Mateus 13
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Askata na pena fisti Jesús pexe mẽranoax tsekekaini kaax, ĩamãfã kesemẽ tsaoni.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Nãno tsaoano yorafã rasi akiki fenifo, ãfe meka nikai fekani. Akka Jesús kanõanãfã xaki mẽra tsaoxõ ato yoiaino nikanifo, ĩamãfã kesemẽxõ.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Askata meka fetsafaxõ afama mĩshti Jesús ato yoini iskafakĩ: “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Fimi exe saafoikaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaino a kachikirixori peyafãfe pini.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Nãskata fimi exe ranãri makexfoki pakei fetseni mai shara anoma. Nãskakẽ samamakõi fimi exe foaipaini.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapokairoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax, samama nani xinĩ tsasifaano.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Ranãri fimi exefo moxafo mẽra pakei fetseni. Moxafo mẽranoax moxafoya foaipaiyaito moxafãfe namani.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini. Fetsa cien fimiya ini, fetsari sesenta fimiya ini, fetsari treinta fimiya ini.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Nãskata Jesúski a aõxõ tãpimisfo fẽkaxõ yõkanifo: “¿Afeskakĩ meka fetsafaxõ mĩ yorafo yoimẽ? Meka xafakĩa mĩ ato yoimisma,” ixõ yõkanifo.
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Askafaifãfe Jesús ato kemani: “Akka afeskaxõ Epa Niospa afe yorafo ĩkinãmakĩ ẽ mato fisti tãpimanõ.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Akka nã Niospa meka nikasharakõiaifo ãfe Yõshi Shara ãto mẽra naneano nãato ato tãpimasharakõixii kiki. Nãskaxõ mã tãpikĩ finasharakõi. Akka nã nikasharayamaifãfe tãpisharakanamax nãfo fenokõixikani.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Nãskakẽ meka fetsafaxõ ẽ ato yoi. Akka õifikakĩ tãpikanima. Askatari nikafikakĩ nikasharakanima.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Nãnori a Niospa meka yoimisto Isaías kirika keneni a inõpokoai yoikĩ. Iskafakĩ yoini:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Nã yorafo ãto mapo kerexkõifo. Askatari ãto pacho fẽstokõifo. Askatari ãto fero fepoa keskarafo. Nãskaxõ ẽfe meka chanĩmara fakanima. Nãskakẽ ẽ ãto chaka soaxotiroma,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 “Akka mãkai ato keskarama. Ẽ mato yoia keskara mã nikasharamis. Ẽ mato tãpimanai keskara mã tãpisharakõia.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Shinãkapo. Mã õimis keskara a Niospa meka ato yoimisfo feta a Nios Ifofamis fetsafãferi õipaifikakĩ õipaonifoma. A ẽ mato yoimis keskara nikasharapaifikakĩ nikapaonifoma,” ixõ Jesús ato yoini.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Nã ẽ mato meka fetsafaxõ yoiai nã fimi exe saamisfoõnoa ẽ mato yoikai. Nikasharakãfe tãpixikakĩ.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Atiri fimi exe fai kesemẽ pakeaino peyafãfe pinifo. Nãskafakĩri fẽtsa Nios Xanĩfoõnoa nikafikĩ Niospa meka nikasharayamaito, nã Satanás chakata Niospa meka fĩatiro.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 — ausente —
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 — ausente —
