Marcos 8
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA
1 Nãskata pena fetsa yorafã rasi anã Jesúski fenifo ãfe meka nikai fekani. Nãskata a piaifori ano afaa inima. Nãskaifono Jesús aõxõ tãpimisfo kenaxõ yoini iskafakĩ:
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou os discípulos e lhes disse:
2 “Ẽ na yorafo shinãkõi, nono tres nia mã efe ikafono, nonoxori afaa pikanima. A piaifo mã keyoa.
2 — Tenho compaixão desta gente, porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm o que comer.
3 Akka afaa pimaxoma ãto pexe ano ẽ ato nĩchiano, fonãikani afaa pikanaxma fai nẽxpakĩa paketirofo. Atiri chai inoax feafoki,” ato faino,
3 Se eu os mandar para casa em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 a aõxõ tãpimisfãfe kemanifo: “Akka, ¿afeskaxõ nõ ato pimatiromẽ? ¿Fanĩa nõ afaa fitiromẽ, nonokai tsoa ikama?” faifono,
4 Mas os discípulos lhe responderam: — Como poderá alguém saciá-los de pão neste deserto?
5 anã Jesús ato yõkani: “Akka, ¿afe tii mã pãayamẽ?” ato faito, “Siete pãakĩa,” fanifo.
5 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sete.
6 Nãskakẽ Jesús, “Yõrafã rasi nãmã tsaokãfe,” ato fata, siete pãa tsomainĩfofã. Apa Nios aicho fata, pãa kaxke pakexõ aõxõ tãpimisfo inãni. Nãfãferi nã yorafo inãnifo pinõfo.
6 Então mandou o povo assentar-se no chão. E, pegando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu aos seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Nãskata foe ichapama ranãri ini. Nãskakẽ atoõxõ Jesús Apa Nios aicho fata, aõxõ tãpimisfo foe inãni a yorafori ato inãnõfo.
7 Tinham também alguns peixinhos. E, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Nãskakẽ keyokõichi pikanax mãyakõinifo. A pikĩ chetefaafo siete fẽta fospikõia ini.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 A piafo yorafo ichapakõi inifo, cuatro mil inifo. Nãskaxõ Jesús ato nĩchini fotanõfo.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então Jesus os despediu.
10 Nãskata Jesús a aõxõ tãpimisfo fe kanõanãfã mẽra naneinãkafanax Dalmanuta mai ano kani.
10 Logo a seguir, tendo entrado no barco juntamente com os seus discípulos, foi para a região de Dalmanuta.
11 Nãno fariseofo akiki fenifo afe yoinãi fekani, feparaxõ yõkapaikani. Iskafakĩ yoinifo: “Tsõa atiroma keskafakĩ afama mĩshtifo fakĩ noko ispafe nõ mia chanĩmara fanõ mĩ Nios ariax oamãki,” faifono,
11 Os fariseus chegaram e começaram a discutir com Jesus. E, tentando-o, pediram-lhe um sinal vindo do céu.
12 Jesús fãsi xakainãkafã ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskakĩ na yorafãfe tsõa atiroma keskafakĩ noko ispafe ea fakanimẽ? Ẽ mato pãraima a Nios fistichi atiro keskara ẽ mato ispaima,” ixõ ato yoini.
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse:
13 Ato askafata mã ato makinoax kai kanõanãfã mẽra naneinãkafã okiri ĩamãfã pokefaini kani.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Akka mã fõkakĩ, a pifofaifo shinãmaki fainifo. Akka nã kanõanãfã mẽra pãa fisti ini.
14 Ora, os discípulos se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Askaifono Jesús ato yoini: “Õisharakãfe. Fariseofãfe Herodes feta pãa faraxakafo piyamakãfe,” ato fani.
15 Jesus os preveniu, dizendo:
16 Ato askafaino, a aõxõ tãpimisfo ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¿Afeskakĩ noko iskafaimẽ? Nõkai pãa yama,” ikanax yoinãnifo.
16 E eles começaram a discutir entre si, dizendo: — Ele diz isso porque não temos pão.
17 Nãskaifono mã tãpixõ Jesús ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskai nõ pãayamara mã ikimẽ, mãto õiti mẽraxõ mã shinãsharaimamẽ?
17 Jesus percebeu isso e perguntou:
18 — ausente —
18 Tendo olhos, não veem? E, tendo ouvidos, não ouvem? Não se lembram
19 — ausente —
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze!
20 “Askatari a siete pãa cuatro mil yorafo ẽ ato pimaita, akka, ¿afe tii fẽta fospia mã fiitamẽ?” ato faito, “Siete ikita,” fanifo. “Askatari, ¿nã siete pãa ẽ kaxkeketsaxõ ẽ ato minita cuatro mil feronãfake, afe tii fẽta texefafo mã fiitamẽ?” ato fani. “Sietekĩa,” fanifo.
20 — E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Responderam: — Sete!
