Mateus 26

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nãskata mã ato yoikĩ keyota Jesús aõxõ tãpimisfo yoini:
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 “Mã mã tãpiakĩ oxa rafeta Pascua fista ikiki. Nãskatari Pascua fistatĩa ea achikani fetsafãfe ea mastanõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Nãskakẽ a Niospa meka yoimis xanĩfofo fe a judeo anifofo ichanãnifo Caifás pexe anoax. Nã Caifás ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfo ini.
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Nãno ichanãkanax yoinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Jesús achitiromẽ paraxõ retexiki?” ikanax yoinãnifo.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Nãskakanax yoinãnifo: “Fistatĩakai nõ achitiroma yorafã rasi mekai fetsekani nokoki õitifishkitirofo,” ikanax yoinãnifo.
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Nãskata Jesús Betania ano ini Simón pexe ano. Nã Simón “Rashkishiai” fapaonifo.
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Jesús nãnoxõ piaino kẽro fisti akiki kani pirofomã manishomo sharakõikĩ foikai nã manishomo ãfe ane alabastro. Akka nã pirofomã kopikõi ini. Jesús mĩsa ano tsaoxõ piaino, nã kẽromã ãfe mapoki pirofomã nachini.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Askafaito õikani Jesúsxõ tãpimisfo õitifishkiyanã iskanifo: “¿Afeskakĩ nã pirofomã shara mĩ nachimẽ?
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Mĩ ato minixõ mĩ kori ichapa fixõ a afaamaisfo mĩ ato inãkerana,” fanifo.
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Askafaifãfe nikakĩ Jesús ato yoini: “¿Afeskakĩ na kẽro mã fekaxtefaimẽ? Na ea iskafai sharaki,” ato fani.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 “Akka nã afaamaisfori mato fe ipanakafo. Akka eakai mẽxotaima mã ea anã õima.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Akka na kẽromã ea iskafakĩ ẽfe yoraki pirofomã nachia ea itipinĩsharafakĩ ea iskafa ea maifasharaxinõfo.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Ẽ mato pãraima, fanĩxõra na meka shara eõnoa yoikakĩ nã mai tio anoxõ na kẽromã ea iskafaõnoa yoixikani. Askatari na kẽroõnoa shinãpakenakafo, shinãmakiyamaxikakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Nãnori Jesús ato yoiaino a aõxõ tãpimis fetsa, ãfe ane Judas Iscariote, nã kani nã ato Nios kĩfixomis xanĩfofo ano.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 Mã kaxõ ato yoini: “¿Afe tii mã ea kori inãtiromẽ ẽ mato Jesús achimanõ?” ato faito yoinifo: “Treinta nõ mia inãtiro,” fanifo.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Nãskaxõ Judaspa shinãkĩ taefani: “¿Afeskaxomãi ẽ Jesús ato achimanõ?” ixõ shinãni.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Akka nã Pascua fistatĩa pãa faraxatimais pipaonifo. Nãskata mã fista pakeano aõxõ tãpimisfo akiki fokaxõ yõkanifo: “¿Fanĩ mĩ fichipaimẽ ano kaxõ nõ itipinĩ fanõ, anoxõ Pascuatĩa yãtapake pixiki?” fanifo.
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Askafaifono Jesús ato kemani iskafakĩ: “Oa pexe rasi ano fotakãfe. Nãnoa feronãfake fetsa fichixõ yoitakãfe iskafakĩ: ‘Nõko Ifãfe noko yoia nõ mia yoiyonõ iskafaki: Mẽ chaima naikai. Nõko fistatĩa mĩ pexe anoxõ eõxõ tãpimisfo feta ẽ pii kaikai,’ ixõ yoitakãfe,” ato faano,
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 nãskafakĩ yoinifo nã ãto Ifãfe ato yoia keskafakĩ. Nãnoxõ itipinĩ fanifo Pascua fistatĩa pixikakĩ.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Jesús mã fakishaino pexe ano nokoax mĩsa ano tsaoni a aõxõ tãpimiskõifo fe.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Nãnoxõ piyanã ato yoini: “Ẽ mato pãraima, fatora mã fẽtsa ea mã ato achimafainaka,” ato fani.
