Mateus 13

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Askata na pena fisti Jesús pexe mẽranoax tsekekaini kaax, ĩamãfã kesemẽ tsaoni.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Nãno tsaoano yorafã rasi akiki fenifo, ãfe meka nikai fekani. Akka Jesús kanõanãfã xaki mẽra tsaoxõ ato yoiaino nikanifo, ĩamãfã kesemẽxõ.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Askata meka fetsafaxõ afama mĩshti Jesús ato yoini iskafakĩ: “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Fimi exe saafoikaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaino a kachikirixori peyafãfe pini.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Nãskata fimi exe ranãri makexfoki pakei fetseni mai shara anoma. Nãskakẽ samamakõi fimi exe foaipaini.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapokairoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax, samama nani xinĩ tsasifaano.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ranãri fimi exefo moxafo mẽra pakei fetseni. Moxafo mẽranoax moxafoya foaipaiyaito moxafãfe namani.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini. Fetsa cien fimiya ini, fetsari sesenta fimiya ini, fetsari treinta fimiya ini.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Nãskata Jesúski a aõxõ tãpimisfo fẽkaxõ yõkanifo: “¿Afeskakĩ meka fetsafaxõ mĩ yorafo yoimẽ? Meka xafakĩa mĩ ato yoimisma,” ixõ yõkanifo.
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Askafaifãfe Jesús ato kemani: “Akka afeskaxõ Epa Niospa afe yorafo ĩkinãmakĩ ẽ mato fisti tãpimanõ.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Akka nã Niospa meka nikasharakõiaifo ãfe Yõshi Shara ãto mẽra naneano nãato ato tãpimasharakõixii kiki. Nãskaxõ mã tãpikĩ finasharakõi. Akka nã nikasharayamaifãfe tãpisharakanamax nãfo fenokõixikani.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Nãskakẽ meka fetsafaxõ ẽ ato yoi. Akka õifikakĩ tãpikanima. Askatari nikafikakĩ nikasharakanima.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Nãnori a Niospa meka yoimisto Isaías kirika keneni a inõpokoai yoikĩ. Iskafakĩ yoini:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Nã yorafo ãto mapo kerexkõifo. Askatari ãto pacho fẽstokõifo. Askatari ãto fero fepoa keskarafo. Nãskaxõ ẽfe meka chanĩmara fakanima. Nãskakẽ ẽ ãto chaka soaxotiroma,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 “Akka mãkai ato keskarama. Ẽ mato yoia keskara mã nikasharamis. Ẽ mato tãpimanai keskara mã tãpisharakõia.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Shinãkapo. Mã õimis keskara a Niospa meka ato yoimisfo feta a Nios Ifofamis fetsafãferi õipaifikakĩ õipaonifoma. A ẽ mato yoimis keskara nikasharapaifikakĩ nikapaonifoma,” ixõ Jesús ato yoini.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Nã ẽ mato meka fetsafaxõ yoiai nã fimi exe saamisfoõnoa ẽ mato yoikai. Nikasharakãfe tãpixikakĩ.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Atiri fimi exe fai kesemẽ pakeaino peyafãfe pinifo. Nãskafakĩri fẽtsa Nios Xanĩfoõnoa nikafikĩ Niospa meka nikasharayamaito, nã Satanás chakata Niospa meka fĩatiro.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 — ausente —
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 — ausente —