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Akka atiri fimi exe moxafo mẽranoax foaikax yosinima. Nãskari fakĩ fẽtsa Niospa meka nikasharamax, nãskaxõ afara fetsa shinãkĩ, ãfe shinã mẽraxõ shinãchakakõitiro. Nãskaxõ kori ichapakõi noikĩ, ‘Ẽ kori ichapayax ẽ inimatiro,’ ixõ shinãkĩ Niospa meka anã shinãima. Nãskakẽ Niospa meka nikafikĩ afara fetsafo shinãino, afaa Niospa axotiroma.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Akka atiri fimi exe mai shara anoax foaikax mã yosiax fimi ichapaya ini, ãfe fimi cien ini, fetsari ãfe fimi sesenta ini, fetsari ãfe fimi treinta ini. Nãskafakĩri fẽtsa Niospa meka nikakõikĩ Niospa meka nanexõ nikasharakõitiro. Akka fẽtsa Niospa meka nikakõisharakĩ nã fimi exe cien keskara itiro, fẽtsari nikasharakõi nã fimi exe sesenta keskara itiro, fẽtsari nikakõisharakĩ nã fimi exe treinta keskara itiro,” ixõ Jesús ato yoini.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Anã Jesús meka fetsafaxõ afara fetsa ato tãpimaxii ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Ifokõi faafo afe keskaramãkĩ ẽ mato anã yoinõ. Nã yorafãfe Nios Ifokõi faafãfe fimi exe shara fana keskarafo.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Akka tare ifo ãfe inafo fe oxano, a ato noikaspamis fakishi kaxõ a fana shara ano fana chakafanafaini kani.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Akka nã fana shara foaikĩ pei sharayakõi foaini. Askatari fana chakari foaini.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Nãskata a tare ifoki ãfe inafo fokaxõ yoinifo: ‘Ifo, fana shara mĩ tarepa mĩ fanafiano, akka, ¿fanĩax na fana chaka foaikamẽ?’ ixõ yõkanifo.
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “Askafaifono nã tare ifãfe ato yoini: ‘Nã noko noikaspamisfãfe fanafo rakikĩa,’ ato faito ãfe inafãfe yoinifo: ‘¿Na fana chaka nõ tsekatiromẽ?’ fanifo.
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Akka a tare ifãfe ato yoini iskafakĩ: ‘Maa, fana chaka tsekapaikĩ fana sharari mã tsekatiro.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Nãskanõki. Nã fana sharafoya yosiyonõ nã fana shara ãfe fimi topiaifotĩa, ẽ mato yoixinõ iskafakĩ: “Na fana chakafo xatekãfe. Xatexõ mextexõ koaxikaki. Nãskata nã fana sharafos ẽfe tapas mẽra ea faxoxikakĩ,” ’ ixõ a tare ifãfe ato yoitiro keskafakĩ, nãskarifakĩ Epa Niospa mato paxkanãfaxii ea Ifofaafo ẽ ato ifixii. Akka ea Ifofayamafo chiifã mẽra ẽ ato nĩchixii,” Jesús ato fani.
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 — ausente —
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Askata anã Jesús meka fetsafaxõ ato yoini iskafakĩ: “Afe keskaramãkĩ Nios xanĩfãfe noko ĩkinã ẽ mato yoinõ. Nã kẽromã pãa fakĩ levaduraya arinã osixõ kamosakano faraxitiro keskara. Nãskarifiakĩ nõ õitiroma. Yorafãfe Niospa meka ãto shinã mẽra naneano nõ õiyamafiaino ãto õiti fetsafakanax Nios keskara shara itirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Askatari Jesús nã yorafã rasi yoini meka fetsafaxõ afara fetsa ato tãpimaxii. Akka meka fetsafaxõ Jesús mẽxotaima ato yoipaoni.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Akka nã Niospa meka yoimisto a inõpokoai yoikĩ kirika kenekĩ keskakõifakĩ Jesús nãskakõi fani. Iskafakĩ keneni Jesúsnoa yoikĩ:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Askata yorafã rasi makinoax Jesús pexe mẽra ikikaini. Mã pexe mẽra kaano, aõxõ tãpimisfãfe anã yõkanifo ato yoisharanõ. “Ifo, meka fetsafaxõ mĩ noko yoia nã fana chakaõnoa nõ tãpiama. Anã noko xafakĩa yoife nõ tãpisharanõ,” ixõ yoinifo.
