Lucas 8
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA
1 Mã askafata pexe rasi mẽra Jesús kafãsapaoni. Afe keskaramakĩ Apa Nios xanĩfoõnoa ato yoifofãsafai. Nã doce feronãfake aõxõ tãpimisfo afe fofãsapaonifo.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Kẽro ranãri Jesús fe fofãsapaonifo, mãmãi ato sharafaano ato makinoa niafaka yõshi chaka potakĩ, a isinĩ ikaifori ato sharafani. Nãnori ato fe ini ãfe ane María Magdalena. Nã María Magdalena makinoa Jesús siete niafaka potani.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Nãskata Juanãri ato fe ipaoni, Cuzapa ãfi. Nã Cuzapa Herodes yonoxopaoni. Susanãri ato fe ipaoni. Nãskatari nã kẽro fetsafãferi Jesús yafi aõxõ tãpimisfo ato kori inãpaonifo.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Pexe rasi anoax yora rasi fenifo, Jesús õifekani. Nãskakẽ yora kaya ichanãfono meka fetsafaxõ Jesús ato yoipakeni iskafakĩ:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Feronãfake fistichi fimi exe saafoni ãfe nõxati mẽra kẽchoxõ fokĩ. Ãfe tarepa ãfe fimi exe saakaino ranãri fai nẽxpakĩa pakeaito peamanifo, ranãri peyafãfe xẽani.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Akka mã foaipaiyaito xinĩ namani, yosipanã, ãfe tapo airoko mai mẽra kasharakẽ. Foaikax samama nani xinĩ tsasifaano.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ranãri fimi exefo moxafo mẽra pakei fetseni. Moxafo mẽranoax moxafoya foaipaiyaito moxafãfe namani.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Akka fimi exe ranãri mai shara ano pakeni. Nãskax foaisharax fimi ichapayakõi ini fetsa cien ini,” ixõ Jesús ato yoini. Nãskaxõ anã fãsi ato yoini: “Mã pachoyakĩ ea nikasharakõikãfe,” ato fani.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 A aõxõ tãpimisfãfe Jesús yõkanifo: “Noko yoisharafe, nõ mia nikasharamakĩ afaa mĩ yoiamãki meka fetsafaxõ,” faifãfe
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 ato yoini: “Ẽ mato yoinõ Epa Nios xanĩfãfe afeskaxõ afe yorafo ĩkinãmãki, ẽ mato tãpimasharai afe keskaramãki. Akka fetsafo meka fetsafaxõ ẽ ato yoi. Nã ẽ ato yoiai õisharafikakĩ õisharafoma. Nikafikakĩri nikasharafoma,” ixõ Jesús ato yoini.
10 Jesus respondeu:
11 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Na meka fetsafaxõ ẽ mato yoiai iskarakĩ nikakapo. Na fimi exeõnoa ẽ mato yoiai, fimi exeõnoa ẽ mato yoima. Niospa mekaõnoa ẽ mato yoi.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Akka na fai nẽxpakĩa fimi exe pakea peamatirofo keskafakĩ, nãskarifiakĩ Niospa meka nikapaiyaifono Satanás chakata ato nikatima fatiro afe iyamapakexanõfo.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Akka nã fimi exe makex mẽra pakeax foaitiro keskariakĩ, nãskarifiakĩ fẽtsa Niospa meka nikapaisharakõiyotiro. Akka nã fana tapo foaisharama keskaraxõ nikafikĩ nikasharaima. Nãskaxõ afara afeskaraino samamashta kachikiri fatiro.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Akka nã moxafo mẽra fimi exe pakea keskarafori a ea nikaifo. Akka ea nikafikani, nã moxafãfe fanafo namai keskarafo, ãto shinã mẽraxõ afara sharafo shinãkakĩ. Nãskakakĩ a Niospa ato amapaiyai keskara shinãkanima. Nã fimi exemais keskarafo.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Akka nã fimi exe mai shara ano pakea keskara. Nãskarifiakĩ yora õiti sharayato itipinĩsharaxõ ea nikasharai, Niospa meka chanĩmara fakõini, nã fimi exe ichapaya keskarakõixõ. Nãskasharakõikaxõ fetsafo Niospa meka nikamasharakõikani fetsafãfe chanĩmara fanõfo,” ixõ Jesús ato yoini.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Anã Jesús ato yoini iskafakĩ: “Akka rãpari õtaxõ tsõa kẽsho fepotiroma, askatari a ika nãmãri tsõa tsãotiroma. Askakimaroko fomãkĩa tsãotirofo, chai chaxasharakõikẽ fetsafãfe ikikaxõ õisharakõinõfo.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Nãskarifiakĩ a afara oneyomis chipo xafakĩakõi õixikani. Nãskatari a afara fomãyomisfo Niospa xafakĩakõi ato faxoxii keyokõichi õinõfo.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Nãskakẽ nikakõisharakãfe. Akka a ea nikakĩ finasharakõiai Niospa tãpimasharakõi. Akka fetsa ẽ tãpisharakõia ifiaxõ nikamiskẽma, askara yora nã tãpia pishta Niospa anã fĩatiro,” ixõ Jesús ato yoini.