João 13

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mã judeofãfe ãto Pascua fista chaima ikaino Jesús tãpini a mai anoax Apa ari kaxiai. A Ifofaafo nã nono mai anoafo ato noini. Mã atoõnoax nakĩ ato noikõini.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Jesús aõxõ tãpimisfo feta mã xini kaino ato feta pipaini. Nãskaino nã Judas Iscariote mẽra Satanás yõshi chaka nanetani. Nã Simón fetsa ãfe fake Judas Iscariote. Nã Judas mẽra niafaka nanexõ shinãmani iskafakĩ: “Ato tãpimafe afeskaxõ na Jesús achitirofomãki,” ixõ Satanás shinãmani.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 Akka Epa Niospa ãfe Fake yoini: “Nã nai mẽranoafoya nã mai anoafori mĩ ato yonomatiro. Mĩ ãto xanĩfo,” ixõ Epa Niospa anori yoiaito Jesús tãpini. Epa Nios ariax onixakĩ mã anã akiki kakĩ Jesús tãpini.
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 Nãskata pikĩ keyotama Jesús fininãkafã ãfe rapati pekata ãfe rakotinĩ pinixemeni.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Nãskata faka tasoki manexõ a aõxõ tãpimisfo ato fãka ochopakeni. Mã ato ochopakexõ ato otekere apani ãfe rakotinĩ.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ato askafapakĩ Pedrori ãfe tae chokapaiyaito yoini: “Ifo, ¿afeskakĩ mĩ ẽfe Ifo fixõ mĩ ea fãka ochopaimẽ?” faito,
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 Jesús kemani: “Na ẽ mato fãka ochofai mĩ tãpiama. Akka mĩ chipo tãpixii,” faito,
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 anã Pedro kemani: “Maa, Ifo, mĩakai ea fãka õchopakenakama,” Pedro faito, anã Jesús kemani: “Ẽ mia õchoyamainokai mĩ efe rafetiroma,” fani.
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Askafaito nikakĩ Pedro yoini: “Ifo, taekis ea chokakima ẽfe mifikiri ea afe, ẽfe mapokiri ea mãchofe,” faito,
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 “Nã rama yora nashiax ãfe yora choshtanatiroma, ãfe tae fisti choshtanatiro. Nãskakẽ nõ tae fistiki nõ chokatiro. Akka keyokõi mã choshtama, ranãri mã shara,” ato Jesús fani.
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Nãnori ato yoini mãmãi tãpixõ fatoto ato achimaximãkai.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Mã ato õchopaketa ãfe rapati safeni. Mã ãfe rapati safeta afianã tsaopakekafãni. Nãskaxõ ato yoini: “¿Mã mã tãpiamẽ na ẽ mato fãka õchofaito?” ato fani.
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 Nãskaxõ anã ato yoini: “Mãfi, ‘Maestro,’ mã ea fayanã, ‘Ifo,’ mã ea famis. Chanĩmakõi ẽmãi mãto Ifo ita ẽ mãto maestrori.”
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 Askata anã ato yoini: “Ẽ mãto Ifokĩ, askatari ẽ mãto maestrokĩ ẽ mato fãka õchopakea oa mãto ina keskarakõixõ. Akka nã ẽ mato fãka ochopakea keskariai mã ranã fãka õchokome faatanãkãfe oa mãto inafo keskarax.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 Ẽ mato õimana keskariai mãri askakãfe,” ato fani.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 “Ẽ mato chanĩma yoi. A yonoxomistokai ãfe xanĩfo finõtiroma. Akka ẽ mato nĩchia mã fetsafo ẽfe meka yoinõ. Nãskafixokai fetsafo ẽfe meka ato yoifikĩkai mã ea finõama. Ẽ mato fãka õchomis oa ẽ mato yonoxomis keskaraxõ. Nãskaxõ, ‘Nõ fetsafo finõa, nõ ãto inama,’ iyamakãfe,” ato Jesús fani.
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 “Na ẽ mato yoiaito mã nikakõiax, nãskax mã fãsi inimakõitiro.
