1 Tessalonicenses 2
Ju̱denu jto̱ nijya̱nvamyu (YADNT) vs ARA
1 Jiryeñi ji̱ta, ratyeryi̱veda, jiryedyetyi̱satya ne ravicha̱da mitya nu̱jeñu̱yada jiryimu.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ne jiryi̱nu̱y, nu̱ñi jvacha̱divasiy nu̱ña̱vityiye̱cha̱divasiy jarye Vidípomu, nu̱dyito̱jada variy jiryimu, nu̱vyanu̱tya̱da variy Vuryi̱ndenumuyu, dañuma riñique̱yada jaryi variy nu̱ñijyu̱, nu̱dyetyadoda variy jichuvu̱yasa̱damura samitu̱choda, jiryatiy Ju̱denumusirya.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Nu̱dyetyadoda ji̱ta ne cararya, dantyamu̱y ne va̱cha jvaayadamusirya, dantyamu̱y ne quivu̱yada.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Daryatiy ji̱ta sa̱ntya̱da Ju̱denu nu̱y, sadatyama̱ rivasiy nu̱nchiy: “Riñi siityevay ra̱tu̱chura samitu̱choda.” Daryani̱ ji̱ta nu̱tyu̱chura samitu̱choda day, ne nijya̱nvay canuyadaju̱, Ju̱denu canuyadaju̱ ji̱ta nu̱tyu̱chu darya, ne jiryi̱nu̱y sa̱ntyasarara vu̱jechiy.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Jiryedyetyi̱satya samiy, tama̱ nu̱ñique yinnuva̱yadamusiy jirye, tama̱, sadatya ji̱ta Ju̱denuntiy, ne nu̱dyetyanu jirye, nu̱ña̱tidye jato tara variy jijyu̱.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 — ausente —
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 — ausente —
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Daryantiy, nu̱vya̱ta̱da jaryi daryaju̱ jirye, nu̱che̱ryu̱yada variy jiryerya, ne vinu samitu̱choda Ju̱denumusiy, nu̱ñi sa̱ryu̱ntyirya jivyicha̱da ti̱ta̱ju̱ntiy, jiryatiy jaryi va̱tasavay daryaju̱ nu̱jyu̱ jirye.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Jiryejechipitya dyetyara nu̱dyivaayada, ratyeryi̱veda; paru̱cha̱rimyusiy nu̱dyivaañu̱yada nuporasa̱ra̱ju̱ra, nu̱ryiñuma ca̱sirya jiryetyevay barya, jiryatiy nu̱dyetyadoda varirya Ju̱denu tu̱choda jasiy.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Jirye ji̱ta diyada riva, Ju̱denu jarye, nu̱tyuramusiy nu̱vyichanu̱yada jiryisa̱, nu̱tyuramusiy, jiryatiy Jesúsmu tuva̱chuvay jirye. Nu̱vyichanu̱yada Ju̱denumu jnu̱vye, samirya vichavay, ne juuchatavay nu̱vyicha variy.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 — ausente —
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 — ausente —
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ramusiy ji̱ta nu̱ñi̱chana̱tya japichiñi̱ Ju̱denu, tapi jiryi̱mutya̱jadanumatirya Ju̱denu niquejada nu̱dyimusiy, ne jiryedyiryejada nu̱tyu nijya̱mi̱ niquejadara, jirye diryejada ji̱ta nu̱tyu Ju̱denu niquejada darya, daryani̱ ji̱ta si̱tenu rani̱cha, ravanu̱tya ji̱ta jirye, Jesúsmu tuva̱chuvay.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Jirye ji̱ta, ratyeryi̱veda, jiryevyichanu̱yada daryantiy nu̱tyu Jesucrístumu tuva̱chuvajyuu, jiryatiy Judéya mucadimu vichavay daryantiy. Nu̱tyu ripyaru̱tya̱datiy judíyuveda jityevay jarupanta̱damusiyu, daryaday jiryepyaru̱tyasara jityevay jarupanta̱damusintyidyeyu.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Judíyuveda ji̱ta mudodani̱ Nutyityu̱, ni̱ni̱ Jesús rimyudoda, Ju̱denuju̱ tu̱chuvay jarye, rimyununu̱yada nu̱ñi ti̱quimusiy, nu̱y ji̱tantiy, rijetya̱da variy nu̱ntyidye. Ju̱denu ni̱ru̱ryavitya darya jvaayada day, ti̱ta̱ju̱ nijya̱nvay jiyaro̱nusavay riva riy.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Riñi ju̱bayadara nu̱ñiquejada rirya̱jisiy jiryatimyu̱ ne Judíyuveda daryi, riñuma ramityaniy yivara Ju̱denu jiyasayada. Ramusiy rirya̱jto̱tanichara judíyuvedara jijyuuchuveda, ra̱jti̱sara Ju̱denu jiyasayada ranijyu̱, pattaryi ti̱ta̱ju̱ra.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Nu̱y ji̱ta, ratyeryi̱veda, nu̱bechetadiveda jiryenchiy taraquiju̱, vu̱cyarayada vinu vu̱myo̱nchiy, ne vu̱cyaray vu̱jechinchidye. Jaryi nu̱ñuvayada variy jirye, nu̱dyiryu̱yada daryaju̱ riva jiryemyó̱, nu̱dyeyaru̱yada variy vani̱rava̱ju̱ jiryimuju̱.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Nu̱ñi jiyaru̱yada jiryimuju̱, ray Pávuru rañi jniryu̱ñu̱yada jiryimu, Satanásiy tutaniya̱jada daryaju̱ nu̱y.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Ne jiryi̱nu̱y jiryimu darya nu̱yntuyada day, nu̱ñi̱chana̱yada jarye; nu̱dyivaayada murichirya jarye, ranchityi nu̱ña̱jchana̱tyani̱ Vu̱yntyityu̱ Jesús, jimyu̱ti̱jadamu.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Si̱tenute jiryeñi̱cha vandavatye nu̱jyu̱, nu̱ñi̱chana̱yadamuju̱.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.