Marcos 8

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nãskata pena fetsa yorafã rasi anã Jesúski fenifo ãfe meka nikai fekani. Nãskata a piaifori ano afaa inima. Nãskaifono Jesús aõxõ tãpimisfo kenaxõ yoini iskafakĩ:
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Ẽ na yorafo shinãkõi, nono tres nia mã efe ikafono, nonoxori afaa pikanima. A piaifo mã keyoa.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Akka afaa pimaxoma ãto pexe ano ẽ ato nĩchiano, fonãikani afaa pikanaxma fai nẽxpakĩa paketirofo. Atiri chai inoax feafoki,” ato faino,
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 a aõxõ tãpimisfãfe kemanifo: “Akka, ¿afeskaxõ nõ ato pimatiromẽ? ¿Fanĩa nõ afaa fitiromẽ, nonokai tsoa ikama?” faifono,
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 anã Jesús ato yõkani: “Akka, ¿afe tii mã pãayamẽ?” ato faito, “Siete pãakĩa,” fanifo.
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Nãskakẽ Jesús, “Yõrafã rasi nãmã tsaokãfe,” ato fata, siete pãa tsomainĩfofã. Apa Nios aicho fata, pãa kaxke pakexõ aõxõ tãpimisfo inãni. Nãfãferi nã yorafo inãnifo pinõfo.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Nãskata foe ichapama ranãri ini. Nãskakẽ atoõxõ Jesús Apa Nios aicho fata, aõxõ tãpimisfo foe inãni a yorafori ato inãnõfo.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Nãskakẽ keyokõichi pikanax mãyakõinifo. A pikĩ chetefaafo siete fẽta fospikõia ini.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 A piafo yorafo ichapakõi inifo, cuatro mil inifo. Nãskaxõ Jesús ato nĩchini fotanõfo.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Nãskata Jesús a aõxõ tãpimisfo fe kanõanãfã mẽra naneinãkafanax Dalmanuta mai ano kani.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Nãno fariseofo akiki fenifo afe yoinãi fekani, feparaxõ yõkapaikani. Iskafakĩ yoinifo: “Tsõa atiroma keskafakĩ afama mĩshtifo fakĩ noko ispafe nõ mia chanĩmara fanõ mĩ Nios ariax oamãki,” faifono,
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Jesús fãsi xakainãkafã ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskakĩ na yorafãfe tsõa atiroma keskafakĩ noko ispafe ea fakanimẽ? Ẽ mato pãraima a Nios fistichi atiro keskara ẽ mato ispaima,” ixõ ato yoini.
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Ato askafata mã ato makinoax kai kanõanãfã mẽra naneinãkafã okiri ĩamãfã pokefaini kani.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Akka mã fõkakĩ, a pifofaifo shinãmaki fainifo. Akka nã kanõanãfã mẽra pãa fisti ini.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Askaifono Jesús ato yoini: “Õisharakãfe. Fariseofãfe Herodes feta pãa faraxakafo piyamakãfe,” ato fani.
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Ato askafaino, a aõxõ tãpimisfo ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¿Afeskakĩ noko iskafaimẽ? Nõkai pãa yama,” ikanax yoinãnifo.
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Nãskaifono mã tãpixõ Jesús ato yoini iskafakĩ: “¿Afeskai nõ pãayamara mã ikimẽ, mãto õiti mẽraxõ mã shinãsharaimamẽ?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 — ausente —
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 — ausente —
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 “Askatari a siete pãa cuatro mil yorafo ẽ ato pimaita, akka, ¿afe tii fẽta fospia mã fiitamẽ?” ato faito, “Siete ikita,” fanifo. “Askatari, ¿nã siete pãa ẽ kaxkeketsaxõ ẽ ato minita cuatro mil feronãfake, afe tii fẽta texefafo mã fiitamẽ?” ato fani. “Sietekĩa,” fanifo.
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Askafaifono ato yoini iskafakĩ: “¿Ai mã tãpiamamẽ?” ato fani.
