Lucas 8
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Mã askafata pexe rasi mẽra Jesús kafãsapaoni. Afe keskaramakĩ Apa Nios xanĩfoõnoa ato yoifofãsafai. Nã doce feronãfake aõxõ tãpimisfo afe fofãsapaonifo.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Kẽro ranãri Jesús fe fofãsapaonifo, mãmãi ato sharafaano ato makinoa niafaka yõshi chaka potakĩ, a isinĩ ikaifori ato sharafani. Nãnori ato fe ini ãfe ane María Magdalena. Nã María Magdalena makinoa Jesús siete niafaka potani.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Nãskata Juanãri ato fe ipaoni, Cuzapa ãfi. Nã Cuzapa Herodes yonoxopaoni. Susanãri ato fe ipaoni. Nãskatari nã kẽro fetsafãferi Jesús yafi aõxõ tãpimisfo ato kori inãpaonifo.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Pexe rasi anoax yora rasi fenifo, Jesús õifekani. Nãskakẽ yora kaya ichanãfono meka fetsafaxõ Jesús ato yoipakeni iskafakĩ:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ. Ãfe tarepa ãfe fimi exe saakaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaito peamanifo, ranãri peyafãfe xẽani.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapo airoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax samama nani xinĩ tsasifaano.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Ranãri fimi exefo moxafo mẽra pakei fetseni. Moxafo mẽranoax moxafoya foaipaiyaito moxafãfe namani.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini fetsa cien ini,” ixõ Jesús ato yoini. Nãskaxõ anã fãsi ato yoini: “Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 A aõxõ tãpimisfãfe Jesús yõkanifo: “Noko yoisharafe, nõ mia nikasharamakĩ afaa mĩ yoiamãki meka fetsafaxõ,” faifãfe
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 ato yoini: “Ẽ mato yoinõ Epa Nios xanĩfãfe afeskaxõ afe yorafo ĩkinãmãki, ẽ mato tãpimasharai afe keskaramãki. Akka fetsafo meka fetsafaxõ ẽ ato yoi. Nã ẽ ato yoiai õisharafikakĩ õisharafoma. Nikafikakĩri nikasharafoma,” ixõ Jesús ato yoini.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na meka fetsafaxõ ẽ mato yoiai iskarakĩ nikakapo. Na fimi exeõnoa ẽ mato yoiai, fimi exeõnoa ẽ mato yoima. Niospa mekaõnoa ẽ mato yoi.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Akka na fai nẽxpakĩa fimi exe pakea peamatirofo keskafakĩ, nãskarifiakĩ Niospa meka nikapaiyaifono Satanás chakata ato nikatima fatiro afe iyamapakexanõfo.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Akka nã fimi exe makex mẽra pakeax foaitiro keskariakĩ, nãskarifiakĩ fẽtsa Niospa meka nikapaisharakõiyotiro. Akka nã fana tapo foaisharama keskaraxõ nikafikĩ nikasharaima. Nãskaxõ afara afeskaraino samamashta kachikiri fatiro.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Akka nã moxafo mẽra fimi exe pakea keskarafori a ea nikaifo. Akka ea nikafikani, nã moxafãfe fanafo namai keskarafo, ãto shinã mẽraxõ afara sharafo shinãkakĩ. Nãskakakĩ a Niospa ato amapaiyai keskara shinãkanima. Nã fimi exemais keskarafo.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Akka nã fimi exe mai shara ano pakea keskara. Nãskarifiakĩ yora õiti sharayato itipinĩsharaxõ ea nikasharai, Niospa meka chanĩmara fakõini, nã fimi exe ichapaya keskarakõixõ. Nãskasharakõikaxõ fetsafo Niospa meka nikamasharakõikani fetsafãfe chanĩmara fanõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka rãpari õtaxõ tsõa kẽsho fepotiroma, askatari a ika nãmãri tsõa tsãotiroma. Askakimaroko fomãkĩa tsãotirofo, chai chaxasharakõikẽ fetsafãfe ikikaxõ õisharakõinõfo.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Nãskarifiakĩ a afara oneyomis chipo xafakĩakõi õixikani. Nãskatari a afara fomãyomisfo Niospa xafakĩakõi ato faxoxii keyokõichi õinõfo.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Nãskakẽ nikakõisharakãfe. Akka a ea nikakĩ finasharakõiai Niospa tãpimasharakõi. Akka fetsa ẽ tãpisharakõia ifiaxõ nikamiskẽma, askara yora nã tãpia pishta Niospa anã fĩatiro,” ixõ Jesús ato yoini.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Jesús yorafo yoiaino ãfe afanõ ãfe extonõ akiki fenifo afe mekapaikani. Akka akiki fotirofoma inifo, yora ichapa fospikõimãiyafono.