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Ato askafaito nikai shinãmitsakõinifo. Nãskaxõ yõkaketsanifo: “¿Ẽraka, Ifo?” fakĩ fetsanifo.
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Askafaifono Jesús ato kemani: “Nã efeta sapakinoa pãa momoxõ piaito nãato ea ato achimaxii.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Ẽ Niospa Fakekõifiax ẽ yorakõi. Nã eõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskakõi fakĩ ẽ asharakõitiro. Akka nã feronãfãke ea ato achimafiax akairi omiskõikõixii. Akka nã feronãfake shara ikerana fakeyamanixakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Nãskakẽ Judaspa nã ato achimanaito yõkani: “Maestro, ¿ẽraka?” faito, “Ẽje, nã mĩ yoiai keskarakĩa,” Jesús fani.
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Nãskakaxõ piaifono Jesús pãa tsomainĩfofã Apa Nios kĩfini. Mã Apa kĩfita pãa kaxkeketsaxõ aõxõ tãpimisfo inãni ato iskafayanã: “Na ẽfe nami keskara pikãfe,” ato fani.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Ato askafata kechokinoa fimi ene tsomainĩfofãxõ Apa Nios kĩfini. Nãskaxõ aõxõ tãpimisfo ato ayamani ato iskafayanã: “Na fimi ene ayakãfe,” ato fani.
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Nãskaxõ ato yoini: “Nafi ẽfe imi keskaraki. Akka nã ẽ mato yoiyoni keskai mẽ nai. Nãskakaxõ ẽfe imi õikaxõ tãpitirofo Epa Niospa yoiyoni keskafakĩ yora ichapafo ẽ ato chaka soaxonõ.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Akka anã ẽ mato yoinõ ẽ anã mato feta fena na fimi ene ayaima. Mã mã nai mẽra kano ẽ mato feta anã fimi ene ayaxii ẽfe Epa xanĩfo anoxõ,” ixõ Jesús ato yoini.
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Nãskakata mã fanãiki xatekata machi Olivos ano fonifo.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Nãnoxõ Jesús ato yoini: “A na fakishi keyokõi mã ea shinãmaki fetsei. Nãnori kirika kenenifo iskafakakĩ: ‘Ãfe ifo reteaifono, ãfe ovejafo ichoi fetsetirofo,’ ixõ kirika kenenifo,” ato fani.
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 “Akka ea retefiafono ẽ otoax ẽ Galilea ano rekẽ kai mã kayoamano,” ato faino,
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Pedro kemani: “Keyokõi shinãmakifiaifono, akka ẽkai mia shinãmakima,” fani.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Askafaito nikakĩ Jesús yoini: “Ẽ mia pãraima na fakishi takara fene keofamano, ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ea fai tres fakĩ,” fani.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Askafaito nikakĩ anã Pedro kemani: “Maa. Mia retefiaifono ẽ mefe nai. Ẽ õimismara ẽ mia faima,” fani. Pedro askafaito nikakakĩ keyokõichi aõxõ tãpimisfãfe askafakĩ fetsanifo.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Nãskata Jesús kani aõxõ tãpimisfo fe Getsemaní ano. Nãnoxõ ato yoini: “Nono tsaokãfe onĩ chaimashta kaxõ ẽ Epa Nios kĩfiyotanõ,” ato fani.
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Akka Pedro iyoni, Zebedeo fake rafe yafi. Nãskaxõ ãfe yora meeni shinãmitsakõiyanã fekaxteaito.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Anoxõ ato yoini: “Ẽfe yõshi shinãmitsai napaiyaito ẽ meikai. Nono nẽtekãfe oxakakima mãri efeta õisharaxikakĩ,” ato fani.
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ato askafata Jesús ares fisti ori chaimashta kani. Nãnoax maikiri fepepakekafata ãfe fishpi mai tiisani. Nãskaxõ Apa kĩfini iskafakĩ: “Epa, na ẽ omiskõiai ekeki nokoyamafe. Akka nã ẽ apaiyai keskafakima. Nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” fani.