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Jesús yorafo yoiaino ãfe afanõ ãfe extonõ akiki fenifo afe mekapaikani. Akka akiki fotirofoma inifo, yora ichapa fospikõimãiyafono.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Nãnoa fẽtsa Jesús yoini: “Mĩ efanõ mĩ extonõ emãiti niafo mia õipaikani.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Askafaino Jesús kemani: “Akka nã ẽfe Epa Niospa meka nikakõiaifo nãfofi ẽfe efafo ita ẽfe extofoki,” ixõ ato yoini.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Pena fetsa Jesús kanõanãfãnẽ naneinĩkafã aõxõ tãpimisfo yoini: “Nõ okiri ĩamãfã pokefainõ fokãfe,” ato faino afe fonifo.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Mã ĩamãfã pokefainaifono kanõanãfã xaki mẽra rakax Jesús oxani. Nãno atoki nẽfefakõiyanã ĩamãfã poo ini. Nãskaino kanõanãfã faka fospikõini mesekõi ini mã kanõanãfã ikikerani.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Nãskakẽ aõxõ tãpimisfãfe Jesús mõinifo iskafayanã: “Ifo, mã nõ natarameikai, moife,” faifono, Jesús fininãkafã nefe yafi ĩamãfã poo ikaito ãfe mekapa nishpa fani. Nãskax anã ĩamãfã poo inima, sharakõi ĩtani.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Askafaifono aõxõ tãpimisfo yoini: “¿Afeskai mã rateimẽ? ¿Mã ea chanĩmara faimamẽ?” ato faino, akka aõxõ tãpimisfo rateyanã ãa ranã yoinãnifo iskakani: “¡Kee! ¿Na feronãfake afe keskaramẽ na nefe feta ĩamãfãnẽ ato yoiaito nikaifo?” ikanax yoinãnifo.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Nãskata Gadara mai ano nokonifo, nã ĩamãfã Galilea okiri.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Mã nokoax Jesús kanõanãfã makinoax fotopakekafanaino, pexe rasi makinoax feronãfake niafaka yõshi chaka nanea akiki oni. Rapati safekatsaxakima. Pexe mẽrari ikatsaxakĩma. Akka nã maiafo mafa kini mẽra ano ika ini.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Nãskakẽ Jesús fichita a nãmã ratokonõ mai chachipakefofã fãsikõi fiisiyanã yoini: “¡Ea afeska fayamafe, Jesús! Mĩ Nios Sharapa Fakeki ẽ mia yoi mĩ ea omiskõimayamafe,” fani.
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Nãskafakĩ yoini mãmãi Jesús a makinoa niafaka yõshi chaka potaino, mẽxotaimamãi a mẽra niafaka yõshi chaka nanemisno. Nãskaito yorafãfe kaninãnã metexkere ata otexkere axõ kexefiafono, nãfo tesaketsafaini ichopaoni. Nãskakẽ niafaka yõshi chakata nã feronãfake tsõa istoma ano iyopaoni.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Nãskaito Jesús yõkani: “¿Mĩ afe anemẽ?” faito, nãato kemani: “Ẽfe ane Legión,” fani, a mẽramãi niafaka yõshi chaka ichapa nanekẽ.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Nãskaxõ niafaka yõshi chakafãfe Jesús yoinifo: “A omiskõipakenakafo kinĩfã mẽra noko potayamape,” fanifo.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Akka nãno mãchi keya anoxõ kochifãfe pinifo. Nãskakẽ niafaka yõshi chakafãfe Jesús yoikakĩ iskafanifo: “Noko kochifo mẽra nĩchife,” faifono Jesús kochifo mẽra ato nĩchini.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Nãskakẽ niafaka yõshi chakafo feronãfake makinoax tsekefaini kochifo mẽra iki fetseni. Kochifãfe pifiai ĩamãfã mẽra keyopakei fetseax ãsai fetseni, keyokõi.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Askaito õikani a kochifo kexeafo ichoi fetsenifo, a pexe rasi anoa ato chanifai fokani. Askatari a pexe rasi pasotai ikafori ato chanifanifo.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Askaito nikakani yõrafã rasi fenifo kochifã rasi ãsaito õifekani. Nokokaxõ õiafo Jesús nãmã a feronãfake niafaka yõshi chaka nanea tsaoa ini, mã a makinoa Jesús niafaka yõshi chakafo põtano. Rapati safeta mã shinãsharakõia ini. Nãskakẽ yorafo ratei fetsenifo.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Nã feronãfake makinoa Jesús niafaka yõshi chaka potaito, õiafãfe ato yoinifo afeskax sharamãkĩ a feronãfake niafaka yõshi chaka nanea.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Keyokõi yorafãfe nã Gerasa anoafãfe nikakaxõ ratekõiyanã. “Nonoax katãfe,” faifono, Jesús kanõanãfã mẽra naneinãkafanax kani.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Nã feronãfake a makinoax niafaka yõshi chakafo tsekeato, “Ẽri mefe kapai,” faito, akka Jesús, “Mĩ efe katiroma. Nono mĩ nẽtetiro.
