Lucas 8
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC
1 Mã askafata pexe rasi mẽra Jesús kafãsapaoni. Afe keskaramakĩ Apa Nios xanĩfoõnoa ato yoifofãsafai. Nã doce feronãfake aõxõ tãpimisfo afe fofãsapaonifo.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Kẽro ranãri Jesús fe fofãsapaonifo, mãmãi ato sharafaano ato makinoa niafaka yõshi chaka potakĩ, a isinĩ ikaifori ato sharafani. Nãnori ato fe ini ãfe ane María Magdalena. Nã María Magdalena makinoa Jesús siete niafaka potani.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Nãskata Juanãri ato fe ipaoni, Cuzapa ãfi. Nã Cuzapa Herodes yonoxopaoni. Susanãri ato fe ipaoni. Nãskatari nã kẽro fetsafãferi Jesús yafi aõxõ tãpimisfo ato kori inãpaonifo.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Pexe rasi anoax yora rasi fenifo, Jesús õifekani. Nãskakẽ yora kaya ichanãfono meka fetsafaxõ Jesús ato yoipakeni iskafakĩ:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ. Ãfe tarepa ãfe fimi exe saakaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaito peamanifo, ranãri peyafãfe xẽani.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapo airoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax samama nani xinĩ tsasifaano.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Ranãri fimi exefo moxafo mẽra pakei fetseni. Moxafo mẽranoax moxafoya foaipaiyaito moxafãfe namani.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini fetsa cien ini,” ixõ Jesús ato yoini. Nãskaxõ anã fãsi ato yoini: “Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 A aõxõ tãpimisfãfe Jesús yõkanifo: “Noko yoisharafe, nõ mia nikasharamakĩ afaa mĩ yoiamãki meka fetsafaxõ,” faifãfe
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 ato yoini: “Ẽ mato yoinõ Epa Nios xanĩfãfe afeskaxõ afe yorafo ĩkinãmãki, ẽ mato tãpimasharai afe keskaramãki. Akka fetsafo meka fetsafaxõ ẽ ato yoi. Nã ẽ ato yoiai õisharafikakĩ õisharafoma. Nikafikakĩri nikasharafoma,” ixõ Jesús ato yoini.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na meka fetsafaxõ ẽ mato yoiai iskarakĩ nikakapo. Na fimi exeõnoa ẽ mato yoiai, fimi exeõnoa ẽ mato yoima. Niospa mekaõnoa ẽ mato yoi.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Akka na fai nẽxpakĩa fimi exe pakea peamatirofo keskafakĩ, nãskarifiakĩ Niospa meka nikapaiyaifono Satanás chakata ato nikatima fatiro afe iyamapakexanõfo.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Akka nã fimi exe makex mẽra pakeax foaitiro keskariakĩ, nãskarifiakĩ fẽtsa Niospa meka nikapaisharakõiyotiro. Akka nã fana tapo foaisharama keskaraxõ nikafikĩ nikasharaima. Nãskaxõ afara afeskaraino samamashta kachikiri fatiro.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Akka nã moxafo mẽra fimi exe pakea keskarafori a ea nikaifo. Akka ea nikafikani, nã moxafãfe fanafo namai keskarafo, ãto shinã mẽraxõ afara sharafo shinãkakĩ. Nãskakakĩ a Niospa ato amapaiyai keskara shinãkanima. Nã fimi exemais keskarafo.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Akka nã fimi exe mai shara ano pakea keskara. Nãskarifiakĩ yora õiti sharayato itipinĩsharaxõ ea nikasharai, Niospa meka chanĩmara fakõini, nã fimi exe ichapaya keskarakõixõ. Nãskasharakõikaxõ fetsafo Niospa meka nikamasharakõikani fetsafãfe chanĩmara fanõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka rãpari õtaxõ tsõa kẽsho fepotiroma, askatari a ika nãmãri tsõa tsãotiroma. Askakimaroko fomãkĩa tsãotirofo, chai chaxasharakõikẽ fetsafãfe ikikaxõ õisharakõinõfo.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Nãskarifiakĩ a afara oneyomis chipo xafakĩakõi õixikani. Nãskatari a afara fomãyomisfo Niospa xafakĩakõi ato faxoxii keyokõichi õinõfo.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Nãskakẽ nikakõisharakãfe. Akka a ea nikakĩ finasharakõiai Niospa tãpimasharakõi. Akka fetsa ẽ tãpisharakõia ifiaxõ nikamiskẽma, askara yora nã tãpia pishta Niospa anã fĩatiro,” ixõ Jesús ato yoini.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Jesús yorafo yoiaino ãfe afanõ ãfe extonõ akiki fenifo afe mekapaikani. Akka akiki fotirofoma inifo, yora ichapa fospikõimãiyafono.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Nãnoa fẽtsa Jesús yoini: “Mĩ efanõ mĩ extonõ emãiti niafo mia õipaikani.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Askafaino Jesús kemani: “Akka nã ẽfe Epa Niospa meka nikakõiaifo nãfofi ẽfe efafo ita ẽfe extofoki,” ixõ ato yoini.