21 Askafaifono ato yoini iskafakĩ: “¿Ai mã tãpiamamẽ?” ato fani.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Nãskata mã Betsaida ano nokoafono, yora fẽxo Jesús ano iyonifo. Mã iyokaxõ iskafakĩ yoinifo: “Jesús, na feronãfake ramãfe,” faifono,
22 Então chegaram a Betsaida. E lhe trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Jesús ãfe mẽkemã nã fẽxo mẽtsoinĩfofã pexe rasi pasoatai iyoni. Nãrixõ ãfe kemõ ãfe fero mechanafayanã ãfe mẽkemã ramãni iskafakĩ yõkayanã: “¿Mã mĩ afara õitiromẽ?” faito,
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia. Então cuspiu nos olhos do homem e, impondo-lhe as mãos, perguntou:
24 nã fẽxo mã õisharaki iskafakĩ yoini: “Ẽ õi na feronãfakefo oa ififo kafanai keskara,” faito,
24 O homem, recuperando a visão, respondeu: — Vejo pessoas, mas elas parecem árvores que andam.
25 Jesús anã ãfe mẽkemã fero ramãkani. Nãskafaano nã fẽxo mã sharaxõ õisharakõini. Nãskaxõ keyokõi xafakĩakõi õisharakõini.
25 Então Jesus novamente pôs as mãos sobre os olhos dele. E o homem, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e distinguia tudo de modo perfeito.
26 Nãskakẽ Jesús ãfe pexe ano nĩchini iskafakĩ yoiyanã: “Mĩ anã pexe rasi ano kakiki, mĩ pexekõi ano katãfe, mĩ tsoa yoikĩ,” fani.
26 E Jesus o mandou para casa, recomendando-lhe:
27 Nãskafata Jesús a aõxõ tãpimisfo fe pexe rasi Cesarea Filipo pasoato fonifo. Fãi kakĩ Jesús ato yõkani: “¿Ea afaa yorafãfe faimẽ?” ato faito,
27 Então Jesus e os seus discípulos foram para as aldeias de Cesareia de Filipe. No caminho, perguntou-lhes:
28 aõxõ tãpimisfãfe kemanifo iskafakakĩ: “Fetsafãfe Juan Maotistara, mia fakani. Fetsafãferi Elíasra mia fakani. Fetsafãferi nã ato Niospa meka yoipaoni fetsa rakikĩa mia fakani,” ixõ yoinifo.
28 Os discípulos responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que é um dos profetas.
29 “Akka, ¿mã ea tsoara faimẽ?” ato faito, Pedro kemani iskafakĩ: “Mĩ Cristo mia Niospa ifini nokoki nĩchixii mĩ nõko xanĩfo finakõia inõ,” faito,
29 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro lhe disse: — O senhor é o Cristo.
30 Jesús yoini iskafakĩ: “Eõnoa tsoa yoiyamakãfe,” fani.
30 Então Jesus os advertiu de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Nãskata Jesús ato yoikĩ taefani iskafakĩ: “Ẽ chipo omiskõi finakõixii. Askatari ea õikaspakakĩ ea potaxikani, judeofãfe ãto xanĩfofo feta a Nios ato kĩfixomis xanĩfofãfe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe. Askatari ea retexikani, akka ea retefiafono tres nia oxata ẽ anã otoxii,” ato fani.
31 Então Jesus começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Nãskakẽ xafakĩakõi ato yoini. Ato yoikĩ askafaito ori iyoxõ Pedro yoini iskafakĩ: “Ifo, askayamafe mia retekanima kiki,” faito,
32 E isto ele expunha claramente. Então Pedro, chamando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 anã Jesús fesoakekafã aõxõ tãpimisfo õiyanã iskafakĩ Pedro yoini: “Emakinoax katãfe, Satanás. A Epa Niospa shinãi keskara mĩ tãpiamaki. Akka nã yorafãfe shinãifo keskara mĩ shinãikai,” fani.
33 Mas Jesus, voltando-se e vendo os seus discípulos, repreendeu Pedro e disse:
34 Nãskata Jesús aõxõ tãpimisfoya yorafo kenaxõ ato yoini iskafakĩ: “Fatora fetsa ẽfe inakõi ipaikĩ ãakõi apaiyai keskara anã atiroma. Nã ẽ yoiai keskara nikakõitiro. ‘Ẽfe Ifoxõ ea retefiaifono ẽkai ẽfe Ifo ẽ potapakenakama,’ ixõ shinãtiro.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, Jesus lhes disse:
35 Akka fẽtsa ãa shinãtiro iskakĩ: ‘Ẽ Nios Ifofaito ea retetirofo. Nãskakẽ ẽ Nios Ifofaima,’ ixõ shinãtiro mesekĩ. Askara yora naax ẽfe Epa ano katiroma. Akka nã ea Ifofaa, ẽfe meka yoiaito askayamãkĩ eõxõ reteafono ẽ ifixii efe ĩpaxanõ eamãi Ifofamiskẽ.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa e por causa do evangelho, esse a salvará.
36 Akka fatora fetsa afara ichapayakõi ikatsaxakĩ, anã ãfenã itiroma. Mã naax omiskõipakenaka.
36 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Akka, ¿nĩpaxakĩ yorafãfe afe tii kopifatirofomẽ? Maa, afaa kopifatirofoma.
37 Que daria uma pessoa em troca de sua alma?
38 Akka fatora fetsa eõ rãfikĩ, ẽfe meka sharari yoikaspai yora chakafãfe ferotaifi ẽri aõ rãfikĩ yoikĩ iskafaxii: ‘Ẽ na yora õimisma,’ ẽ faxii ẽfe Ẽpa sharafoya fotoxõ, ẽfe ãjiri sharafori efe fotopakefofãxikani,” ixõ ato yoini.
38 Pois quem, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória do seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.