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Nãskata anã anoris oni aõxõ tãpimisfo ano. Oxõ ato õia oxafo inifo. Nãskaxõ Pedro yoini: “¿Mã efeta pishta oxa tenetiromamẽ?” ato fani.
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Nãskafata anã yoini: “Moikaxõ Epa Nios kĩfikãfe Satanás chakata mato chakafamapaiyai keskara axikakima. Chanĩma, nã Epa Niospa mato amapaiyai keskara mãto shinã mẽraxõ mã apaifikĩ mã atiroma. Akka mãto yora pachikõikĩ,” ato fani.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ato askafata anã kani Apa Nios kĩfikai iskafakĩ: “Epa, ea mĩa omiskõimayamakĩ ea mĩa omiskõimatiroma. Akka nã mĩ ea amapaiyai keskafafe,” fani.
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Nãskata anã oxõ ato fichitoshini aõxõ tãpimisfo oxafono, oxa paemei fetsoafono.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Nãnoa ato õifaini kaxõ anã Apa Nios kĩfini, afia yoitana keskafakĩ.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Nãskata Jesús anã oni aõxõ tãpimisfo ano. Mã oxõ ato yoini: “¿Aimã oxamẽ tenekõiyanã? Akka iskaratĩa a ea ato achimaniyoai mã chaima oi kiki. Yora chakafãfe ea achifenõfo ato efei kiki.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Fininĩfofãkãfe nõ kanõ. Mã chaima oi kiki a ea ato achimaniyoai,” Jesús ato fani.
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Jesús ato yoiaino Judas nokoni, nã Judaspa Jesúsxõ tãpifikatsaxakĩ, yorafã rasifo fe oni. Nã yorafo kenofoya ifi xatefoya fenifo, a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta judeofãfe ãto xanĩfofofãfe ato nĩchiafono.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Judaspa nã ato efeaito ato yoiyoni iskafakĩ: “A ẽ kokoki tsoo akaito õikĩ achirisafaxikãki,” ato fani.
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Mã Jesús ano nokoxõ Judaspa iskafakĩ yoini: “Maestro, ¿mĩmẽ?” fatishoni. Nãskaxõ kokotoshini.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Askafaito õikĩ Jesús kemani: “Efe yora, nã mĩ apaiyai keska farisafafe,” fani.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Akka Jesús achiaifãfe õikĩ a aõxõ tãpimis fẽtsa ãfe keno chainipa tsekainĩfofã a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ina paxteni.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Askaito õikĩ Jesús yoini: “Mĩ keno fafe. Akka nõ kenopa retenãino kenopari noko retetirofo.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 ¿Mĩ tãpiamamẽ Epa Nios ẽ yoiaito iskaratĩa ãfe ãjirifo ichapakõi ea nĩchixotiro ea kexei fenõfo?” fani.
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 “Ẽ iskaratĩa ãjiri kenano ea kexeaifono ẽ naima. Akka nã Niospa meka yoikĩ kirika kenekĩ yoinifo keskai ẽ naikai,” Jesús ato fani.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Askaifono õikĩ Jesús yorafo yõkani: “¿Afeskai kenofoya ifixatefoya mã oamẽ ea achiyoi oa ẽ yometso keskarakẽ? Pena tii ẽ mato fe itiani Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ẽ mato tãpimani, akka mãkai ea achipaimisma.
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Akka nã eõnoa yoikĩ kenenifo keskafakĩ mã ea achi,” ixõ Jesús ato yoini.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Mã Jesús achikaxõ a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfo Caifás ãfe pexe ano iyonifo. A xanĩfofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo fe a judeo anifofo fe nã tsaoafo ano Jesús iyonifo.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Pedro chai ixõ õini faki Jesús iyoi fokanimãkai. Nãskaxõ ato chĩfafoni. Nãskata nã ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe pexe emãiti ano Pedro nokoni. Mã nokoax nãno tsaoni nã pexefã kexemisfo fe anoxõ Jesús afeska fakanimãkai õixiki.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Nã Nios kĩfixomis xanĩfofo feta a ato fe rafeafãfe Jesús noikaspakakĩ, “¿Afaa nõ fatiromẽ Jesús afaa chakakõi faamakĩ nõ retexiki?” ixõ shinãnifo.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Akka Jesús afaa chakafayamafiano, yora ichapafãfe ãa chakafakakĩ mekafanifo parakĩ. Akka aõnoa afaa chaka nikanifoma. Nãskakẽ feronãfake raferi mekafai fekani fenifo.
