Mateus 26
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 Nãskata mã ato yoikĩ keyota Jesús aõxõ tãpimisfo yoini:
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 “Mã mã tãpiakĩ oxa rafeta Pascua fista ikiki. Nãskatari Pascua fistatĩa ea achikani fetsafãfe ea mastanõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Nãskakẽ a Niospa meka yoimis xanĩfofo fe a judeo anifofo ichanãnifo Caifás pexe anoax. Nã Caifás ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfo ini.
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Nãno ichanãkanax yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús achitiromẽ paraxõ retexiki?” ikanax yoinãnifo.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Nãskakanax yoinãnifo: “Fistatĩakai nõ achitiroma yorafã rasi mekai fetsekani nokoki õitifishkitirofo,” ikanax yoinãnifo.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Nãskata Jesús Betania ano ini Simón pexe ano. Nã Simón “Rashkishiai” fapaonifo.
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Jesús nãnoxõ piaino kẽro fisti akiki kani pirofomã manishomo sharakõikĩ foikai nã manishomo ãfe ane alabastro. Akka nã pirofomã kopikõi ini. Jesús mĩsa ano tsaoxõ piaino, nã kẽromã ãfe mapoki pirofomã nachini.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Askafaito õikani Jesúsxõ tãpimisfo õitifishkiyanã iskanifo: “¿Afeskakĩ nã pirofomã shara mĩ nachimẽ?
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Mĩ ato minixõ mĩ kori ichapa fixõ a afaamaisfo mĩ ato inãkerana,” fanifo.
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Askafaifãfe nikakĩ Jesús ato yoini: “¿Afeskakĩ na kẽro mã fekaxtefaimẽ? Na ea iskafai sharaki,” ato fani.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 “Akka nã afaamaisfori mato fe ipanakafo. Akka eakai mẽxotaima mã ea anã õima.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Akka na kẽromã ea iskafakĩ ẽfe yoraki pirofomã nachia ea itipinĩsharafakĩ ea iskafa ea maifasharaxinõfo.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Ẽ mato pãraima, fanĩxõra na meka shara eõnoa yoikakĩ nã mai tio anoxõ na kẽromã ea iskafaõnoa yoixikani. Askatari na kẽroõnoa shinãpakenakafo, shinãmakiyamaxikakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Nãnori Jesús ato yoiaino a aõxõ tãpimis fetsa, ãfe ane Judas Iscariote, nã kani nã ato Nios kĩfixomis xanĩfofo ano.
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 Mã kaxõ ato yoini: “¿Afe tii mã ea kori inãtiromẽ ẽ mato Jesús achimanõ?” ato faito yoinifo: “Treinta nõ mia inãtiro,” fanifo.
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Nãskaxõ Judaspa shinãkĩ taefani: “¿Afeskaxomãi ẽ Jesús ato achimanõ?” ixõ shinãni.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 Akka nã Pascua fistatĩa pãa faraxatimais pipaonifo. Nãskata mã fista pakeano aõxõ tãpimisfo akiki fokaxõ yõkanifo: “¿Fanĩ mĩ fichipaimẽ ano kaxõ nõ itipinĩ fanõ, anoxõ Pascuatĩa yãtapake pixiki?” fanifo.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 Askafaifono Jesús ato kemani iskafakĩ: “Oa pexe rasi ano fotakãfe. Nãnoa feronãfake fetsa fichixõ yoitakãfe iskafakĩ: ‘Nõko Ifãfe noko yoia nõ mia yoiyonõ iskafaki: Mẽ chaima naikai. Nõko fistatĩa mĩ pexe anoxõ eõxõ tãpimisfo feta ẽ pii kaikai,’ ixõ yoitakãfe,” ato faano,
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 nãskafakĩ yoinifo nã ãto Ifãfe ato yoia keskafakĩ. Nãnoxõ itipinĩ fanifo Pascua fistatĩa pixikakĩ.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Jesús mã fakishaino pexe ano nokoax mĩsa ano tsaoni a aõxõ tãpimiskõifo fe.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Nãnoxõ piyanã ato yoini: “Ẽ mato pãraima, fatora mã fẽtsa ea mã ato achimafainaka,” ato fani.
