Lucas 7

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saniquemu̱yadanumatiy nijya̱nvay tuva̱chodaju̱ra yiteda, sajañuvejada Capernavú̱mu variy.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Savicha̱da ji̱ta su̱tarumiy nutyityu̱bay, muchechityi̱. Samuchechiy jaryi sava̱tasi̱ jdiva̱jada variy, vadiiryo̱numa variñi̱.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Satuva̱chodanumatiy sanchiy Jesús, su̱pa̱jada ji̱ta simuriy Judíyuveda rimyityumibe, rirya̱tidye jiyasantani̱: “Ye̱jiya, ya̱tidye jantyuñuve siva su̱tarumiy nutyityu̱ muchechiy.”
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 — ausente —
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Saya̱da ji̱ta Jesús variy ruusa̱. Nu̱jipyudenumatiy ravicha̱da su̱tarumiy nutyityu̱bay roriy, su̱pa̱jada ji̱ta su̱tarumiy nutyityu̱baryi jidyetyavabe, rirya̱tidye jtay siva Jesús: “Ne ya̱jarupanu ji raryorimyu jto̱jadate, tama̱ racha̱ra̱nu ntate day ji, tama̱ ya̱jto̱jay raryorimyu.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Dantyamu̱y ne rajechipiya̱ samiy jvadichi̱ ray, ra̱jto̱jay yimu. Mitya ya̱niquera niquejada, sa̱tidye mi̱sa̱sumiy ramyuchechiy variy.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Tapi ray ji̱ta vichasara sabonichi̱ rayntyityu̱ju̱ day, rachabonintyiryi su̱tarumintyi. Ri̱tay siva ti̱: ¡Ye̱jiya! saya variy; nu̱vantiy: ¡Ya̱jniy! su̱niy varintyi; ri̱tatyi ramyuchechivyantiy, ¡Ya̱jvaarya jirya! sivaay varintyirya.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Satuva̱chodanumatiy Jesúsra saniquejada, sati̱tta̱da variñi̱, sa̱numityeda nijya̱nvajyuuna̱cho̱ju̱ jiryatiy richiityari̱nu̱yadani̱, su̱teda variy ruuva: “Ri̱tay jiryiva: Netaramu vinu ratyevay Irayénuveda cabyimu radyi ti̱va nu̱tyu jiñu, vuryimu tuva̱churá.”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Ruuti̱jadanumatiy su̱tarumiy nutyityu̱bay jpa̱vabe jiryorimyuntiy, ridyiñuvi̱jada ji̱ta siva muchechiy, mi̱si̱numa day.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Tarundamunuma ji̱ta saya̱da Jesús vicha̱damuntiy, Nayí̱ jtyataramu. Riya̱da sisa̱ datyavavyedabay yisa̱, rajuu nijya̱nvay jarye ruusa̱ntiy.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Rityuudiyadanumatirya vicha̱da ju̱ro̱ puryesara rorijyu̱, jadchiy ji̱ta ru̱nu̱yada ru̱tutityiyadani̱ diidabi. Vinu ni̱deni̱ sani̱chanu̱yada nanudenu su̱no̱da, jiryatiy bacheno̱da nada. Rajuu vicha̱da ja̱nvay jnu̱yada nadisa̱ni̱.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Sadiyadanumatiy Jesús nadiva, sa̱ntyutya̱da variñada. Su̱teda ji̱ta nadiva: “Ne sa̱na̱ju̱na̱y.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Saja̱tya̱nuvejada ji̱ta raniy sabapyojo variy. Riryadeda ji̱ta nichuvay variy jasiy. Su̱teda ji̱ta variy diibyiva: “Yiva ri̱tay, Vadero̱nu, ¡Ya̱numa nubesumiy!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Sama̱sa̱subeda ji̱ta diibyi variy, sajo̱ta̱da niquejada varintyi. Sasa̱yada ji̱ta Jesús su̱no̱dayu.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Ru̱nteda ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvay variy, riichana̱tya̱da ji̱ta variñi̱ Ju̱denu, jiryatiy ru̱teda: “¡Sanubesesitye Ju̱denuju̱ tu̱chu̱ jaryiñu̱te vu̱quebyimu! ¡Sajañu̱mya̱ ji̱ta Ju̱denu jiñijya̱nvamyu!”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ra̱ticheyada ji̱ta jirya tu̱choda, Judéya ju̱ro̱ju̱ ti̱ta̱ju̱.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Juánbaysa̱ datyavay ji̱ta tu̱chunuvejada variy yiva ti̱ta̱ju̱.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Sanatuyada ji̱ta Juánbay variñada danu̱ju̱y yisa̱ datyanu̱jyu̱be, su̱pa̱jada variy Jesúsmu jtaja̱nu̱jyu̱ñada: “¿Jiñi̱viy jiryatiy yatiche jti̱jada, varimyata nu̱ryi nutuyasiy ti̱jiju̱ntiy?