Lucas 16
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs ACF
1 Su̱teda ji̱ta Jesús yisa̱ datyavavyantiy: “Savichanu̱yada ji̱ta nu̱ vanu, jiryatiy su̱nu̱tyanu̱yadara jaryi tarati̱ barya. Rityu̱chuta̱da ji̱ta tavay sapatru̱vayu, jiryatiy sapa̱chityanu̱yadara sivaadyi daryaju̱.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Sanatuyada ji̱ta sapatru̱ yimuju̱ni̱ muchechiy, sitaja̱doda ji̱ta variy jasiñi̱: ¿Ta̱rana̱te ratyuva̱chu jiinchiy, ta̱ra? Jiyuju̱ rumusirya cuentapadye. Ne vana̱y ya̱jvaay ju̱na̱y risa̱nu̱day.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Sajachipiya̱jada ji̱ta jnu̱tyi̱ variy jijechimyu: ¿Ta̱rana̱te ra̱jvaay diye, ta̱ra? Saso̱vamya̱ daryaju̱ rapyatru̱ rimusirya rivaayada day. Ne vanu̱rya ray, ra̱jvaaje nudimyu, ra̱a̱da ji̱ta mitya jachiñu̱yadiva tara.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Radyetya̱dapu̱ñuma ta̱ra ra̱jvaay, ta̱ra, rirya̱tidye jmutya̱ nijya̱nvay ri̱nu̱tya̱divasiy jiryorimyuju̱ ray.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Jadchiy ji̱ta sanatuyada nu̱ñi ti̱quimusiy yimuju̱ riy nijya̱nvay, jiryatiy ridyivyiñi̱ jipyatru̱. Su̱teda ji̱ta siva munatyi̱: ¿Nuriryana̱te jidyivyiñi̱ vu̱pyatru̱, nurirya?
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Su̱mutya̱jada ji̱tani̱: Taraqui pacha ni̱ja̱vu̱ data. Su̱teda ji̱ta jnu̱tyi̱ variy siva: Jiryatirya jicuentavi̱. Ya̱ma̱sa, ya̱nu̱y varenu riva cateravi̱ra tadajyo vu̱yaju̱y ni̱ja̱vu̱ data.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Su̱teda ji̱ta siva nu̱ntiy: ¿Va̱ ji, nurirya jidyivyidye, nurirya? Su̱mutya̱jadani̱: Taraqui pacha jaruusichuy. Su̱teda ji̱ta variy siva: Jiryatirya jicuentavi̱. Ya̱nu̱y mumuri̱nijyate vu̱yaju̱chuy.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Si̱chana̱tya̱da ji̱ta sapatru̱ variy jnu̱tyi̱yu, dañumamu̱y ne sani̱cha vase jvaarya, jiryatiy sivaayada jidyetya̱da rapu̱ryatara. Tapi va̱cha jvaavye ji̱ta vichasara jityevatya jaryivya̱ju̱ datyavay ruumusiy no̱no̱ dadyeñu, jiryatiy Ju̱denu no̱no̱mu vichavaryi.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Ray ji̱ta ra̱nique rimusiy jiryiva: Jirya̱ma̱ datya jvaayada criquiy rapu̱ryata, jirya̱tidye ca̱na̱y ramusiy jiryejyu̱ riy jaamyicyuveda, ra̱numatiy baryi̱ jiryecyuriquiy, sa̱dirye Ju̱denu yisa̱ vichavatya ju̱na̱re vichajomuju̱ variy jirye.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Ni̱ni̱ ji̱ta jiryatiy savichasara jto̱taniryá pasidyemusiy, daryaday savichasara jto̱taniryá ja̱mura jvaayadamuntiy. Daryadantyi, ni̱tiy ne jto̱taniy pasidyetara, daryaday saquivu̱chara ja̱mura jvaayadatantiy.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Netimyu̱ ne vuryivaachara jto̱tanivye criquitya, ¿chi̱rana̱ ra̱baryu̱y vuryimura jiryatiy si̱tenu jaryi murichetara darya, chi̱?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Netimyu̱ ne vuryivaachara jto̱tanivye rata, jiryatiy ti̱ barya darya, ¿ta̱ju̱rana̱ sa̱sa̱ryu̱y vuryi̱nu̱tya̱da murichirya vu̱y, ta̱ju̱?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Ne vana̱y sivaachara muchechiy danu̱ju̱y patru̱sa̱. Saryityi jvaaryu̱y nadisa̱, saryi javittyuñi̱ ti̱qui, saryi va̱tasara variñi̱ ratarya patru̱; varimyata saryi jvaay vani̱ri̱ sisa̱ ti̱qui, saryi javiryu̱tya variñi̱ ratarya patru̱. Dantyamu̱y ne vana̱y vuryivaay sisa̱ Ju̱denu, criquisa̱ jarye, jiryatiy vu̱vyichasara criquiy ju̱redacanumiy.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Rityuva̱choda ji̱ta Varyisévuvedara Jesús niquejada ti̱ta̱ju̱. Jiryatiy rivyichasara criquiy jachavay, rirya̱viryu̱tya̱da variñi̱.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Su̱teda ji̱ta Jesús variy ruuva: “Jirye ji̱ta rañi dityanu vase vichavay nijya̱nvay diyayu, Ju̱denu ji̱ta datyasarara jiryejechiy; tapi jiryatiy samiy jvadichara rani̱chasara nijya̱nvay diya day, Ju̱denu diya ji̱ta javityichara varidyerya.”
