Mateus 13
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVI
1 Askata na pena fisti Jesús pexe mẽranoax tsekekaini kaax, ĩamãfã kesemẽ tsaoni.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa e assentou-se à beira-mar.
2 Nãno tsaoano yorafã rasi akiki fenifo, ãfe meka nikai fekani. Akka Jesús kanõanãfã xaki mẽra tsaoxõ ato yoiaino nikanifo, ĩamãfã kesemẽxõ.
2 Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele, enquanto todo o povo ficou na praia.
3 Askata meka fetsafaxõ afama mĩshti Jesús ato yoini iskafakĩ: “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ.
3 Então lhes falou muitas coisas por parábolas, dizendo: "O semeador saiu a semear.
4 Fimi exe saafoikaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaino a kachikirixori peyafãfe pini.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Nãskata fimi exe ranãri makexfoki pakei fetseni mai shara anoma. Nãskakẽ samamakõi fimi exe foaipaini.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapokairoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax, samama nani xinĩ tsasifaano.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Ranãri fimi exefo moxafo mẽra pakei fetseni. Moxafo mẽranoax moxafoya foaipaiyaito moxafãfe namani.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini. Fetsa cien fimiya ini, fetsari sesenta fimiya ini, fetsari treinta fimiya ini.
8 Outra ainda caiu em boa terra, deu boa colheita, a cem, sessenta e trinta por um.
9 Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
9 Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Nãskata Jesúski a aõxõ tãpimisfo fẽkaxõ yõkanifo: “¿Afeskakĩ meka fetsafaxõ mĩ yorafo yoimẽ? Meka xafakĩa mĩ ato yoimisma,” ixõ yõkanifo.
10 Os discípulos aproximaram-se dele e perguntaram: "Por que falas ao povo por parábolas? "
11 Askafaifãfe Jesús ato kemani: “Akka afeskaxõ Epa Niospa afe yorafo ĩkinãmakĩ ẽ mato fisti tãpimanõ.
11 Ele respondeu: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Akka nã Niospa meka nikasharakõiaifo ãfe Yõshi Shara ãto mẽra naneano nãato ato tãpimasharakõixii kiki. Nãskaxõ mã tãpikĩ finasharakõi. Akka nã nikasharayamaifãfe tãpisharakanamax nãfo fenokõixikani.
12 A quem tem será dado, e este terá em grande quantidade. De quem não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Nãskakẽ meka fetsafaxõ ẽ ato yoi. Akka õifikakĩ tãpikanima. Askatari nikafikakĩ nikasharakanima.
13 Por essa razão eu lhes falo por parábolas: ‘Porque vendo, eles não vêem e, ouvindo, não ouvem nem entendem’.
14 Nãnori a Niospa meka yoimisto Isaías kirika keneni a inõpokoai yoikĩ. Iskafakĩ yoini:
14 Neles se cumpre a profecia de Isaías: ‘Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão.
15 Nã yorafo ãto mapo kerexkõifo. Askatari ãto pacho fẽstokõifo. Askatari ãto fero fepoa keskarafo. Nãskaxõ ẽfe meka chanĩmara fakanima. Nãskakẽ ẽ ãto chaka soaxotiroma,
15 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
16 “Akka mãkai ato keskarama. Ẽ mato yoia keskara mã nikasharamis. Ẽ mato tãpimanai keskara mã tãpisharakõia.
16 Mas, felizes são os olhos de vocês, porque vêem; e os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Shinãkapo. Mã õimis keskara a Niospa meka ato yoimisfo feta a Nios Ifofamis fetsafãferi õipaifikakĩ õipaonifoma. A ẽ mato yoimis keskara nikasharapaifikakĩ nikapaonifoma,” ixõ Jesús ato yoini.
17 Pois eu lhes digo a verdade: Muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram, e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Nã ẽ mato meka fetsafaxõ yoiai nã fimi exe saamisfoõnoa ẽ mato yoikai. Nikasharakãfe tãpixikakĩ.
18 "Portanto, ouçam o que significa a parábola do semeador:
19 Atiri fimi exe fai kesemẽ pakeaino peyafãfe pinifo. Nãskafakĩri fẽtsa Nios Xanĩfoõnoa nikafikĩ Niospa meka nikasharayamaito, nã Satanás chakata Niospa meka fĩatiro.
