Marcos 11

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nãskata Jesús fe fokakĩ Jerusalén chaima fonifo. Nãno pexe rasi Betfagé fe Betania chaima ini, machi Olivos ano. Nãnoxõ Jesús a aõxõ tãpimis rafe nĩchini.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Ato iskafakĩ yoiyanã: “Mẽstekõi fotakãfe oa ono pexe rasi ano. Nãno mã nokoxõ mã fichi kaikai burro fake nexekẽ tsoa aõ nimisma. Tẽpexõ ea efexotakãfe.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Anoxõ mato yõkaifono iskafakaki: ‘¿Afeskakĩ mã burro tẽpeimẽ?’ mato faifono, iskafakĩ ato yoikãfe: ‘Nõko Ifãfe fichipaiyaito nõ ifixoniyoa, samama mato nĩchixoni kiki,’ ixõ ato yoikãfe,” Jesús a aõxõ tãpimis rafe fani.
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Askata mã fõkaxõ fichitoshinifo burro pexe fepoti ano nexekẽ emãiti fainaki fichixõ tẽpexõ efenifo.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Nã ano ikafãfe ato iskafanifo: “¿Afaa mã afeskafaimẽ? ¿Afeskakĩ mã burro tẽpeimẽ?” ato faifono,
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 nã Jesús ato yoia keskafakĩ ato kemanifo: “Ia. Iyoxotakãfe,” ato fanifo.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Nãskata Jesús ano burro efekãta, ãfe kate kamaki ãto rapati kakafanifo. Nãskafafono a kamaki Jesús tsaoinãkafãni.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Akka mã Jesús kaino yorafãfe ãto rapatifoya epe peifo xatekaxõ kakafaxõ fonifo akiki inimakakĩ.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Akka nã rekẽ foaifãfe a acho foaifo fãsikõi tai taifonifo. Iskafa fonifo: “¡Aicho, nã sharafinakõia nokoki oi kiki, nõko Ifo Niospa nokoki nĩchiano!
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Nõko xini David xanĩfo ipaoni keskai, mĩri nõko xanĩfo ixiki oa. ¡Aicho! ¡Nios sharakõi!” ixõ yoinifo.
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Nãskata Jesús mã Jerusalén ano nokoax, Nios kĩfiti pexefã mẽra ikixõ, a mẽranoafo õifofãsafani. Nãskata nãnoax tsekekaini kaax a aõxõ tãpimisfo docefo fe Betania ano kani, mã yãtapakeaino.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Pena fetsa mã Betania anoax okĩ Jesús mea fonãikõi fini.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Nãskakẽ chai ixõ fana higo nikẽ õini, peifoya ini. Kaxõ õini fimiyamakĩ, akka kaxõ õia fimiya inima ãfe peifos ini. Nã fimiyamaitĩa õini.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Nãskakẽ Jesús fana higo yoikĩ iskafani: “Anã tsõa mĩ fimi pinakama,” faito, ãfe inafãfe nikanifo.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 — ausente —
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 — ausente —
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ato tãpimakĩ iskafakĩ ato yoini: “Niospa meka yoikĩ iskafakĩ kirikaki kenenifo: ‘Na ẽfe pexefã anoxõ keyokõichi nã maitio ano ikafãfe ea kĩfitirofo,’ ixõ kenefinifono, akka nã yometsofãfe pexe keskara mã famis,” ixõ ato yoini.
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Ato askafaito, a ato Nios kĩfixomis xanĩfofo feta, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe nikanifo. Nãskakẽ afeskaxoma Jesús retepainifo, retepaifikani mesenifo, yorafãfemãi nikakõiaifono a yoiai keskara, “Aira, na keskara meka nõ nikamisma, ãfe meka sharakõi,” ikaxõ.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Akka mã fakishaino Jesús a aõxõ tãpimisfo fe Jerusalén anoax anã kani.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Askano anã pena fetsa finõfãikakĩ õinifo, nã fana higuera mã xanano ãfe tapofoya.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Nãskakẽ Pedro shinãkĩ Jesús yoini iskafakĩ: “Maestro, õipo na higuera mĩ kamafofãita mã xana,” faito,
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Jesús kemakĩ iskafakĩ: “Nios nikakõikãfe,” ato fani.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 “Akka ẽ mato pãraima. Mãto õiti mẽraxõ mã Nios nikakõixõ na mãchifã mã yoikĩ iskafatiro: ‘Nonoax tsekekainax fakafã mẽra paketãfe,’ mã faino fakafã mẽra paketiro. Nã mã yoiai keskai nãskakõitiro.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Nãskakẽ ẽ mato yoi, afara mã fichipaikĩ mã Epa Nios chanĩmara faxõ mã kĩfiaito mato inãtiro, mãtonã inõ.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Akka mã Epa Nios kĩfikĩ, fetsaki mã õitifishki iyoxõ ĩkisi raefayokãfe, Epa Nios nai mẽranoato mãto chaka mato soaxonõ.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Akka mã fetsafo raefayamaito, matori Epa Niospa nai mẽraxõ mãto chakafo mato soaxotiroma,” Jesús ato fani.
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Nãskata Jerusalén ano anã fenifo. Nãnoax Nios kĩfiti pexefã mẽra Jesús kafãsaino, nãno akiki fenifo. A ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe, a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo, judeofãfe ãto xanĩfofori fenifo.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Anoxõ yõkanifo iskafakakĩ: “¿Tsõaõxõ mĩ iskafaimẽ, tsõa mia yoiamẽ mĩ iskafanõ?” ixõ yõkaifono,
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 — ausente —
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 ato faino ãa ranã mẽenãpaiyanã iskanifo: “Nõ kemakĩ iskafaino: ‘Niospa nĩchini,’ nõ faino noko yoikĩ iskafai: ‘Akka, ¿afeskakĩ mã Juan nikamismamẽ?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Akka nõ iskafakĩ yoitiroma: ‘Yorafãfe Juan nĩchinifo,’ ixõ nõ yoitiroma, yorafoki nõ mesei nokoki õitifishki itirofo.” Akka yorafãfe keyokõichi tãpiafo Niospa shinãmanaino Juan ato yoipaoni.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Nãskakẽ yoikĩ iskafanifo: “Nõ tãpiama tsõara Juan nĩchini,” faifono, Jesúsri ato yoikĩ iskafani: “Ẽri mato yoitiroma tsõaõxõ ẽ iskafaimãkai,” ixõ ato yoini.
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.