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Pena fetsa Jesús kanõanãfãnẽ naneinĩkafã aõxõ tãpimisfo yoini: “Nõ okiri ĩamãfã pokefainõ fokãfe,” ato faino afe fonifo.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Mã ĩamãfã pokefainaifono kanõanãfã xaki mẽra rakax Jesús oxani. Nãno atoki nẽfefakõiyanã ĩamãfã poo ini. Nãskaino kanõanãfã faka fospikõini mesekõi ini mã kanõanãfã ikikerani.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Nãskakẽ aõxõ tãpimisfãfe Jesús mõinifo iskafayanã: “Ifo, mã nõ natarameikai, moife,” faifono, Jesús fininãkafã nefe yafi ĩamãfã poo ikaito ãfe mekapa nishpa fani. Nãskax anã ĩamãfã poo inima, sharakõi ĩtani.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Askafaifono aõxõ tãpimisfo yoini: “¿Afeskai mã rateimẽ? ¿Mã ea chanĩmara faimamẽ?” ato faino, akka aõxõ tãpimisfo rateyanã ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¡Kee! ¿Na feronãfake afe keskaramẽ na nefe feta ĩamãfãnẽ ato yoiaito nikaifo?” ikanax yoinãnifo.
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Nãskata Gadara mai ano nokonifo, nã ĩamãfã Galilea okiri.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Mã nokoax Jesús kanõanãfã makinoax fotopakekafanaino, pexe rasi makinoax feronãfake niafaka yõshi chaka nanea akiki oni. Rapati safekatsaxakima. Pexe mẽrari ikatsaxakĩma. Akka nã maiafo mafa kini mẽra ano ika ini.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Nãskakẽ Jesús fichita a nãmã ratokonõ mai chachipakefofã fãsikõi fiisiyanã yoini: “¡Ea afeska fayamafe, Jesús! Mĩ Nios Sharapa Fakeki ẽ mia yoi mĩ ea omiskõimayamafe,” fani.
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Nãskafakĩ yoini mãmãi Jesús a makinoa niafaka yõshi chaka potaino, mẽxotaimamãi a mẽra niafaka yõshi chaka nanemisno. Nãskaito yorafãfe kaninãnã metexkere ata otexkere axõ kexefiafono, nãfo tesaketsafaini ichopaoni. Nãskakẽ niafaka yõshi chakata nã feronãfake tsõa istoma ano iyopaoni.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Nãskaito Jesús yõkani: “¿Mĩ afe anemẽ?” faito, nãato kemani: “Ẽfe ane Legión,” fani, a mẽramãi niafaka yõshi chaka ichapa nanekẽ.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Nãskaxõ niafaka yõshi chakafãfe Jesús yoinifo: “A omiskõipakenakafo kinĩfã mẽra noko potayamape,” fanifo.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Akka nãno mãchi keya anoxõ kochifãfe pinifo. Nãskakẽ niafaka yõshi chakafãfe Jesús yoikakĩ iskafanifo: “Noko kochifo mẽra nĩchife,” faifono Jesús kochifo mẽra ato nĩchini.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Nãskakẽ niafaka yõshi chakafo feronãfake makinoax tsekefaini kochifo mẽra iki fetseni. Kochifãfe pifiai ĩamãfã mẽra keyopakei fetseax ãsai fetseni, keyokõi.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Askaito õikani a kochifo kexeafo ichoi fetsenifo, a pexe rasi anoa ato chanifai fokani. Askatari a pexe rasi pasotai ikafori ato chanifanifo.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Askaito nikakani yõrafã rasi fenifo kochifã rasi ãsaito õifekani. Nokokaxõ õiafo Jesús nãmã a feronãfake niafaka yõshi chaka nanea tsaoa ini, mã a makinoa Jesús niafaka yõshi chakafo põtano. Rapati safeta mã shinãsharakõia ini. Nãskakẽ yorafo ratei fetsenifo.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Nã feronãfake makinoa Jesús niafaka yõshi chaka potaito, õiafãfe ato yoinifo afeskax sharamãkĩ a feronãfake niafaka yõshi chaka nanea.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Keyokõi yorafãfe nã Gerasa anoafãfe nikakaxõ ratekõiyanã. “Nonoax katãfe,” faifono, Jesús kanõanãfã mẽra naneinãkafanax kani.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Nã feronãfake a makinoax niafaka yõshi chakafo tsekeato, “Ẽri mefe kapai,” faito, akka Jesús, “Mĩ efe katiroma. Nono mĩ nẽtetiro.
