Lucas 19
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 — ausente —
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 — ausente —
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Nãato Jesús õipaifiki õinima, yora ichapafãfemãi nakifafono Zaqueomãi mĩsto pishtamãi axõ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Nãskakẽ fãi rekẽ ichoni Jesús kaito õixiki. Nãskata ĩfiya inani nã Jesús kafanai anori.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Jesús anori finõfãikĩ fomãkĩa naiskĩ fichixõ yoini iskafaki: “Zaqueo, fotopakekafãfe. Iskaratĩa mĩ pexe ano ẽ nẽteyoikaikai,” faino,
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 koshikõi Zaqueo fotopakekafãni. Nãskakẽ akiki inimasharakõiyanã ãfe pexe ari iyoni.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Nãskaito õikakĩ yora rasichi iskafakĩ yoinifo: “¡Kee, õikapo! ¿Afeskai na yora chakapa pexe ano Jesús iki kaimẽ?” fanifo.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Askafafiaifono Zaqueo fininãkafã Jesús yoini iskafakĩ: “Ifo, õipo. Nã afaamaisfo na ẽfenãfo ẽ ato paxkaxonikai. Nã ẽ atoki yometsomisfo cuatro veces faxõ ẽ ato inãi,” ixõ yoini.
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Askafaito Jesús yoini iskafaki: “Iskaratĩa mẽ mia chaka soaxona mĩ Niospa fake iki mĩ afe ĩpanaka,” ixõ yoini. Nãskaxõ nãnoafo ato yoini: “Na feronãfake Abraham ãfe fena. Abraham Nios nikakõipaoni keskafakĩ natori Nios nikakõi.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Akka ẽ oni ẽfe Epa Nios anoax a fenoafo ato fenayanã ato ifiyoi,” ixõ ato yoini.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nã yorafãfe nikanifo Jesús ato yoiaito mãmãi Jerusalén chaima faifokakĩ, “Mã Nios xanĩfo chaima nokoira,” ixõ shinãifono. Nãskara shinãifono mã tãpixõ Jesús meka fetsafaxõ ato yoini.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Iskafakĩ ato yoini: “Nãno feronãfake fetsa xanĩfo keskara ini. Nã feronãfake chai kani mai fetsa ari, nãriax mã xanĩfo ikax opai.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Akka kayoxoma a yonoxomisfo diez kenani. Nãskaxõ ato kori ichapa inãketsayanã ato yoini iskafakĩ: ‘Na kõri afara ichapa mã fĩkãfe nã ẽ oaitĩa,’ ixõ ato yoini.
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Akka yorafãfe ãfe mai anoxõ noikaspanifo. Nãskaxõ acho yora rafe nĩchinifo iskafakĩ ato yoitanõfo: ‘Na feronãfake nõ fichipaima nõko xanĩfo inõ,’ ixõ ato yoitanõfo.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Akka askafafiaifono mã xanĩfo itani anã anoris oni ãfe mai ano. Mã nokoxõ a yonoxomisfo kenamani nã ato kori inãfaini tii, tãpixiki afe tii kori fiafomãkĩ.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Nãskano fetsa akiki oitaexõ yoikĩ iskafani: ‘Ifo, a ea mĩa kori inãfainitatima finõmainĩfofã kori exe diez faxõ mẽ mia fĩxõa,’ fani.
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Askafaino ãfe xanĩfãfe kemani: ‘Aicho, mĩfi ea yonoxõ sharamiski. Ẽ mia afaa ichapa inãyamafiano finõmainĩfofã mĩa fĩxosharakõia. Nãskakẽ pexe rasi diez anoa ẽ mia xanĩfo imai,’ ixõ yoini.
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Nãskatari ãfe ina fetsari akiki oxõ yoikĩ iskafani: ‘Ifo, a ea mĩa kori inãfainitatima finõmainĩfofã kori exe cinco faxõ mẽ mia fixõa,’ fani.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Nãskafaino nãri kemakĩ iskafani: ‘Mĩri cinco pexe rasi anoa xanĩfo ikikai,’ fani.
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Akka a yonoxomis fetsari akiki oxõ iskafakĩ yoini: ‘Ifo, nakĩa mĩ kori ẽ mia mekexona samapa rakoxõ.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ẽ mikiki mesekĩ, mĩmãi feronãfake mitsisipakõikẽ, mĩnãyamafekẽ mĩ fimis, askatari a mĩ fanama anoafori mĩ fimis. Nãskakẽ ẽ mikiki mesekĩ ẽ mia kori mekexona, nakĩa mĩ kori,’ ixõ yoini.
