Lucas 9
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Jesús aõxõ tãpimisfo doce ichanãfani. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Ẽfe sharaõxõ ato makinoa niafaka fetsa fetsatapafo põtatakãfe, a isinĩ ikaifo ato sharafayanã.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Askatari Nios xanĩfoõnoa ato yoitakãfe, a isinĩ ikaifori ato sharafayanã.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Afaa mã fokiki, mãto mẽstetiri mã fokiki, mãto pishari mã fokiki, a mã piikairi mã fokiki, koriri mã fokiki, rapati fetsari mã fokiki.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Akka nã mã õiai pexe fetsa anoxõ mato ifiaifono, nãno iyokani, nã mã anoax kaitĩa.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Akka fatora pexe rasi anoxõ mato ifikaspaifono, anoax tsekekaikĩ mãto taekinoa mã mapo taa taa atiro ato õimaxiki. Mã askafaino tãpitirofo Nios atoki inimayamaino,” ixõ Jesús ato yoini.
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Nãskata Jesúsxõ tãpimisfo fonifo, pexe fetsafo mẽra ato yoifokani. Fokaxõ ato yoisharakõinifo. Nios nikasharakõikãfe ato fayanã a isinĩ ikaifo ato sharafanifo.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Xanĩfo Herodes nikani Jesúsnoa yoiaifono afama mĩshti akaito. ¿Tsoamẽ a feronãfake? ixõ shinãni. Akka yoinifo: “Mã Juan afianã mã otoa,” fanifo.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Fetsafãferi yoinifo: “Nã ato Niospa meka yoipaonikĩa Elías,” fanifo. Fetsafãferi yoinifo: “Nã nõko xinifo ato Niospa meka yoipaonikĩa afianã mã otoa,” ixõ yoinifo.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Askafaifono Herodes ato yoini: “Maa, akai Juanma. Mẽ Juan ato textemayamea. Akka na nõ nikai tsoamẽ na aõnoa yoiaifo afama mĩshti faito,” ixõ Herodes Jesús õipaikõini.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Nã Jesúsnoa yoimisfãfe mã fẽkaxõ yoitoshinifo a atanaifo keskara. Askafaifãfe nikakĩ ato tiis iyoni, pexe rasi ãfe ane Betsaida chaima tsõa istoma ano.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Akka mã yorafãfe tãpikanax Jesús kaino, nãskakẽ chĩfafainifo. Akiki foafono Jesús ato ifini. Apa Nios xanĩfoõnoa ato yoiyanã a isinĩ ikaifori ato sharafapani.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Mã yãtapakeaino, aõxõ tãpimisfo doce akiki fẽkaxõ yoinifo: “Yorafo nĩchife fokaxõ tenetanõfo a piaifo fenayanã fonãikani kiki, pexe rasi ano fokãta a chaima ikafo anori fotanõfo. Akka nono afaamaki,” faifono,
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Jesús ato yoini: “Ato pimakãfe,” ato faito kemanifo: “Nõko pãa cinco pishta foe raferi,” fanifo. “Akka, ¿mĩ shinãimẽ na yorafo pimaxiki a piaifo nõ ato fixotanõ?” ixõ yoinifo.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Akka nãno cinco mil feronãfakefo inifo. Akka Jesús aõxõ tãpimisfo yoini: “Cincuenta faxõ ato tsãoketsakãfe,” ato fani.
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Ato askafaifono keyokõi tsaoi fetsenifo.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Askata Jesús cinco pãa tsomainĩfofãni foe rafeya. Nãskaxõ nai foisnĩfofã Apa Nios kĩfini iskafakĩ: “Aicho Epa, mĩoxõ ẽ ato pimai. Mĩ sharakõi,” fata, pãa kaxketa foe rafeya osixõ aõxõ tãpimisfo inãni a yorafo ato inãketsanõfo.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Nãskakẽ yorafãfe pikanax mãyakõinifo. Akka nã chete faafo doce fẽta fospini.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Pena fetsa Jesús Apa Nios arese kĩfini. Akka aõxõ tãpimisfo afe inifo. Nãskaxõ ato yõkani: “¿Yorafo afaa ikanimẽ ẽ tsoamãki?” ixõ ãto yõkani.
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Ato askafaito kemanifo iskafakakĩ: “Fetsafãfe Juan Maotistara, mia fakani. Fetsafãferi Elíasra mia fakani. Fetsafãferi mia iskafakani: ‘Nã nõko xinifo ato Niospa meka yoipaonikĩa mã otoa,’ mia fakani,” aõxõ tãpimisfãfe fanifo.
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 “Akka mã, ¿ea tsoara faimẽ?” ixõ ato yõkani. Ato askafaito Pedro kemani iskafakĩ: “Mĩ Cristo nã Niospa mia nĩchini mĩ nõko Xanĩfo finakõia inõ,” fani.
