Mateus 14
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ACF
1 — ausente —
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 — ausente —
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 — ausente —
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 — ausente —
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Akka Herodes Juan retepaifi yorafoki meseni yorafãfemãi chanĩmara faifono Juanmãi Niospa meka ato yoimiskẽ. Nãskakẽ Herodes shinãni iskafakĩ: “Ẽ Juan retekẽ eari yorafãfe retetirofo,” ixõ shinãni.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 — ausente —
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 — ausente —
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Nãskakẽ nã kẽro xomayato ãfe afa ano kaxõ yõkani iskafakĩ: “¿Ẽ afaa Herodes yõkatiromẽ?” faito ãfa yoini iskafakĩ: “Juan Maotista ãfe mapo textexõ ea sapaki rataxõ ea fexõfe fafe,” fani.
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Askafaito nikai xanĩfo Herodes shinãmitsani. Shinãmitsayanã ãfe shinã mẽraxõ shinãni iskafakĩ: “¡Ooa! Ẽ Juan ato textemapaima. Akka yorafãfe nikaifono mẽ na kẽro xomaya yoia. Nãskakẽ ẽ Juan ato textemapaiyamafikĩ ẽ ato textemani,” ixõ shinãni.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Nãskaxõ xanĩfãfe ãfe sorarofo yoini: “Juan textexõ ãfe mapo ea fixotakãfe,” ixõ yoini.
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 Ato askafaino fõkaxõ sorarofãfe Juan textekaxõ ãfe mapo sapaki ratakaxõ fenifo. Fẽkaxõ nã kẽro xomaya inãnifo. Nãatori ãfe afa inãni.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Nãskakẽ Juan inafo fẽkaxõ ãfe yora fõkaxõ maifanifo. Mã askafakaxõ Jesúski nokokaxõ yoinifo.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Askata Herodes sorarofo Juan textemana nikai Jesús ares fisti kani kanõanãfãnẽ tsõa istoma ano. Mã Jesús ato makinoax kaa nikakani pexe rasi anoax yorafã rasi fãi fonifo.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Mã kanõanãfã makinoax fotoxõ akiki yorafã rasi foaito fichini. Ato õikĩ ato shinãkõini. Nãskaxõ a isinĩ ikaifo ato sharafapani.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Mã yãtapakeaino aõxõ tãpimisfo akiki nokokaxõ yoinifo: “Mã yãtapakei kiki nono afaamakĩ yorafo nĩchife a piaifo fitanõfo pexe rasi anoafo,” ixõ yoinifo.
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Askafaifono Jesús ato kemani: “Maa. Fokanima kiki. Mãroko ato pimakãfe,” ato faito,
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 kemanifo: “Nõ nono cinco pãaya, askatari foe rafes,” fanifo.
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Askafaifono Jesús ato yoini: “Ea fixotakãfe,” ato fani.
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Nãskaxõ yorafã rasi yoini fasi ano tsaonõfo. Askata foe rafe yafi cinco pãa tsomaxõ nai foisinĩfofã Apa Nios kĩfini iskafakĩ: “Aicho, Epa, mĩõxõ ẽ ato pimai. Mĩ sharakõi,” fata, pãa kaxketa foe rafeya osixõ aõxõ tãpimisfo inãni a yorafo ato inãketsanõfo.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Nãskax pikanax mãyakõinifo. Akka nã chetefaafo doce fẽta fospini.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Nã piaifo cinco mil feronãfakefos ini. Kẽrofãferi fakefo feta pinifo.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Mã cinco mil yorafo pimata Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Kanõanãfãnẽ nanekãfe, okiri ĩamãfã pokefaitaxikãkĩ,” ixõ ato yoini. Jesús kayoxoma yorafo nĩchiaino aõxõ tãpimisfo fonifo.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Mã yorafo nĩchita, mãchi keya ari arese kani arixõ Apa Nios kĩfikai. Mã fakishaino, ares fisti ano ini.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Akka a aõxõ tãpimisfo kanõanãfãnẽ mã chai foafono, nẽfefaino ĩamãfã poikĩ ato katimafani.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Akka mã penaino Jesús ĩa femãkĩa atoki kaito tsõa tãpinima.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Nãskata tãpikanamax aõxõ tãpimisfo Jesús ĩamãfã femãkĩa kaito fichikanax tai tai iyanã ratekõinifo, niafakara ikanax.
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Askaifono Jesús ato yoini: “Rateyamakãfe, ẽki,” ato fani.
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Ato askafaino Pedro kemani: “Ifo, mĩmãkĩ eari kenafe ẽri ĩamãfã femãkĩa kanõ mia ari,” Pedro fani.
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 “Ofe,” Jesús fani. Nãskakẽ Pedro kanõanãfã makinoax fotopakekafã ĩamãfã femãkĩa Jesús ari kani.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Kapaifi nefeaito õi nefe kerexkõi mei mesekõini. Nãskakẽ ĩamãfã mẽra ikipakekafakĩ fãsikõi kenani: “¡Ifo, ea ifife!” fani.
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Askaito Jesús koshikõi ãfe mẽke achixõ yoini: “Mĩkai ea chanĩmara fasharama. ¿Afeskakĩ mĩa chanĩmara faimamẽ?” ixõ Jesús yoini.
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Askata nã rafe kanõanãfã mẽra naneinĩfofanaifono nefe nishpatani.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Nãskakẽ nã kanõanãfã mẽra naneafãfe Jesús nãmã ratokonõ mai chachipakefofã yoinifo: “Chanĩma, mĩfi Niospa Fakeki,” ixõ yoinifo.
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Akka ĩamãfã pokefaikani Genesaret mai ano nokonifo.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Nãskata nã ano ikafãfe yorafãfe Jesús tãpirisafanifo. Nãskakẽ nã chai ikafori ato yoinifo akairi tãpinõfo. Nãskakẽ a isinĩ ikaifo Jesúski efenifo.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Nãskakẽ Jesús yõkanifo: “¿Nõ mia tari kexa maikiri pishta ramãkatiromẽ nõ sharaxiki?” fanifo. Nãskakẽ Jesús tari ramãkanax sharai fetsenifo.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.