Lucas 7
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs VC
1 Saniquemu̱yadanumatiy nijya̱nvay tuva̱chodaju̱ra yiteda, sajañuvejada Capernavú̱mu variy.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Savicha̱da ji̱ta su̱tarumiy nutyityu̱bay, muchechityi̱. Samuchechiy jaryi sava̱tasi̱ jdiva̱jada variy, vadiiryo̱numa variñi̱.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Satuva̱chodanumatiy sanchiy Jesús, su̱pa̱jada ji̱ta simuriy Judíyuveda rimyityumibe, rirya̱tidye jiyasantani̱: “Ye̱jiya, ya̱tidye jantyuñuve siva su̱tarumiy nutyityu̱ muchechiy.”
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 — ausente —
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 — ausente —
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Saya̱da ji̱ta Jesús variy ruusa̱. Nu̱jipyudenumatiy ravicha̱da su̱tarumiy nutyityu̱bay roriy, su̱pa̱jada ji̱ta su̱tarumiy nutyityu̱baryi jidyetyavabe, rirya̱tidye jtay siva Jesús: “Ne ya̱jarupanu ji raryorimyu jto̱jadate, tama̱ racha̱ra̱nu ntate day ji, tama̱ ya̱jto̱jay raryorimyu.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Dantyamu̱y ne rajechipiya̱ samiy jvadichi̱ ray, ra̱jto̱jay yimu. Mitya ya̱niquera niquejada, sa̱tidye mi̱sa̱sumiy ramyuchechiy variy.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Tapi ray ji̱ta vichasara sabonichi̱ rayntyityu̱ju̱ day, rachabonintyiryi su̱tarumintyi. Ri̱tay siva ti̱: ¡Ye̱jiya! saya variy; nu̱vantiy: ¡Ya̱jniy! su̱niy varintyi; ri̱tatyi ramyuchechivyantiy, ¡Ya̱jvaarya jirya! sivaay varintyirya.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Satuva̱chodanumatiy Jesúsra saniquejada, sati̱tta̱da variñi̱, sa̱numityeda nijya̱nvajyuuna̱cho̱ju̱ jiryatiy richiityari̱nu̱yadani̱, su̱teda variy ruuva: “Ri̱tay jiryiva: Netaramu vinu ratyevay Irayénuveda cabyimu radyi ti̱va nu̱tyu jiñu, vuryimu tuva̱churá.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ruuti̱jadanumatiy su̱tarumiy nutyityu̱bay jpa̱vabe jiryorimyuntiy, ridyiñuvi̱jada ji̱ta siva muchechiy, mi̱si̱numa day.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Tarundamunuma ji̱ta saya̱da Jesús vicha̱damuntiy, Nayí̱ jtyataramu. Riya̱da sisa̱ datyavavyedabay yisa̱, rajuu nijya̱nvay jarye ruusa̱ntiy.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Rityuudiyadanumatirya vicha̱da ju̱ro̱ puryesara rorijyu̱, jadchiy ji̱ta ru̱nu̱yada ru̱tutityiyadani̱ diidabi. Vinu ni̱deni̱ sani̱chanu̱yada nanudenu su̱no̱da, jiryatiy bacheno̱da nada. Rajuu vicha̱da ja̱nvay jnu̱yada nadisa̱ni̱.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Sadiyadanumatiy Jesús nadiva, sa̱ntyutya̱da variñada. Su̱teda ji̱ta nadiva: “Ne sa̱na̱ju̱na̱y.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Saja̱tya̱nuvejada ji̱ta raniy sabapyojo variy. Riryadeda ji̱ta nichuvay variy jasiy. Su̱teda ji̱ta variy diibyiva: “Yiva ri̱tay, Vadero̱nu, ¡Ya̱numa nubesumiy!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Sama̱sa̱subeda ji̱ta diibyi variy, sajo̱ta̱da niquejada varintyi. Sasa̱yada ji̱ta Jesús su̱no̱dayu.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ru̱nteda ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvay variy, riichana̱tya̱da ji̱ta variñi̱ Ju̱denu, jiryatiy ru̱teda: “¡Sanubesesitye Ju̱denuju̱ tu̱chu̱ jaryiñu̱te vu̱quebyimu! ¡Sajañu̱mya̱ ji̱ta Ju̱denu jiñijya̱nvamyu!”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ra̱ticheyada ji̱ta jirya tu̱choda, Judéya ju̱ro̱ju̱ ti̱ta̱ju̱.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Juánbaysa̱ datyavay ji̱ta tu̱chunuvejada variy yiva ti̱ta̱ju̱.