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 Akka mĩ pexe ano kaxõ a mia Niospa axõa keskara yorafo yoifotãfe,” fani.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Nãskafaferani Jesús anã oni ĩamãfã pokeferani. Jesús nokoaito fichikaxõ akiki inimakõiyanã yorafãfe ifinifo keyokõichimãi manakakĩ.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Akka nãno feronãfake ãfe ane Jairo akiki nokoni. Nã Jairo Niospa meka yoimis xanĩfo ipaoni nã judeofãfe ichanãti pexe sinãgoga anoax. Nã Jairo Jesús nãmã ratokonõ mai chachipakefofã fãsikõi yoini ãfe pexe ano kanõ,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 ãfe fake xotofake napaiyaino. Akka nã Jairo fake xotofake fisti ini, doce xinia aka. Nã xotofake mã nakerakõini. Jesús Jairo fe kakĩ meea yorafãfe shoiakĩ fetsafo meeni afe fokakĩ.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Nãnori kẽro ato fe kani. Na kẽro imi nesekima, doce xinia amis. Notoro kopifakĩ ãfe kori keyotiani. Tsoa pĩshta sharafatiroma ini.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Nã kẽromã aa kachikiri kaxõ ãfe tari kexa Jesús ramãkani. Tari kexa ramãkaino koshikõi ãfe imi nesetani.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Nãskakẽ Jesús ato yõkani: “¿Tsõa ea ramãmẽ?” ato faito, keyokõichi yoinifo: “Nõ mia ramãma,” fanifo. Ato askafaito Pedro yoini: “Ifo, yorafãfe mia shoiaki fetsakaxõ mia pitsikinafo,” faito,
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 afianã Jesús ato yoini: “Fatora mã fẽtsa ea ramã. Akka mẽ tãpia fatora fetsa ẽfe sharaõnoax mã shara,” ixõ ato yoiaino,
46 Mas Jesus insistiu:
47 nikai nã kẽro ratekõini. “¿Mã ea tãpiaromẽ?” ikax ratekõiyanã Jesús ano kaxõ ratokonõ mai chachipakefofã yoini yorafãfe ferotaifi nãatomãi ãfe tari kexa ramãkaxõ. “Ẽ mia tari kexa ramãkata mẽ shara,” ixõ yoini.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Askafaito Jesús yoini: “Yõxashta, mã mĩ shara mĩmãi ea chanĩmara faax. Nãskakẽ tanaima kasharatãfe,” fani.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Jesús nã kẽro yoiaino, yora fistichi oxõ Jairo yoini: “Mã mĩ fake xotofake naaki. Anã nõko Ifo fekaxtefayamafe,” faito,
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 nikakĩ Jesús yoini: “Ratekima. Ea chanĩmara fãfe mĩ fake naamakĩ otoi kiki,” fani.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Mã pexe ano nokoxõ, tsoa Jesús ikikinima. Akka Pedro kaino Santiago kaino Juan kaino inifo nã fãke apa fe fokani, nã fãke afari ato fe kani.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Pexe mẽra ikifaikaxõ õiafo keyokõi oiakani fiisinifo shinãkani nã fake xotofake mã naano. Akka Jesús ato yoini: “Oiayamakãfe. Na fake xotofake naamakĩ oxaki,” ato faino,
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 keyokõichi õsaketsanifo, tãpifikaxõ nã fake xotofake mã nafiano.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Nãskaxõ Jesús mẽkemã mẽtsoinĩfofã fãsikõi yoini: “Xotofakeshta, fininãkafãfe,” faino,
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 mã otoax nã xotofake koshikõi fininãkafani. Nãskaxõ ato yoini nã xotofake pimanõfo.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Nãskakẽ apa fe afa ratekõinifo. “¡Kee! ¿Afeskaxõ otoamẽ?” ikanax inimakõiyanã. Nãskaifono ato yoini: “Tsoa yoiyamakãfe nã mãto fake xotofake nakẽ mẽ otoaki,” ixõ ato yoini.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.