Mateus 14
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs BKJ
1 — ausente —
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 — ausente —
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 — ausente —
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Akka Herodes Juan retepaifi yorafoki meseni yorafãfemãi chanĩmara faifono Juanmãi Niospa meka ato yoimiskẽ. Nãskakẽ Herodes shinãni iskafakĩ: “Ẽ Juan retekẽ eari yorafãfe retetirofo,” ixõ shinãni.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 — ausente —
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 — ausente —
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Nãskakẽ nã kẽro xomayato ãfe afa ano kaxõ yõkani iskafakĩ: “¿Ẽ afaa Herodes yõkatiromẽ?” faito ãfa yoini iskafakĩ: “Juan Maotista ãfe mapo textexõ ea sapaki rataxõ ea fexõfe fafe,” fani.
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Askafaito nikai xanĩfo Herodes shinãmitsani. Shinãmitsayanã ãfe shinã mẽraxõ shinãni iskafakĩ: “¡Ooa! Ẽ Juan ato textemapaima. Akka yorafãfe nikaifono mẽ na kẽro xomaya yoia. Nãskakẽ ẽ Juan ato textemapaiyamafikĩ ẽ ato textemani,” ixõ shinãni.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Nãskaxõ xanĩfãfe ãfe sorarofo yoini: “Juan textexõ ãfe mapo ea fixotakãfe,” ixõ yoini.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Ato askafaino fõkaxõ sorarofãfe Juan textekaxõ ãfe mapo sapaki ratakaxõ fenifo. Fẽkaxõ nã kẽro xomaya inãnifo. Nãatori ãfe afa inãni.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Nãskakẽ Juan inafo fẽkaxõ ãfe yora fõkaxõ maifanifo. Mã askafakaxõ Jesúski nokokaxõ yoinifo.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Askata Herodes sorarofo Juan textemana nikai Jesús ares fisti kani kanõanãfãnẽ tsõa istoma ano. Mã Jesús ato makinoax kaa nikakani pexe rasi anoax yorafã rasi fãi fonifo.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Mã kanõanãfã makinoax fotoxõ akiki yorafã rasi foaito fichini. Ato õikĩ ato shinãkõini. Nãskaxõ a isinĩ ikaifo ato sharafapani.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 Mã yãtapakeaino aõxõ tãpimisfo akiki nokokaxõ yoinifo: “Mã yãtapakei kiki nono afaamakĩ yorafo nĩchife a piaifo fitanõfo pexe rasi anoafo,” ixõ yoinifo.
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Askafaifono Jesús ato kemani: “Maa. Fokanima kiki. Mãroko ato pimakãfe,” ato faito,
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 kemanifo: “Nõ nono cinco pãaya, askatari foe rafes,” fanifo.
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Askafaifono Jesús ato yoini: “Ea fixotakãfe,” ato fani.
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Nãskaxõ yorafã rasi yoini fasi ano tsaonõfo. Askata foe rafe yafi cinco pãa tsomaxõ nai foisinĩfofã Apa Nios kĩfini iskafakĩ: “Aicho, Epa, mĩõxõ ẽ ato pimai. Mĩ sharakõi,” fata, pãa kaxketa foe rafeya osixõ aõxõ tãpimisfo inãni a yorafo ato inãketsanõfo.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Nãskax pikanax mãyakõinifo. Akka nã chetefaafo doce fẽta fospini.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Nã piaifo cinco mil feronãfakefos ini. Kẽrofãferi fakefo feta pinifo.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Mã cinco mil yorafo pimata Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Kanõanãfãnẽ nanekãfe, okiri ĩamãfã pokefaitaxikãkĩ,” ixõ ato yoini. Jesús kayoxoma yorafo nĩchiaino aõxõ tãpimisfo fonifo.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Mã yorafo nĩchita, mãchi keya ari arese kani arixõ Apa Nios kĩfikai. Mã fakishaino, ares fisti ano ini.
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 Akka a aõxõ tãpimisfo kanõanãfãnẽ mã chai foafono, nẽfefaino ĩamãfã poikĩ ato katimafani.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Akka mã penaino Jesús ĩa femãkĩa atoki kaito tsõa tãpinima.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Nãskata tãpikanamax aõxõ tãpimisfo Jesús ĩamãfã femãkĩa kaito fichikanax tai tai iyanã ratekõinifo, niafakara ikanax.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Askaifono Jesús ato yoini: “Rateyamakãfe, ẽki,” ato fani.
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Ato askafaino Pedro kemani: “Ifo, mĩmãkĩ eari kenafe ẽri ĩamãfã femãkĩa kanõ mia ari,” Pedro fani.
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 “Ofe,” Jesús fani. Nãskakẽ Pedro kanõanãfã makinoax fotopakekafã ĩamãfã femãkĩa Jesús ari kani.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Kapaifi nefeaito õi nefe kerexkõi mei mesekõini. Nãskakẽ ĩamãfã mẽra ikipakekafakĩ fãsikõi kenani: “¡Ifo, ea ifife!” fani.
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Askaito Jesús koshikõi ãfe mẽke achixõ yoini: “Mĩkai ea chanĩmara fasharama. ¿Afeskakĩ mĩa chanĩmara faimamẽ?” ixõ Jesús yoini.
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Askata nã rafe kanõanãfã mẽra naneinĩfofanaifono nefe nishpatani.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Nãskakẽ nã kanõanãfã mẽra naneafãfe Jesús nãmã ratokonõ mai chachipakefofã yoinifo: “Chanĩma, mĩfi Niospa Fakeki,” ixõ yoinifo.
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Akka ĩamãfã pokefaikani Genesaret mai ano nokonifo.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Nãskata nã ano ikafãfe yorafãfe Jesús tãpirisafanifo. Nãskakẽ nã chai ikafori ato yoinifo akairi tãpinõfo. Nãskakẽ a isinĩ ikaifo Jesúski efenifo.
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 Nãskakẽ Jesús yõkanifo: “¿Nõ mia tari kexa maikiri pishta ramãkatiromẽ nõ sharaxiki?” fanifo. Nãskakẽ Jesús tari ramãkanax sharai fetsenifo.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.