Mateus 26

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nãskata mã ato yoikĩ keyota Jesús aõxõ tãpimisfo yoini:
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 “Mã mã tãpiakĩ oxa rafeta Pascua fista ikiki. Nãskatari Pascua fistatĩa ea achikani fetsafãfe ea mastanõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Nãskakẽ a Niospa meka yoimis xanĩfofo fe a judeo anifofo ichanãnifo Caifás pexe anoax. Nã Caifás ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfo ini.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Nãno ichanãkanax yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús achitiromẽ paraxõ retexiki?” ikanax yoinãnifo.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Nãskakanax yoinãnifo: “Fistatĩakai nõ achitiroma yorafã rasi mekai fetsekani nokoki õitifishkitirofo,” ikanax yoinãnifo.
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Nãskata Jesús Betania ano ini Simón pexe ano. Nã Simón “Rashkishiai” fapaonifo.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Jesús nãnoxõ piaino kẽro fisti akiki kani pirofomã manishomo sharakõikĩ foikai nã manishomo ãfe ane alabastro. Akka nã pirofomã kopikõi ini. Jesús mĩsa ano tsaoxõ piaino, nã kẽromã ãfe mapoki pirofomã nachini.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Askafaito õikani Jesúsxõ tãpimisfo õitifishkiyanã iskanifo: “¿Afeskakĩ nã pirofomã shara mĩ nachimẽ?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Mĩ ato minixõ mĩ kori ichapa fixõ a afaamaisfo mĩ ato inãkerana,” fanifo.
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Askafaifãfe nikakĩ Jesús ato yoini: “¿Afeskakĩ na kẽro mã fekaxtefaimẽ? Na ea iskafai sharaki,” ato fani.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 “Akka nã afaamaisfori mato fe ipanakafo. Akka eakai mẽxotaima mã ea anã õima.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Akka na kẽromã ea iskafakĩ ẽfe yoraki pirofomã nachia ea itipinĩsharafakĩ ea iskafa ea maifasharaxinõfo.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Ẽ mato pãraima, fanĩxõra na meka shara eõnoa yoikakĩ nã mai tio anoxõ na kẽromã ea iskafaõnoa yoixikani. Askatari na kẽroõnoa shinãpakenakafo, shinãmakiyamaxikakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Nãnori Jesús ato yoiaino a aõxõ tãpimis fetsa, ãfe ane Judas Iscariote, nã kani nã ato Nios kĩfixomis xanĩfofo ano.
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 Mã kaxõ ato yoini: “¿Afe tii mã ea kori inãtiromẽ ẽ mato Jesús achimanõ?” ato faito yoinifo: “Treinta nõ mia inãtiro,” fanifo.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Nãskaxõ Judaspa shinãkĩ taefani: “¿Afeskaxomãi ẽ Jesús ato achimanõ?” ixõ shinãni.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Akka nã Pascua fistatĩa pãa faraxatimais pipaonifo. Nãskata mã fista pakeano aõxõ tãpimisfo akiki fokaxõ yõkanifo: “¿Fanĩ mĩ fichipaimẽ ano kaxõ nõ itipinĩ fanõ, anoxõ Pascuatĩa yãtapake pixiki?” fanifo.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Askafaifono Jesús ato kemani iskafakĩ: “Oa pexe rasi ano fotakãfe. Nãnoa feronãfake fetsa fichixõ yoitakãfe iskafakĩ: ‘Nõko Ifãfe noko yoia nõ mia yoiyonõ iskafaki: Mẽ chaima naikai. Nõko fistatĩa mĩ pexe anoxõ eõxõ tãpimisfo feta ẽ pii kaikai,’ ixõ yoitakãfe,” ato faano,
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 nãskafakĩ yoinifo nã ãto Ifãfe ato yoia keskafakĩ. Nãnoxõ itipinĩ fanifo Pascua fistatĩa pixikakĩ.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Jesús mã fakishaino pexe ano nokoax mĩsa ano tsaoni a aõxõ tãpimiskõifo fe.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Nãnoxõ piyanã ato yoini: “Ẽ mato pãraima, fatora mã fẽtsa ea mã ato achimafainaka,” ato fani.
