João 13

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mã judeofãfe ãto Pascua fista chaima ikaino Jesús tãpini a mai anoax Apa ari kaxiai. A Ifofaafo nã nono mai anoafo ato noini. Mã atoõnoax nakĩ ato noikõini.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Jesús aõxõ tãpimisfo feta mã xini kaino ato feta pipaini. Nãskaino nã Judas Iscariote mẽra Satanás yõshi chaka nanetani. Nã Simón fetsa ãfe fake Judas Iscariote. Nã Judas mẽra niafaka nanexõ shinãmani iskafakĩ: “Ato tãpimafe afeskaxõ na Jesús achitirofomãki,” ixõ Satanás shinãmani.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Akka Epa Niospa ãfe Fake yoini: “Nã nai mẽranoafoya nã mai anoafori mĩ ato yonomatiro. Mĩ ãto xanĩfo,” ixõ Epa Niospa anori yoiaito Jesús tãpini. Epa Nios ariax onixakĩ mã anã akiki kakĩ Jesús tãpini.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Nãskata pikĩ keyotama Jesús fininãkafã ãfe rapati pekata ãfe rakotinĩ pinixemeni.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Nãskata faka tasoki manexõ a aõxõ tãpimisfo ato fãka ochopakeni. Mã ato ochopakexõ ato otekere apani ãfe rakotinĩ.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ato askafapakĩ Pedrori ãfe tae chokapaiyaito yoini: “Ifo, ¿afeskakĩ mĩ ẽfe Ifo fixõ mĩ ea fãka ochopaimẽ?” faito,
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Jesús kemani: “Na ẽ mato fãka ochofai mĩ tãpiama. Akka mĩ chipo tãpixii,” faito,
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 anã Pedro kemani: “Maa, Ifo, mĩakai ea fãka õchopakenakama,” Pedro faito, anã Jesús kemani: “Ẽ mia õchoyamainokai mĩ efe rafetiroma,” fani.
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Askafaito nikakĩ Pedro yoini: “Ifo, taekis ea chokakima ẽfe mifikiri ea afe, ẽfe mapokiri ea mãchofe,” faito,
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 “Nã rama yora nashiax ãfe yora choshtanatiroma, ãfe tae fisti choshtanatiro. Nãskakẽ nõ tae fistiki nõ chokatiro. Akka keyokõi mã choshtama, ranãri mã shara,” ato Jesús fani.
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Nãnori ato yoini mãmãi tãpixõ fatoto ato achimaximãkai.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Mã ato õchopaketa ãfe rapati safeni. Mã ãfe rapati safeta afianã tsaopakekafãni. Nãskaxõ ato yoini: “¿Mã mã tãpiamẽ na ẽ mato fãka õchofaito?” ato fani.
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Nãskaxõ anã ato yoini: “Mãfi, ‘Maestro,’ mã ea fayanã, ‘Ifo,’ mã ea famis. Chanĩmakõi ẽmãi mãto Ifo ita ẽ mãto maestrori.”
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Askata anã ato yoini: “Ẽ mãto Ifokĩ, askatari ẽ mãto maestrokĩ ẽ mato fãka õchopakea oa mãto ina keskarakõixõ. Akka nã ẽ mato fãka ochopakea keskariai mã ranã fãka õchokome faatanãkãfe oa mãto inafo keskarax.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Ẽ mato õimana keskariai mãri askakãfe,” ato fani.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 “Ẽ mato chanĩma yoi. A yonoxomistokai ãfe xanĩfo finõtiroma. Akka ẽ mato nĩchia mã fetsafo ẽfe meka yoinõ. Nãskafixokai fetsafo ẽfe meka ato yoifikĩkai mã ea finõama. Ẽ mato fãka õchomis oa ẽ mato yonoxomis keskaraxõ. Nãskaxõ, ‘Nõ fetsafo finõa, nõ ãto inama,’ iyamakãfe,” ato Jesús fani.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 “Na ẽ mato yoiaito mã nikakõiax, nãskax mã fãsi inimakõitiro.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “Nãskakẽ ẽ mato yoi, akka keyokõiõnoa ẽ mato yoima. Ẽ tãpia fatomãkĩ ẽ katoa a nofe kai, askatari a nofe kaima. Nãskakẽ ẽ mato yoi, eõnoa Niospa meka yoikĩ kirika keneyonifo nõ nikakĩ nõ chanĩmara fatiro. Iskafakĩ kirika keneyonifo, Niospa meka: ‘A feta piai fẽtsa ea õikaspakĩ ea chakafaxii,’ ixõ kirika keneyonifo. Chanĩmakõi mã õifainaka,” ato Jesús fani.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 “Ea askafayoamano ẽ mato yoiyomis. Akka nã ẽ mato yoiai keskara ea askafafono mã ea õikĩ, nãskakẽ mã ea chanĩmara fatiro.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Ẽ chanĩkima mato yoi ẽ mato nĩchi mã ẽfe meka ato yoitanõ. Mã ato yoiaito nikakaxõ eari nikakani. Nãskatari ea chanĩmara fakaxõ nã ea nĩchiari chanĩmara fakani,” ixõ Jesús ato yoini.