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 Akka mĩ pexe ano kaxõ a mia Niospa axõa keskara yorafo yoifotãfe,” fani.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Nãskafaferani Jesús anã oni ĩamãfã pokeferani. Jesús nokoaito fichikaxõ akiki inimakõiyanã yorafãfe ifinifo keyokõichimãi manakakĩ.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Akka nãno feronãfake ãfe ane Jairo akiki nokoni. Nã Jairo Niospa meka yoimis xanĩfo ipaoni nã judeofãfe ichanãti pexe sinãgoga anoax. Nã Jairo Jesús nãmã ratokonõ mai chachipakefofã fãsikõi yoini ãfe pexe ano kanõ,
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 ãfe fake xotofake napaiyaino. Akka nã Jairo fake xotofake fisti ini, doce xinia aka. Nã xotofake mã nakerakõini. Jesús Jairo fe kakĩ meea yorafãfe shoiakĩ fetsafo meeni afe fokakĩ.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Nãnori kẽro ato fe kani. Na kẽro imi nesekima, doce xinia amis. Notoro kopifakĩ ãfe kori keyotiani. Tsoa pĩshta sharafatiroma ini.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Nã kẽromã aa kachikiri kaxõ ãfe tari kexa Jesús ramãkani. Tari kexa ramãkaino koshikõi ãfe imi nesetani.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Nãskakẽ Jesús ato yõkani: “¿Tsõa ea ramãmẽ?” ato faito, keyokõichi yoinifo: “Nõ mia ramãma,” fanifo. Ato askafaito Pedro yoini: “Ifo, yorafãfe mia shoiaki fetsakaxõ mia pitsikinafo,” faito,
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 afianã Jesús ato yoini: “Fatora mã fẽtsa ea ramã. Akka mẽ tãpia fatora fetsa ẽfe sharaõnoax mã shara,” ixõ ato yoiaino,
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 nikai nã kẽro ratekõini. “¿Mã ea tãpiaromẽ?” ikax ratekõiyanã Jesús ano kaxõ ratokonõ mai chachipakefofã yoini yorafãfe ferotaifi nãatomãi ãfe tari kexa ramãkaxõ. “Ẽ mia tari kexa ramãkata mẽ shara,” ixõ yoini.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Askafaito Jesús yoini: “Yõxashta, mã mĩ shara mĩmãi ea chanĩmara faax. Nãskakẽ tanaima kasharatãfe,” fani.
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Jesús nã kẽro yoiaino, yora fistichi oxõ Jairo yoini: “Mã mĩ fake xotofake naaki. Anã nõko Ifo fekaxtefayamafe,” faito,
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 nikakĩ Jesús yoini: “Ratekima. Ea chanĩmara fãfe mĩ fake naamakĩ otoi kiki,” fani.
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Mã pexe ano nokoxõ, tsoa Jesús ikikinima. Akka Pedro kaino Santiago kaino Juan kaino inifo nã fãke apa fe fokani, nã fãke afari ato fe kani.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Pexe mẽra ikifaikaxõ õiafo keyokõi oiakani fiisinifo shinãkani nã fake xotofake mã naano. Akka Jesús ato yoini: “Oiayamakãfe. Na fake xotofake naamakĩ oxaki,” ato faino,
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 keyokõichi õsaketsanifo, tãpifikaxõ nã fake xotofake mã nafiano.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Nãskaxõ Jesús mẽkemã mẽtsoinĩfofã fãsikõi yoini: “Xotofakeshta, fininãkafãfe,” faino,
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 mã otoax nã xotofake koshikõi fininãkafani. Nãskaxõ ato yoini nã xotofake pimanõfo.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Nãskakẽ apa fe afa ratekõinifo. “¡Kee! ¿Afeskaxõ otoamẽ?” ikanax inimakõiyanã. Nãskaifono ato yoini: “Tsoa yoiyamakãfe nã mãto fake xotofake nakẽ mẽ otoaki,” ixõ ato yoini.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.