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Ato askafaito nikai shinãmitsakõinifo. Nãskaxõ yõkaketsanifo: “¿Ẽraka, Ifo?” fakĩ fetsanifo.
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Askafaifono Jesús ato kemani: “Nã efeta sapakinoa pãa momoxõ piaito nãato ea ato achimaxii.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Ẽ Niospa Fakekõifiax ẽ yorakõi. Nã eõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskakõi fakĩ ẽ asharakõitiro. Akka nã feronãfãke ea ato achimafiax akairi omiskõikõixii. Akka nã feronãfake shara ikerana fakeyamanixakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Nãskakẽ Judaspa nã ato achimanaito yõkani: “Maestro, ¿ẽraka?” faito, “Ẽje, nã mĩ yoiai keskarakĩa,” Jesús fani.
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Nãskakaxõ piaifono Jesús pãa tsomainĩfofã Apa Nios kĩfini. Mã Apa kĩfita pãa kaxkeketsaxõ aõxõ tãpimisfo inãni ato iskafayanã: “Na ẽfe nami keskara pikãfe,” ato fani.
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Ato askafata kechokinoa fimi ene tsomainĩfofãxõ Apa Nios kĩfini. Nãskaxõ aõxõ tãpimisfo ato ayamani ato iskafayanã: “Na fimi ene ayakãfe,” ato fani.
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 Nãskaxõ ato yoini: “Nafi ẽfe imi keskaraki. Akka nã ẽ mato yoiyoni keskai mẽ nai. Nãskakaxõ ẽfe imi õikaxõ tãpitirofo Epa Niospa yoiyoni keskafakĩ yora ichapafo ẽ ato chaka soaxonõ.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Akka anã ẽ mato yoinõ ẽ anã mato feta fena na fimi ene ayaima. Mã mã nai mẽra kano ẽ mato feta anã fimi ene ayaxii ẽfe Epa xanĩfo anoxõ,” ixõ Jesús ato yoini.
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Nãskakata mã fanãiki xatekata machi Olivos ano fonifo.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Nãnoxõ Jesús ato yoini: “A na fakishi keyokõi mã ea shinãmaki fetsei. Nãnori kirika kenenifo iskafakakĩ: ‘Ãfe ifo reteaifono, ãfe ovejafo ichoi fetsetirofo,’ ixõ kirika kenenifo,” ato fani.
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 “Akka ea retefiafono ẽ otoax ẽ Galilea ano rekẽ kai mã kayoamano,” ato faino,
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Pedro kemani: “Keyokõi shinãmakifiaifono, akka ẽkai mia shinãmakima,” fani.
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Askafaito nikakĩ Jesús yoini: “Ẽ mia pãraima na fakishi takara fene keofamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ea fai tres fakĩ,” fani.
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Askafaito nikakĩ anã Pedro kemani: “Maa. Mia retefiaifono ẽ mefe nai. Ẽ õimismara ẽ mia faima,” fani. Pedro askafaito nikakakĩ keyokõichi aõxõ tãpimisfãfe askafakĩ fetsanifo.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Nãskata Jesús kani aõxõ tãpimisfo fe Getsemaní ano. Nãnoxõ ato yoini: “Nono tsaokãfe onĩ chaimashta kaxõ ẽ Epa Nios kĩfiyotanõ,” ato fani.
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 Akka Pedro iyoni, Zebedeo fake rafe yafi. Nãskaxõ ãfe yora meeni shinãmitsakõiyanã fekaxteaito.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Anoxõ ato yoini: “Ẽfe yõshi shinãmitsai napaiyaito ẽ meikai. Nono nẽtekãfe oxakakima mãri efeta õisharaxikakĩ,” ato fani.
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ato askafata Jesús ares fisti ori chaimashta kani. Nãnoax maikiri fepepakekafata ãfe fishpi mai tiisani. Nãskaxõ Apa kĩfini iskafakĩ: “Epa, na ẽ omiskõiai ekeki nokoyamafe. Akka nã ẽ apaiyai keskafakima. Nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” fani.