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Nãnoa fẽtsa Jesús yoini: “Mĩ efanõ mĩ extonõ emãiti niafo mia õipaikani.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Askafaino Jesús kemani: “Akka nã ẽfe Epa Niospa meka nikakõiaifo nãfofi ẽfe efafo ita ẽfe extofoki,” ixõ ato yoini.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Pena fetsa Jesús kanõanãfãnẽ naneinĩkafã aõxõ tãpimisfo yoini: “Nõ okiri ĩamãfã pokefainõ fokãfe,” ato faino afe fonifo.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Mã ĩamãfã pokefainaifono kanõanãfã xaki mẽra rakax Jesús oxani. Nãno atoki nẽfefakõiyanã ĩamãfã poo ini. Nãskaino kanõanãfã faka fospikõini mesekõi ini mã kanõanãfã ikikerani.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Nãskakẽ aõxõ tãpimisfãfe Jesús mõinifo iskafayanã: “Ifo, mã nõ natarameikai, moife,” faifono, Jesús fininãkafã nefe yafi ĩamãfã poo ikaito ãfe mekapa nishpa fani. Nãskax anã ĩamãfã poo inima, sharakõi ĩtani.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Askafaifono aõxõ tãpimisfo yoini: “¿Afeskai mã rateimẽ? ¿Mã ea chanĩmara faimamẽ?” ato faino, akka aõxõ tãpimisfo rateyanã ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¡Kee! ¿Na feronãfake afe keskaramẽ na nefe feta ĩamãfãnẽ ato yoiaito nikaifo?” ikanax yoinãnifo.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Nãskata Gadara mai ano nokonifo, nã ĩamãfã Galilea okiri.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Mã nokoax Jesús kanõanãfã makinoax fotopakekafanaino, pexe rasi makinoax feronãfake niafaka yõshi chaka nanea akiki oni. Rapati safekatsaxakima. Pexe mẽrari ikatsaxakĩma. Akka nã maiafo mafa kini mẽra ano ika ini.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Nãskakẽ Jesús fichita a nãmã ratokonõ mai chachipakefofã fãsikõi fiisiyanã yoini: “¡Ea afeska fayamafe, Jesús! Mĩ Nios Sharapa Fakeki ẽ mia yoi mĩ ea omiskõimayamafe,” fani.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Nãskafakĩ yoini mãmãi Jesús a makinoa niafaka yõshi chaka potaino, mẽxotaimamãi a mẽra niafaka yõshi chaka nanemisno. Nãskaito yorafãfe kaninãnã metexkere ata otexkere axõ kexefiafono, nãfo tesaketsafaini ichopaoni. Nãskakẽ niafaka yõshi chakata nã feronãfake tsõa istoma ano iyopaoni.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Nãskaito Jesús yõkani: “¿Mĩ afe anemẽ?” faito, nãato kemani: “Ẽfe ane Legión,” fani, a mẽramãi niafaka yõshi chaka ichapa nanekẽ.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Nãskaxõ niafaka yõshi chakafãfe Jesús yoinifo: “A omiskõipakenakafo kinĩfã mẽra noko potayamape,” fanifo.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Akka nãno mãchi keya anoxõ kochifãfe pinifo. Nãskakẽ niafaka yõshi chakafãfe Jesús yoikakĩ iskafanifo: “Noko kochifo mẽra nĩchife,” faifono Jesús kochifo mẽra ato nĩchini.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Nãskakẽ niafaka yõshi chakafo feronãfake makinoax tsekefaini kochifo mẽra iki fetseni. Kochifãfe pifiai ĩamãfã mẽra keyopakei fetseax ãsai fetseni, keyokõi.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Askaito õikani a kochifo kexeafo ichoi fetsenifo, a pexe rasi anoa ato chanifai fokani. Askatari a pexe rasi pasotai ikafori ato chanifanifo.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Askaito nikakani yõrafã rasi fenifo kochifã rasi ãsaito õifekani. Nokokaxõ õiafo Jesús nãmã a feronãfake niafaka yõshi chaka nanea tsaoa ini, mã a makinoa Jesús niafaka yõshi chakafo põtano. Rapati safeta mã shinãsharakõia ini. Nãskakẽ yorafo ratei fetsenifo.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Nã feronãfake makinoa Jesús niafaka yõshi chaka potaito, õiafãfe ato yoinifo afeskax sharamãkĩ a feronãfake niafaka yõshi chaka nanea.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Keyokõi yorafãfe nã Gerasa anoafãfe nikakaxõ ratekõiyanã. “Nonoax katãfe,” faifono, Jesús kanõanãfã mẽra naneinãkafanax kani.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Nã feronãfake a makinoax niafaka yõshi chakafo tsekeato, “Ẽri mefe kapai,” faito, akka Jesús, “Mĩ efe katiroma. Nono mĩ nẽtetiro.