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Saniquenu̱yada ji̱ta Ju̱denu jiñiquejada nu̱charamusiy, saju̱ tu̱chuvabemyusiy jarye, Juán Bautístabay rundasa̱ra̱ju̱ ti̱ta̱ju̱. Variryundamusiy ji̱ta, nu̱tyu̱chunumaya̱ra samitu̱choda Ju̱denu nusu̱jyonchiy, riñi pana̱tyityi nijya̱nvajyuu ramu jayadaju̱.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Tama̱ jvadatyi̱sasara rani̱cha, tama̱, raryityi parutay jarichu, mucadi jarye risa̱ju̱ ramusiy, jiryatiy raryi su̱tye pasidyeradera Ju̱denu niquejada jto̱tadedaju̱.”
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Mi̱ni̱tyi tova̱nada jivyaturu̱y, saryityi ja̱mu̱y variy ti̱ nadivasintyi, sa̱jarupanu variy ratara nanuvicha̱da nijya̱nvay diya, jiryatiy rirya̱diy variy nadiva nu̱tyu jmuchanutanu̱y nada; daryadantyi, saryityi ja̱mu̱y vinu vanu nada vaturu̱y tova̱sanu̱y, daryaday sa̱jarupanu ratantirya jivyicha̱da nijya̱nvay diyantiy, jiryatiy rirya̱diy nu̱tyu jmuchanutodati̱ variy siva.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 “Savichanu̱yada ji̱ta ti̱qui vanu jaryi tarati̱, sajachunu̱yada yivara samichujay, jiryatiy jaryi vasidyajarya, sapotyaniñu̱yada ji̱ta samirya jmyicharatayu.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Savicha̱da ji̱ta ti̱qui jantyuyani̱ Dásaru jtyati̱, satiryo̱jada ji̱ta vatajo̱ju̱ñu sarorijyu̱tuunu jatyasi̱de.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Sani potyaniryu̱yada jmyichara daryuutya variy jasiyu, jiryatiy raju̱u̱ya̱ riimyijyomusiy. Nibyiveda ji̱ta ju̱deda variy savatajo̱mu tana̱yadana̱cho̱.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Sadiiyada ji̱ta tarundamu Dásaru variy, ripyu̱cheda ji̱ta Ju̱denu jpa̱vay Avurá̱bay bayanu tuunuju̱ni̱ sabayanu. Daryaday sadiiyada jaryi tarati̱ntiy, ru̱muchoda variñi̱.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Savicha̱da ji̱ta tarati̱ bayanu diiye̱vye bayanu vichajovimu; sapiradeda jipyaru̱tya̱damu na̱vajyu̱, sadiyada ji̱ta ripyapu siva Avurá̱ bayanu, Dásaru bayanu jarye satuunu.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Saniquejasubeda ji̱ta variy: ¡Ye̱ye̱ Avurá̱! ¡Ya̱jantyutyate ray! ¡Ya̱jpa̱ni̱ Dásaru, sa̱tidye paroniy ja̱a̱mura yana̱mo̱, sa̱tidye canuvu̱nu ratara radyechiy, jiryatimyu̱ ne rajechi̱nitye jiiday nu̱ya̱ranube nu̱ndyerye, ja cuu!
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Su̱mutya̱jada ji̱ta Avurá̱ variñi̱: Pi̱, ya̱jachipitya ji̱ta diyera, jiryatiy yimutya̱nu̱yada ta̱riy yinu̱yadamura jiyaru̱rya samirya, nu̱tyu Dásaru jmutya̱nu̱yadara nicyara̱y varicha̱ra̱ju̱ntiy. Diye ji̱ta savichasara jmu̱tyasi̱ jiyu ru̱co̱mu, ji ji̱ta siichunuja̱si̱ jasiy.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Jadchiy ji̱ta sabayada Ju̱denura vataju̱quíintiy, riñuma ramije jiryimuju̱ rityi rañi ramijeryu̱y jiyusiy, dantyamu̱y ne vana̱y rirya̱ramije rumusiy jiyuju̱nu̱dantyi.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 — ausente —
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 — ausente —
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Su̱mutya̱jada ji̱ta Avurá̱ variñi̱: Jasidye ruumura Ju̱denu niquejada nu̱chara, jiryatiy Muyusésibemyusirya, Ju̱denuju̱ tu̱chuvabe nu̱rya jarye. Rirya̱ma̱ tuva̱chu ramu.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Saniquejada ji̱tantiy: Ne, Tatya Avurá̱, ti̱tiy raryi jiya diibyicabyimusiy ruumu, riryi janumitye variy vase vicha̱daju̱.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Su̱mutya̱jada ji̱ta variñi̱: Netimyu̱ ne rityuva̱churu̱y ramu Ju̱denu niquejada, jiryatiy Muyusésibe nu̱yadara, ne vinu Ju̱denuju̱ tu̱chuvabe nu̱ryamu jarye, dantyamu̱y ne riryi tuva̱churu̱y ranchiy, dañuma saryi mi̱sa̱sumiy ti̱ diibyicabyimusiy ridyiya.”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.