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Nadito̱jadanumatiy Juánbaysa̱ datyanu̱jyu̱be simu Jesús, nani̱teda ji̱ta siva: “Su̱pa̱jasiy Juán Bautísta yimu na̱y, na̱ña̱tidye jtaja̱nu ji: ¿Jiñi̱viy jiryatiy yatiche jti̱jada, varimyata nu̱ryi nutuyasiy ti̱jiju̱ntiy.”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Varidye ji̱ta sami̱sadeda Jesús riy rajuu jdiva̱jnuvay, jarupantasavay jarye, jamiryanu bayantu tavay jarye, su̱nu̱yasumityaniy variryi ni̱sipyuryimyi ruusa̱ju̱ntiy.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Su̱mutya̱jada ji̱ta variñada Juánbaysa̱ datyanu̱jyu̱be: “Sa̱na̱tu̱chunuve siva Juán jiryatiy sa̱nudimya̱ riva, sa̱nutuva̱chuma̱ risa̱ju̱ra, nu̱tyuramusiy ru̱nu̱yasumiy ni̱sipyuryimyi, nu̱tyuramusiy, canuya̱sivyeda jarye rupi, vatajo̱ju̱vye jarye mi̱sa, tu̱yupuryimyi jarye tuva̱chu, diibyimiy jarye mi̱sa̱sumiy, jantyuyadavay jarye tuva̱chusarara samitu̱choda.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Ju̱denu jmu̱tyasi̱ ji̱ta sa̱cha mi̱ni̱tyimyu̱ ne ra̱casinu̱ya̱ rachiityari̱sa̱dajisiy.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Nadaya̱danumatiy Juánbaysa̱ datyanu̱jyu̱be, sajo̱ta̱da niquejada Jesús variy nijya̱nvavya sanchiy Juánbay. “Ta̱rana̱cho̱ jiryevya̱tanuveti tajityomu, ta̱rana̱cho̱? ¿Jiryeyati vinu jirya̱tidye diñuve ti̱va jiryatiy rajuura jachipiya̱rani̱, nu̱tyu vachutyi nuvatyaja̱sara riichomusiy?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 ¿Jiryevya̱tati dyetya sana̱cho̱ nijya̱mi̱ vasidyajay sujatyi̱? Ne jiryi̱nu̱y, rityi vichasara jaryi sujatyavay, jaryi samirya baryatavay jarye, rivyichasara ji̱ta ja̱mu nutyityu̱ rorivyimu.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 ¿Ta̱rana̱cho̱ ji̱ta jiryevya̱tati si̱tenu variy, ta̱rana̱cho̱? ¿Ju̱denuju̱ tu̱chu̱na̱cho̱ dyetya? Jo, jaryivya̱ju̱ Ju̱denuju̱ tu̱chu̱ jiyadaju̱teni̱.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ni̱ni̱ ji̱ta sani̱cha, jiryatiy nu̱chara sanchiy:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Ri̱tay ji̱ta jiryiva: Ne ti̱ jaryiñu̱ Juánmusiy, jiryatiy vaturu̱myusiy rupi̱ni̱. Dañuma ri̱tay daryá, mi̱ni̱tyi vichasara rirya̱rijyu̱ játarya Ju̱denu siityari̱vamyusiy, sani̱cha jaryiñu̱ simusiy Juán.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Ti̱ta̱ju̱ Juánmu tuva̱chuvay, criquiy jmutya̱vay jarye, riñi̱ ji̱ta dityanunu̱yada vasera Ju̱denu jvaayada, jiryatiy riityu̱yada Juán jtyadodata.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Varyisévuveda ji̱ta, Ju̱denu niquejada datyanuvay ruusa̱, riñi rrachodara Ju̱denu jteda jiñijyu̱, jiryatimyu̱ ne riityu̱ryu̱yada Juánmu.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 ¿Nu̱tyura ni̱ta ra̱jtay riñijyu̱ nijya̱nvay jijyomucu̱, nu̱tyura? ¿Nu̱tyura jantyasarata ra̱dityanu rinchiy, nu̱tyura?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Riñi̱cha ji̱ta nu̱tyu deramiy pudásamu ma̱savay. Rityiyi̱saru̱yadamu jityu̱chuta tavayu: Dañuma nu̱ñi ruudiye̱ jiryejyu̱, ne jiryerye̱ya̱ru̱y nta variy. Dañuma nu̱ñi sutyaniy nu̱tyu diibyituunu jna̱yadamu nta, ne jiryi̱na̱ryu̱y nta variy ranchintyi.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Darya ri̱tay, jiryatiy su̱deda Juán Bautísta jmyichara jnurará: ne si̱byedara pa̱, dantyamu̱y ne sa̱todara bínuja̱, jiryi̱teda variy sanchiy: Bayantu siva.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Siti̱ma̱ ji̱ta Nijya̱mi̱denu ne jmyichara jnurará, jiryatiy si̱myi, sa̱tu jarye variy risa̱ju̱. Jiryi̱tay variy: Ta̱ jaryi jibyedajachi̱ ni̱day, niyu̱yadacanuy risa̱ju̱ni̱. Ni̱ni̱day criquiy jmutya̱vay jaamyicyu, jiryatiy juuchatavaryi.
