Lucas 16

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Su̱teda ji̱ta Jesús yisa̱ datyavavyantiy: “Savichanu̱yada ji̱ta nu̱ vanu, jiryatiy su̱nu̱tyanu̱yadara jaryi tarati̱ barya. Rityu̱chuta̱da ji̱ta tavay sapatru̱vayu, jiryatiy sapa̱chityanu̱yadara sivaadyi daryaju̱.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Sanatuyada ji̱ta sapatru̱ yimuju̱ni̱ muchechiy, sitaja̱doda ji̱ta variy jasiñi̱: ¿Ta̱rana̱te ratyuva̱chu jiinchiy, ta̱ra? Jiyuju̱ rumusirya cuentapadye. Ne vana̱y ya̱jvaay ju̱na̱y risa̱nu̱day.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Sajachipiya̱jada ji̱ta jnu̱tyi̱ variy jijechimyu: ¿Ta̱rana̱te ra̱jvaay diye, ta̱ra? Saso̱vamya̱ daryaju̱ rapyatru̱ rimusirya rivaayada day. Ne vanu̱rya ray, ra̱jvaaje nudimyu, ra̱a̱da ji̱ta mitya jachiñu̱yadiva tara.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Radyetya̱dapu̱ñuma ta̱ra ra̱jvaay, ta̱ra, rirya̱tidye jmutya̱ nijya̱nvay ri̱nu̱tya̱divasiy jiryorimyuju̱ ray.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Jadchiy ji̱ta sanatuyada nu̱ñi ti̱quimusiy yimuju̱ riy nijya̱nvay, jiryatiy ridyivyiñi̱ jipyatru̱. Su̱teda ji̱ta siva munatyi̱: ¿Nuriryana̱te jidyivyiñi̱ vu̱pyatru̱, nurirya?
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Su̱mutya̱jada ji̱tani̱: Taraqui pacha ni̱ja̱vu̱ data. Su̱teda ji̱ta jnu̱tyi̱ variy siva: Jiryatirya jicuentavi̱. Ya̱ma̱sa, ya̱nu̱y varenu riva cateravi̱ra tadajyo vu̱yaju̱y ni̱ja̱vu̱ data.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Su̱teda ji̱ta siva nu̱ntiy: ¿Va̱ ji, nurirya jidyivyidye, nurirya? Su̱mutya̱jadani̱: Taraqui pacha jaruusichuy. Su̱teda ji̱ta variy siva: Jiryatirya jicuentavi̱. Ya̱nu̱y mumuri̱nijyate vu̱yaju̱chuy.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Si̱chana̱tya̱da ji̱ta sapatru̱ variy jnu̱tyi̱yu, dañumamu̱y ne sani̱cha vase jvaarya, jiryatiy sivaayada jidyetya̱da rapu̱ryatara. Tapi va̱cha jvaavye ji̱ta vichasara jityevatya jaryivya̱ju̱ datyavay ruumusiy no̱no̱ dadyeñu, jiryatiy Ju̱denu no̱no̱mu vichavaryi.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ray ji̱ta ra̱nique rimusiy jiryiva: Jirya̱ma̱ datya jvaayada criquiy rapu̱ryata, jirya̱tidye ca̱na̱y ramusiy jiryejyu̱ riy jaamyicyuveda, ra̱numatiy baryi̱ jiryecyuriquiy, sa̱dirye Ju̱denu yisa̱ vichavatya ju̱na̱re vichajomuju̱ variy jirye.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Ni̱ni̱ ji̱ta jiryatiy savichasara jto̱taniryá pasidyemusiy, daryaday savichasara jto̱taniryá ja̱mura jvaayadamuntiy. Daryadantyi, ni̱tiy ne jto̱taniy pasidyetara, daryaday saquivu̱chara ja̱mura jvaayadatantiy.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Netimyu̱ ne vuryivaachara jto̱tanivye criquitya, ¿chi̱rana̱ ra̱baryu̱y vuryimura jiryatiy si̱tenu jaryi murichetara darya, chi̱?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Netimyu̱ ne vuryivaachara jto̱tanivye rata, jiryatiy ti̱ barya darya, ¿ta̱ju̱rana̱ sa̱sa̱ryu̱y vuryi̱nu̱tya̱da murichirya vu̱y, ta̱ju̱?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Ne vana̱y sivaachara muchechiy danu̱ju̱y patru̱sa̱. Saryityi jvaaryu̱y nadisa̱, saryi javittyuñi̱ ti̱qui, saryi va̱tasara variñi̱ ratarya patru̱; varimyata saryi jvaay vani̱ri̱ sisa̱ ti̱qui, saryi javiryu̱tya variñi̱ ratarya patru̱. Dantyamu̱y ne vana̱y vuryivaay sisa̱ Ju̱denu, criquisa̱ jarye, jiryatiy vu̱vyichasara criquiy ju̱redacanumiy.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Rityuva̱choda ji̱ta Varyisévuvedara Jesús niquejada ti̱ta̱ju̱. Jiryatiy rivyichasara criquiy jachavay, rirya̱viryu̱tya̱da variñi̱.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Su̱teda ji̱ta Jesús variy ruuva: “Jirye ji̱ta rañi dityanu vase vichavay nijya̱nvay diyayu, Ju̱denu ji̱ta datyasarara jiryejechiy; tapi jiryatiy samiy jvadichara rani̱chasara nijya̱nvay diya day, Ju̱denu diya ji̱ta javityichara varidyerya.”