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Nãskata mã Betsaida ano nokoafono, yora fẽxo Jesús ano iyonifo. Mã iyokaxõ iskafakĩ yoinifo: “Jesús, na feronãfake ramãfe,” faifono,
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Jesús ãfe mẽkemã nã fẽxo mẽtsoinĩfofã pexe rasi pasoatai iyoni. Nãrixõ ãfe kemõ ãfe fero mechanafayanã ãfe mẽkemã ramãni iskafakĩ yõkayanã: “¿Mã mĩ afara õitiromẽ?” faito,
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 nã fẽxo mã õisharaki iskafakĩ yoini: “Ẽ õi na feronãfakefo oa ififo kafanai keskara,” faito,
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Jesús anã ãfe mẽkemã fero ramãkani. Nãskafaano nã fẽxo mã sharaxõ õisharakõini. Nãskaxõ keyokõi xafakĩakõi õisharakõini.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Nãskakẽ Jesús ãfe pexe ano nĩchini iskafakĩ yoiyanã: “Mĩ anã pexe rasi ano kakiki, mĩ pexekõi ano katãfe, mĩ tsoa yoikĩ,” fani.
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Nãskafata Jesús a aõxõ tãpimisfo fe pexe rasi Cesarea Filipo pasoato fonifo. Fãi kakĩ Jesús ato yõkani: “¿Ea afaa yorafãfe faimẽ?” ato faito,
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 aõxõ tãpimisfãfe kemanifo iskafakakĩ: “Fetsafãfe Juan Maotistara, mia fakani. Fetsafãferi Elíasra mia fakani. Fetsafãferi nã ato Niospa meka yoipaoni fetsa rakikĩa mia fakani,” ixõ yoinifo.
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 “Akka, ¿mã ea tsoara faimẽ?” ato faito, Pedro kemani iskafakĩ: “Mĩ Cristo mia Niospa ifini nokoki nĩchixii mĩ nõko xanĩfo finakõia inõ,” faito,
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Jesús yoini iskafakĩ: “Eõnoa tsoa yoiyamakãfe,” fani.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Nãskata Jesús ato yoikĩ taefani iskafakĩ: “Ẽ chipo omiskõi finakõixii. Askatari ea õikaspakakĩ ea potaxikani, judeofãfe ãto xanĩfofo feta a Nios ato kĩfixomis xanĩfofãfe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe. Askatari ea retexikani, akka ea retefiafono tres nia oxata ẽ anã otoxii,” ato fani.
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Nãskakẽ xafakĩakõi ato yoini. Ato yoikĩ askafaito ori iyoxõ Pedro yoini iskafakĩ: “Ifo, askayamafe mia retekanima kiki,” faito,
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 anã Jesús fesoakekafã aõxõ tãpimisfo õiyanã iskafakĩ Pedro yoini: “Emakinoax katãfe, Satanás. A Epa Niospa shinãi keskara mĩ tãpiamaki. Akka nã yorafãfe shinãifo keskara mĩ shinãikai,” fani.
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Nãskata Jesús aõxõ tãpimisfoya yorafo kenaxõ ato yoini iskafakĩ: “Fatora fetsa ẽfe inakõi ipaikĩ ãakõi apaiyai keskara anã atiroma. Nã ẽ yoiai keskara nikakõitiro. ‘Ẽfe Ifoxõ ea retefiaifono ẽkai ẽfe Ifo ẽ potapakenakama,’ ixõ shinãtiro.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Akka fẽtsa ãa shinãtiro iskakĩ: ‘Ẽ Nios Ifofaito ea retetirofo. Nãskakẽ ẽ Nios Ifofaima,’ ixõ shinãtiro mesekĩ. Askara yora naax ẽfe Epa ano katiroma. Akka nã ea Ifofaa, ẽfe meka yoiaito askayamãkĩ eõxõ reteafono ẽ ifixii efe ĩpaxanõ eamãi Ifofamiskẽ.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Akka fatora fetsa afara ichapayakõi ikatsaxakĩ, anã ãfenã itiroma. Mã naax omiskõipakenaka.
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Akka, ¿nĩpaxakĩ yorafãfe afe tii kopifatirofomẽ? Maa, afaa kopifatirofoma.
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Akka fatora fetsa eõ rãfikĩ, ẽfe meka sharari yoikaspai yora chakafãfe ferotaifi ẽri aõ rãfikĩ yoikĩ iskafaxii: ‘Ẽ na yora õimisma,’ ẽ faxii ẽfe Ẽpa sharafoya fotoxõ, ẽfe ãjiri sharafori efe fotopakefofãxikani,” ixõ ato yoini.
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.