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Akka atiri fimi exe moxafo mẽranoax foaikax yosinima. Nãskari fakĩ fẽtsa Niospa meka nikasharamax, nãskaxõ afara fetsa shinãkĩ, ãfe shinã mẽraxõ shinãchakakõitiro. Nãskaxõ kori ichapakõi noikĩ, ‘Ẽ kori ichapayax ẽ inimatiro,’ ixõ shinãkĩ Niospa meka anã shinãima. Nãskakẽ Niospa meka nikafikĩ afara fetsafo shinãino, afaa Niospa axotiroma.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Akka atiri fimi exe mai shara anoax foaikax mã yosiax fimi ichapaya ini, ãfe fimi cien ini, fetsari ãfe fimi sesenta ini, fetsari ãfe fimi treinta ini. Nãskafakĩri fẽtsa Niospa meka nikakõikĩ Niospa meka nanexõ nikasharakõitiro. Akka fẽtsa Niospa meka nikakõisharakĩ nã fimi exe cien keskara itiro, fẽtsari nikasharakõi nã fimi exe sesenta keskara itiro, fẽtsari nikakõisharakĩ nã fimi exe treinta keskara itiro,” ixõ Jesús ato yoini.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Anã Jesús meka fetsafaxõ afara fetsa ato tãpimaxii ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Ifokõi faafo afe keskaramãkĩ ẽ mato anã yoinõ. Nã yorafãfe Nios Ifokõi faafãfe fimi exe shara fana keskarafo.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Akka tare ifo ãfe inafo fe oxano, a ato noikaspamis fakishi kaxõ a fana shara ano fana chakafanafaini kani.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Akka nã fana shara foaikĩ pei sharayakõi foaini. Askatari fana chakari foaini.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Nãskata a tare ifoki ãfe inafo fokaxõ yoinifo: ‘Ifo, fana shara mĩ tarepa mĩ fanafiano, akka, ¿fanĩax na fana chaka foaikamẽ?’ ixõ yõkanifo.
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Askafaifono nã tare ifãfe ato yoini: ‘Nã noko noikaspamisfãfe fanafo rakikĩa,’ ato faito ãfe inafãfe yoinifo: ‘¿Na fana chaka nõ tsekatiromẽ?’ fanifo.
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 Akka a tare ifãfe ato yoini iskafakĩ: ‘Maa, fana chaka tsekapaikĩ fana sharari mã tsekatiro.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Nãskanõki. Nã fana sharafoya yosiyonõ nã fana shara ãfe fimi topiaifotĩa, ẽ mato yoixinõ iskafakĩ: “Na fana chakafo xatekãfe. Xatexõ mextexõ koaxikaki. Nãskata nã fana sharafos ẽfe tapas mẽra ea faxoxikakĩ,” ’ ixõ a tare ifãfe ato yoitiro keskafakĩ, nãskarifakĩ Epa Niospa mato paxkanãfaxii ea Ifofaafo ẽ ato ifixii. Akka ea Ifofayamafo chiifã mẽra ẽ ato nĩchixii,” Jesús ato fani.
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 — ausente —
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Askata anã Jesús meka fetsafaxõ ato yoini iskafakĩ: “Afe keskaramãkĩ Nios xanĩfãfe noko ĩkinã ẽ mato yoinõ. Nã kẽromã pãa fakĩ levaduraya arinã osixõ kamosakano faraxitiro keskara. Nãskarifiakĩ nõ õitiroma. Yorafãfe Niospa meka ãto shinã mẽra naneano nõ õiyamafiaino ãto õiti fetsafakanax Nios keskara shara itirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Askatari Jesús nã yorafã rasi yoini meka fetsafaxõ afara fetsa ato tãpimaxii. Akka meka fetsafaxõ Jesús mẽxotaima ato yoipaoni.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Akka nã Niospa meka yoimisto a inõpokoai yoikĩ kirika kenekĩ keskakõifakĩ Jesús nãskakõi fani. Iskafakĩ keneni Jesúsnoa yoikĩ:
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Askata yorafã rasi makinoax Jesús pexe mẽra ikikaini. Mã pexe mẽra kaano, aõxõ tãpimisfãfe anã yõkanifo ato yoisharanõ. “Ifo, meka fetsafaxõ mĩ noko yoia nã fana chakaõnoa nõ tãpiama. Anã noko xafakĩa yoife nõ tãpisharanõ,” ixõ yoinifo.
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Askafaifono Jesús ato kemani: “A fana shara fanamisfo keskara ẽkĩa,” ato fani.