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Askafaito nikakĩ ãfe xanĩfãfe yoini iskafakĩ: ‘Mĩ ea yonoxosharamisma, mĩ chakakõi, askatari mĩ xanikõi. Mĩ mekaõxõ ẽ mia omiskõimani. Mĩ ea iskafakẽ, na feronãfake mitsisipakõi ãfenãyamafekẽ fimis, askatari a fanama anoafori fimis mĩ ea fakẽ.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Akka, ¿afeskakĩ banco ano mĩ ea kori faxõfamamẽ mã ẽfe kori ĩchapano ea inãxikima, mẽ anã ẽfe pexe ano ẽ oano?’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Nãskata nã anoafo ato yoini iskafakĩ: ‘Na feronãfake kori fĩakãfe nã diez faxõ finõmainĩfofã ea kori fixõa inãxikakĩ,’ ato faito,
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 kemakĩ iskafanifo: ‘Ifo, akka nãatoroko mã diez faxõ finõmainĩfofã fia,’ faifono,
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 anã xanĩfãfe ato kemani: ‘Akka ẽ mato yoi nã afara ichapaya nõ afara ichapa inãtiro. Akka a afaa ichapayama, ãfe afara nõ fĩatiro anã afaa ichapaya inõma.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Askatari a ea noikaspakakĩ a ea xanĩfo fakaspafo, fitakãfe ato retexikakĩ ẽfe ferotaifi,’ ixõ xanĩfãfe ato yoini,” Jesús ato fani.
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Nãskara ato yoita Jesús kani Jerusalén ano a aõxõ tãpimisfo fe.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Mã chaima Betfagé fe Betania ano nokoxõ machi Olivos anoxõ a aõxõ tãpimis rafe nĩchini.
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Ato iskafakĩ yoiyanã: “Mẽstekõi fõtakãfe oa ono pexe rasi ano. Mã nokoxõ nãnoa burro fake nexekẽ mã fichi kaikai tsoa aõ nimisma. Tẽpexõ ea efexotakãfe.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Anoxõ mato yõkaifono iskafakĩ: ‘¿Afeskakĩ mã burro tẽpeimẽ?’ mato faifono ato yoikĩ iskafakãfe: ‘Nõko Ifãfe fichipaiyaito nõ ifixoniyoa,’ ato fakakĩ,” Jesús ato fani.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ato nĩchia fõkaxõ õiafo nã Jesús ato yoia keskarakõi fichitoshinifo.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Mã burro tẽpeaifono, nã burro ifofãfe ato yõkanifo: “¿Afeskakĩ mã noko burro tẽpekaimẽ?” ato faifono,
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 ato kemanifo iskafakakĩ: “Nõko Ifãfe fichipaiyaito nõ ifixoniyoa,” ato fanifo.
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Nãskaxõ burro kateki ãto rapati kakafakaxõ efenifo Jesús ano. Nãskaxõ a kamaki Jesús tsaoinĩfofãnifo.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Nãskakẽ Jesús tanaima kani. Akka yorafãfe ãto rapatifo fai nẽxpakĩa kakafafonifo.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Mã chaima machi Olivos tisiri mekani keyokõi a aõxõ tãpimisfãfe fãsikõi yoinifo iskafakakĩ inimayanã: “¡Aicho, Nios fãsi sharakõi! ¡Niosxõ afama mĩshti mĩ akaito nõ oia!” fanifo.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Iskafakĩ yoinifo akiki inimakakĩ: “¡Aicho, nõko xanĩfo nokoki oaki! ¡Niospa nai mẽraxõ shara famafafãini! ¡Niospa yoini Jesús nõko xanĩfo inõ, aõnoax yorafo Nios fe nĩpaxanõfo! ¡Aicho, Nios fãsi finakõia!” ixõ fãsikõi yoinifo.
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Nãskafaifono fariseofãfe yorafã rasi mẽraxõ yoinifo iskafakakĩ: “Maestro, mĩ inafo yoife iskanõfoma,” faifono,
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 akka Jesús ato kemani: “Ẽ mato yoi nafãfe ea yoisharayamaifono, na tokirifãfe fãsikõi eõnoa meka shara yoikeranafo,” ixõ Jesús ato yoini.
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Mã chaima Jerusalén ano nokoax nã pexe rasi anoafo ato õi, atoõnoax Jesús oiani.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Iskafakĩ ato yoiyanã: “Ea chanĩmara faax mã isharapakenakaki. Akka mãkai tãpiama iskaratĩa Niospa Fake mã nokoa. Eakai mã xanĩfo fapaima ẽ mato imasharapaifiaito, mã ea nikakaspai. Iskaratĩa ẽ mato afeskafatiroma. Mã mã fenoa.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Fatora penata mato noikaspakani nã mato noikaspaifãfe. Nãskaxõ mato chetekaxõ mato mẽra ikiferakaxõ mato retekĩ mitokani.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Mãto pexefori pãoiki fetsexii, mĩ kaifofoya mato retekĩ mitoxikani tsoa pishta ichoxima, mã ea nikakaspamis Niospa ea matoki nĩchifiano,” ixõ Jesús ato yoini.
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Nãskata Nios kĩfiti pexefã mẽra Jesús ikikaixõ õia a mẽraxõ afarafo ato miniaifãfe õikĩ ato kãimani.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Naskafata ato yoini iskafakĩ: “Niospa meka yõra kenekĩ iskafani: ‘Mã ẽfe kĩfiti pexefã mẽraxõ mã ea kĩfitiro,’ ixõ yoifinino, akka nã yometsofãfe pexe keskara mã famis,” ixõ Jesús ato yoini.
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Nãskata Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ pena tii Jesús ato yoini. Ato yoifiaino a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe judeofãfe ãto xanĩfofofãferi afeskaxoma Jesús retepaikakĩ shinãnifo.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Akka afeskaxõ retetiroma inifo, yorafãfemãi nikasharapaikõiaifono a Jesús ato yoiai keskara.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.