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Ato askafaito nikai shinãmitsakõinifo. Nãskaxõ yõkaketsanifo: “¿Ẽraka, Ifo?” fakĩ fetsanifo.
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Askafaifono Jesús ato kemani: “Nã efeta sapakinoa pãa momoxõ piaito nãato ea ato achimaxii.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Ẽ Niospa Fakekõifiax ẽ yorakõi. Nã eõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskakõi fakĩ ẽ asharakõitiro. Akka nã feronãfãke ea ato achimafiax akairi omiskõikõixii. Akka nã feronãfake shara ikerana fakeyamanixakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Nãskakẽ Judaspa nã ato achimanaito yõkani: “Maestro, ¿ẽraka?” faito, “Ẽje, nã mĩ yoiai keskarakĩa,” Jesús fani.
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Nãskakaxõ piaifono Jesús pãa tsomainĩfofã Apa Nios kĩfini. Mã Apa kĩfita pãa kaxkeketsaxõ aõxõ tãpimisfo inãni ato iskafayanã: “Na ẽfe nami keskara pikãfe,” ato fani.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Ato askafata kechokinoa fimi ene tsomainĩfofãxõ Apa Nios kĩfini. Nãskaxõ aõxõ tãpimisfo ato ayamani ato iskafayanã: “Na fimi ene ayakãfe,” ato fani.
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 Nãskaxõ ato yoini: “Nafi ẽfe imi keskaraki. Akka nã ẽ mato yoiyoni keskai mẽ nai. Nãskakaxõ ẽfe imi õikaxõ tãpitirofo Epa Niospa yoiyoni keskafakĩ yora ichapafo ẽ ato chaka soaxonõ.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Akka anã ẽ mato yoinõ ẽ anã mato feta fena na fimi ene ayaima. Mã mã nai mẽra kano ẽ mato feta anã fimi ene ayaxii ẽfe Epa xanĩfo anoxõ,” ixõ Jesús ato yoini.
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Nãskakata mã fanãiki xatekata machi Olivos ano fonifo.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Nãnoxõ Jesús ato yoini: “A na fakishi keyokõi mã ea shinãmaki fetsei. Nãnori kirika kenenifo iskafakakĩ: ‘Ãfe ifo reteaifono, ãfe ovejafo ichoi fetsetirofo,’ ixõ kirika kenenifo,” ato fani.
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 “Akka ea retefiafono ẽ otoax ẽ Galilea ano rekẽ kai mã kayoamano,” ato faino,
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Pedro kemani: “Keyokõi shinãmakifiaifono, akka ẽkai mia shinãmakima,” fani.
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Askafaito nikakĩ Jesús yoini: “Ẽ mia pãraima na fakishi takara fene keofamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ea fai tres fakĩ,” fani.
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Askafaito nikakĩ anã Pedro kemani: “Maa. Mia retefiaifono ẽ mefe nai. Ẽ õimismara ẽ mia faima,” fani. Pedro askafaito nikakakĩ keyokõichi aõxõ tãpimisfãfe askafakĩ fetsanifo.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Nãskata Jesús kani aõxõ tãpimisfo fe Getsemaní ano. Nãnoxõ ato yoini: “Nono tsaokãfe onĩ chaimashta kaxõ ẽ Epa Nios kĩfiyotanõ,” ato fani.
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Akka Pedro iyoni, Zebedeo fake rafe yafi. Nãskaxõ ãfe yora meeni shinãmitsakõiyanã fekaxteaito.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Anoxõ ato yoini: “Ẽfe yõshi shinãmitsai napaiyaito ẽ meikai. Nono nẽtekãfe oxakakima mãri efeta õisharaxikakĩ,” ato fani.
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Ato askafata Jesús ares fisti ori chaimashta kani. Nãnoax maikiri fepepakekafata ãfe fishpi mai tiisani. Nãskaxõ Apa kĩfini iskafakĩ: “Epa, na ẽ omiskõiai ekeki nokoyamafe. Akka nã ẽ apaiyai keskafakima. Nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” fani.
