Marcos 11
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ACF
1 Nãskata Jesús fe fokakĩ Jerusalén chaima fonifo. Nãno pexe rasi Betfagé fe Betania chaima ini, machi Olivos ano. Nãnoxõ Jesús a aõxõ tãpimis rafe nĩchini.
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 Ato iskafakĩ yoiyanã: “Mẽstekõi fotakãfe oa ono pexe rasi ano. Nãno mã nokoxõ mã fichi kaikai burro fake nexekẽ tsoa aõ nimisma. Tẽpexõ ea efexotakãfe.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Anoxõ mato yõkaifono iskafakaki: ‘¿Afeskakĩ mã burro tẽpeimẽ?’ mato faifono, iskafakĩ ato yoikãfe: ‘Nõko Ifãfe fichipaiyaito nõ ifixoniyoa, samama mato nĩchixoni kiki,’ ixõ ato yoikãfe,” Jesús a aõxõ tãpimis rafe fani.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Askata mã fõkaxõ fichitoshinifo burro pexe fepoti ano nexekẽ emãiti fainaki fichixõ tẽpexõ efenifo.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Nã ano ikafãfe ato iskafanifo: “¿Afaa mã afeskafaimẽ? ¿Afeskakĩ mã burro tẽpeimẽ?” ato faifono,
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 nã Jesús ato yoia keskafakĩ ato kemanifo: “Ia. Iyoxotakãfe,” ato fanifo.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Nãskata Jesús ano burro efekãta, ãfe kate kamaki ãto rapati kakafanifo. Nãskafafono a kamaki Jesús tsaoinãkafãni.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Akka mã Jesús kaino yorafãfe ãto rapatifoya epe peifo xatekaxõ kakafaxõ fonifo akiki inimakakĩ.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Akka nã rekẽ foaifãfe a acho foaifo fãsikõi tai taifonifo. Iskafa fonifo: “¡Aicho, nã sharafinakõia nokoki oi kiki, nõko Ifo Niospa nokoki nĩchiano!
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 Nõko xini David xanĩfo ipaoni keskai, mĩri nõko xanĩfo ixiki oa. ¡Aicho! ¡Nios sharakõi!” ixõ yoinifo.
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Nãskata Jesús mã Jerusalén ano nokoax, Nios kĩfiti pexefã mẽra ikixõ, a mẽranoafo õifofãsafani. Nãskata nãnoax tsekekaini kaax a aõxõ tãpimisfo docefo fe Betania ano kani, mã yãtapakeaino.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Pena fetsa mã Betania anoax okĩ Jesús mea fonãikõi fini.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Nãskakẽ chai ixõ fana higo nikẽ õini, peifoya ini. Kaxõ õini fimiyamakĩ, akka kaxõ õia fimiya inima ãfe peifos ini. Nã fimiyamaitĩa õini.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Nãskakẽ Jesús fana higo yoikĩ iskafani: “Anã tsõa mĩ fimi pinakama,” faito, ãfe inafãfe nikanifo.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 — ausente —
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 — ausente —
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Ato tãpimakĩ iskafakĩ ato yoini: “Niospa meka yoikĩ iskafakĩ kirikaki kenenifo: ‘Na ẽfe pexefã anoxõ keyokõichi nã maitio ano ikafãfe ea kĩfitirofo,’ ixõ kenefinifono, akka nã yometsofãfe pexe keskara mã famis,” ixõ ato yoini.
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ato askafaito, a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe nikanifo. Nãskakẽ afeskaxoma Jesús retepainifo, retepaifikani mesenifo, yorafãfemãi nikakõiaifono a yoiai keskara, “Aira, na keskara meka nõ nikamisma, ãfe meka sharakõi,” ikaxõ.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Akka mã fakishaino Jesús a aõxõ tãpimisfo fe Jerusalén anoax anã kani.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Askano anã pena fetsa finõfãikakĩ õinifo, nã fana higuera mã xanano ãfe tapofoya.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Nãskakẽ Pedro shinãkĩ Jesús yoini iskafakĩ: “Maestro, õipo na higuera mĩ kamafofãita mã xana,” faito,
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Jesús kemakĩ iskafakĩ: “Nios nikakõikãfe,” ato fani.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 “Akka ẽ mato pãraima. Mãto õiti mẽraxõ mã Nios nikakõixõ na mãchifã mã yoikĩ iskafatiro: ‘Nonoax tsekekainax fakafã mẽra paketãfe,’ mã faino fakafã mẽra paketiro. Nã mã yoiai keskai nãskakõitiro.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Nãskakẽ ẽ mato yoi, afara mã fichipaikĩ mã Epa Nios chanĩmara faxõ mã kĩfiaito mato inãtiro, mãtonã inõ.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Akka mã Epa Nios kĩfikĩ, fetsaki mã õitifishki iyoxõ ĩkisi raefayokãfe, Epa Nios nai mẽranoato mãto chaka mato soaxonõ.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Akka mã fetsafo raefayamaito, matori Epa Niospa nai mẽraxõ mãto chakafo mato soaxotiroma,” Jesús ato fani.
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Nãskata Jerusalén ano anã fenifo. Nãnoax Nios kĩfiti pexefã mẽra Jesús kafãsaino, nãno akiki fenifo. A ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo, judeofãfe ãto xanĩfofori fenifo.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Anoxõ yõkanifo iskafakakĩ: “¿Tsõaõxõ mĩ iskafaimẽ, tsõa mia yoiamẽ mĩ iskafanõ?” ixõ yõkaifono,
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 — ausente —
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 — ausente —
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 ato faino ãa ranã mẽenãpaiyanã iskanifo: “Nõ kemakĩ iskafaino: ‘Niospa nĩchini,’ nõ faino noko yoikĩ iskafai: ‘Akka, ¿afeskakĩ mã Juan nikamismamẽ?’
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Akka nõ iskafakĩ yoitiroma: ‘Yorafãfe Juan nĩchinifo,’ ixõ nõ yoitiroma, yorafoki nõ mesei nokoki õitifishki itirofo.” Akka yorafãfe keyokõichi tãpiafo Niospa shinãmanaino Juan ato yoipaoni.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Nãskakẽ yoikĩ iskafanifo: “Nõ tãpiama tsõara Juan nĩchini,” faifono, Jesúsri ato yoikĩ iskafani: “Ẽri mato yoitiroma tsõaõxõ ẽ iskafaimãkai,” ixõ ato yoini.
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.