Mateus 14
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA
1 — ausente —
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 — ausente —
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 — ausente —
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 Akka Herodes Juan retepaifi yorafoki meseni yorafãfemãi chanĩmara faifono Juanmãi Niospa meka ato yoimiskẽ. Nãskakẽ Herodes shinãni iskafakĩ: “Ẽ Juan retekẽ eari yorafãfe retetirofo,” ixõ shinãni.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 — ausente —
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 — ausente —
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 Nãskakẽ nã kẽro xomayato ãfe afa ano kaxõ yõkani iskafakĩ: “¿Ẽ afaa Herodes yõkatiromẽ?” faito ãfa yoini iskafakĩ: “Juan Maotista ãfe mapo textexõ ea sapaki rataxõ ea fexõfe fafe,” fani.
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Askafaito nikai xanĩfo Herodes shinãmitsani. Shinãmitsayanã ãfe shinã mẽraxõ shinãni iskafakĩ: “¡Ooa! Ẽ Juan ato textemapaima. Akka yorafãfe nikaifono mẽ na kẽro xomaya yoia. Nãskakẽ ẽ Juan ato textemapaiyamafikĩ ẽ ato textemani,” ixõ shinãni.
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 Nãskaxõ xanĩfãfe ãfe sorarofo yoini: “Juan textexõ ãfe mapo ea fixotakãfe,” ixõ yoini.
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 Ato askafaino fõkaxõ sorarofãfe Juan textekaxõ ãfe mapo sapaki ratakaxõ fenifo. Fẽkaxõ nã kẽro xomaya inãnifo. Nãatori ãfe afa inãni.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 Nãskakẽ Juan inafo fẽkaxõ ãfe yora fõkaxõ maifanifo. Mã askafakaxõ Jesúski nokokaxõ yoinifo.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Askata Herodes sorarofo Juan textemana nikai Jesús ares fisti kani kanõanãfãnẽ tsõa istoma ano. Mã Jesús ato makinoax kaa nikakani pexe rasi anoax yorafã rasi fãi fonifo.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Mã kanõanãfã makinoax fotoxõ akiki yorafã rasi foaito fichini. Ato õikĩ ato shinãkõini. Nãskaxõ a isinĩ ikaifo ato sharafapani.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Mã yãtapakeaino aõxõ tãpimisfo akiki nokokaxõ yoinifo: “Mã yãtapakei kiki nono afaamakĩ yorafo nĩchife a piaifo fitanõfo pexe rasi anoafo,” ixõ yoinifo.
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Askafaifono Jesús ato kemani: “Maa. Fokanima kiki. Mãroko ato pimakãfe,” ato faito,
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 kemanifo: “Nõ nono cinco pãaya, askatari foe rafes,” fanifo.
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Askafaifono Jesús ato yoini: “Ea fixotakãfe,” ato fani.
18 Então Jesus disse:
19 Nãskaxõ yorafã rasi yoini fasi ano tsaonõfo. Askata foe rafe yafi cinco pãa tsomaxõ nai foisinĩfofã Apa Nios kĩfini iskafakĩ: “Aicho, Epa, mĩõxõ ẽ ato pimai. Mĩ sharakõi,” fata, pãa kaxketa foe rafeya osixõ aõxõ tãpimisfo inãni a yorafo ato inãketsanõfo.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 Nãskax pikanax mãyakõinifo. Akka nã chetefaafo doce fẽta fospini.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Nã piaifo cinco mil feronãfakefos ini. Kẽrofãferi fakefo feta pinifo.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Mã cinco mil yorafo pimata Jesús aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Kanõanãfãnẽ nanekãfe, okiri ĩamãfã pokefaitaxikãkĩ,” ixõ ato yoini. Jesús kayoxoma yorafo nĩchiaino aõxõ tãpimisfo fonifo.
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Mã yorafo nĩchita, mãchi keya ari arese kani arixõ Apa Nios kĩfikai. Mã fakishaino, ares fisti ano ini.
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 Akka a aõxõ tãpimisfo kanõanãfãnẽ mã chai foafono, nẽfefaino ĩamãfã poikĩ ato katimafani.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Akka mã penaino Jesús ĩa femãkĩa atoki kaito tsõa tãpinima.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 Nãskata tãpikanamax aõxõ tãpimisfo Jesús ĩamãfã femãkĩa kaito fichikanax tai tai iyanã ratekõinifo, niafakara ikanax.
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Askaifono Jesús ato yoini: “Rateyamakãfe, ẽki,” ato fani.
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Ato askafaino Pedro kemani: “Ifo, mĩmãkĩ eari kenafe ẽri ĩamãfã femãkĩa kanõ mia ari,” Pedro fani.
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 “Ofe,” Jesús fani. Nãskakẽ Pedro kanõanãfã makinoax fotopakekafã ĩamãfã femãkĩa Jesús ari kani.
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Kapaifi nefeaito õi nefe kerexkõi mei mesekõini. Nãskakẽ ĩamãfã mẽra ikipakekafakĩ fãsikõi kenani: “¡Ifo, ea ifife!” fani.
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Askaito Jesús koshikõi ãfe mẽke achixõ yoini: “Mĩkai ea chanĩmara fasharama. ¿Afeskakĩ mĩa chanĩmara faimamẽ?” ixõ Jesús yoini.
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Askata nã rafe kanõanãfã mẽra naneinĩfofanaifono nefe nishpatani.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 Nãskakẽ nã kanõanãfã mẽra naneafãfe Jesús nãmã ratokonõ mai chachipakefofã yoinifo: “Chanĩma, mĩfi Niospa Fakeki,” ixõ yoinifo.
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Akka ĩamãfã pokefaikani Genesaret mai ano nokonifo.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Nãskata nã ano ikafãfe yorafãfe Jesús tãpirisafanifo. Nãskakẽ nã chai ikafori ato yoinifo akairi tãpinõfo. Nãskakẽ a isinĩ ikaifo Jesúski efenifo.
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 Nãskakẽ Jesús yõkanifo: “¿Nõ mia tari kexa maikiri pishta ramãkatiromẽ nõ sharaxiki?” fanifo. Nãskakẽ Jesús tari ramãkanax sharai fetsenifo.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.