2 Coríntios 6
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs ARA
1 Ramuni̱ jiryatiy nu̱dyivaay sisa̱ Ju̱denu, nu̱dyeyasanta jirye: Ne jirya̱jmutya̱ mityara Ju̱denu sa̱rya jiryatiy jiryi̱mutya̱ simusirya.
1 E nós, na qualidade de cooperadores com ele, também vos exortamos a que não recebais em vão a graça de Deus
2 Su̱teda ji̱ta daryaju̱:
2 (porque ele diz: Eu te ouvi no tempo da oportunidade e te socorri no dia da salvação; eis, agora, o tempo sobremodo oportuno, eis, agora, o dia da salvação);
3 Ne nu̱beryu̱rya casinu̱ya̱ta̱ ti̱ mo̱mu, riñuma javiryu̱tya tavarya nu̱dyivaayada Ju̱denuju̱.
3 não dando nós nenhum motivo de escândalo em coisa alguma, para que o ministério não seja censurado.
4 Ti̱ta̱ju̱mu nu̱dyityanu samiy muchechimyi Ju̱denuju̱yu, nu̱jechi̱dedamu, jiryatiy tapimusiy nu̱jechi̱deda paru̱cha̱rimyusiyu, nu̱ña̱ntyuye̱yadamu jarye, nu̱ña̱rupanusa̱damu jarye risa̱ju̱.
4 Pelo contrário, em tudo recomendando-nos a nós mesmos como ministros de Deus: na muita paciência, nas aflições, nas privações, nas angústias,
5 Nu̱jechi̱deda tapimusintyiyu, nu̱myusiye̱cha̱damu, nu̱tyanuvu̱nusa̱damu jarye risa̱ju̱, nijya̱nvay jatachusa̱damu jarye risa̱ju̱ntiy. Nu̱jechi̱deda surra jvaayadamusintyiyu, nu̱me̱ryu̱yadamu, nu̱jechi̱jadamu jaryentiy.
5 nos açoites, nas prisões, nos tumultos, nos trabalhos, nas vigílias, nos jejuns,
6 Nu̱dyityanu samiy muchechimyi Ju̱denuju̱ntiyu jiryatiy nu̱vyichasara samiy jvadichavay, datyavay, tapimusiy jachi̱nivye, samirya jachityavay jaryentiy. Nu̱vyichasara Ju̱denu Jnutumusiy, si̱tenu nu̱vya̱ta̱damuju̱.
6 na pureza, no saber, na longanimidade, na bondade, no Espírito Santo, no amor não fingido,
7 Nu̱vyichasara Ju̱denu niquejadamusiy, sadatya̱damusintyi, nu̱jechusarara jvatya̱ nu̱dyimu, nu̱ntyityudamyuju̱, nu̱myi̱dámyuju̱ntiy, ratatiy nu̱bechasarani̱ bayantu jíyadasiy.
7 na palavra da verdade, no poder de Deus, pelas armas da justiça, quer ofensivas, quer defensivas;
8 Tavajyu̱ ji̱ta samirya jvadichavay nu̱y, tavajyu̱ ji̱tamu̱y ne samirya jvadichavay nu̱ntyidye. Tavay niquesara nicyara̱y nu̱nchiy, tavañi̱ ji̱ta niquesara samiy nu̱nchintyidye; tavay jachipiya̱ quivu̱vye nu̱y, tavantyi jachipiya̱ si̱tenu niquevay nu̱ntyidye.
8 por honra e por desonra, por infâmia e por boa fama, como enganadores e sendo verdadeiros;
9 Nu̱vyichasara nu̱tyu ne datyasavay tavajyu̱, nu̱tyu samiy datyasavay nta nu̱vyichasara tavajyu̱ntidye; nu̱tyu vadiiryo̱vay nta nu̱ñi̱cha tavajyu̱, nu̱chiityari̱ vicha̱da jnu̱vye varidye; musiye̱chavay nu̱ñi̱cha, dantyamu̱y ne nu̱dyiiye̱ ramusiy.
9 como desconhecidos e, entretanto, bem-conhecidos; como se estivéssemos morrendo e, contudo, eis que vivemos; como castigados, porém não mortos;
10 Dañuma nu̱ñi̱cha vayimu, nu̱vyichasara jchana̱vye varintyi; dañuma nu̱ñi̱cha jantyuyani̱miy, jasintya nu̱che̱ tara samirya varidyeryi rityi tuva̱chusara nu̱dyimu; dañumamu̱y ne nu̱ñi̱chasara tara tavay, nu̱vyichasara jaryi tara tavay Crístumu varidye.
10 entristecidos, mas sempre alegres; pobres, mas enriquecendo a muitos; nada tendo, mas possuindo tudo.
11 Coríntyumu vichavay, nu̱ñiquema̱ vijyo̱mujache jiryimu, nu̱jechiy ji̱ta ma̱cho̱ muttarya jiryeñe̱cho̱ju̱ day.
11 Para vós outros, ó coríntios, abrem-se os nossos lábios, e alarga-se o nosso coração.
12 Ne ra̱chasara mutanusara nu̱jechiy jirya̱jiju̱, jirye ji̱ta muttaru̱y dyetyara jiryejechipiya̱jada nu̱ñiya̱residye.
12 Não tendes limites em nós; mas estais limitados em vossos próprios afetos.
13 Rayasanta jirye nu̱tyu radyedyeñu nta daryaju̱ jirye, jirya̱murichenu jivya̱ta̱data ray, daryatiy ravya̱ta jiryentyidye.
13 Ora, como justa retribuição (falo-vos como a filhos), dilatai-vos também vós.
14 Ne jirye̱cha vatajuu rusa̱ rityimyu̱ ne tuva̱churu̱y simu Ju̱denu day. ¿Nu̱tyuramusiña̱ sa̱jvaay samiy jvaarya sisa̱ nicyara̱y jvaarya, nu̱tyuramusiy? varimyata vijyo̱mu jvaarya sisa̱ ni̱tiy jvaarya va̱cha nupocudinube.
14 Não vos ponhais em jugo desigual com os incrédulos; porquanto que sociedade pode haver entre a justiça e a iniquidade? Ou que comunhão, da luz com as trevas?
15 ¿Ne vana̱y nta saryi jvaay Vu̱yntyityu̱ Crístu vatajuu sisa̱ Satanásiy day? dantyamu̱y ne saryi jmutya̱ Crístumu tuva̱chu̱ra jiyaru̱rya sisa̱ tuva̱chu̱sa̱.
15 Que harmonia, entre Cristo e o Maligno? Ou que união, do crente com o incrédulo?
16 — ausente —
16 Que ligação há entre o santuário de Deus e os ídolos? Porque nós somos santuário do Deus vivente, como ele próprio disse: Habitarei e andarei entre eles; serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.
17 — ausente —
17 Por isso, retirai-vos do meio deles, separai-vos, diz o Senhor; não toqueis em coisas impuras; e eu vos receberei,
18 — ausente —
18 serei vosso Pai, e vós sereis para mim filhos e filhas, diz o Senhor Todo-Poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.