34 O
35 Dañuma rirye̱chasara vasevay jiryatiy Ju̱denumusiy datyavadyeryi.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Samusuyada ji̱ta Varyisévuveda tenubay jbyedaju̱ni̱ Jesús, sajañuvejada ji̱ta variy sarorivyimu, sata̱yada ji̱ta jbyedaju̱ mi̱saniy.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Nanuvichanu̱yada ji̱ta tanu̱qui vaturu̱be juuchatanu̱y jasiy. Nanudatya̱danumatiy: Mu̱y si̱myi Jesús, Varyisévu rorimyu, nani̱toda variy rumura vu̱rudija̱vu̱, jiryatiy adabástrura ravichu̱teravu̱dera.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Nanuraniñuvejada sarudivasiy sanumututuunu Jesús, nani̱na̱ñuvejada variy jasiy. Rajo̱ta̱da paruyada sanumutu nani̱na̱ya̱ta, nanususa̱jada ji̱ta yino̱jasitya varirya sanumutu. Nanusiidyoda ji̱ta sanumutuvantiy, vu̱rudija̱ nadiva̱da sanumutuva varintyi.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Sadiyadanumatiy vichtya ja̱mi̱ riva vaturu̱y vicha̱da, sajachipiya̱jada yimu variy: “Si̱tenu Ju̱denuju̱ tu̱chu̱tiy saryivyichasara jiñu, saryidyetya̱siñada vaturu̱y, chanu̱rya nani̱cha, nu̱tyura vaturu̱y nani̱cha day, jiryatiy nadivá sivara vu̱rudija̱, tapi juuchatanu̱y vitya nani̱cha daryaju̱ day.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Su̱mutya̱jada ji̱ta Jesúsra Siimyó̱bay jachipiya̱jada: “Siimyó̱, ri̱taryu̱y tara yiva.” “Jo, ya̱numa jtarya, Datyanu̱.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Su̱teda Jesús variy siva: “Nanuvichanu̱yada danu̱ju̱y divyityanu̱jyu̱y, nanudivyiyadani̱ criquityi̱. Ti̱qui divyiyada davaatajyu̱y jvaayada murichirya, nu̱ntiy divyiyada danu̱ju̱y jarimyuni̱ jvaayada murichirya.
41 Jesus disse:
42 Jiryatimyu̱ ne tarajna̱y tara nadimu, ta̱rata nana̱murichenura jidyivyi, saramityadedara nanudivyiy ti̱ta̱ju̱ mitya. ¿Mi̱ra ra̱va̱ta jaryi nadimusiy rivasiñi̱ jipyatru̱, mi̱?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Su̱mutya̱jada ji̱ta Siimyó̱bay: “Rañi jtatye mi̱vara saramityaniy jaryivya̱ju̱ra.” Su̱teda ji̱ta Jesús variy siva: “Jasidye yitay vasera.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Sa̱numityeda Jesús variy vaturu̱y na̱cho̱ju̱, su̱teda ji̱ta siva Siimyó̱bay; “¿Jidyi nadiva jiñu̱y vaturu̱y? Rajeyasiñumatiy jiryorivyimu, ne jiche̱yasiy ja̱a̱ rañumutu suuta̱ja̱ju̱ ray. Nada ji̱ta parodesiy yina̱ya̱tara rañumutuday, nanususa̱ jasiy variy yino̱jasityantirya.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Dantyamu̱y ne jimyu̱chuvesiy siidyodata rajeyadamu ray, nada ji̱tamu̱y ne paru̱y riva siidyoda rañumutuva rajeyadamusidye.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ne jiryubesirya ni̱ja̱ ri̱no̱muntiy, nu̱tyu jivyichanicharatiy daryani̱ jañu̱ñu, nada ji̱ta jva̱siy vu̱rudija̱ rañumutuva day.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ramuni̱tiy ri̱tay yiva: Ramityanicharanuma nanujuuchuvedavicha̱ day, ramuni̱ nanuva̱tasara jaryirye. Ne sava̱ta jaryi daryaju̱ ray, saju̱timyu̱y ne ramityanichara jaryirya jijyuuchuveda.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Su̱teda ji̱ta variy nadiva vaturu̱y: “Ramityanicharanuma sa̱nujuuchuveda.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Jasiñuma ji̱ta rijyo̱ta̱da niquejada Jesúsjsa̱ jmyivyebe jivyimu: “¿Chi̱ra sani̱cha jiñu day, chi̱? jiryatiy saramityaniy mityara juuchuvedantiy.”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Su̱teda ji̱ta Jesús variy vaturu̱vya: “Sa̱nutuva̱choda ji̱ta jantyuy yiva, sa̱nunuma jiya samiy.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.