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 Nã rafeta yoinifo: “Mã nõ nikaita Jesús iskaito: ‘Ẽ na Nios kĩfiti pexefã ẽ pão fatiro. Nãskata tres nia oxata ẽ anã pexefã fatiro,’ ikaito nõ nikaita,” fanifo nã rafeta ãa parakakĩ.
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Askafaifono a ato Nios kĩfixomis xanĩfo fininĩkafãta Jesús yõkani: “¿Mĩ kemamitsaimamẽ afamẽ na mĩõnoa meka chaka yoiaifo?” ixõ yoini.
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Akka Jesús tooxinima. Nã Nios ato kĩfixomis xanĩfãfe yoini iskafakĩ: “Nã Nios nipanakato mia õi kiki mĩ yoikai chanĩmakõi, noko yoife mĩmãkĩ Cristo Niospa Fake,” fani.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Askafaito nikakĩ Jesús kemani: “Nã mĩ ea yoiai keskarakĩa, ẽkĩa Niospa Fake. Ẽ mato yoinõ. Akka mã ea õixii ẽfe Epa ketaxamei ãfe põya kayakai aõri ẽ tsãokẽ xanĩfo finakõia ẽfe Epa fe. Askatari mã ea õixii nai kõi mẽranoax ẽ anã fotofaito,” Jesús ato fani.
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Ato askafaito nikakakĩ a Nios ato kĩfixomisfãfe ãto xanĩfãfe ãfe rapati faxteni yorafãfe tãpinõfo Jesús yoiaito nikakaspakĩ. Askafata yoini: “Na feronãfãke ãfe meka chakakõi Nios chakafakĩ mekafai. Mã nõakõi nõ nikakĩ noko anã tsõa yoitiromaki nõ tãpinõ,” ato fani.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 “¿Afe keskara mã shinãimẽ?” ato faito keyokõichi kemanifo: “¡Nanõki!” fanifo.
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Mã fenexkaxõ ãfe femãnãki kemo mechoketsayanã koshaketsanifo. Atirito fepasketsanifo.
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 Iskafakĩ yoiyanã: “Mĩkai Cristomãkĩ, noko yoife tsõa mia koshaketsamakĩ,” fanifo.
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Pedro nãno ato fe pexefã emãiti tsaoano, nãno kẽro xomaya a xanĩfo yonoxomis akiki kaxõ yoini: “Mĩri Jesús fe kafãsamis Galilea anoax,” faito,
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Pedro kemani, yorafãfe õiaifono iskafakĩ: “Ẽkai Jesús õimisma. Ẽkai afaa tãpiama tsoaraõnoa mĩ yoi,” fani.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Nãskafata pexe fepoti ano kani. Nãnoa kẽro xomaya fẽtsari fichixõ fetsafo yoini: “A nari Jesús fe Nazarete anoax kafãsamis,” fani.
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Askafaino anã Pedro kemani: “Maa, nã mĩ yoiai keskara Niospa tãpia ẽ na feronãfake õimisma,” fani.
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Nãskafaino nã anoafãfe Pedro ano fõkaxõ yoinifo: “Chanĩma, mĩri Jesús fe rafemis mã nõ mia nikai mĩ mekaito, nã keskara,” fanifo.
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Nãskafaifono Pedro ato yoikĩ taefani iskafakĩ: “Ẽ mato paraima, Niospa ea õi ẽ chanĩkẽ Niospa ea omiskõimatiro. Niospa tãpia ẽ mato yoikõi nã feronãfake ẽ õimisma,” ixõ ato yoini.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Nãskaino Pedro shinãni nã Jesús yoita keskara. “Takara keoyoamano mĩ ato yoikĩ tres faxii: ‘Ẽ Jesús õimismara,’ mĩ ixii,” ixõ Jesús yoita keskara Pedro shinãtani. Nãskata Caifás pexefã mẽranoax kãikainax oiai finakõini.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.