Mateus 26

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nãskata mã ato yoikĩ keyota Jesús aõxõ tãpimisfo yoini:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Mã mã tãpiakĩ oxa rafeta Pascua fista ikiki. Nãskatari Pascua fistatĩa ea achikani fetsafãfe ea mastanõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Nãskakẽ a Niospa meka yoimis xanĩfofo fe a judeo anifofo ichanãnifo Caifás pexe anoax. Nã Caifás ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfo ini.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Nãno ichanãkanax yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús achitiromẽ paraxõ retexiki?” ikanax yoinãnifo.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Nãskakanax yoinãnifo: “Fistatĩakai nõ achitiroma yorafã rasi mekai fetsekani nokoki õitifishkitirofo,” ikanax yoinãnifo.
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Nãskata Jesús Betania ano ini Simón pexe ano. Nã Simón “Rashkishiai” fapaonifo.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Jesús nãnoxõ piaino kẽro fisti akiki kani pirofomã manishomo sharakõikĩ foikai nã manishomo ãfe ane alabastro. Akka nã pirofomã kopikõi ini. Jesús mĩsa ano tsaoxõ piaino, nã kẽromã ãfe mapoki pirofomã nachini.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Askafaito õikani Jesúsxõ tãpimisfo õitifishkiyanã iskanifo: “¿Afeskakĩ nã pirofomã shara mĩ nachimẽ?
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Mĩ ato minixõ mĩ kori ichapa fixõ a afaamaisfo mĩ ato inãkerana,” fanifo.
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Askafaifãfe nikakĩ Jesús ato yoini: “¿Afeskakĩ na kẽro mã fekaxtefaimẽ? Na ea iskafai sharaki,” ato fani.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 “Akka nã afaamaisfori mato fe ipanakafo. Akka eakai mẽxotaima mã ea anã õima.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Akka na kẽromã ea iskafakĩ ẽfe yoraki pirofomã nachia ea itipinĩsharafakĩ ea iskafa ea maifasharaxinõfo.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Ẽ mato pãraima, fanĩxõra na meka shara eõnoa yoikakĩ nã mai tio anoxõ na kẽromã ea iskafaõnoa yoixikani. Askatari na kẽroõnoa shinãpakenakafo, shinãmakiyamaxikakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Nãnori Jesús ato yoiaino a aõxõ tãpimis fetsa, ãfe ane Judas Iscariote, nã kani nã ato Nios kĩfixomis xanĩfofo ano.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 Mã kaxõ ato yoini: “¿Afe tii mã ea kori inãtiromẽ ẽ mato Jesús achimanõ?” ato faito yoinifo: “Treinta nõ mia inãtiro,” fanifo.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Nãskaxõ Judaspa shinãkĩ taefani: “¿Afeskaxomãi ẽ Jesús ato achimanõ?” ixõ shinãni.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Akka nã Pascua fistatĩa pãa faraxatimais pipaonifo. Nãskata mã fista pakeano aõxõ tãpimisfo akiki fokaxõ yõkanifo: “¿Fanĩ mĩ fichipaimẽ ano kaxõ nõ itipinĩ fanõ, anoxõ Pascuatĩa yãtapake pixiki?” fanifo.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Askafaifono Jesús ato kemani iskafakĩ: “Oa pexe rasi ano fotakãfe. Nãnoa feronãfake fetsa fichixõ yoitakãfe iskafakĩ: ‘Nõko Ifãfe noko yoia nõ mia yoiyonõ iskafaki: Mẽ chaima naikai. Nõko fistatĩa mĩ pexe anoxõ eõxõ tãpimisfo feta ẽ pii kaikai,’ ixõ yoitakãfe,” ato faano,
18 E ele lhes respondeu:
19 nãskafakĩ yoinifo nã ãto Ifãfe ato yoia keskafakĩ. Nãnoxõ itipinĩ fanifo Pascua fistatĩa pixikakĩ.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Jesús mã fakishaino pexe ano nokoax mĩsa ano tsaoni a aõxõ tãpimiskõifo fe.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Nãnoxõ piyanã ato yoini: “Ẽ mato pãraima, fatora mã fẽtsa ea mã ato achimafainaka,” ato fani.
