Mateus 13
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs BKJ
1 Askata na pena fisti Jesús pexe mẽranoax tsekekaini kaax, ĩamãfã kesemẽ tsaoni.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Nãno tsaoano yorafã rasi akiki fenifo, ãfe meka nikai fekani. Akka Jesús kanõanãfã xaki mẽra tsaoxõ ato yoiaino nikanifo, ĩamãfã kesemẽxõ.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Askata meka fetsafaxõ afama mĩshti Jesús ato yoini iskafakĩ: “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Fimi exe saafoikaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaino a kachikirixori peyafãfe pini.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Nãskata fimi exe ranãri makexfoki pakei fetseni mai shara anoma. Nãskakẽ samamakõi fimi exe foaipaini.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapokairoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax, samama nani xinĩ tsasifaano.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Ranãri fimi exefo moxafo mẽra pakei fetseni. Moxafo mẽranoax moxafoya foaipaiyaito moxafãfe namani.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini. Fetsa cien fimiya ini, fetsari sesenta fimiya ini, fetsari treinta fimiya ini.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Nãskata Jesúski a aõxõ tãpimisfo fẽkaxõ yõkanifo: “¿Afeskakĩ meka fetsafaxõ mĩ yorafo yoimẽ? Meka xafakĩa mĩ ato yoimisma,” ixõ yõkanifo.
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Askafaifãfe Jesús ato kemani: “Akka afeskaxõ Epa Niospa afe yorafo ĩkinãmakĩ ẽ mato fisti tãpimanõ.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Akka nã Niospa meka nikasharakõiaifo ãfe Yõshi Shara ãto mẽra naneano nãato ato tãpimasharakõixii kiki. Nãskaxõ mã tãpikĩ finasharakõi. Akka nã nikasharayamaifãfe tãpisharakanamax nãfo fenokõixikani.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Nãskakẽ meka fetsafaxõ ẽ ato yoi. Akka õifikakĩ tãpikanima. Askatari nikafikakĩ nikasharakanima.
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Nãnori a Niospa meka yoimisto Isaías kirika keneni a inõpokoai yoikĩ. Iskafakĩ yoini:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Nã yorafo ãto mapo kerexkõifo. Askatari ãto pacho fẽstokõifo. Askatari ãto fero fepoa keskarafo. Nãskaxõ ẽfe meka chanĩmara fakanima. Nãskakẽ ẽ ãto chaka soaxotiroma,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 “Akka mãkai ato keskarama. Ẽ mato yoia keskara mã nikasharamis. Ẽ mato tãpimanai keskara mã tãpisharakõia.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Shinãkapo. Mã õimis keskara a Niospa meka ato yoimisfo feta a Nios Ifofamis fetsafãferi õipaifikakĩ õipaonifoma. A ẽ mato yoimis keskara nikasharapaifikakĩ nikapaonifoma,” ixõ Jesús ato yoini.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Nã ẽ mato meka fetsafaxõ yoiai nã fimi exe saamisfoõnoa ẽ mato yoikai. Nikasharakãfe tãpixikakĩ.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Atiri fimi exe fai kesemẽ pakeaino peyafãfe pinifo. Nãskafakĩri fẽtsa Nios Xanĩfoõnoa nikafikĩ Niospa meka nikasharayamaito, nã Satanás chakata Niospa meka fĩatiro.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 — ausente —
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 — ausente —
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Akka atiri fimi exe moxafo mẽranoax foaikax yosinima. Nãskari fakĩ fẽtsa Niospa meka nikasharamax, nãskaxõ afara fetsa shinãkĩ, ãfe shinã mẽraxõ shinãchakakõitiro. Nãskaxõ kori ichapakõi noikĩ, ‘Ẽ kori ichapayax ẽ inimatiro,’ ixõ shinãkĩ Niospa meka anã shinãima. Nãskakẽ Niospa meka nikafikĩ afara fetsafo shinãino, afaa Niospa axotiroma.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Akka atiri fimi exe mai shara anoax foaikax mã yosiax fimi ichapaya ini, ãfe fimi cien ini, fetsari ãfe fimi sesenta ini, fetsari ãfe fimi treinta ini. Nãskafakĩri fẽtsa Niospa meka nikakõikĩ Niospa meka nanexõ nikasharakõitiro. Akka fẽtsa Niospa meka nikakõisharakĩ nã fimi exe cien keskara itiro, fẽtsari nikasharakõi nã fimi exe sesenta keskara itiro, fẽtsari nikakõisharakĩ nã fimi exe treinta keskara itiro,” ixõ Jesús ato yoini.
