàak sə̀ Nwì à fa yi sə fana yi gʉ yà' bə zìnə ye pwe'fo'. Yà' mègù sə̀' mvə̀'nə̀ Musì ànə gʉ fàak ye bohòbʉ̀ʉ Nwì wèŋ bə zìnə ye pwe'fo' yà'a.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Jisòs yam gha' Musì yi, sə̀' co mvə̀'nə̀ ŋwə̀ nə̀ yi a ci ndap yam gha' ndap nə yi yà'a.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Wu yə-a ŋga ndap tə, wù rì də à ci nà' ŋwè. Yà' mègù sə̀' zìnə də bum sə̀ vesùwèŋ sə yə yà' pwe'fo', à gʉ̀ yà' Nwì.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 A zìnə də Musì ànə gʉ fàak ye bohòbʉ̀ʉ Nwì wèŋ bə zìnə, sə̀ wo yà'sə co ndap Nwì nə. Yi à gʉ̀ vɛ'nə ŋga yi mègù mofàk. Fàak ye sə à sə nìtsə̀' gèsə lo yà'sə bə sə̀ wo nə̀ kə̀ cèp bə zeŋ mantombì.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Ma nə̀ Jisòs Krɛst ye, yi à gʉ̀ fàak ye bohòbʉ̀ʉ Nwì wèŋ sə co mo Nwì nə nə̀ mwe bə tu. Bum pwe' à ye ndzə bohòyi fana yi gʉ yà' bə zìnə ye pwe'. Vesùwèeŋ yè'e sə̀' ndap ye nə, ŋga a ye-a də a sə naaŋ tu bə bum sə̀ Nwì à kàk ves sə nə kà sə mərə̀ na. Ŋga a sə kwa, nə sə tsərə də nùmbu ànə kə wɛs tsoŋ.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Yòŋsə̀ nə̀ Rərɛŋ nə sə cèp də,
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 Wèŋ kà də wèeŋ gʉŋ ntʉm dʉk.
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Ànə geŋ Nwì cep də,
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Nà'a njo nə̀ ntʉm à bʉp mʉ bohòwo ŋkuŋ mʉ̀ cep də,
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Ànə geŋ mʉ̀ jok, nə kɛŋ də, wo nə kà ŋgòkə̀ cu yòŋsə mvwe' yàm və̀ yuk.>>
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Bwema am wèŋ, wèeŋ jəŋ ŋkərə̀ ya kà də ŋwə̀ nəmòk mʉŋgorə̀ wèeŋ kə tse' nsàp ntʉm nə̀ bʉp nə̀ aco nà' gʉ yi, yi kà Nwì dzəm, nə me'rə mak mandzə̀ Nwì nə̀ yi cu fo' ŋwəm nə dʉk.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Yusə̀ wèeŋ sə gʉ sə lɛ də wèeŋ sə tipsə bwìŋ ŋgòtse' ntʉm nə̀ ŋgòlòmantombì nùumbu pwe'. Wèeŋ sə gʉ vɛ'nə ya ŋga lʉ̀ʉm sə̀ bʉp bòrəgə̀ bwìŋ bə zeŋ yà'a kà weŋ bòrə̀. Yà'a bòrə-a weŋ fana wèŋ gʉŋ bʉp lo tu bohòNwì. Ye də wèeŋ gʉ yè'sə niè' nə̀ a tse' malì mvə̀k mòk co ntinə nè'e fo'.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Wèeŋ riŋ də vesùwèeŋ ŋga'a ves Jisòs wèŋ mvwe' mò'fis. Yè'sə zìnə ŋga a kotse'-a bum sə̀ vesùwèŋ ànə yuk yà' mantombì yà'a cʉ̀k tə̀tè kə ləsə na.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Ncèp nə cu malì ndzənə ŋwàk Nwì də,
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Bʉ̀ʉ sə̀ wo ànə yuk, nə sə gʉŋ tu à ye ndà wèŋ? Ka bʉ̀ʉ sə̀ Musì à kə̀ fis və̀ wo mvwe' nzeŋgòŋ Ijìp yà'a yeŋ nà?
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Bʉ̀ʉ sə̀ wo ànə joksə yi ntʉm mʉnə lùumŋgòŋ hum kwè à ye ndà wèŋ? Ka bʉ̀ʉ sə̀ wo à gʉ̀ bʉp nə kpʉ, ni' awo nòoŋ mam ŋgəà yà'a yeŋ nà?
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Nə ye sə̀' də bʉ̀ʉ sə̀ yi ànə kɛŋ də wo nə kà mvwe' ye ŋgòyòŋsə fo' kə̀ ni yuk ndà wèŋ? Ka bʉ̀ʉ sə̀ wo à ka dʉk ye yuk yeŋ nà?
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Vesùwèŋ yə jəja də wo ànə ka fo' kə ni to njo nə̀ wo ànə ka tu bohòNwì naàŋ.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.