Lucas 8

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mã askafata pexe rasi mẽra Jesús kafãsapaoni. Afe keskaramakĩ Apa Nios xanĩfoõnoa ato yoifofãsafai. Nã doce feronãfake aõxõ tãpimisfo afe fofãsapaonifo.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Kẽro ranãri Jesús fe fofãsapaonifo, mãmãi ato sharafaano ato makinoa niafaka yõshi chaka potakĩ, a isinĩ ikaifori ato sharafani. Nãnori ato fe ini ãfe ane María Magdalena. Nã María Magdalena makinoa Jesús siete niafaka potani.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Nãskata Juanãri ato fe ipaoni, Cuzapa ãfi. Nã Cuzapa Herodes yonoxopaoni. Susanãri ato fe ipaoni. Nãskatari nã kẽro fetsafãferi Jesús yafi aõxõ tãpimisfo ato kori inãpaonifo.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Pexe rasi anoax yora rasi fenifo, Jesús õifekani. Nãskakẽ yora kaya ichanãfono meka fetsafaxõ Jesús ato yoipakeni iskafakĩ:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ. Ãfe tarepa ãfe fimi exe saakaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaito peamanifo, ranãri peyafãfe xẽani.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapo airoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax samama nani xinĩ tsasifaano.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Ranãri fimi exefo moxafo mẽra pakei fetseni. Moxafo mẽranoax moxafoya foaipaiyaito moxafãfe namani.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini fetsa cien ini,” ixõ Jesús ato yoini. Nãskaxõ anã fãsi ato yoini: “Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 A aõxõ tãpimisfãfe Jesús yõkanifo: “Noko yoisharafe, nõ mia nikasharamakĩ afaa mĩ yoiamãki meka fetsafaxõ,” faifãfe
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 ato yoini: “Ẽ mato yoinõ Epa Nios xanĩfãfe afeskaxõ afe yorafo ĩkinãmãki, ẽ mato tãpimasharai afe keskaramãki. Akka fetsafo meka fetsafaxõ ẽ ato yoi. Nã ẽ ato yoiai õisharafikakĩ õisharafoma. Nikafikakĩri nikasharafoma,” ixõ Jesús ato yoini.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na meka fetsafaxõ ẽ mato yoiai iskarakĩ nikakapo. Na fimi exeõnoa ẽ mato yoiai, fimi exeõnoa ẽ mato yoima. Niospa mekaõnoa ẽ mato yoi.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Akka na fai nẽxpakĩa fimi exe pakea peamatirofo keskafakĩ, nãskarifiakĩ Niospa meka nikapaiyaifono Satanás chakata ato nikatima fatiro afe iyamapakexanõfo.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Akka nã fimi exe makex mẽra pakeax foaitiro keskariakĩ, nãskarifiakĩ fẽtsa Niospa meka nikapaisharakõiyotiro. Akka nã fana tapo foaisharama keskaraxõ nikafikĩ nikasharaima. Nãskaxõ afara afeskaraino samamashta kachikiri fatiro.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Akka nã moxafo mẽra fimi exe pakea keskarafori a ea nikaifo. Akka ea nikafikani, nã moxafãfe fanafo namai keskarafo, ãto shinã mẽraxõ afara sharafo shinãkakĩ. Nãskakakĩ a Niospa ato amapaiyai keskara shinãkanima. Nã fimi exemais keskarafo.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Akka nã fimi exe mai shara ano pakea keskara. Nãskarifiakĩ yora õiti sharayato itipinĩsharaxõ ea nikasharai, Niospa meka chanĩmara fakõini, nã fimi exe ichapaya keskarakõixõ. Nãskasharakõikaxõ fetsafo Niospa meka nikamasharakõikani fetsafãfe chanĩmara fanõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka rãpari õtaxõ tsõa kẽsho fepotiroma, askatari a ika nãmãri tsõa tsãotiroma. Askakimaroko fomãkĩa tsãotirofo, chai chaxasharakõikẽ fetsafãfe ikikaxõ õisharakõinõfo.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Nãskarifiakĩ a afara oneyomis chipo xafakĩakõi õixikani. Nãskatari a afara fomãyomisfo Niospa xafakĩakõi ato faxoxii keyokõichi õinõfo.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Nãskakẽ nikakõisharakãfe. Akka a ea nikakĩ finasharakõiai Niospa tãpimasharakõi. Akka fetsa ẽ tãpisharakõia ifiaxõ nikamiskẽma, askara yora nã tãpia pishta Niospa anã fĩatiro,” ixõ Jesús ato yoini.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Jesús yorafo yoiaino ãfe afanõ ãfe extonõ akiki fenifo afe mekapaikani. Akka akiki fotirofoma inifo, yora ichapa fospikõimãiyafono.