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Saniquenu̱yada ji̱ta Ju̱denu jiñiquejada nu̱charamusiy, saju̱ tu̱chuvabemyusiy jarye, Juán Bautístabay rundasa̱ra̱ju̱ ti̱ta̱ju̱. Variryundamusiy ji̱ta, nu̱tyu̱chunumaya̱ra samitu̱choda Ju̱denu nusu̱jyonchiy, riñi pana̱tyityi nijya̱nvajyuu ramu jayadaju̱.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Tama̱ jvadatyi̱sasara rani̱cha, tama̱, raryityi parutay jarichu, mucadi jarye risa̱ju̱ ramusiy, jiryatiy raryi su̱tye pasidyeradera Ju̱denu niquejada jto̱tadedaju̱.”
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Mi̱ni̱tyi tova̱nada jivyaturu̱y, saryityi ja̱mu̱y variy ti̱ nadivasintyi, sa̱jarupanu variy ratara nanuvicha̱da nijya̱nvay diya, jiryatiy rirya̱diy variy nadiva nu̱tyu jmuchanutanu̱y nada; daryadantyi, saryityi ja̱mu̱y vinu vanu nada vaturu̱y tova̱sanu̱y, daryaday sa̱jarupanu ratantirya jivyicha̱da nijya̱nvay diyantiy, jiryatiy rirya̱diy nu̱tyu jmuchanutodati̱ variy siva.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Savichanu̱yada ji̱ta ti̱qui vanu jaryi tarati̱, sajachunu̱yada yivara samichujay, jiryatiy jaryi vasidyajarya, sapotyaniñu̱yada ji̱ta samirya jmyicharatayu.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Savicha̱da ji̱ta ti̱qui jantyuyani̱ Dásaru jtyati̱, satiryo̱jada ji̱ta vatajo̱ju̱ñu sarorijyu̱tuunu jatyasi̱de.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Sani potyaniryu̱yada jmyichara daryuutya variy jasiyu, jiryatiy raju̱u̱ya̱ riimyijyomusiy. Nibyiveda ji̱ta ju̱deda variy savatajo̱mu tana̱yadana̱cho̱.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Sadiiyada ji̱ta tarundamu Dásaru variy, ripyu̱cheda ji̱ta Ju̱denu jpa̱vay Avurá̱bay bayanu tuunuju̱ni̱ sabayanu. Daryaday sadiiyada jaryi tarati̱ntiy, ru̱muchoda variñi̱.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Savicha̱da ji̱ta tarati̱ bayanu diiye̱vye bayanu vichajovimu; sapiradeda jipyaru̱tya̱damu na̱vajyu̱, sadiyada ji̱ta ripyapu siva Avurá̱ bayanu, Dásaru bayanu jarye satuunu.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Saniquejasubeda ji̱ta variy: ¡Ye̱ye̱ Avurá̱! ¡Ya̱jantyutyate ray! ¡Ya̱jpa̱ni̱ Dásaru, sa̱tidye paroniy ja̱a̱mura yana̱mo̱, sa̱tidye canuvu̱nu ratara radyechiy, jiryatimyu̱ ne rajechi̱nitye jiiday nu̱ya̱ranube nu̱ndyerye, ja cuu!
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Su̱mutya̱jada ji̱ta Avurá̱ variñi̱: Pi̱, ya̱jachipitya ji̱ta diyera, jiryatiy yimutya̱nu̱yada ta̱riy yinu̱yadamura jiyaru̱rya samirya, nu̱tyu Dásaru jmutya̱nu̱yadara nicyara̱y varicha̱ra̱ju̱ntiy. Diye ji̱ta savichasara jmu̱tyasi̱ jiyu ru̱co̱mu, ji ji̱ta siichunuja̱si̱ jasiy.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Jadchiy ji̱ta sabayada Ju̱denura vataju̱quíintiy, riñuma ramije jiryimuju̱ rityi rañi ramijeryu̱y jiyusiy, dantyamu̱y ne vana̱y rirya̱ramije rumusiy jiyuju̱nu̱dantyi.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 — ausente —
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 — ausente —
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Su̱mutya̱jada ji̱ta Avurá̱ variñi̱: Jasidye ruumura Ju̱denu niquejada nu̱chara, jiryatiy Muyusésibemyusirya, Ju̱denuju̱ tu̱chuvabe nu̱rya jarye. Rirya̱ma̱ tuva̱chu ramu.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Saniquejada ji̱tantiy: Ne, Tatya Avurá̱, ti̱tiy raryi jiya diibyicabyimusiy ruumu, riryi janumitye variy vase vicha̱daju̱.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Su̱mutya̱jada ji̱ta variñi̱: Netimyu̱ ne rityuva̱churu̱y ramu Ju̱denu niquejada, jiryatiy Muyusésibe nu̱yadara, ne vinu Ju̱denuju̱ tu̱chuvabe nu̱ryamu jarye, dantyamu̱y ne riryi tuva̱churu̱y ranchiy, dañuma saryi mi̱sa̱sumiy ti̱ diibyicabyimusiy ridyiya.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.