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Anã Jesús meka fetsafaxõ afara fetsa ato tãpimaxii ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Ifokõi faafo afe keskaramãkĩ ẽ mato anã yoinõ. Nã yorafãfe Nios Ifokõi faafãfe fimi exe shara fana keskarafo.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Akka tare ifo ãfe inafo fe oxano, a ato noikaspamis fakishi kaxõ a fana shara ano fana chakafanafaini kani.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Akka nã fana shara foaikĩ pei sharayakõi foaini. Askatari fana chakari foaini.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Nãskata a tare ifoki ãfe inafo fokaxõ yoinifo: ‘Ifo, fana shara mĩ tarepa mĩ fanafiano, akka, ¿fanĩax na fana chaka foaikamẽ?’ ixõ yõkanifo.
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 “Askafaifono nã tare ifãfe ato yoini: ‘Nã noko noikaspamisfãfe fanafo rakikĩa,’ ato faito ãfe inafãfe yoinifo: ‘¿Na fana chaka nõ tsekatiromẽ?’ fanifo.
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 Akka a tare ifãfe ato yoini iskafakĩ: ‘Maa, fana chaka tsekapaikĩ fana sharari mã tsekatiro.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Nãskanõki. Nã fana sharafoya yosiyonõ nã fana shara ãfe fimi topiaifotĩa, ẽ mato yoixinõ iskafakĩ: “Na fana chakafo xatekãfe. Xatexõ mextexõ koaxikaki. Nãskata nã fana sharafos ẽfe tapas mẽra ea faxoxikakĩ,” ’ ixõ a tare ifãfe ato yoitiro keskafakĩ, nãskarifakĩ Epa Niospa mato paxkanãfaxii ea Ifofaafo ẽ ato ifixii. Akka ea Ifofayamafo chiifã mẽra ẽ ato nĩchixii,” Jesús ato fani.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 — ausente —
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Askata anã Jesús meka fetsafaxõ ato yoini iskafakĩ: “Afe keskaramãkĩ Nios xanĩfãfe noko ĩkinã ẽ mato yoinõ. Nã kẽromã pãa fakĩ levaduraya arinã osixõ kamosakano faraxitiro keskara. Nãskarifiakĩ nõ õitiroma. Yorafãfe Niospa meka ãto shinã mẽra naneano nõ õiyamafiaino ãto õiti fetsafakanax Nios keskara shara itirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Askatari Jesús nã yorafã rasi yoini meka fetsafaxõ afara fetsa ato tãpimaxii. Akka meka fetsafaxõ Jesús mẽxotaima ato yoipaoni.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Akka nã Niospa meka yoimisto a inõpokoai yoikĩ kirika kenekĩ keskakõifakĩ Jesús nãskakõi fani. Iskafakĩ keneni Jesúsnoa yoikĩ:
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Askata yorafã rasi makinoax Jesús pexe mẽra ikikaini. Mã pexe mẽra kaano, aõxõ tãpimisfãfe anã yõkanifo ato yoisharanõ. “Ifo, meka fetsafaxõ mĩ noko yoia nã fana chakaõnoa nõ tãpiama. Anã noko xafakĩa yoife nõ tãpisharanõ,” ixõ yoinifo.