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Nãskata anã anoris oni aõxõ tãpimisfo ano. Oxõ ato õia oxafo inifo. Nãskaxõ Pedro yoini: “¿Mã efeta pishta oxa tenetiromamẽ?” ato fani.
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Nãskafata anã yoini: “Moikaxõ Epa Nios kĩfikãfe Satanás chakata mato chakafamapaiyai keskara axikakima. Chanĩma, nã Epa Niospa mato amapaiyai keskara mãto shinã mẽraxõ mã apaifikĩ mã atiroma. Akka mãto yora pachikõikĩ,” ato fani.
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Ato askafata anã kani Apa Nios kĩfikai iskafakĩ: “Epa, ea mĩa omiskõimayamakĩ ea mĩa omiskõimatiroma. Akka nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” fani.
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Nãskata anã oxõ ato fichitoshini aõxõ tãpimisfo oxafono, oxa paemei fetsoafono.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Nãnoa ato õifaini kaxõ anã Apa Nios kĩfini, afia yoitana keskafakĩ.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Nãskata Jesús anã oni aõxõ tãpimisfo ano. Mã oxõ ato yoini: “¿Aimã oxamẽ tenekõiyanã? Akka iskaratĩa a ea ato achimaniyoai mã chaima oi kiki. Yora chakafãfe ea achifenõfo ato efei kiki.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Fininĩfofãkãfe nõ kanõ. Mã chaima oi kiki a ea ato achimaniyoai,” Jesús ato fani.
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Jesús ato yoiaino Judas nokoni, nã Judaspa Jesúsxõ tãpifikatsaxakĩ, yorafã rasifo fe oni. Nã yorafo kenofoya ifi xatefoya fenifo, a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta judeofãfe ãto xanĩfofofãfe ato nĩchiafono.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Judaspa nã ato efeaito ato yoiyoni iskafakĩ: “A ẽ kokoki tsoo akaito õikĩ achirisafaxikãki,” ato fani.
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Mã Jesús ano nokoxõ Judaspa iskafakĩ yoini: “Maestro, ¿mĩmẽ?” fatishoni. Nãskaxõ kokotoshini.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Askafaito õikĩ Jesús kemani: “Efe yora, nã mĩ apaiyai keska farisafafe,” fani.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Akka Jesús achiaifãfe õikĩ a aõxõ tãpimis fẽtsa ãfe keno chainipa tsekainĩfofã a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ina paxteni.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Askaito õikĩ Jesús yoini: “Mĩ keno fafe. Akka nõ kenopa retenãino kenopari noko retetirofo.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 ¿Mĩ tãpiamamẽ Epa Nios ẽ yoiaito iskaratĩa ãfe ãjirifo ichapakõi ea nĩchixotiro ea kexei fenõfo?” fani.
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 “Ẽ iskaratĩa ãjiri kenano ea kexeaifono ẽ naima. Akka nã Niospa meka yoikĩ kirika kenekĩ yoinifo keskai ẽ naikai,” Jesús ato fani.
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Askaifono õikĩ Jesús yorafo yõkani: “¿Afeskai kenofoya ifixatefoya mã oamẽ ea achiyoi oa ẽ yometso keskarakẽ? Pena tii ẽ mato fe itiani Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ẽ mato tãpimani, akka mãkai ea achipaimisma.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Akka nã eõnoa yoikĩ kenenifo keskafakĩ mã ea achi,” ixõ Jesús ato yoini.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Mã Jesús achikaxõ a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfo Caifás ãfe pexe ano iyonifo. A xanĩfofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo fe a judeo anifofo fe nã tsaoafo ano Jesús iyonifo.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Pedro chai ixõ õini faki Jesús iyoi fokanimãkai. Nãskaxõ ato chĩfafoni. Nãskata nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe pexe emãiti ano Pedro nokoni. Mã nokoax nãno tsaoni nã pexefã kexemisfo fe anoxõ Jesús afeska fakanimãkai õixiki.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Nã Nios kĩfixomis xanĩfofo feta a ato fe rafeafãfe Jesús noikaspakakĩ, “¿Afaa nõ fatiromẽ Jesús afaa chakakõi faamakĩ nõ retexiki?” ixõ shinãnifo.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Akka Jesús afaa chakafayamafiano, yora ichapafãfe ãa chakafakakĩ mekafanifo parakĩ. Akka aõnoa afaa chaka nikanifoma. Nãskakẽ feronãfake raferi mekafai fekani fenifo.