19 Quando alguém ouve a mensagem do Reino e não a entende, o Maligno vem e lhe arranca o que foi semeado em seu coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 — ausente —
20 Quanto ao que foi semeado em terreno pedregoso, este é aquele que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 — ausente —
21 Todavia, visto que não tem raiz em si mesmo, permanece por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandona.
22 Akka atiri fimi exe moxafo mẽranoax foaikax yosinima. Nãskari fakĩ fẽtsa Niospa meka nikasharamax, nãskaxõ afara fetsa shinãkĩ, ãfe shinã mẽraxõ shinãchakakõitiro. Nãskaxõ kori ichapakõi noikĩ, ‘Ẽ kori ichapayax ẽ inimatiro,’ ixõ shinãkĩ Niospa meka anã shinãima. Nãskakẽ Niospa meka nikafikĩ afara fetsafo shinãino, afaa Niospa axotiroma.
22 Quanto ao que foi semeado entre os espinhos, este é aquele que ouve a palavra, mas a preocupação desta vida e o engano das riquezas a sufocam, tornando-a infrutífera.
23 Akka atiri fimi exe mai shara anoax foaikax mã yosiax fimi ichapaya ini, ãfe fimi cien ini, fetsari ãfe fimi sesenta ini, fetsari ãfe fimi treinta ini. Nãskafakĩri fẽtsa Niospa meka nikakõikĩ Niospa meka nanexõ nikasharakõitiro. Akka fẽtsa Niospa meka nikakõisharakĩ nã fimi exe cien keskara itiro, fẽtsari nikasharakõi nã fimi exe sesenta keskara itiro, fẽtsari nikakõisharakĩ nã fimi exe treinta keskara itiro,” ixõ Jesús ato yoini.
23 E, finalmente, o que foi semeado em boa terra: este é aquele que ouve a palavra e a entende, e dá uma colheita de cem, sessenta e trinta por um".
24 Anã Jesús meka fetsafaxõ afara fetsa ato tãpimaxii ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Ifokõi faafo afe keskaramãkĩ ẽ mato anã yoinõ. Nã yorafãfe Nios Ifokõi faafãfe fimi exe shara fana keskarafo.
24 Jesus lhes contou outra parábola, dizendo: "O Reino dos céus é como um homem que semeou boa semente em seu campo.
25 Akka tare ifo ãfe inafo fe oxano, a ato noikaspamis fakishi kaxõ a fana shara ano fana chakafanafaini kani.
25 Mas enquanto todos dormiam, veio o seu inimigo e semeou o joio no meio do trigo e se foi.
26 Akka nã fana shara foaikĩ pei sharayakõi foaini. Askatari fana chakari foaini.
26 Quando o trigo brotou e formou espigas, o joio também apareceu.
27 Nãskata a tare ifoki ãfe inafo fokaxõ yoinifo: ‘Ifo, fana shara mĩ tarepa mĩ fanafiano, akka, ¿fanĩax na fana chaka foaikamẽ?’ ixõ yõkanifo.
27 "Os servos do dono do campo dirigiram-se a ele e disseram: ‘O senhor não semeou boa semente em seu campo? Então, de onde veio o joio? ’
28 “Askafaifono nã tare ifãfe ato yoini: ‘Nã noko noikaspamisfãfe fanafo rakikĩa,’ ato faito ãfe inafãfe yoinifo: ‘¿Na fana chaka nõ tsekatiromẽ?’ fanifo.
28 " ‘Um inimigo fez isso’, respondeu ele. "Os servos lhe perguntaram: ‘O senhor quer que vamos tirá-lo? ’
29 Akka a tare ifãfe ato yoini iskafakĩ: ‘Maa, fana chaka tsekapaikĩ fana sharari mã tsekatiro.
29 "Ele respondeu: ‘Não, porque, ao tirar o joio, vocês poderão arrancar com ele o trigo.
30 Nãskanõki. Nã fana sharafoya yosiyonõ nã fana shara ãfe fimi topiaifotĩa, ẽ mato yoixinõ iskafakĩ: “Na fana chakafo xatekãfe. Xatexõ mextexõ koaxikaki. Nãskata nã fana sharafos ẽfe tapas mẽra ea faxoxikakĩ,” ’ ixõ a tare ifãfe ato yoitiro keskafakĩ, nãskarifakĩ Epa Niospa mato paxkanãfaxii ea Ifofaafo ẽ ato ifixii. Akka ea Ifofayamafo chiifã mẽra ẽ ato nĩchixii,” Jesús ato fani.