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Akka mĩ pexe ano kaxõ a mia Niospa axõa keskara yorafo yoifotãfe,” fani.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Nãskafaferani Jesús anã oni ĩamãfã pokeferani. Jesús nokoaito fichikaxõ akiki inimakõiyanã yorafãfe ifinifo keyokõichimãi manakakĩ.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Akka nãno feronãfake ãfe ane Jairo akiki nokoni. Nã Jairo Niospa meka yoimis xanĩfo ipaoni nã judeofãfe ichanãti pexe sinãgoga anoax. Nã Jairo Jesús nãmã ratokonõ mai chachipakefofã fãsikõi yoini ãfe pexe ano kanõ,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 ãfe fake xotofake napaiyaino. Akka nã Jairo fake xotofake fisti ini, doce xinia aka. Nã xotofake mã nakerakõini. Jesús Jairo fe kakĩ meea yorafãfe shoiakĩ fetsafo meeni afe fokakĩ.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Nãnori kẽro ato fe kani. Na kẽro imi nesekima, doce xinia amis. Notoro kopifakĩ ãfe kori keyotiani. Tsoa pĩshta sharafatiroma ini.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Nã kẽromã aa kachikiri kaxõ ãfe tari kexa Jesús ramãkani. Tari kexa ramãkaino koshikõi ãfe imi nesetani.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Nãskakẽ Jesús ato yõkani: “¿Tsõa ea ramãmẽ?” ato faito, keyokõichi yoinifo: “Nõ mia ramãma,” fanifo. Ato askafaito Pedro yoini: “Ifo, yorafãfe mia shoiaki fetsakaxõ mia pitsikinafo,” faito,
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 afianã Jesús ato yoini: “Fatora mã fẽtsa ea ramã. Akka mẽ tãpia fatora fetsa ẽfe sharaõnoax mã shara,” ixõ ato yoiaino,
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 nikai nã kẽro ratekõini. “¿Mã ea tãpiaromẽ?” ikax ratekõiyanã Jesús ano kaxõ ratokonõ mai chachipakefofã yoini yorafãfe ferotaifi nãatomãi ãfe tari kexa ramãkaxõ. “Ẽ mia tari kexa ramãkata mẽ shara,” ixõ yoini.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Askafaito Jesús yoini: “Yõxashta, mã mĩ shara mĩmãi ea chanĩmara faax. Nãskakẽ tanaima kasharatãfe,” fani.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jesús nã kẽro yoiaino, yora fistichi oxõ Jairo yoini: “Mã mĩ fake xotofake naaki. Anã nõko Ifo fekaxtefayamafe,” faito,
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 nikakĩ Jesús yoini: “Ratekima. Ea chanĩmara fãfe mĩ fake naamakĩ otoi kiki,” fani.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Mã pexe ano nokoxõ, tsoa Jesús ikikinima. Akka Pedro kaino Santiago kaino Juan kaino inifo nã fãke apa fe fokani, nã fãke afari ato fe kani.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Pexe mẽra ikifaikaxõ õiafo keyokõi oiakani fiisinifo shinãkani nã fake xotofake mã naano. Akka Jesús ato yoini: “Oiayamakãfe. Na fake xotofake naamakĩ oxaki,” ato faino,
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 keyokõichi õsaketsanifo, tãpifikaxõ nã fake xotofake mã nafiano.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Nãskaxõ Jesús mẽkemã mẽtsoinĩfofã fãsikõi yoini: “Xotofakeshta, fininãkafãfe,” faino,
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 mã otoax nã xotofake koshikõi fininãkafani. Nãskaxõ ato yoini nã xotofake pimanõfo.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Nãskakẽ apa fe afa ratekõinifo. “¡Kee! ¿Afeskaxõ otoamẽ?” ikanax inimakõiyanã. Nãskaifono ato yoini: “Tsoa yoiyamakãfe nã mãto fake xotofake nakẽ mẽ otoaki,” ixõ ato yoini.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.