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Askafaifono Jesús ato kemani: “A fana shara fanamisfo keskara ẽkĩa,” ato fani.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 “Akka a tare ẽ yoiai mã tãpitiro nã maitio ẽ yoi. Akka nã fimi exe shara ẽ yoiai nã Nios Ifofamisfo ẽ yoi. Akka nã fana chakafo ẽ yoiai nã Satanás ifofamisfo ẽ yoi.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Akka nã noko noikaspamisto fimi chakafana ẽ yoiai, a Satanás ẽ yoi. Akka nã fimi exe topiaifo ẽ yoiaito mã nikai, mã mai keyoaino ẽ yoi. Akka a fimi exe topimisfo ẽ yoiaito mã nikai, nã Niospa ãfe ãjirifo ẽ yoi.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Nã fana chakafo xatekaxõ chĩi koatirofo keskai, nãskarifiaxikani nã omiskõiai nokoaitĩa omiskõixikani mã mai keyoaino.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 — ausente —
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 — ausente —
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Akka nã Niospa meka nikasharakõiaifo, Epa Nios ika anoax nã xinĩ chaxai keskara shara ixikani. Mã pachoyakĩ ẽfe meka nikasharakĩ mãto shinã mẽra nanekãfe,” ato fani.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Feronãfãke tare ano yonokĩ orokĩ afara sharafinakõia fichixõ nã fichia ano anã oneni. Nãskaxõ ãfe afama mĩshti keyokõi ato minixõ mã kori fixõ nã mai fini nã afara sharakõi ãfenã inõ. Nãskarifiakĩ mã Nios Ifokõifapaikĩ mã fichikõipaitiro,” ixõ Jesús ato yoini.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 — ausente —
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 — ausente —
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Nã rini faka mẽra potexõ foe fetsa fetsatapafo fitirofo keskara ixikani.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Akka nã rini mã foe fospikõiano, nã rinipa fimisfãfe faka ketokonõ rini ninifotirofo. Faka ketokonõ tsaoxõ foefo katotirofo. Nã sharafo fẽta mẽra nanekaxõ nã chakafo potatirofo.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Nãskarifiaxii nõko mai keyoaino. Nãskatari Niospa ãfe ãjirifãfe noko paxkanã faxii nã chakafoya nã sharafo.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Akka nã chakafo nã chii xoisai mẽra ato potaxii. Nãnoax oiayanã omiskõipakenakafo,” ato fani.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Nãskaxõ Jesús ato yõkani: “¿Nã ẽ mato yoiai keskara mã mã nikaimẽ?” ato faito, “Ẽje, a mĩ noko yoiai nõ nikai,” faifono anã Jesús ato yoini:
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 “Akka pexe ifãfe pexe xaki mẽra ãfe afara shara onekatsaxakĩ nã fena yafi nã xini ato ispatiro. Nãskarifiakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe mã Nios Ifokõi faifono, Nios xanĩfoõnoa ato yoitirofo. Akka meka xiniõxõ meka fena sharari mã tãpitiro,” ato fani.
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Askata Jesús mã meka fetsafaxõ ato yoikĩ keyoax nãnoax kani.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Mã kaax ãfe mai anokõi nokoni. A judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽraxõ ato yoikĩ taefani ano. Nãnoxõ yorafãfe iskafanifo: “¡Kee, nikakapo! ¿Fanĩxõ iskara tãpixõ yoimẽ askatari nã tsõa atiroma keskara fai? ¿Fanĩxõ iskara tãpiamẽ?” fanifo.
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 “Nã mĩsa famisto fakeki. Ãfe afa María. Ãfe extofo mã nõ õimis. Santiago ikaino, José ikaino, Simón ikaino, Judas ikaino, nãfo ãfe extofo,” fanifo.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 “Ãfe poifori nofe imisfo. Nõfi Jesús tãpia. Nãkai afama. Akka, ¿afeskaxõ afama mĩshti fatiromẽ?” ikax yoinãnifo.
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Nãskakẽ nikakaspanifo. Akka Jesús ato yoini iskafakĩ: “Keyokõi nã maitio anoxõ Niospa meka yoimis nikatirofo. Akka nã ãfe maikõi anoxõ nikapaitirofoma. Nãskakẽ mã ea nikakaspamis,” ixõ ato yoini.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Nãskakẽ anoxõ afama mĩshti ato õimanima tsõakairoko nikaito.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.