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “Nãskakẽ ẽ mato yoi, akka keyokõiõnoa ẽ mato yoima. Ẽ tãpia fatomãkĩ ẽ katoa a nofe kai, askatari a nofe kaima. Nãskakẽ ẽ mato yoi, eõnoa Niospa meka yoikĩ kirika keneyonifo nõ nikakĩ nõ chanĩmara fatiro. Iskafakĩ kirika keneyonifo, Niospa meka: ‘A feta piai fẽtsa ea õikaspakĩ ea chakafaxii,’ ixõ kirika keneyonifo. Chanĩmakõi mã õifainaka,” ato Jesús fani.
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 “Ea askafayoamano ẽ mato yoiyomis. Akka nã ẽ mato yoiai keskara ea askafafono mã ea õikĩ, nãskakẽ mã ea chanĩmara fatiro.
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 Ẽ chanĩkima mato yoi ẽ mato nĩchi mã ẽfe meka ato yoitanõ. Mã ato yoiaito nikakaxõ eari nikakani. Nãskatari ea chanĩmara fakaxõ nã ea nĩchiari chanĩmara fakani,” ixõ Jesús ato yoini.
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Mã yoikĩ keyota Jesús fãsi shinãmitsakõini. Nãskaxõ xafakĩakõi ato yoini: “Ẽ chanĩma mato yoi. Fatora mã fẽtsa ea mã ato achimaxii,” ato faito,
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 nikakani fesenãkefainifo tãpikanaxma.
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Afe ketaxamei tsaoa Jesús fichisharapaikõini.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 “Fatora mã fẽtsa ea mã ato achimaxii,” ato faito nikakĩ a Jesús fe ketaxamei tsaoa Pedro fenãmãshta yõkani: “Tsoaõnoa yoimãkai, yõkafe,” fani.
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 Nãskafaito nikakĩ a Jesús fe ketaxamei tsaoato chaimashta fani yõkaxikĩ: “Ifo, ¿tsoaõnoa mĩ yoimẽ?” faito,
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Jesús kemani: “Na pãa tore pishta nami ene mẽra mechanafaxõ ẽ inãito nãatofi ea ato achimaxii kiki,” Jesús fani. Nãskafaxõ nami ene mẽra pãa mechanafaxõ Judas Iscariote Jesús inãni, Simón fetsa ãfe fake.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Jesús pãa mechanafaxõ Judas inãino Judas mẽra Satanás chaka nanerisatani. Nãskaxõ Jesús Judas yoini: “Nã mĩ apaiyai keskara farisafafe,” fani.
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Nã tsaokaxõ piaifãfekai tãpinifoma afeska fakĩ askafaimãkai.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 Atirifãfe shinãnifo: “Jesús Judas nĩchiaito Judaspa afara fitanõ Jesús nĩchi fista ayanã pixikĩ,” ixõ shinãnifo. Akka atirifãferi shinãnifo iskafakĩ: “Jesús Judas nĩchia a afaamaisfo kori inãtanõ,” ixõ shinãnifo. Nã Judaspa ãto kori kexexomis ini.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Nãskax Judas koshi kani mã fakishaino.
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 — ausente —
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 — ausente —
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 “Ẽfe fakefãfe, ẽkai anã nono mato fe ifĩinakama. Mã ea fenaxii. Ẽ judeofo yoita keskafakĩri ẽ matori yoi. Ẽ kai arikai mã katiroma.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Ẽfe meka fenashara ẽ mato yoikai, noinãi finakãfe. Nã ẽ mato noiai keskariai mãri noinã faatanãsharakãfe.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 Mã noinãiyaito yorafãfe õinõfo mã eõxõ tãpimiski,” Jesús ato fani.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 Nãskata Pedro Jesús yõkani: “Ifo, ¿faki mĩ kaimẽ?” faito, nikakĩ Jesús kemani: “Ẽ kai arikai iskaratĩa mĩ efe kayotiroma. Chipo mĩ kaxii,” faito,
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 anã Pedro kemani: “¿Afeskai iskaratĩa ẽ mefe katiromamẽ? Mẽ iskaratĩa itipinĩshara mĩõnoax naxikĩ,” faito,
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 anã Jesús kemani: “¿Mĩ chanĩmamẽ? ¿Mã mĩ itipinĩsharamẽ naxikĩ?” Jesús fani. Nãskaxõ anã yoini: “Na fakishi takara keoyoamano mĩ ea iskafai: ‘Ẽkai Jesús õimisma,’ ixõ mĩ ato yoi tres fakĩ,” Jesús fani.
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.