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Nãnoa fẽtsa Jesús yoini: “Mĩ efanõ mĩ extonõ emãiti niafo mia õipaikani.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Askafaino Jesús kemani: “Akka nã ẽfe Epa Niospa meka nikakõiaifo nãfofi ẽfe efafo ita ẽfe extofoki,” ixõ ato yoini.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Pena fetsa Jesús kanõanãfãnẽ naneinĩkafã aõxõ tãpimisfo yoini: “Nõ okiri ĩamãfã pokefainõ fokãfe,” ato faino afe fonifo.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Mã ĩamãfã pokefainaifono kanõanãfã xaki mẽra rakax Jesús oxani. Nãno atoki nẽfefakõiyanã ĩamãfã poo ini. Nãskaino kanõanãfã faka fospikõini mesekõi ini mã kanõanãfã ikikerani.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Nãskakẽ aõxõ tãpimisfãfe Jesús mõinifo iskafayanã: “Ifo, mã nõ natarameikai, moife,” faifono, Jesús fininãkafã nefe yafi ĩamãfã poo ikaito ãfe mekapa nishpa fani. Nãskax anã ĩamãfã poo inima, sharakõi ĩtani.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Askafaifono aõxõ tãpimisfo yoini: “¿Afeskai mã rateimẽ? ¿Mã ea chanĩmara faimamẽ?” ato faino, akka aõxõ tãpimisfo rateyanã ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¡Kee! ¿Na feronãfake afe keskaramẽ na nefe feta ĩamãfãnẽ ato yoiaito nikaifo?” ikanax yoinãnifo.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Nãskata Gadara mai ano nokonifo, nã ĩamãfã Galilea okiri.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Mã nokoax Jesús kanõanãfã makinoax fotopakekafanaino, pexe rasi makinoax feronãfake niafaka yõshi chaka nanea akiki oni. Rapati safekatsaxakima. Pexe mẽrari ikatsaxakĩma. Akka nã maiafo mafa kini mẽra ano ika ini.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Nãskakẽ Jesús fichita a nãmã ratokonõ mai chachipakefofã fãsikõi fiisiyanã yoini: “¡Ea afeska fayamafe, Jesús! Mĩ Nios Sharapa Fakeki ẽ mia yoi mĩ ea omiskõimayamafe,” fani.
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Nãskafakĩ yoini mãmãi Jesús a makinoa niafaka yõshi chaka potaino, mẽxotaimamãi a mẽra niafaka yõshi chaka nanemisno. Nãskaito yorafãfe kaninãnã metexkere ata otexkere axõ kexefiafono, nãfo tesaketsafaini ichopaoni. Nãskakẽ niafaka yõshi chakata nã feronãfake tsõa istoma ano iyopaoni.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Nãskaito Jesús yõkani: “¿Mĩ afe anemẽ?” faito, nãato kemani: “Ẽfe ane Legión,” fani, a mẽramãi niafaka yõshi chaka ichapa nanekẽ.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Nãskaxõ niafaka yõshi chakafãfe Jesús yoinifo: “A omiskõipakenakafo kinĩfã mẽra noko potayamape,” fanifo.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Akka nãno mãchi keya anoxõ kochifãfe pinifo. Nãskakẽ niafaka yõshi chakafãfe Jesús yoikakĩ iskafanifo: “Noko kochifo mẽra nĩchife,” faifono Jesús kochifo mẽra ato nĩchini.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Nãskakẽ niafaka yõshi chakafo feronãfake makinoax tsekefaini kochifo mẽra iki fetseni. Kochifãfe pifiai ĩamãfã mẽra keyopakei fetseax ãsai fetseni, keyokõi.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Askaito õikani a kochifo kexeafo ichoi fetsenifo, a pexe rasi anoa ato chanifai fokani. Askatari a pexe rasi pasotai ikafori ato chanifanifo.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Askaito nikakani yõrafã rasi fenifo kochifã rasi ãsaito õifekani. Nokokaxõ õiafo Jesús nãmã a feronãfake niafaka yõshi chaka nanea tsaoa ini, mã a makinoa Jesús niafaka yõshi chakafo põtano. Rapati safeta mã shinãsharakõia ini. Nãskakẽ yorafo ratei fetsenifo.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Nã feronãfake makinoa Jesús niafaka yõshi chaka potaito, õiafãfe ato yoinifo afeskax sharamãkĩ a feronãfake niafaka yõshi chaka nanea.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Keyokõi yorafãfe nã Gerasa anoafãfe nikakaxõ ratekõiyanã. “Nonoax katãfe,” faifono, Jesús kanõanãfã mẽra naneinãkafanax kani.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Nã feronãfake a makinoax niafaka yõshi chakafo tsekeato, “Ẽri mefe kapai,” faito, akka Jesús, “Mĩ efe katiroma. Nono mĩ nẽtetiro.