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Ato askafaito nikai shinãmitsakõinifo. Nãskaxõ yõkaketsanifo: “¿Ẽraka, Ifo?” fakĩ fetsanifo.
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Askafaifono Jesús ato kemani: “Nã efeta sapakinoa pãa momoxõ piaito nãato ea ato achimaxii.
23 Jesus respondeu:
24 Ẽ Niospa Fakekõifiax ẽ yorakõi. Nã eõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskakõi fakĩ ẽ asharakõitiro. Akka nã feronãfãke ea ato achimafiax akairi omiskõikõixii. Akka nã feronãfake shara ikerana fakeyamanixakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Nãskakẽ Judaspa nã ato achimanaito yõkani: “Maestro, ¿ẽraka?” faito, “Ẽje, nã mĩ yoiai keskarakĩa,” Jesús fani.
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Nãskakaxõ piaifono Jesús pãa tsomainĩfofã Apa Nios kĩfini. Mã Apa kĩfita pãa kaxkeketsaxõ aõxõ tãpimisfo inãni ato iskafayanã: “Na ẽfe nami keskara pikãfe,” ato fani.
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Ato askafata kechokinoa fimi ene tsomainĩfofãxõ Apa Nios kĩfini. Nãskaxõ aõxõ tãpimisfo ato ayamani ato iskafayanã: “Na fimi ene ayakãfe,” ato fani.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Nãskaxõ ato yoini: “Nafi ẽfe imi keskaraki. Akka nã ẽ mato yoiyoni keskai mẽ nai. Nãskakaxõ ẽfe imi õikaxõ tãpitirofo Epa Niospa yoiyoni keskafakĩ yora ichapafo ẽ ato chaka soaxonõ.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Akka anã ẽ mato yoinõ ẽ anã mato feta fena na fimi ene ayaima. Mã mã nai mẽra kano ẽ mato feta anã fimi ene ayaxii ẽfe Epa xanĩfo anoxõ,” ixõ Jesús ato yoini.
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Nãskakata mã fanãiki xatekata machi Olivos ano fonifo.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Nãnoxõ Jesús ato yoini: “A na fakishi keyokõi mã ea shinãmaki fetsei. Nãnori kirika kenenifo iskafakakĩ: ‘Ãfe ifo reteaifono, ãfe ovejafo ichoi fetsetirofo,’ ixõ kirika kenenifo,” ato fani.
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 “Akka ea retefiafono ẽ otoax ẽ Galilea ano rekẽ kai mã kayoamano,” ato faino,
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Pedro kemani: “Keyokõi shinãmakifiaifono, akka ẽkai mia shinãmakima,” fani.
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Askafaito nikakĩ Jesús yoini: “Ẽ mia pãraima na fakishi takara fene keofamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ea fai tres fakĩ,” fani.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Askafaito nikakĩ anã Pedro kemani: “Maa. Mia retefiaifono ẽ mefe nai. Ẽ õimismara ẽ mia faima,” fani. Pedro askafaito nikakakĩ keyokõichi aõxõ tãpimisfãfe askafakĩ fetsanifo.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Nãskata Jesús kani aõxõ tãpimisfo fe Getsemaní ano. Nãnoxõ ato yoini: “Nono tsaokãfe onĩ chaimashta kaxõ ẽ Epa Nios kĩfiyotanõ,” ato fani.
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Akka Pedro iyoni, Zebedeo fake rafe yafi. Nãskaxõ ãfe yora meeni shinãmitsakõiyanã fekaxteaito.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Anoxõ ato yoini: “Ẽfe yõshi shinãmitsai napaiyaito ẽ meikai. Nono nẽtekãfe oxakakima mãri efeta õisharaxikakĩ,” ato fani.
38 Então lhes disse:
39 Ato askafata Jesús ares fisti ori chaimashta kani. Nãnoax maikiri fepepakekafata ãfe fishpi mai tiisani. Nãskaxõ Apa kĩfini iskafakĩ: “Epa, na ẽ omiskõiai ekeki nokoyamafe. Akka nã ẽ apaiyai keskafakima. Nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” fani.