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Nãskata Jesús aõxõ tãpimisfo yoini: “Tsoa yoiyamakãfe ẽfi Cristoki,” ato fani.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Nãskata aõxõ tãpimisfo yoini iskafakĩ: “Ẽ chipo omiskõifinakõixii. Askatari ea õikaspakakĩ ea potaxikani, judeofãfe xanĩfofo feta a Nios ato kĩfixomis ãto xanĩfofofãfe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãferi. Askatari ea retexikani. Ea retefiafono, tres nia oxata ẽ anã otoxii,” ato fani.
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Nãskata keyokõi ato yoini iskafaki: “Fatora fetsa ẽfe inakõi ipaikĩ ãakõi apaiyai keskara anã atiroma. Nã ẽ yoiai keskara nikakõitiro. Pena tii iskatiro, ea Ifofapai: ‘Ẽfe Ifoxõ ea retefiaifono ẽkai ẽfe Ifo ẽ potanakama,’ ixõ shinãtiro.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Akka fẽtsa ãa shinãtiro iskakĩ: ‘Ẽ Nios Ifofaito ea retetirofo. Nãskakẽ ẽ Nios Ifofaima,’ ixõ shinãtiro mesekĩ. Askara yora naax ẽfe Epa ano katiroma. Akka nã ea Ifofaa, eõxõ reteafono ẽ ifixii efe ĩpaxanõ eamãi Ifofamiskẽ.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Askatari fatora fetsa nõko mai anoax afara ichapayakõi ikatsaxakĩ mã naax aya katiroma. Ea Ifofayamax koriya ifiakatsaxakĩ Epa Nios ano katiroma. Akka afama mĩshtifoya iyopaofinixakĩ nã omiskõipakenakafo mẽra kaax anã aya itiroma. Ãfe afarafori Nios inãtiroma afe ipaxakĩ.
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Akka fatora fetsa eõ rãfikĩ ẽfe meka sharari yoikaspaito, ẽri aõ rãfikõixii ẽ yoikĩ iskafaxii: ‘Ẽ na yora õimisma,’ ẽ faxii. Ẽfe sharafoya mẽ oax ẽfe Epa sharafoyari ẽ oxii, ẽfe ãjiri sharafori efe fotopakefofãxikani.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ẽ mato pãraima, fatora mã fetsa nayoxoma nono efe iyoxõ ẽfe Epa xanĩfo finakõia mã õiyoxii,” ixõ Jesús ato yoini.
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Askata ocho nia mã finõano ato yoikĩ keyota, Jesús mãchi keya mãpefaini arixõ Apa Nios kĩfikai. Ãfe ina tres iyoni. Santiago iyota Juan iyota Pedro iyota ato fani.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Apa Nios kĩfiaino, ãfe femãnã fetsa keskara ĩtani. Ãfe rapati oxokõi ini fafekõiyanã.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Akka nãno feronãfake rafe akiki nokokanax afe mekanifo. Mã nafianixakĩ Moisés fe Elías inifo.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Nã rafeta chaxapakefofãnifo. Mã fotokanax Jesús fe ketaxamei nikaxõ yoinifo nã Jerusalén anoax Jesús omiskõixiai reteaifono.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Nãskata Pedronõ Santiagonõ Juannõ oxapaifikakĩ oxatenekõinifo. Jesús fafekõiaito õinifo nã feronãfake raferi õinifo Jesús fe niafãfe.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Mã Moisés fe Elías Jesús makinoax foaifono, Pedro yoini: “Ifo, sharakõi ano nõ oa. Nono nõ tapas fanõ, tres fakĩ. Mia fetsafaxota Moisés fetsafaxota Elías fetsafaxota nõ fanõ,” fani. Akka Pedro tãpinima a yoiai keskara shinãfenokõini.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Pedro mekai askaino ato kõinĩ maipakefofãni. Ato kõinĩ maipakefofãnaito õikani ratekõinifo.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Nã kõi mẽranoax mekai iskaito nikanifo: “Nafi ẽfe Fakekõikĩ ẽ aõ noikõi. Nãskakẽ nikasharakõikãfe,” ixõ yoiaito nikanifo.
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Mã mekai askai nishpatanaino, Jesús ares nikẽ õinifo. Akka tsoa yoitama ares fisti ãto õiti mẽraxõ shinãnifo. Nãskaxõ tsoa yoinifoma nã õiafo keskara.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Pena fetsa mãchi keya ariax mã Jesús aõxõ tãpimisfo fe fotoano, yõrafã rasi akiki fenifo õipaikani.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Nãnoxõ yõrafã rasi mẽraxõ yora fistichi fãsikõi Jesús yoini: “Ifo, ẽfe fake ea õixoniyope. Nã fisti ẽfe fakeki.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Niafaka chaka a mẽra nanexõ, fãsikõi fiisimamiski, mesta mesta imayanã ãfe axfapari fãkox potamamiski. Chakakõi famis a makinoax tsekekaspayanã.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Akka mĩ inafo mẽ yoia ẽfe fake makinoa niafaka yõshi chaka potakãfe ẽ ato fafiaino akka tsõa atiroma,” fani.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Askafaino Jesús kemani: “¡Ooa! Mãkai ea tãpisharama. Mã afara shinãmis. Akka afetĩakai ẽ matoki onima. ¿Afetĩakai mã ea tãpimẽ?” Jesús ato fani. Nãskaxõ yoini: “Niri mĩ fake ea efexõfe,” Jesús apa fani.