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 Nãskata anã anoris oni aõxõ tãpimisfo ano. Oxõ ato õia oxafo inifo. Nãskaxõ Pedro yoini: “¿Mã efeta pishta oxa tenetiromamẽ?” ato fani.
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Nãskafata anã yoini: “Moikaxõ Epa Nios kĩfikãfe Satanás chakata mato chakafamapaiyai keskara axikakima. Chanĩma, nã Epa Niospa mato amapaiyai keskara mãto shinã mẽraxõ mã apaifikĩ mã atiroma. Akka mãto yora pachikõikĩ,” ato fani.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ato askafata anã kani Apa Nios kĩfikai iskafakĩ: “Epa, ea mĩa omiskõimayamakĩ ea mĩa omiskõimatiroma. Akka nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” fani.
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Nãskata anã oxõ ato fichitoshini aõxõ tãpimisfo oxafono, oxa paemei fetsoafono.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Nãnoa ato õifaini kaxõ anã Apa Nios kĩfini, afia yoitana keskafakĩ.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Nãskata Jesús anã oni aõxõ tãpimisfo ano. Mã oxõ ato yoini: “¿Aimã oxamẽ tenekõiyanã? Akka iskaratĩa a ea ato achimaniyoai mã chaima oi kiki. Yora chakafãfe ea achifenõfo ato efei kiki.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 Fininĩfofãkãfe nõ kanõ. Mã chaima oi kiki a ea ato achimaniyoai,” Jesús ato fani.
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Jesús ato yoiaino Judas nokoni, nã Judaspa Jesúsxõ tãpifikatsaxakĩ, yorafã rasifo fe oni. Nã yorafo kenofoya ifi xatefoya fenifo, a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta judeofãfe ãto xanĩfofofãfe ato nĩchiafono.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Judaspa nã ato efeaito ato yoiyoni iskafakĩ: “A ẽ kokoki tsoo akaito õikĩ achirisafaxikãki,” ato fani.
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Mã Jesús ano nokoxõ Judaspa iskafakĩ yoini: “Maestro, ¿mĩmẽ?” fatishoni. Nãskaxõ kokotoshini.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Askafaito õikĩ Jesús kemani: “Efe yora, nã mĩ apaiyai keska farisafafe,” fani.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Akka Jesús achiaifãfe õikĩ a aõxõ tãpimis fẽtsa ãfe keno chainipa tsekainĩfofã a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ina paxteni.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Askaito õikĩ Jesús yoini: “Mĩ keno fafe. Akka nõ kenopa retenãino kenopari noko retetirofo.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 ¿Mĩ tãpiamamẽ Epa Nios ẽ yoiaito iskaratĩa ãfe ãjirifo ichapakõi ea nĩchixotiro ea kexei fenõfo?” fani.
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 “Ẽ iskaratĩa ãjiri kenano ea kexeaifono ẽ naima. Akka nã Niospa meka yoikĩ kirika kenekĩ yoinifo keskai ẽ naikai,” Jesús ato fani.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Askaifono õikĩ Jesús yorafo yõkani: “¿Afeskai kenofoya ifixatefoya mã oamẽ ea achiyoi oa ẽ yometso keskarakẽ? Pena tii ẽ mato fe itiani Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ẽ mato tãpimani, akka mãkai ea achipaimisma.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Akka nã eõnoa yoikĩ kenenifo keskafakĩ mã ea achi,” ixõ Jesús ato yoini.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Mã Jesús achikaxõ a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfo Caifás ãfe pexe ano iyonifo. A xanĩfofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo fe a judeo anifofo fe nã tsaoafo ano Jesús iyonifo.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Pedro chai ixõ õini faki Jesús iyoi fokanimãkai. Nãskaxõ ato chĩfafoni. Nãskata nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe pexe emãiti ano Pedro nokoni. Mã nokoax nãno tsaoni nã pexefã kexemisfo fe anoxõ Jesús afeska fakanimãkai õixiki.