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Nãskata anã anoris oni aõxõ tãpimisfo ano. Oxõ ato õia oxafo inifo. Nãskaxõ Pedro yoini: “¿Mã efeta pishta oxa tenetiromamẽ?” ato fani.
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Nãskafata anã yoini: “Moikaxõ Epa Nios kĩfikãfe Satanás chakata mato chakafamapaiyai keskara axikakima. Chanĩma, nã Epa Niospa mato amapaiyai keskara mãto shinã mẽraxõ mã apaifikĩ mã atiroma. Akka mãto yora pachikõikĩ,” ato fani.
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ato askafata anã kani Apa Nios kĩfikai iskafakĩ: “Epa, ea mĩa omiskõimayamakĩ ea mĩa omiskõimatiroma. Akka nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” fani.
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Nãskata anã oxõ ato fichitoshini aõxõ tãpimisfo oxafono, oxa paemei fetsoafono.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Nãnoa ato õifaini kaxõ anã Apa Nios kĩfini, afia yoitana keskafakĩ.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Nãskata Jesús anã oni aõxõ tãpimisfo ano. Mã oxõ ato yoini: “¿Aimã oxamẽ tenekõiyanã? Akka iskaratĩa a ea ato achimaniyoai mã chaima oi kiki. Yora chakafãfe ea achifenõfo ato efei kiki.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Fininĩfofãkãfe nõ kanõ. Mã chaima oi kiki a ea ato achimaniyoai,” Jesús ato fani.
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Jesús ato yoiaino Judas nokoni, nã Judaspa Jesúsxõ tãpifikatsaxakĩ, yorafã rasifo fe oni. Nã yorafo kenofoya ifi xatefoya fenifo, a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta judeofãfe ãto xanĩfofofãfe ato nĩchiafono.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Judaspa nã ato efeaito ato yoiyoni iskafakĩ: “A ẽ kokoki tsoo akaito õikĩ achirisafaxikãki,” ato fani.
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Mã Jesús ano nokoxõ Judaspa iskafakĩ yoini: “Maestro, ¿mĩmẽ?” fatishoni. Nãskaxõ kokotoshini.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Askafaito õikĩ Jesús kemani: “Efe yora, nã mĩ apaiyai keska farisafafe,” fani.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Akka Jesús achiaifãfe õikĩ a aõxõ tãpimis fẽtsa ãfe keno chainipa tsekainĩfofã a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ina paxteni.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Askaito õikĩ Jesús yoini: “Mĩ keno fafe. Akka nõ kenopa retenãino kenopari noko retetirofo.
52 Então Jesus lhe disse:
53 ¿Mĩ tãpiamamẽ Epa Nios ẽ yoiaito iskaratĩa ãfe ãjirifo ichapakõi ea nĩchixotiro ea kexei fenõfo?” fani.
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 “Ẽ iskaratĩa ãjiri kenano ea kexeaifono ẽ naima. Akka nã Niospa meka yoikĩ kirika kenekĩ yoinifo keskai ẽ naikai,” Jesús ato fani.
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Askaifono õikĩ Jesús yorafo yõkani: “¿Afeskai kenofoya ifixatefoya mã oamẽ ea achiyoi oa ẽ yometso keskarakẽ? Pena tii ẽ mato fe itiani Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ẽ mato tãpimani, akka mãkai ea achipaimisma.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Akka nã eõnoa yoikĩ kenenifo keskafakĩ mã ea achi,” ixõ Jesús ato yoini.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Mã Jesús achikaxõ a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfo Caifás ãfe pexe ano iyonifo. A xanĩfofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo fe a judeo anifofo fe nã tsaoafo ano Jesús iyonifo.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Pedro chai ixõ õini faki Jesús iyoi fokanimãkai. Nãskaxõ ato chĩfafoni. Nãskata nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe pexe emãiti ano Pedro nokoni. Mã nokoax nãno tsaoni nã pexefã kexemisfo fe anoxõ Jesús afeska fakanimãkai õixiki.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Nã Nios kĩfixomis xanĩfofo feta a ato fe rafeafãfe Jesús noikaspakakĩ, “¿Afaa nõ fatiromẽ Jesús afaa chakakõi faamakĩ nõ retexiki?” ixõ shinãnifo.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Akka Jesús afaa chakafayamafiano, yora ichapafãfe ãa chakafakakĩ mekafanifo parakĩ. Akka aõnoa afaa chaka nikanifoma. Nãskakẽ feronãfake raferi mekafai fekani fenifo.
