Lucas 16

Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Su̱teda ji̱ta Jesús yisa̱ datyavavyantiy: “Savichanu̱yada ji̱ta nu̱ vanu, jiryatiy su̱nu̱tyanu̱yadara jaryi tarati̱ barya. Rityu̱chuta̱da ji̱ta tavay sapatru̱vayu, jiryatiy sapa̱chityanu̱yadara sivaadyi daryaju̱.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Sanatuyada ji̱ta sapatru̱ yimuju̱ni̱ muchechiy, sitaja̱doda ji̱ta variy jasiñi̱: ¿Ta̱rana̱te ratyuva̱chu jiinchiy, ta̱ra? Jiyuju̱ rumusirya cuentapadye. Ne vana̱y ya̱jvaay ju̱na̱y risa̱nu̱day.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Sajachipiya̱jada ji̱ta jnu̱tyi̱ variy jijechimyu: ¿Ta̱rana̱te ra̱jvaay diye, ta̱ra? Saso̱vamya̱ daryaju̱ rapyatru̱ rimusirya rivaayada day. Ne vanu̱rya ray, ra̱jvaaje nudimyu, ra̱a̱da ji̱ta mitya jachiñu̱yadiva tara.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Radyetya̱dapu̱ñuma ta̱ra ra̱jvaay, ta̱ra, rirya̱tidye jmutya̱ nijya̱nvay ri̱nu̱tya̱divasiy jiryorimyuju̱ ray.
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Jadchiy ji̱ta sanatuyada nu̱ñi ti̱quimusiy yimuju̱ riy nijya̱nvay, jiryatiy ridyivyiñi̱ jipyatru̱. Su̱teda ji̱ta siva munatyi̱: ¿Nuriryana̱te jidyivyiñi̱ vu̱pyatru̱, nurirya?
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Su̱mutya̱jada ji̱tani̱: Taraqui pacha ni̱ja̱vu̱ data. Su̱teda ji̱ta jnu̱tyi̱ variy siva: Jiryatirya jicuentavi̱. Ya̱ma̱sa, ya̱nu̱y varenu riva cateravi̱ra tadajyo vu̱yaju̱y ni̱ja̱vu̱ data.
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Su̱teda ji̱ta siva nu̱ntiy: ¿Va̱ ji, nurirya jidyivyidye, nurirya? Su̱mutya̱jadani̱: Taraqui pacha jaruusichuy. Su̱teda ji̱ta variy siva: Jiryatirya jicuentavi̱. Ya̱nu̱y mumuri̱nijyate vu̱yaju̱chuy.
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Si̱chana̱tya̱da ji̱ta sapatru̱ variy jnu̱tyi̱yu, dañumamu̱y ne sani̱cha vase jvaarya, jiryatiy sivaayada jidyetya̱da rapu̱ryatara. Tapi va̱cha jvaavye ji̱ta vichasara jityevatya jaryivya̱ju̱ datyavay ruumusiy no̱no̱ dadyeñu, jiryatiy Ju̱denu no̱no̱mu vichavaryi.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Ray ji̱ta ra̱nique rimusiy jiryiva: Jirya̱ma̱ datya jvaayada criquiy rapu̱ryata, jirya̱tidye ca̱na̱y ramusiy jiryejyu̱ riy jaamyicyuveda, ra̱numatiy baryi̱ jiryecyuriquiy, sa̱dirye Ju̱denu yisa̱ vichavatya ju̱na̱re vichajomuju̱ variy jirye.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Ni̱ni̱ ji̱ta jiryatiy savichasara jto̱taniryá pasidyemusiy, daryaday savichasara jto̱taniryá ja̱mura jvaayadamuntiy. Daryadantyi, ni̱tiy ne jto̱taniy pasidyetara, daryaday saquivu̱chara ja̱mura jvaayadatantiy.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Netimyu̱ ne vuryivaachara jto̱tanivye criquitya, ¿chi̱rana̱ ra̱baryu̱y vuryimura jiryatiy si̱tenu jaryi murichetara darya, chi̱?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Netimyu̱ ne vuryivaachara jto̱tanivye rata, jiryatiy ti̱ barya darya, ¿ta̱ju̱rana̱ sa̱sa̱ryu̱y vuryi̱nu̱tya̱da murichirya vu̱y, ta̱ju̱?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 Ne vana̱y sivaachara muchechiy danu̱ju̱y patru̱sa̱. Saryityi jvaaryu̱y nadisa̱, saryi javittyuñi̱ ti̱qui, saryi va̱tasara variñi̱ ratarya patru̱; varimyata saryi jvaay vani̱ri̱ sisa̱ ti̱qui, saryi javiryu̱tya variñi̱ ratarya patru̱. Dantyamu̱y ne vana̱y vuryivaay sisa̱ Ju̱denu, criquisa̱ jarye, jiryatiy vu̱vyichasara criquiy ju̱redacanumiy.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Rityuva̱choda ji̱ta Varyisévuvedara Jesús niquejada ti̱ta̱ju̱. Jiryatiy rivyichasara criquiy jachavay, rirya̱viryu̱tya̱da variñi̱.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Su̱teda ji̱ta Jesús variy ruuva: “Jirye ji̱ta rañi dityanu vase vichavay nijya̱nvay diyayu, Ju̱denu ji̱ta datyasarara jiryejechiy; tapi jiryatiy samiy jvadichara rani̱chasara nijya̱nvay diya day, Ju̱denu diya ji̱ta javityichara varidyerya.”