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Nã Nios kĩfixomis xanĩfofo feta a ato fe rafeafãfe Jesús noikaspakakĩ, “¿Afaa nõ fatiromẽ Jesús afaa chakakõi faamakĩ nõ retexiki?” ixõ shinãnifo.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Akka Jesús afaa chakafayamafiano, yora ichapafãfe ãa chakafakakĩ mekafanifo parakĩ. Akka aõnoa afaa chaka nikanifoma. Nãskakẽ feronãfake raferi mekafai fekani fenifo.
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 Nã rafeta yoinifo: “Mã nõ nikaita Jesús iskaito: ‘Ẽ na Nios kĩfiti pexefã ẽ pão fatiro. Nãskata tres nia oxata ẽ anã pexefã fatiro,’ ikaito nõ nikaita,” fanifo nã rafeta ãa parakakĩ.
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Askafaifono a ato Nios kĩfixomis xanĩfo fininĩkafãta Jesús yõkani: “¿Mĩ kemamitsaimamẽ afamẽ na mĩõnoa meka chaka yoiaifo?” ixõ yoini.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Akka Jesús tooxinima. Nã Nios ato kĩfixomis xanĩfãfe yoini iskafakĩ: “Nã Nios nipanakato mia õi kiki mĩ yoikai chanĩmakõi, noko yoife mĩmãkĩ Cristo Niospa Fake,” fani.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Askafaito nikakĩ Jesús kemani: “Nã mĩ ea yoiai keskarakĩa, ẽkĩa Niospa Fake. Ẽ mato yoinõ. Akka mã ea õixii ẽfe Epa ketaxamei ãfe põya kayakai aõri ẽ tsãokẽ xanĩfo finakõia ẽfe Epa fe. Askatari mã ea õixii nai kõi mẽranoax ẽ anã fotofaito,” Jesús ato fani.
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Ato askafaito nikakakĩ a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ãfe rapati faxteni yorafãfe tãpinõfo Jesús yoiaito nikakaspakĩ. Askafata yoini: “Na feronãfãke ãfe meka chakakõi Nios chakafakĩ mekafai. Mã nõakõi nõ nikakĩ noko anã tsõa yoitiromaki nõ tãpinõ,” ato fani.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 “¿Afe keskara mã shinãimẽ?” ato faito keyokõichi kemanifo: “¡Nanõki!” fanifo.
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Mã fenexkaxõ ãfe femãnãki kemo mechoketsayanã koshaketsanifo. Atirito fepasketsanifo.
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Iskafakĩ yoiyanã: “Mĩkai Cristomãkĩ, noko yoife tsõa mia koshaketsamakĩ,” fanifo.
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Pedro nãno ato fe pexefã emãiti tsaoano, nãno kẽro xomaya a xanĩfo yonoxomis akiki kaxõ yoini: “Mĩri Jesús fe kafãsamis Galilea anoax,” faito,
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Pedro kemani, yorafãfe õiaifono iskafakĩ: “Ẽkai Jesús õimisma. Ẽkai afaa tãpiama tsoaraõnoa mĩ yoi,” fani.
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Nãskafata pexe fepoti ano kani. Nãnoa kẽro xomaya fẽtsari fichixõ fetsafo yoini: “A nari Jesús fe Nazarete anoax kafãsamis,” fani.
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Askafaino anã Pedro kemani: “Maa, nã mĩ yoiai keskara Niospa tãpia ẽ na feronãfake õimisma,” fani.
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Nãskafaino nã anoafãfe Pedro ano fõkaxõ yoinifo: “Chanĩma, mĩri Jesús fe rafemis mã nõ mia nikai mĩ mekaito, nã keskara,” fanifo.
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Nãskafaifono Pedro ato yoikĩ taefani iskafakĩ: “Ẽ mato paraima, Niospa ea õi ẽ chanĩkẽ Niospa ea omiskõimatiro. Niospa tãpia ẽ mato yoikõi nã feronãfake ẽ õimisma,” ixõ ato yoini.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Nãskaino Pedro shinãni nã Jesús yoita keskara. “Takara keoyoamano mĩ ato yoikĩ tres faxii: ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ixii,” ixõ Jesús yoita keskara Pedro shinãtani. Nãskata Caifás pexefã mẽranoax kãikainax oiai finakõini.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.