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Sanatuyada ji̱ta Juánbay variñada danu̱ju̱y yisa̱ datyanu̱jyu̱be, su̱pa̱jada variy Jesúsmu jtaja̱nu̱jyu̱ñada: “¿Jiñi̱viy jiryatiy yatiche jti̱jada, varimyata nu̱ryi nutuyasiy ti̱jiju̱ntiy?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Nadito̱jadanumatiy Juánbaysa̱ datyanu̱jyu̱be simu Jesús, nani̱teda ji̱ta siva: “Su̱pa̱jasiy Juán Bautísta yimu na̱y, na̱ña̱tidye jtaja̱nu ji: ¿Jiñi̱viy jiryatiy yatiche jti̱jada, varimyata nu̱ryi nutuyasiy ti̱jiju̱ntiy.”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Varidye ji̱ta sami̱sadeda Jesús riy rajuu jdiva̱jnuvay, jarupantasavay jarye, jamiryanu bayantu tavay jarye, su̱nu̱yasumityaniy variryi ni̱sipyuryimyi ruusa̱ju̱ntiy.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Su̱mutya̱jada ji̱ta variñada Juánbaysa̱ datyanu̱jyu̱be: “Sa̱na̱tu̱chunuve siva Juán jiryatiy sa̱nudimya̱ riva, sa̱nutuva̱chuma̱ risa̱ju̱ra, nu̱tyuramusiy ru̱nu̱yasumiy ni̱sipyuryimyi, nu̱tyuramusiy, canuya̱sivyeda jarye rupi, vatajo̱ju̱vye jarye mi̱sa, tu̱yupuryimyi jarye tuva̱chu, diibyimiy jarye mi̱sa̱sumiy, jantyuyadavay jarye tuva̱chusarara samitu̱choda.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Ju̱denu jmu̱tyasi̱ ji̱ta sa̱cha mi̱ni̱tyimyu̱ ne ra̱casinu̱ya̱ rachiityari̱sa̱dajisiy.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Nadaya̱danumatiy Juánbaysa̱ datyanu̱jyu̱be, sajo̱ta̱da niquejada Jesús variy nijya̱nvavya sanchiy Juánbay. “Ta̱rana̱cho̱ jiryevya̱tanuveti tajityomu, ta̱rana̱cho̱? ¿Jiryeyati vinu jirya̱tidye diñuve ti̱va jiryatiy rajuura jachipiya̱rani̱, nu̱tyu vachutyi nuvatyaja̱sara riichomusiy?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ¿Jiryevya̱tati dyetya sana̱cho̱ nijya̱mi̱ vasidyajay sujatyi̱? Ne jiryi̱nu̱y, rityi vichasara jaryi sujatyavay, jaryi samirya baryatavay jarye, rivyichasara ji̱ta ja̱mu nutyityu̱ rorivyimu.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 ¿Ta̱rana̱cho̱ ji̱ta jiryevya̱tati si̱tenu variy, ta̱rana̱cho̱? ¿Ju̱denuju̱ tu̱chu̱na̱cho̱ dyetya? Jo, jaryivya̱ju̱ Ju̱denuju̱ tu̱chu̱ jiyadaju̱teni̱.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ni̱ni̱ ji̱ta sani̱cha, jiryatiy nu̱chara sanchiy:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ri̱tay ji̱ta jiryiva: Ne ti̱ jaryiñu̱ Juánmusiy, jiryatiy vaturu̱myusiy rupi̱ni̱. Dañuma ri̱tay daryá, mi̱ni̱tyi vichasara rirya̱rijyu̱ játarya Ju̱denu siityari̱vamyusiy, sani̱cha jaryiñu̱ simusiy Juán.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ti̱ta̱ju̱ Juánmu tuva̱chuvay, criquiy jmutya̱vay jarye, riñi̱ ji̱ta dityanunu̱yada vasera Ju̱denu jvaayada, jiryatiy riityu̱yada Juán jtyadodata.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Varyisévuveda ji̱ta, Ju̱denu niquejada datyanuvay ruusa̱, riñi rrachodara Ju̱denu jteda jiñijyu̱, jiryatimyu̱ ne riityu̱ryu̱yada Juánmu.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 ¿Nu̱tyura ni̱ta ra̱jtay riñijyu̱ nijya̱nvay jijyomucu̱, nu̱tyura? ¿Nu̱tyura jantyasarata ra̱dityanu rinchiy, nu̱tyura?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Riñi̱cha ji̱ta nu̱tyu deramiy pudásamu ma̱savay. Rityiyi̱saru̱yadamu jityu̱chuta tavayu: Dañuma nu̱ñi ruudiye̱ jiryejyu̱, ne jiryerye̱ya̱ru̱y nta variy. Dañuma nu̱ñi sutyaniy nu̱tyu diibyituunu jna̱yadamu nta, ne jiryi̱na̱ryu̱y nta variy ranchintyi.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Darya ri̱tay, jiryatiy su̱deda Juán Bautísta jmyichara jnurará: ne si̱byedara pa̱, dantyamu̱y ne sa̱todara bínuja̱, jiryi̱teda variy sanchiy: Bayantu siva.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Siti̱ma̱ ji̱ta Nijya̱mi̱denu ne jmyichara jnurará, jiryatiy si̱myi, sa̱tu jarye variy risa̱ju̱. Jiryi̱tay variy: Ta̱ jaryi jibyedajachi̱ ni̱day, niyu̱yadacanuy risa̱ju̱ni̱. Ni̱ni̱day criquiy jmutya̱vay jaamyicyu, jiryatiy juuchatavaryi.