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Mã yoikĩ keyota Jesús fãsi shinãmitsakõini. Nãskaxõ xafakĩakõi ato yoini: “Ẽ chanĩma mato yoi. Fatora mã fẽtsa ea mã ato achimaxii,” ato faito,
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 nikakani fesenãkefainifo tãpikanaxma.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Afe ketaxamei tsaoa Jesús fichisharapaikõini.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 “Fatora mã fẽtsa ea mã ato achimaxii,” ato faito nikakĩ a Jesús fe ketaxamei tsaoa Pedro fenãmãshta yõkani: “Tsoaõnoa yoimãkai, yõkafe,” fani.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Nãskafaito nikakĩ a Jesús fe ketaxamei tsaoato chaimashta fani yõkaxikĩ: “Ifo, ¿tsoaõnoa mĩ yoimẽ?” faito,
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Jesús kemani: “Na pãa tore pishta nami ene mẽra mechanafaxõ ẽ inãito nãatofi ea ato achimaxii kiki,” Jesús fani. Nãskafaxõ nami ene mẽra pãa mechanafaxõ Judas Iscariote Jesús inãni, Simón fetsa ãfe fake.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Jesús pãa mechanafaxõ Judas inãino Judas mẽra Satanás chaka nanerisatani. Nãskaxõ Jesús Judas yoini: “Nã mĩ apaiyai keskara farisafafe,” fani.
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Nã tsaokaxõ piaifãfekai tãpinifoma afeska fakĩ askafaimãkai.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Atirifãfe shinãnifo: “Jesús Judas nĩchiaito Judaspa afara fitanõ Jesús nĩchi fista ayanã pixikĩ,” ixõ shinãnifo. Akka atirifãferi shinãnifo iskafakĩ: “Jesús Judas nĩchia a afaamaisfo kori inãtanõ,” ixõ shinãnifo. Nã Judaspa ãto kori kexexomis ini.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Nãskax Judas koshi kani mã fakishaino.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 — ausente —
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 — ausente —
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 “Ẽfe fakefãfe, ẽkai anã nono mato fe ifĩinakama. Mã ea fenaxii. Ẽ judeofo yoita keskafakĩri ẽ matori yoi. Ẽ kai arikai mã katiroma.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Ẽfe meka fenashara ẽ mato yoikai, noinãi finakãfe. Nã ẽ mato noiai keskariai mãri noinã faatanãsharakãfe.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Mã noinãiyaito yorafãfe õinõfo mã eõxõ tãpimiski,” Jesús ato fani.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Nãskata Pedro Jesús yõkani: “Ifo, ¿faki mĩ kaimẽ?” faito, nikakĩ Jesús kemani: “Ẽ kai arikai iskaratĩa mĩ efe kayotiroma. Chipo mĩ kaxii,” faito,
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 anã Pedro kemani: “¿Afeskai iskaratĩa ẽ mefe katiromamẽ? Mẽ iskaratĩa itipinĩshara mĩõnoax naxikĩ,” faito,
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 anã Jesús kemani: “¿Mĩ chanĩmamẽ? ¿Mã mĩ itipinĩsharamẽ naxikĩ?” Jesús fani. Nãskaxõ anã yoini: “Na fakishi takara keoyoamano mĩ ea iskafai: ‘Ẽkai Jesús õimisma,’ ixõ mĩ ato yoi tres fakĩ,” Jesús fani.
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.