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 Nã rafeta yoinifo: “Mã nõ nikaita Jesús iskaito: ‘Ẽ na Nios kĩfiti pexefã ẽ pão fatiro. Nãskata tres nia oxata ẽ anã pexefã fatiro,’ ikaito nõ nikaita,” fanifo nã rafeta ãa parakakĩ.
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Askafaifono a ato Nios kĩfixomis xanĩfo fininĩkafãta Jesús yõkani: “¿Mĩ kemamitsaimamẽ afamẽ na mĩõnoa meka chaka yoiaifo?” ixõ yoini.
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Akka Jesús tooxinima. Nã Nios ato kĩfixomis xanĩfãfe yoini iskafakĩ: “Nã Nios nipanakato mia õi kiki mĩ yoikai chanĩmakõi, noko yoife mĩmãkĩ Cristo Niospa Fake,” fani.
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Askafaito nikakĩ Jesús kemani: “Nã mĩ ea yoiai keskarakĩa, ẽkĩa Niospa Fake. Ẽ mato yoinõ. Akka mã ea õixii ẽfe Epa ketaxamei ãfe põya kayakai aõri ẽ tsãokẽ xanĩfo finakõia ẽfe Epa fe. Askatari mã ea õixii nai kõi mẽranoax ẽ anã fotofaito,” Jesús ato fani.
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Ato askafaito nikakakĩ a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ãfe rapati faxteni yorafãfe tãpinõfo Jesús yoiaito nikakaspakĩ. Askafata yoini: “Na feronãfãke ãfe meka chakakõi Nios chakafakĩ mekafai. Mã nõakõi nõ nikakĩ noko anã tsõa yoitiromaki nõ tãpinõ,” ato fani.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 “¿Afe keskara mã shinãimẽ?” ato faito keyokõichi kemanifo: “¡Nanõki!” fanifo.
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Mã fenexkaxõ ãfe femãnãki kemo mechoketsayanã koshaketsanifo. Atirito fepasketsanifo.
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 Iskafakĩ yoiyanã: “Mĩkai Cristomãkĩ, noko yoife tsõa mia koshaketsamakĩ,” fanifo.
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Pedro nãno ato fe pexefã emãiti tsaoano, nãno kẽro xomaya a xanĩfo yonoxomis akiki kaxõ yoini: “Mĩri Jesús fe kafãsamis Galilea anoax,” faito,
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Pedro kemani, yorafãfe õiaifono iskafakĩ: “Ẽkai Jesús õimisma. Ẽkai afaa tãpiama tsoaraõnoa mĩ yoi,” fani.
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Nãskafata pexe fepoti ano kani. Nãnoa kẽro xomaya fẽtsari fichixõ fetsafo yoini: “A nari Jesús fe Nazarete anoax kafãsamis,” fani.
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Askafaino anã Pedro kemani: “Maa, nã mĩ yoiai keskara Niospa tãpia ẽ na feronãfake õimisma,” fani.
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Nãskafaino nã anoafãfe Pedro ano fõkaxõ yoinifo: “Chanĩma, mĩri Jesús fe rafemis mã nõ mia nikai mĩ mekaito, nã keskara,” fanifo.
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Nãskafaifono Pedro ato yoikĩ taefani iskafakĩ: “Ẽ mato paraima, Niospa ea õi ẽ chanĩkẽ Niospa ea omiskõimatiro. Niospa tãpia ẽ mato yoikõi nã feronãfake ẽ õimisma,” ixõ ato yoini.
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Nãskaino Pedro shinãni nã Jesús yoita keskara. “Takara keoyoamano mĩ ato yoikĩ tres faxii: ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ixii,” ixõ Jesús yoita keskara Pedro shinãtani. Nãskata Caifás pexefã mẽranoax kãikainax oiai finakõini.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.