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Askafaifono Jesús ato kemani: “A fana shara fanamisfo keskara ẽkĩa,” ato fani.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 “Akka a tare ẽ yoiai mã tãpitiro nã maitio ẽ yoi. Akka nã fimi exe shara ẽ yoiai nã Nios Ifofamisfo ẽ yoi. Akka nã fana chakafo ẽ yoiai nã Satanás ifofamisfo ẽ yoi.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Akka nã noko noikaspamisto fimi chakafana ẽ yoiai, a Satanás ẽ yoi. Akka nã fimi exe topiaifo ẽ yoiaito mã nikai, mã mai keyoaino ẽ yoi. Akka a fimi exe topimisfo ẽ yoiaito mã nikai, nã Niospa ãfe ãjirifo ẽ yoi.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Nã fana chakafo xatekaxõ chĩi koatirofo keskai, nãskarifiaxikani nã omiskõiai nokoaitĩa omiskõixikani mã mai keyoaino.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 — ausente —
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 — ausente —
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Akka nã Niospa meka nikasharakõiaifo, Epa Nios ika anoax nã xinĩ chaxai keskara shara ixikani. Mã pachoyakĩ ẽfe meka nikasharakĩ mãto shinã mẽra nanekãfe,” ato fani.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Feronãfãke tare ano yonokĩ orokĩ afara sharafinakõia fichixõ nã fichia ano anã oneni. Nãskaxõ ãfe afama mĩshti keyokõi ato minixõ mã kori fixõ nã mai fini nã afara sharakõi ãfenã inõ. Nãskarifiakĩ mã Nios Ifokõifapaikĩ mã fichikõipaitiro,” ixõ Jesús ato yoini.
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 — ausente —
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 — ausente —
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Ẽ mato yoinõ nã Nios xanĩfokõi ika anoax afe keskara ixikanimãkai. Nã rini faka mẽra potexõ foe fetsa fetsatapafo fitirofo keskara ixikani.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Akka nã rini mã foe fospikõiano, nã rinipa fimisfãfe faka ketokonõ rini ninifotirofo. Faka ketokonõ tsaoxõ foefo katotirofo. Nã sharafo fẽta mẽra nanekaxõ nã chakafo potatirofo.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Nãskarifiaxii nõko mai keyoaino. Nãskatari Niospa ãfe ãjirifãfe noko paxkanã faxii nã chakafoya nã sharafo.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Akka nã chakafo nã chii xoisai mẽra ato potaxii. Nãnoax oiayanã omiskõipakenakafo,” ato fani.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Nãskaxõ Jesús ato yõkani: “¿Nã ẽ mato yoiai keskara mã mã nikaimẽ?” ato faito, “Ẽje, a mĩ noko yoiai nõ nikai,” faifono anã Jesús ato yoini:
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 “Akka pexe ifãfe pexe xaki mẽra ãfe afara shara onekatsaxakĩ nã fena yafi nã xini ato ispatiro. Nãskarifiakĩ a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe mã Nios Ifokõi faifono, Nios xanĩfoõnoa ato yoitirofo. Akka meka xiniõxõ meka fena sharari mã tãpitiro,” ato fani.
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Askata Jesús mã meka fetsafaxõ ato yoikĩ keyoax nãnoax kani.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Mã kaax ãfe mai anokõi nokoni. A judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽraxõ ato yoikĩ taefani ano. Nãnoxõ yorafãfe iskafanifo: “¡Kee, nikakapo! ¿Fanĩxõ iskara tãpixõ yoimẽ askatari nã tsõa atiroma keskara fai? ¿Fanĩxõ iskara tãpiamẽ?” fanifo.
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 “Nã mĩsa famisto fakeki. Ãfe afa María. Ãfe extofo mã nõ õimis. Santiago ikaino, José ikaino, Simón ikaino, Judas ikaino, nãfo ãfe extofo,” fanifo.
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 “Ãfe poifori nofe imisfo. Nõfi Jesús tãpia. Nãkai afama. Akka, ¿afeskaxõ afama mĩshti fatiromẽ?” ikax yoinãnifo.
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Nãskakẽ nikakaspanifo. Akka Jesús ato yoini iskafakĩ: “Keyokõi nã maitio anoxõ Niospa meka yoimis nikatirofo. Akka nã ãfe maikõi anoxõ nikapaitirofoma. Nãskakẽ mã ea nikakaspamis,” ixõ ato yoini.
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Nãskakẽ anoxõ afama mĩshti ato õimanima tsõakairoko nikaito.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.