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Saniquenu̱yada ji̱ta Ju̱denu jiñiquejada nu̱charamusiy, saju̱ tu̱chuvabemyusiy jarye, Juán Bautístabay rundasa̱ra̱ju̱ ti̱ta̱ju̱. Variryundamusiy ji̱ta, nu̱tyu̱chunumaya̱ra samitu̱choda Ju̱denu nusu̱jyonchiy, riñi pana̱tyityi nijya̱nvajyuu ramu jayadaju̱.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Tama̱ jvadatyi̱sasara rani̱cha, tama̱, raryityi parutay jarichu, mucadi jarye risa̱ju̱ ramusiy, jiryatiy raryi su̱tye pasidyeradera Ju̱denu niquejada jto̱tadedaju̱.”
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 “Mi̱ni̱tyi tova̱nada jivyaturu̱y, saryityi ja̱mu̱y variy ti̱ nadivasintyi, sa̱jarupanu variy ratara nanuvicha̱da nijya̱nvay diya, jiryatiy rirya̱diy variy nadiva nu̱tyu jmuchanutanu̱y nada; daryadantyi, saryityi ja̱mu̱y vinu vanu nada vaturu̱y tova̱sanu̱y, daryaday sa̱jarupanu ratantirya jivyicha̱da nijya̱nvay diyantiy, jiryatiy rirya̱diy nu̱tyu jmuchanutodati̱ variy siva.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 “Savichanu̱yada ji̱ta ti̱qui vanu jaryi tarati̱, sajachunu̱yada yivara samichujay, jiryatiy jaryi vasidyajarya, sapotyaniñu̱yada ji̱ta samirya jmyicharatayu.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Savicha̱da ji̱ta ti̱qui jantyuyani̱ Dásaru jtyati̱, satiryo̱jada ji̱ta vatajo̱ju̱ñu sarorijyu̱tuunu jatyasi̱de.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Sani potyaniryu̱yada jmyichara daryuutya variy jasiyu, jiryatiy raju̱u̱ya̱ riimyijyomusiy. Nibyiveda ji̱ta ju̱deda variy savatajo̱mu tana̱yadana̱cho̱.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Sadiiyada ji̱ta tarundamu Dásaru variy, ripyu̱cheda ji̱ta Ju̱denu jpa̱vay Avurá̱bay bayanu tuunuju̱ni̱ sabayanu. Daryaday sadiiyada jaryi tarati̱ntiy, ru̱muchoda variñi̱.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Savicha̱da ji̱ta tarati̱ bayanu diiye̱vye bayanu vichajovimu; sapiradeda jipyaru̱tya̱damu na̱vajyu̱, sadiyada ji̱ta ripyapu siva Avurá̱ bayanu, Dásaru bayanu jarye satuunu.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Saniquejasubeda ji̱ta variy: ¡Ye̱ye̱ Avurá̱! ¡Ya̱jantyutyate ray! ¡Ya̱jpa̱ni̱ Dásaru, sa̱tidye paroniy ja̱a̱mura yana̱mo̱, sa̱tidye canuvu̱nu ratara radyechiy, jiryatimyu̱ ne rajechi̱nitye jiiday nu̱ya̱ranube nu̱ndyerye, ja cuu!
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Su̱mutya̱jada ji̱ta Avurá̱ variñi̱: Pi̱, ya̱jachipitya ji̱ta diyera, jiryatiy yimutya̱nu̱yada ta̱riy yinu̱yadamura jiyaru̱rya samirya, nu̱tyu Dásaru jmutya̱nu̱yadara nicyara̱y varicha̱ra̱ju̱ntiy. Diye ji̱ta savichasara jmu̱tyasi̱ jiyu ru̱co̱mu, ji ji̱ta siichunuja̱si̱ jasiy.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Jadchiy ji̱ta sabayada Ju̱denura vataju̱quíintiy, riñuma ramije jiryimuju̱ rityi rañi ramijeryu̱y jiyusiy, dantyamu̱y ne vana̱y rirya̱ramije rumusiy jiyuju̱nu̱dantyi.
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 — ausente —
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 — ausente —
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Su̱mutya̱jada ji̱ta Avurá̱ variñi̱: Jasidye ruumura Ju̱denu niquejada nu̱chara, jiryatiy Muyusésibemyusirya, Ju̱denuju̱ tu̱chuvabe nu̱rya jarye. Rirya̱ma̱ tuva̱chu ramu.
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Saniquejada ji̱tantiy: Ne, Tatya Avurá̱, ti̱tiy raryi jiya diibyicabyimusiy ruumu, riryi janumitye variy vase vicha̱daju̱.
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Su̱mutya̱jada ji̱ta variñi̱: Netimyu̱ ne rityuva̱churu̱y ramu Ju̱denu niquejada, jiryatiy Muyusésibe nu̱yadara, ne vinu Ju̱denuju̱ tu̱chuvabe nu̱ryamu jarye, dantyamu̱y ne riryi tuva̱churu̱y ranchiy, dañuma saryi mi̱sa̱sumiy ti̱ diibyicabyimusiy ridyiya.”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.