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 Akka mĩ pexe ano kaxõ a mia Niospa axõa keskara yorafo yoifotãfe,” fani.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Nãskafaferani Jesús anã oni ĩamãfã pokeferani. Jesús nokoaito fichikaxõ akiki inimakõiyanã yorafãfe ifinifo keyokõichimãi manakakĩ.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Akka nãno feronãfake ãfe ane Jairo akiki nokoni. Nã Jairo Niospa meka yoimis xanĩfo ipaoni nã judeofãfe ichanãti pexe sinãgoga anoax. Nã Jairo Jesús nãmã ratokonõ mai chachipakefofã fãsikõi yoini ãfe pexe ano kanõ,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 ãfe fake xotofake napaiyaino. Akka nã Jairo fake xotofake fisti ini, doce xinia aka. Nã xotofake mã nakerakõini. Jesús Jairo fe kakĩ meea yorafãfe shoiakĩ fetsafo meeni afe fokakĩ.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Nãnori kẽro ato fe kani. Na kẽro imi nesekima, doce xinia amis. Notoro kopifakĩ ãfe kori keyotiani. Tsoa pĩshta sharafatiroma ini.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Nã kẽromã aa kachikiri kaxõ ãfe tari kexa Jesús ramãkani. Tari kexa ramãkaino koshikõi ãfe imi nesetani.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Nãskakẽ Jesús ato yõkani: “¿Tsõa ea ramãmẽ?” ato faito, keyokõichi yoinifo: “Nõ mia ramãma,” fanifo. Ato askafaito Pedro yoini: “Ifo, yorafãfe mia shoiaki fetsakaxõ mia pitsikinafo,” faito,
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 afianã Jesús ato yoini: “Fatora mã fẽtsa ea ramã. Akka mẽ tãpia fatora fetsa ẽfe sharaõnoax mã shara,” ixõ ato yoiaino,
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 nikai nã kẽro ratekõini. “¿Mã ea tãpiaromẽ?” ikax ratekõiyanã Jesús ano kaxõ ratokonõ mai chachipakefofã yoini yorafãfe ferotaifi nãatomãi ãfe tari kexa ramãkaxõ. “Ẽ mia tari kexa ramãkata mẽ shara,” ixõ yoini.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Askafaito Jesús yoini: “Yõxashta, mã mĩ shara mĩmãi ea chanĩmara faax. Nãskakẽ tanaima kasharatãfe,” fani.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Jesús nã kẽro yoiaino, yora fistichi oxõ Jairo yoini: “Mã mĩ fake xotofake naaki. Anã nõko Ifo fekaxtefayamafe,” faito,
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 nikakĩ Jesús yoini: “Ratekima. Ea chanĩmara fãfe mĩ fake naamakĩ otoi kiki,” fani.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Mã pexe ano nokoxõ, tsoa Jesús ikikinima. Akka Pedro kaino Santiago kaino Juan kaino inifo nã fãke apa fe fokani, nã fãke afari ato fe kani.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Pexe mẽra ikifaikaxõ õiafo keyokõi oiakani fiisinifo shinãkani nã fake xotofake mã naano. Akka Jesús ato yoini: “Oiayamakãfe. Na fake xotofake naamakĩ oxaki,” ato faino,
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 keyokõichi õsaketsanifo, tãpifikaxõ nã fake xotofake mã nafiano.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Nãskaxõ Jesús mẽkemã mẽtsoinĩfofã fãsikõi yoini: “Xotofakeshta, fininãkafãfe,” faino,
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 mã otoax nã xotofake koshikõi fininãkafani. Nãskaxõ ato yoini nã xotofake pimanõfo.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Nãskakẽ apa fe afa ratekõinifo. “¡Kee! ¿Afeskaxõ otoamẽ?” ikanax inimakõiyanã. Nãskaifono ato yoini: “Tsoa yoiyamakãfe nã mãto fake xotofake nakẽ mẽ otoaki,” ixõ ato yoini.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.