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 Nã rafeta yoinifo: “Mã nõ nikaita Jesús iskaito: ‘Ẽ na Nios kĩfiti pexefã ẽ pão fatiro. Nãskata tres nia oxata ẽ anã pexefã fatiro,’ ikaito nõ nikaita,” fanifo nã rafeta ãa parakakĩ.
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Askafaifono a ato Nios kĩfixomis xanĩfo fininĩkafãta Jesús yõkani: “¿Mĩ kemamitsaimamẽ afamẽ na mĩõnoa meka chaka yoiaifo?” ixõ yoini.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Akka Jesús tooxinima. Nã Nios ato kĩfixomis xanĩfãfe yoini iskafakĩ: “Nã Nios nipanakato mia õi kiki mĩ yoikai chanĩmakõi, noko yoife mĩmãkĩ Cristo Niospa Fake,” fani.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Askafaito nikakĩ Jesús kemani: “Nã mĩ ea yoiai keskarakĩa, ẽkĩa Niospa Fake. Ẽ mato yoinõ. Akka mã ea õixii ẽfe Epa ketaxamei ãfe põya kayakai aõri ẽ tsãokẽ xanĩfo finakõia ẽfe Epa fe. Askatari mã ea õixii nai kõi mẽranoax ẽ anã fotofaito,” Jesús ato fani.
64 Jesus respondeu:
65 Ato askafaito nikakakĩ a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ãfe rapati faxteni yorafãfe tãpinõfo Jesús yoiaito nikakaspakĩ. Askafata yoini: “Na feronãfãke ãfe meka chakakõi Nios chakafakĩ mekafai. Mã nõakõi nõ nikakĩ noko anã tsõa yoitiromaki nõ tãpinõ,” ato fani.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 “¿Afe keskara mã shinãimẽ?” ato faito keyokõichi kemanifo: “¡Nanõki!” fanifo.
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Mã fenexkaxõ ãfe femãnãki kemo mechoketsayanã koshaketsanifo. Atirito fepasketsanifo.
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Iskafakĩ yoiyanã: “Mĩkai Cristomãkĩ, noko yoife tsõa mia koshaketsamakĩ,” fanifo.
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Pedro nãno ato fe pexefã emãiti tsaoano, nãno kẽro xomaya a xanĩfo yonoxomis akiki kaxõ yoini: “Mĩri Jesús fe kafãsamis Galilea anoax,” faito,
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Pedro kemani, yorafãfe õiaifono iskafakĩ: “Ẽkai Jesús õimisma. Ẽkai afaa tãpiama tsoaraõnoa mĩ yoi,” fani.
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Nãskafata pexe fepoti ano kani. Nãnoa kẽro xomaya fẽtsari fichixõ fetsafo yoini: “A nari Jesús fe Nazarete anoax kafãsamis,” fani.
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Askafaino anã Pedro kemani: “Maa, nã mĩ yoiai keskara Niospa tãpia ẽ na feronãfake õimisma,” fani.
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Nãskafaino nã anoafãfe Pedro ano fõkaxõ yoinifo: “Chanĩma, mĩri Jesús fe rafemis mã nõ mia nikai mĩ mekaito, nã keskara,” fanifo.
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Nãskafaifono Pedro ato yoikĩ taefani iskafakĩ: “Ẽ mato paraima, Niospa ea õi ẽ chanĩkẽ Niospa ea omiskõimatiro. Niospa tãpia ẽ mato yoikõi nã feronãfake ẽ õimisma,” ixõ ato yoini.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Nãskaino Pedro shinãni nã Jesús yoita keskara. “Takara keoyoamano mĩ ato yoikĩ tres faxii: ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ixii,” ixõ Jesús yoita keskara Pedro shinãtani. Nãskata Caifás pexefã mẽranoax kãikainax oiai finakõini.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.