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Nãskata ãpa Jesús ano efeaino, nã fake nĩafaka fia kekẽfofã anã nãmã potani, anã ea ea imapaikĩ. Akka Jesús fãsi mekainãkafã iskafani: “Nĩafaka mĩ chaka chakakõikĩ, nã feronãfake makinoax tsekekaitãfe,” fani. Nãskax nã feronãfake sharakõi ĩtani. Nãskaxõ apa ĩnãni. “Nakĩa mĩ fake,” fani.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Askafaito õikani ãa ranã yoinãnifo: “Aira, Niospa afama mĩshti atiro,” ikanax ãa ranã yoinãnifo.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Ẽ mato yoiaito nikakõisharakãfe, shinãmakikãkĩma. Fetsafãfe ea ato achimaxikani kiki,” ixõ ato yoini.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Akka tsõa tãpinima a ato yoiai keskara Niospamãi ato shinã mẽraxõ ato shinãtima faino. Nãskai ranonifo Jesús yõkapaikani ato xafakĩa yoipanã.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Nãskata chipo aõxõ tãpimisfo ãa ranã feratenãnifo, “Akka, ¿fato nõ fetsa sharafinakõimẽ?” ikanax.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Nãskaxõ a aõxõ tãpimisfãfe shinãifo keskara mã Jesús tãpixõ fake yome ifixõ chishtoinĩfofãni.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Nãskata aõxõ tãpimisfo yoini: “Akka fatora fẽtsa ẽfe aneõxõ na fake yome noikĩ nãatori ea noisharakõi. Nã ea noisharaito ea fisti noima, nã ea nĩchiniri noisharai. Akka fatora mã fetsa ãto ina keskaraxõ mã yorafo shara faa, nãfi sharafinakõiakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Ato askafaito Juan yoini: “Ifo, mã nõ õia oa feronãfake fistichi mĩ aneõxõ niafaka chaka potaito. Nãskakẽ, ‘Askafayamafe,’ nõ faa. ‘Mĩ nofe rafemismaki mĩ niafaka chaka yorafo makinoa potatiroma,’ ixõ nõ yoia,” fani.
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Askafaito Jesús kemani: “Askafayamakãfe, noko chakafatama, noko sharafai askara sharaki,” fani.
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Mã chaima Jesús Apa Nios ari nai mẽra kaino tsõakai nẽtefatiroma ini mãmãi tãpikẽ a Jerusalén anoax noko nãxoxiai Apa Niospa yoiyoni keskai.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Nãskaxõ fetsafo rekẽ nĩchini, mã fokaxõ pexe rasi Samãria anoxõ itipinĩsharafaxonõfo a nokoikai anoxõ.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Akka samãritanõfãfe ato ifikaspanifo, mãmãi tãpikaxõ Jerusalén anoamãi foaifono.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Ato askafaifãfe a aõxõ tãpimisfo rafeta Santiago feta Juan õinifo. Nãskaxõ yoinifo: “Ifo, mĩ noko yoife nõ atoõxõ Epa Nios kĩfinõ na pexe rasi anoafo nai mẽranoax chii pakeki ato kooakĩ mitonõ,” ixõ yoinifo.
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Akka Jesús anã ato yoini: “Anori shinãyamakãfe. Mã shinãi keskara ẽ shinãimakai,” ixõ ato yoini.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Askafata pexe rasi fetsa ari fonifo.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Fãi foaifono feronãfake fistichi Jesús yoini iskafakĩ: “Ifo, ẽri mefe kapai nã mĩ kai ari ẽri mefe kafãsaxiki,” faito,
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jesús kemani iskafakĩ: “Maxoteneroa kiniya, peyafori naayafo. Akka ẽkai pexeyama,” fani.
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Nãskaxõ Jesús anã feronãfake fetsa yoini: “Efe kafe,” faito, akka nãato kemani iskafakĩ: “Ifo, ea manayofe ẽfe epa naito ẽ maifayotanõ,” faito,
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Jesús kemani: “Askakima ea Ifofafe. Akka nã ea Ifofaafãfema yora nakẽ maifatirofo. Akka mĩ efe koofe ẽfe Epa Nios xanĩfoõnoa ato yoifofãsafaxiki,” fani.
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Akka anã fẽtsari yoini iskafakĩ: “Ifo, ẽ mefe kapai, akka ea manayofe ẽfe pexe ano kaxõ ẽ ato yoisharayotanõ,” faito,
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Jesús kemani iskafakĩ: “Akka fẽtsa ea yonosharaxofiakĩ a apaoni keskara anã aki, askara yorakai itipinĩsharama. Nãskakẽ ẽfe Epa Nios xanĩfo ano katiroma,” ixõ Jesús yoini.
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.