Lucas 19

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 — ausente —
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Nãato Jesús õipaifiki õinima, yora ichapafãfemãi nakifafono Zaqueomãi mĩsto pishtamãi axõ.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Nãskakẽ fãi rekẽ ichoni Jesús kaito õixiki. Nãskata ĩfiya inani nã Jesús kafanai anori.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Jesús anori finõfãikĩ fomãkĩa naiskĩ fichixõ yoini iskafaki: “Zaqueo, fotopakekafãfe. Iskaratĩa mĩ pexe ano ẽ nẽteyoikaikai,” faino,
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 koshikõi Zaqueo fotopakekafãni. Nãskakẽ akiki inimasharakõiyanã ãfe pexe ari iyoni.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Nãskaito õikakĩ yora rasichi iskafakĩ yoinifo: “¡Kee, õikapo! ¿Afeskai na yora chakapa pexe ano Jesús iki kaimẽ?” fanifo.
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Askafafiaifono Zaqueo fininãkafã Jesús yoini iskafakĩ: “Ifo, õipo. Nã afaamaisfo na ẽfenãfo ẽ ato paxkaxonikai. Nã ẽ atoki yometsomisfo cuatro veces faxõ ẽ ato inãi,” ixõ yoini.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Askafaito Jesús yoini iskafaki: “Iskaratĩa mẽ mia chaka soaxona mĩ Niospa fake iki mĩ afe ĩpanaka,” ixõ yoini. Nãskaxõ nãnoafo ato yoini: “Na feronãfake Abraham ãfe fena. Abraham Nios nikakõipaoni keskafakĩ natori Nios nikakõi.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Akka ẽ oni ẽfe Epa Nios anoax a fenoafo ato fenayanã ato ifiyoi,” ixõ ato yoini.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Nã yorafãfe nikanifo Jesús ato yoiaito mãmãi Jerusalén chaima faifokakĩ, “Mã Nios xanĩfo chaima nokoira,” ixõ shinãifono. Nãskara shinãifono mã tãpixõ Jesús meka fetsafaxõ ato yoini.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Iskafakĩ ato yoini: “Nãno feronãfake fetsa xanĩfo keskara ini. Nã feronãfake chai kani mai fetsa ari, nãriax mã xanĩfo ikax opai.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Akka kayoxoma a yonoxomisfo diez kenani. Nãskaxõ ato kori ichapa inãketsayanã ato yoini iskafakĩ: ‘Na kõri afara ichapa mã fĩkãfe nã ẽ oaitĩa,’ ixõ ato yoini.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Akka yorafãfe ãfe mai anoxõ noikaspanifo. Nãskaxõ acho yora rafe nĩchinifo iskafakĩ ato yoitanõfo: ‘Na feronãfake nõ fichipaima nõko xanĩfo inõ,’ ixõ ato yoitanõfo.
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Akka askafafiaifono mã xanĩfo itani anã anoris oni ãfe mai ano. Mã nokoxõ a yonoxomisfo kenamani nã ato kori inãfaini tii, tãpixiki afe tii kori fiafomãkĩ.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Nãskano fetsa akiki oitaexõ yoikĩ iskafani: ‘Ifo, a ea mĩa kori inãfainitatima finõmainĩfofã kori exe diez faxõ mẽ mia fĩxõa,’ fani.
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Askafaino ãfe xanĩfãfe kemani: ‘Aicho, mĩfi ea yonoxõ sharamiski. Ẽ mia afaa ichapa inãyamafiano finõmainĩfofã mĩa fĩxosharakõia. Nãskakẽ pexe rasi diez anoa ẽ mia xanĩfo imai,’ ixõ yoini.
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Nãskatari ãfe ina fetsari akiki oxõ yoikĩ iskafani: ‘Ifo, a ea mĩa kori inãfainitatima finõmainĩfofã kori exe cinco faxõ mẽ mia fixõa,’ fani.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Nãskafaino nãri kemakĩ iskafani: ‘Mĩri cinco pexe rasi anoa xanĩfo ikikai,’ fani.
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Akka a yonoxomis fetsari akiki oxõ iskafakĩ yoini: ‘Ifo, nakĩa mĩ kori ẽ mia mekexona samapa rakoxõ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 Ẽ mikiki mesekĩ, mĩmãi feronãfake mitsisipakõikẽ, mĩnãyamafekẽ mĩ fimis, askatari a mĩ fanama anoafori mĩ fimis. Nãskakẽ ẽ mikiki mesekĩ ẽ mia kori mekexona, nakĩa mĩ kori,’ ixõ yoini.
