Mateus 14
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVT
1 — ausente —
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 — ausente —
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Akka Herodes Juan retepaifi yorafoki meseni yorafãfemãi chanĩmara faifono Juanmãi Niospa meka ato yoimiskẽ. Nãskakẽ Herodes shinãni iskafakĩ: “Ẽ Juan retekẽ eari yorafãfe retetirofo,” ixõ shinãni.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 — ausente —
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 — ausente —
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Nãskakẽ nã kẽro xomayato ãfe afa ano kaxõ yõkani iskafakĩ: “¿Ẽ afaa Herodes yõkatiromẽ?” faito ãfa yoini iskafakĩ: “Juan Maotista ãfe mapo textexõ ea sapaki rataxõ ea fexõfe fafe,” fani.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Askafaito nikai xanĩfo Herodes shinãmitsani. Shinãmitsayanã ãfe shinã mẽraxõ shinãni iskafakĩ: “¡Ooa! Ẽ Juan ato textemapaima. Akka yorafãfe nikaifono mẽ na kẽro xomaya yoia. Nãskakẽ ẽ Juan ato textemapaiyamafikĩ ẽ ato textemani,” ixõ shinãni.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Nãskaxõ xanĩfãfe ãfe sorarofo yoini: “Juan textexõ ãfe mapo ea fixotakãfe,” ixõ yoini.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Ato askafaino fõkaxõ sorarofãfe Juan textekaxõ ãfe mapo sapaki ratakaxõ fenifo. Fẽkaxõ nã kẽro xomaya inãnifo. Nãatori ãfe afa inãni.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Nãskakẽ Juan inafo fẽkaxõ ãfe yora fõkaxõ maifanifo. Mã askafakaxõ Jesúski nokokaxõ yoinifo.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Askata Herodes sorarofo Juan textemana nikai Jesús ares fisti kani kanõanãfãnẽ tsõa istoma ano. Mã Jesús ato makinoax kaa nikakani pexe rasi anoax yorafã rasi fãi fonifo.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Mã kanõanãfã makinoax fotoxõ akiki yorafã rasi foaito fichini. Ato õikĩ ato shinãkõini. Nãskaxõ a isinĩ ikaifo ato sharafapani.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Mã yãtapakeaino aõxõ tãpimisfo akiki nokokaxõ yoinifo: “Mã yãtapakei kiki nono afaamakĩ yorafo nĩchife a piaifo fitanõfo pexe rasi anoafo,” ixõ yoinifo.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Askafaifono Jesús ato kemani: “Maa. Fokanima kiki. Mãroko ato pimakãfe,” ato faito,
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 kemanifo: “Nõ nono cinco pãaya, askatari foe rafes,” fanifo.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Askafaifono Jesús ato yoini: “Ea fixotakãfe,” ato fani.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Nãskaxõ yorafã rasi yoini fasi ano tsaonõfo. Askata foe rafe yafi cinco pãa tsomaxõ nai foisinĩfofã Apa Nios kĩfini iskafakĩ: “Aicho, Epa, mĩõxõ ẽ ato pimai. Mĩ sharakõi,” fata, pãa kaxketa foe rafeya osixõ aõxõ tãpimisfo inãni a yorafo ato inãketsanõfo.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Nãskax pikanax mãyakõinifo. Akka nã chetefaafo doce fẽta fospini.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Nã piaifo cinco mil feronãfakefos ini. Kẽrofãferi fakefo feta pinifo.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Mã cinco mil yorafo pimata Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Kanõanãfãnẽ nanekãfe, okiri ĩamãfã pokefaitaxikãkĩ,” ixõ ato yoini. Jesús kayoxoma yorafo nĩchiaino aõxõ tãpimisfo fonifo.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Mã yorafo nĩchita, mãchi keya ari arese kani arixõ Apa Nios kĩfikai. Mã fakishaino, ares fisti ano ini.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Akka a aõxõ tãpimisfo kanõanãfãnẽ mã chai foafono, nẽfefaino ĩamãfã poikĩ ato katimafani.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Akka mã penaino Jesús ĩa femãkĩa atoki kaito tsõa tãpinima.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Nãskata tãpikanamax aõxõ tãpimisfo Jesús ĩamãfã femãkĩa kaito fichikanax tai tai iyanã ratekõinifo, niafakara ikanax.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Askaifono Jesús ato yoini: “Rateyamakãfe, ẽki,” ato fani.
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ato askafaino Pedro kemani: “Ifo, mĩmãkĩ eari kenafe ẽri ĩamãfã femãkĩa kanõ mia ari,” Pedro fani.
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 “Ofe,” Jesús fani. Nãskakẽ Pedro kanõanãfã makinoax fotopakekafã ĩamãfã femãkĩa Jesús ari kani.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Kapaifi nefeaito õi nefe kerexkõi mei mesekõini. Nãskakẽ ĩamãfã mẽra ikipakekafakĩ fãsikõi kenani: “¡Ifo, ea ifife!” fani.
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Askaito Jesús koshikõi ãfe mẽke achixõ yoini: “Mĩkai ea chanĩmara fasharama. ¿Afeskakĩ mĩa chanĩmara faimamẽ?” ixõ Jesús yoini.
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Askata nã rafe kanõanãfã mẽra naneinĩfofanaifono nefe nishpatani.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Nãskakẽ nã kanõanãfã mẽra naneafãfe Jesús nãmã ratokonõ mai chachipakefofã yoinifo: “Chanĩma, mĩfi Niospa Fakeki,” ixõ yoinifo.
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Akka ĩamãfã pokefaikani Genesaret mai ano nokonifo.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Nãskata nã ano ikafãfe yorafãfe Jesús tãpirisafanifo. Nãskakẽ nã chai ikafori ato yoinifo akairi tãpinõfo. Nãskakẽ a isinĩ ikaifo Jesúski efenifo.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Nãskakẽ Jesús yõkanifo: “¿Nõ mia tari kexa maikiri pishta ramãkatiromẽ nõ sharaxiki?” fanifo. Nãskakẽ Jesús tari ramãkanax sharai fetsenifo.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.