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 “Akka a tare ẽ yoiai mã tãpitiro nã maitio ẽ yoi. Akka nã fimi exe shara ẽ yoiai nã Nios Ifofamisfo ẽ yoi. Akka nã fana chakafo ẽ yoiai nã Satanás ifofamisfo ẽ yoi.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Akka nã noko noikaspamisto fimi chakafana ẽ yoiai, a Satanás ẽ yoi. Akka nã fimi exe topiaifo ẽ yoiaito mã nikai, mã mai keyoaino ẽ yoi. Akka a fimi exe topimisfo ẽ yoiaito mã nikai, nã Niospa ãfe ãjirifo ẽ yoi.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Nã fana chakafo xatekaxõ chĩi koatirofo keskai, nãskarifiaxikani nã omiskõiai nokoaitĩa omiskõixikani mã mai keyoaino.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 — ausente —
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 — ausente —
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Akka nã Niospa meka nikasharakõiaifo, Epa Nios ika anoax nã xinĩ chaxai keskara shara ixikani. Mã pachoyakĩ ẽfe meka nikasharakĩ mãto shinã mẽra nanekãfe,” ato fani.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Feronãfãke tare ano yonokĩ orokĩ afara sharafinakõia fichixõ nã fichia ano anã oneni. Nãskaxõ ãfe afama mĩshti keyokõi ato minixõ mã kori fixõ nã mai fini nã afara sharakõi ãfenã inõ. Nãskarifiakĩ mã Nios Ifokõifapaikĩ mã fichikõipaitiro,” ixõ Jesús ato yoini.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 — ausente —
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 — ausente —
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Nã rini faka mẽra potexõ foe fetsa fetsatapafo fitirofo keskara ixikani.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Akka nã rini mã foe fospikõiano, nã rinipa fimisfãfe faka ketokonõ rini ninifotirofo. Faka ketokonõ tsaoxõ foefo katotirofo. Nã sharafo fẽta mẽra nanekaxõ nã chakafo potatirofo.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Nãskarifiaxii nõko mai keyoaino. Nãskatari Niospa ãfe ãjirifãfe noko paxkanã faxii nã chakafoya nã sharafo.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Akka nã chakafo nã chii xoisai mẽra ato potaxii. Nãnoax oiayanã omiskõipakenakafo,” ato fani.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Nãskaxõ Jesús ato yõkani: “¿Nã ẽ mato yoiai keskara mã mã nikaimẽ?” ato faito, “Ẽje, a mĩ noko yoiai nõ nikai,” faifono anã Jesús ato yoini:
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 “Akka pexe ifãfe pexe xaki mẽra ãfe afara shara onekatsaxakĩ nã fena yafi nã xini ato ispatiro. Nãskarifiakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe mã Nios Ifokõi faifono, Nios xanĩfoõnoa ato yoitirofo. Akka meka xiniõxõ meka fena sharari mã tãpitiro,” ato fani.
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Askata Jesús mã meka fetsafaxõ ato yoikĩ keyoax nãnoax kani.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Mã kaax ãfe mai anokõi nokoni. A judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽraxõ ato yoikĩ taefani ano. Nãnoxõ yorafãfe iskafanifo: “¡Kee, nikakapo! ¿Fanĩxõ iskara tãpixõ yoimẽ askatari nã tsõa atiroma keskara fai? ¿Fanĩxõ iskara tãpiamẽ?” fanifo.
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 “Nã mĩsa famisto fakeki. Ãfe afa María. Ãfe extofo mã nõ õimis. Santiago ikaino, José ikaino, Simón ikaino, Judas ikaino, nãfo ãfe extofo,” fanifo.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 “Ãfe poifori nofe imisfo. Nõfi Jesús tãpia. Nãkai afama. Akka, ¿afeskaxõ afama mĩshti fatiromẽ?” ikax yoinãnifo.
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Nãskakẽ nikakaspanifo. Akka Jesús ato yoini iskafakĩ: “Keyokõi nã maitio anoxõ Niospa meka yoimis nikatirofo. Akka nã ãfe maikõi anoxõ nikapaitirofoma. Nãskakẽ mã ea nikakaspamis,” ixõ ato yoini.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Nãskakẽ anoxõ afama mĩshti ato õimanima tsõakairoko nikaito.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.