30 Deixem que cresçam juntos até à colheita. Então direi aos encarregados da colheita: Juntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; depois juntem o trigo e guardem-no no meu celeiro’ ".
31 — ausente —
31 E contou-lhes outra parábola: "O Reino dos céus é como um grão de mostarda que um homem plantou em seu campo.
32 — ausente —
32 Embora seja a menor dentre todas as sementes, quando cresce torna-se a maior das hortaliças e se transforma numa árvore, de modo que as aves do céu vêm fazer os seus ninhos em seus ramos".
33 Askata anã Jesús meka fetsafaxõ ato yoini iskafakĩ: “Afe keskaramãkĩ Nios xanĩfãfe noko ĩkinã ẽ mato yoinõ. Nã kẽromã pãa fakĩ levaduraya arinã osixõ kamosakano faraxitiro keskara. Nãskarifiakĩ nõ õitiroma. Yorafãfe Niospa meka ãto shinã mẽra naneano nõ õiyamafiaino ãto õiti fetsafakanax Nios keskara shara itirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
33 E contou-lhes ainda outra parábola: "O Reino dos céus é como o fermento que uma mulher tomou e misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
34 Askatari Jesús nã yorafã rasi yoini meka fetsafaxõ afara fetsa ato tãpimaxii. Akka meka fetsafaxõ Jesús mẽxotaima ato yoipaoni.
34 Jesus falou todas estas coisas à multidão por parábolas. Nada lhes dizia sem usar alguma parábola,
35 Akka nã Niospa meka yoimisto a inõpokoai yoikĩ kirika kenekĩ keskakõifakĩ Jesús nãskakõi fani. Iskafakĩ keneni Jesúsnoa yoikĩ:
35 cumprindo-se, assim, o que fora dito pelo profeta: "Abrirei minha boca em parábolas, Proclamarei coisas ocultas Desde a criação do mundo".
36 Askata yorafã rasi makinoax Jesús pexe mẽra ikikaini. Mã pexe mẽra kaano, aõxõ tãpimisfãfe anã yõkanifo ato yoisharanõ. “Ifo, meka fetsafaxõ mĩ noko yoia nã fana chakaõnoa nõ tãpiama. Anã noko xafakĩa yoife nõ tãpisharanõ,” ixõ yoinifo.
36 Então ele deixou a multidão e foi para casa. Seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Explica-nos a parábola do joio no campo".
37 Askafaifono Jesús ato kemani: “A fana shara fanamisfo keskara ẽkĩa,” ato fani.
37 Ele respondeu: "Aquele que semeou a boa semente é o Filho do homem.
38 “Akka a tare ẽ yoiai mã tãpitiro nã maitio ẽ yoi. Akka nã fimi exe shara ẽ yoiai nã Nios Ifofamisfo ẽ yoi. Akka nã fana chakafo ẽ yoiai nã Satanás ifofamisfo ẽ yoi.
38 O campo é o mundo, e a boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno,
39 Akka nã noko noikaspamisto fimi chakafana ẽ yoiai, a Satanás ẽ yoi. Akka nã fimi exe topiaifo ẽ yoiaito mã nikai, mã mai keyoaino ẽ yoi. Akka a fimi exe topimisfo ẽ yoiaito mã nikai, nã Niospa ãfe ãjirifo ẽ yoi.
39 e o inimigo que o semeia é o diabo. A colheita é o fim desta era, e os encarregados da colheita são anjos.
40 Nã fana chakafo xatekaxõ chĩi koatirofo keskai, nãskarifiaxikani nã omiskõiai nokoaitĩa omiskõixikani mã mai keyoaino.
40 "Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim também acontecerá no fim desta era.
41 — ausente —
41 O Filho do homem enviará os seus anjos, e eles tirarão do seu Reino tudo o que faz tropeçar e todos os que praticam o mal.
42 — ausente —
42 Eles os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Akka nã Niospa meka nikasharakõiaifo, Epa Nios ika anoax nã xinĩ chaxai keskara shara ixikani. Mã pachoyakĩ ẽfe meka nikasharakĩ mãto shinã mẽra nanekãfe,” ato fani.
43 Então os justos brilharão como o sol no Reino do seu Pai. Aquele que tem ouvidos, ouça".
44 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Feronãfãke tare ano yonokĩ orokĩ afara sharafinakõia fichixõ nã fichia ano anã oneni. Nãskaxõ ãfe afama mĩshti keyokõi ato minixõ mã kori fixõ nã mai fini nã afara sharakõi ãfenã inõ. Nãskarifiakĩ mã Nios Ifokõifapaikĩ mã fichikõipaitiro,” ixõ Jesús ato yoini.