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Dañuma rirye̱chasara vasevay jiryatiy Ju̱denumusiy datyavadyeryi.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Samusuyada ji̱ta Varyisévuveda tenubay jbyedaju̱ni̱ Jesús, sajañuvejada ji̱ta variy sarorivyimu, sata̱yada ji̱ta jbyedaju̱ mi̱saniy.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Nanuvichanu̱yada ji̱ta tanu̱qui vaturu̱be juuchatanu̱y jasiy. Nanudatya̱danumatiy: Mu̱y si̱myi Jesús, Varyisévu rorimyu, nani̱toda variy rumura vu̱rudija̱vu̱, jiryatiy adabástrura ravichu̱teravu̱dera.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Nanuraniñuvejada sarudivasiy sanumututuunu Jesús, nani̱na̱ñuvejada variy jasiy. Rajo̱ta̱da paruyada sanumutu nani̱na̱ya̱ta, nanususa̱jada ji̱ta yino̱jasitya varirya sanumutu. Nanusiidyoda ji̱ta sanumutuvantiy, vu̱rudija̱ nadiva̱da sanumutuva varintyi.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Sadiyadanumatiy vichtya ja̱mi̱ riva vaturu̱y vicha̱da, sajachipiya̱jada yimu variy: “Si̱tenu Ju̱denuju̱ tu̱chu̱tiy saryivyichasara jiñu, saryidyetya̱siñada vaturu̱y, chanu̱rya nani̱cha, nu̱tyura vaturu̱y nani̱cha day, jiryatiy nadivá sivara vu̱rudija̱, tapi juuchatanu̱y vitya nani̱cha daryaju̱ day.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Su̱mutya̱jada ji̱ta Jesúsra Siimyó̱bay jachipiya̱jada: “Siimyó̱, ri̱taryu̱y tara yiva.” “Jo, ya̱numa jtarya, Datyanu̱.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Su̱teda Jesús variy siva: “Nanuvichanu̱yada danu̱ju̱y divyityanu̱jyu̱y, nanudivyiyadani̱ criquityi̱. Ti̱qui divyiyada davaatajyu̱y jvaayada murichirya, nu̱ntiy divyiyada danu̱ju̱y jarimyuni̱ jvaayada murichirya.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Jiryatimyu̱ ne tarajna̱y tara nadimu, ta̱rata nana̱murichenura jidyivyi, saramityadedara nanudivyiy ti̱ta̱ju̱ mitya. ¿Mi̱ra ra̱va̱ta jaryi nadimusiy rivasiñi̱ jipyatru̱, mi̱?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Su̱mutya̱jada ji̱ta Siimyó̱bay: “Rañi jtatye mi̱vara saramityaniy jaryivya̱ju̱ra.” Su̱teda ji̱ta Jesús variy siva: “Jasidye yitay vasera.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Sa̱numityeda Jesús variy vaturu̱y na̱cho̱ju̱, su̱teda ji̱ta siva Siimyó̱bay; “¿Jidyi nadiva jiñu̱y vaturu̱y? Rajeyasiñumatiy jiryorivyimu, ne jiche̱yasiy ja̱a̱ rañumutu suuta̱ja̱ju̱ ray. Nada ji̱ta parodesiy yina̱ya̱tara rañumutuday, nanususa̱ jasiy variy yino̱jasityantirya.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Dantyamu̱y ne jimyu̱chuvesiy siidyodata rajeyadamu ray, nada ji̱tamu̱y ne paru̱y riva siidyoda rañumutuva rajeyadamusidye.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ne jiryubesirya ni̱ja̱ ri̱no̱muntiy, nu̱tyu jivyichanicharatiy daryani̱ jañu̱ñu, nada ji̱ta jva̱siy vu̱rudija̱ rañumutuva day.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Ramuni̱tiy ri̱tay yiva: Ramityanicharanuma nanujuuchuvedavicha̱ day, ramuni̱ nanuva̱tasara jaryirye. Ne sava̱ta jaryi daryaju̱ ray, saju̱timyu̱y ne ramityanichara jaryirya jijyuuchuveda.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Su̱teda ji̱ta variy nadiva vaturu̱y: “Ramityanicharanuma sa̱nujuuchuveda.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Jasiñuma ji̱ta rijyo̱ta̱da niquejada Jesúsjsa̱ jmyivyebe jivyimu: “¿Chi̱ra sani̱cha jiñu day, chi̱? jiryatiy saramityaniy mityara juuchuvedantiy.”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Su̱teda ji̱ta Jesús variy vaturu̱vya: “Sa̱nutuva̱choda ji̱ta jantyuy yiva, sa̱nunuma jiya samiy.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.