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 “Askafaito nikakĩ ãfe xanĩfãfe yoini iskafakĩ: ‘Mĩ ea yonoxosharamisma, mĩ chakakõi, askatari mĩ xanikõi. Mĩ mekaõxõ ẽ mia omiskõimani. Mĩ ea iskafakẽ, na feronãfake mitsisipakõi ãfenãyamafekẽ fimis, askatari a fanama anoafori fimis mĩ ea fakẽ.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 Akka, ¿afeskakĩ banco ano mĩ ea kori faxõfamamẽ mã ẽfe kori ĩchapano ea inãxikima, mẽ anã ẽfe pexe ano ẽ oano?’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Nãskata nã anoafo ato yoini iskafakĩ: ‘Na feronãfake kori fĩakãfe nã diez faxõ finõmainĩfofã ea kori fixõa inãxikakĩ,’ ato faito,
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 kemakĩ iskafanifo: ‘Ifo, akka nãatoroko mã diez faxõ finõmainĩfofã fia,’ faifono,
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 anã xanĩfãfe ato kemani: ‘Akka ẽ mato yoi nã afara ichapaya nõ afara ichapa inãtiro. Akka a afaa ichapayama, ãfe afara nõ fĩatiro anã afaa ichapaya inõma.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Askatari a ea noikaspakakĩ a ea xanĩfo fakaspafo, fitakãfe ato retexikakĩ ẽfe ferotaifi,’ ixõ xanĩfãfe ato yoini,” Jesús ato fani.
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Nãskara ato yoita Jesús kani Jerusalén ano a aõxõ tãpimisfo fe.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Mã chaima Betfagé fe Betania ano nokoxõ machi Olivos anoxõ a aõxõ tãpimis rafe nĩchini.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Ato iskafakĩ yoiyanã: “Mẽstekõi fõtakãfe oa ono pexe rasi ano. Mã nokoxõ nãnoa burro fake nexekẽ mã fichi kaikai tsoa aõ nimisma. Tẽpexõ ea efexotakãfe.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Anoxõ mato yõkaifono iskafakĩ: ‘¿Afeskakĩ mã burro tẽpeimẽ?’ mato faifono ato yoikĩ iskafakãfe: ‘Nõko Ifãfe fichipaiyaito nõ ifixoniyoa,’ ato fakakĩ,” Jesús ato fani.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Ato nĩchia fõkaxõ õiafo nã Jesús ato yoia keskarakõi fichitoshinifo.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Mã burro tẽpeaifono, nã burro ifofãfe ato yõkanifo: “¿Afeskakĩ mã noko burro tẽpekaimẽ?” ato faifono,
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 ato kemanifo iskafakakĩ: “Nõko Ifãfe fichipaiyaito nõ ifixoniyoa,” ato fanifo.
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Nãskaxõ burro kateki ãto rapati kakafakaxõ efenifo Jesús ano. Nãskaxõ a kamaki Jesús tsaoinĩfofãnifo.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Nãskakẽ Jesús tanaima kani. Akka yorafãfe ãto rapatifo fai nẽxpakĩa kakafafonifo.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Mã chaima machi Olivos tisiri mekani keyokõi a aõxõ tãpimisfãfe fãsikõi yoinifo iskafakakĩ inimayanã: “¡Aicho, Nios fãsi sharakõi! ¡Niosxõ afama mĩshti mĩ akaito nõ oia!” fanifo.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Iskafakĩ yoinifo akiki inimakakĩ: “¡Aicho, nõko xanĩfo nokoki oaki! ¡Niospa nai mẽraxõ shara famafafãini! ¡Niospa yoini Jesús nõko xanĩfo inõ, aõnoax yorafo Nios fe nĩpaxanõfo! ¡Aicho, Nios fãsi finakõia!” ixõ fãsikõi yoinifo.
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Nãskafaifono fariseofãfe yorafã rasi mẽraxõ yoinifo iskafakakĩ: “Maestro, mĩ inafo yoife iskanõfoma,” faifono,
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 akka Jesús ato kemani: “Ẽ mato yoi nafãfe ea yoisharayamaifono, na tokirifãfe fãsikõi eõnoa meka shara yoikeranafo,” ixõ Jesús ato yoini.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Mã chaima Jerusalén ano nokoax nã pexe rasi anoafo ato õi, atoõnoax Jesús oiani.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Iskafakĩ ato yoiyanã: “Ea chanĩmara faax mã isharapakenakaki. Akka mãkai tãpiama iskaratĩa Niospa Fake mã nokoa. Eakai mã xanĩfo fapaima ẽ mato imasharapaifiaito, mã ea nikakaspai. Iskaratĩa ẽ mato afeskafatiroma. Mã mã fenoa.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Fatora penata mato noikaspakani nã mato noikaspaifãfe. Nãskaxõ mato chetekaxõ mato mẽra ikiferakaxõ mato retekĩ mitokani.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Mãto pexefori pãoiki fetsexii, mĩ kaifofoya mato retekĩ mitoxikani tsoa pishta ichoxima, mã ea nikakaspamis Niospa ea matoki nĩchifiano,” ixõ Jesús ato yoini.
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Nãskata Nios kĩfiti pexefã mẽra Jesús ikikaixõ õia a mẽraxõ afarafo ato miniaifãfe õikĩ ato kãimani.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Naskafata ato yoini iskafakĩ: “Niospa meka yõra kenekĩ iskafani: ‘Mã ẽfe kĩfiti pexefã mẽraxõ mã ea kĩfitiro,’ ixõ yoifinino, akka nã yometsofãfe pexe keskara mã famis,” ixõ Jesús ato yoini.
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Nãskata Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ pena tii Jesús ato yoini. Ato yoifiaino a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe judeofãfe ãto xanĩfofofãferi afeskaxoma Jesús retepaikakĩ shinãnifo.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Akka afeskaxõ retetiroma inifo, yorafãfemãi nikasharapaikõiaifono a Jesús ato yoiai keskara.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.