44 "O Reino dos céus é como um tesouro escondido num campo. Certo homem, tendo-o encontrado, escondeu-o de novo e, então, cheio de alegria, foi, vendeu tudo o que tinha e comprou aquele campo.
45 — ausente —
45 "O Reino dos céus também é como um negociante que procura pérolas preciosas.
46 — ausente —
46 Encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo o que tinha e a comprou".
47 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Nã rini faka mẽra potexõ foe fetsa fetsatapafo fitirofo keskara ixikani.
47 "O Reino dos céus é ainda como uma rede que é lançada ao mar e apanha toda sorte de peixes.
48 Akka nã rini mã foe fospikõiano, nã rinipa fimisfãfe faka ketokonõ rini ninifotirofo. Faka ketokonõ tsaoxõ foefo katotirofo. Nã sharafo fẽta mẽra nanekaxõ nã chakafo potatirofo.
48 Quando está cheia, os pescadores a puxam para a praia. Então se assentam e juntam os peixes bons em cestos, mas jogam fora os ruins.
49 Nãskarifiaxii nõko mai keyoaino. Nãskatari Niospa ãfe ãjirifãfe noko paxkanã faxii nã chakafoya nã sharafo.
49 Assim acontecerá no fim desta era. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 Akka nã chakafo nã chii xoisai mẽra ato potaxii. Nãnoax oiayanã omiskõipakenakafo,” ato fani.
50 e lançarão aqueles na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes".
51 Nãskaxõ Jesús ato yõkani: “¿Nã ẽ mato yoiai keskara mã mã nikaimẽ?” ato faito, “Ẽje, a mĩ noko yoiai nõ nikai,” faifono anã Jesús ato yoini:
51 Então perguntou Jesus: "Vocês entenderam todas essas coisas? " "Sim", responderam eles.
52 “Akka pexe ifãfe pexe xaki mẽra ãfe afara shara onekatsaxakĩ nã fena yafi nã xini ato ispatiro. Nãskarifiakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe mã Nios Ifokõi faifono, Nios xanĩfoõnoa ato yoitirofo. Akka meka xiniõxõ meka fena sharari mã tãpitiro,” ato fani.
52 Ele lhes disse: "Por isso, todo mestre da lei instruído quanto ao Reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro coisas novas e coisas velhas".
53 Askata Jesús mã meka fetsafaxõ ato yoikĩ keyoax nãnoax kani.
53 Tendo terminado de contar estas parábolas, Jesus saiu dali.
54 Mã kaax ãfe mai anokõi nokoni. A judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽraxõ ato yoikĩ taefani ano. Nãnoxõ yorafãfe iskafanifo: “¡Kee, nikakapo! ¿Fanĩxõ iskara tãpixõ yoimẽ askatari nã tsõa atiroma keskara fai? ¿Fanĩxõ iskara tãpiamẽ?” fanifo.
54 Chegando à sua cidade, começou a ensinar o povo na sinagoga. Todos ficaram admirados e perguntavam: "De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 “Nã mĩsa famisto fakeki. Ãfe afa María. Ãfe extofo mã nõ õimis. Santiago ikaino, José ikaino, Simón ikaino, Judas ikaino, nãfo ãfe extofo,” fanifo.
55 Não é este o filho do carpinteiro? O nome de sua mãe não é Maria, e não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 “Ãfe poifori nofe imisfo. Nõfi Jesús tãpia. Nãkai afama. Akka, ¿afeskaxõ afama mĩshti fatiromẽ?” ikax yoinãnifo.
56 Não estão conosco todas as suas irmãs? De onde, pois, ele obteve todas essas coisas? "
57 Nãskakẽ nikakaspanifo. Akka Jesús ato yoini iskafakĩ: “Keyokõi nã maitio anoxõ Niospa meka yoimis nikatirofo. Akka nã ãfe maikõi anoxõ nikapaitirofoma. Nãskakẽ mã ea nikakaspamis,” ixõ ato yoini.
57 E ficavam escandalizados por causa dele. Mas Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra e em sua própria casa é que um profeta não tem honra".
58 Nãskakẽ anoxõ afama mĩshti ato õimanima tsõakairoko nikaito.
58 E não realizou muitos milagres ali, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.