João 10

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 (Askata Jesús ato tãpimani nãatomãi ãto kexekatsaxakĩ. Oveja kexemisto ãfe ovejafo kexemis keskari fakĩ nãskarifiakĩ Jesús ato kexemis.) Nãnori Jesús ato yoini iskafakĩ: “Chanĩmakõi ẽ mato yoinõ. Yõra ovejafo kenexotiro ãfe kene mẽra inõfo, faki fofãsanõma. Nãskata yora yometsopai ovejafo ãfe kãiti ano ikitiroma, fomãkĩari ikitiro.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Akka nã ovejafo kexemis nã oveja kãitinĩ ikikaitiro.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Kãiti ano nokoano feronãfake nã kãiti kexemisto fepoti fẽpexonano oveja kexemis ikitiro. Nã oveja kexemis ikiano ãfe ovejafãfe ãfe oi tãpikatirofo. Nãskaxõ ãfe ovejafo ãfe anẽ ato kenaito ãfe ovejafãfe chĩfafãitirofo.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Nã ovejafo kexemis rekẽ kaino ãfe ovejafo ãfe kene mẽranoax kãiferatirofo. Mãmãi ãfe oi tãpikanax nãskaxõ chĩfafaitirofo.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Akka a kexeamatokai iyotiroma, ãfe oi tãpikatiro, a ato kexemisto ãfe oikairoko askarakẽ. Nãskakẽ a makinoax ichotirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jesús nã ovejafoki keparanãkĩ ato yoini. Ato yoiaito tsõa tãpinifoma.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Nãskano Jesús afianã ato yoini: “Ẽ chanĩmakõi mato yoinõ. Nã ovejafo kene mẽra ikikani nã kini fisti mẽra ikitirofo. Ẽfi na oveja kini keskaraki. Nã Epa Nios ano ikipaikani eõnoax fisti ikitirofo.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Ẽ matoki nokoamano fetsafãferi mato yoikĩ iskafakani: ‘Ẽfi Cristoki. Ẽ mato tãpimatiro afeskax mã Epa Nios ari nokotiromãki afe ipaxakĩ,’ ixõ anori yoikani ãa chanĩmisfo. Yometso keskarakõifo. A Nios chanĩmara faifo ato pãrapaikani: ‘Noko fisti nikanõfora,’ ikaxõ. Nãskakẽ Niospa fakefãfe ato nikakanima, ‘Noko fisti nikanõfora,’ ixõ ato pãrapaiyaifono.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Akka ẽfi na kini kãiti keskaraki. Nã ẽfe Epa Nios ika ano ikipaikani eõnoax ikitirofo afe ipaxakakĩ. Nãskatari eõnoax isharatirofo anã fekaxtetirofoma.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Akka fetsafãfe efe yorafo ato pãrapaikani: ‘Ea ifofakãfe. Ẽ mato tãpimasharanõ,’ ixõ ato yoifikakĩ anorima ato pãrakani. Nãskakaxõ emakinoa ato ifipaikani. Yometso keskarakõifo. A ea chanĩmara faafo ato kexesharapaikanima. Ato chakafata ato retepaikani. Akka ẽ askarama. A ea Ifofamisfo ẽ ato kexesharai efe isharapakexanõfo, nono nãmãnoaxri isharapakexanõfo. Nãskax ẽ nono nãmã oni ato kexesharaxikĩ.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 — ausente —
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 — ausente —
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 — ausente —
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 — ausente —
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Yora fetsafãferi ea chanĩmara faxikani. Afokai nono ikafoma. Mai fetsa ano ikafo. Nãfãfe ea nikasharaxikani. Nãfo ẽfe Epa ika ano ẽ ato iyotiro. Akka nã yora fetsafãfe a nono ikafãferi ea chanĩmara fakanax yora fisti keskara ixikani. Nãskax Epa Niospa yorakõifo ixikani. Eres fisti ẽ ato kexesharai.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Ẽ ato kexeax ẽ atoõnoax naxii. Nãskaito ẽfe Epa Niospa ea noi. Naax ẽ anã otoxii.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 A ea chanĩmara faafoõnoax ẽakõi ẽ nai, ea tsõa retekeranama. Ẽfe Ẽpa ea yoini keskara ẽ atoõnoax naikai. Ẽfe Epa Niospa ea yoini keskara ẽ atoõnoax nafiax ẽ anã otoxii,” ixõ Jesús ato yoini.
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Nikakaxõ judeofãfe chanĩmara fanifo. Akka atirifãfe chanĩmara fanifoma.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Atirifãfe yoini iskafakakĩ: “Nĩafaka yõshi chaka a mẽra nanea. Afaa tãpiama. Noko yoiai nõ tãpitiroma. ¿Afeskakĩ na feronãfake nõ nikatiromẽ?” ixõ yoinifo.
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Akka atirifãfe yoinifo: “Niafakakai a mẽra naneama. Niafaka a mẽra naneanokai iskara meka shara yoikeranama. Nĩafakakai feronãfake fẽxo õimatiroma,” ixõ yoinifo.
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 — ausente —
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 — ausente —
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Judeofãfe ãto xanĩfofo Jesúski fenifo yõkai fekani: “¿Mĩmẽ Cristoki? Noko yoife. ¿Afeskakĩ mĩ noko yoisharaimamẽ? ¿Afetĩakairoko mĩ noko xafakĩa yoimẽ?” faifãfe,
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 “Ẽ mato yoifimiskẽ mã ea chanĩmara faima. Ẽfe Epaõxõ a yorafãfe atiroma keskara fakĩ mẽ mato ispa ẽmãi Niospa Fakexõ.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Akka mãkai ea chanĩmara faima mãkairoko Ẽpa Niospa yorafoxõ.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 A ea chanĩmara faifãfe ea nikasharatirofo. Mẽ ato tãpia a ea Ifofakõinafo.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 — ausente —
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 — ausente —
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 — ausente —
30 Eu e o Pai somos um.
31 Nikakaxõ judeofãfe ãto xanĩfofofãfe anã tokiri fikaxõ aõ Jesús tsakapainifo retepaiyanã.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Nãskafaifãfe Jesús ato yoini: “Epa Niosxõ afama mĩshti ẽ mato ispa tsõa atiroma keskafakĩ. Akka, ¿afaõxokai mã ea tokirinĩ tsakaimẽ?” ato faito,
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 “Akka na afama mĩshti mĩ noko ispaõxokai nõ mia tokirinĩ tsakaima. Akka nã mĩ meka chakaõxõ nõ mia tokirinĩ tsakapai, ẽ Nios keskarara mĩ ikaito. Anã ano Nios fetsama. Mĩri noko keskara yora. Akka mĩ noko yoia: ‘Ẽri Nios keskara,’ iki. Akka mĩ Nios chakafai. Nãskakẽ nõ mia tokirinĩ tsakai,” faifãfe,
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Jesús ato kemani iskafakĩ: “Mã iskai: ‘Anã ano Nios fetsama,’ mã imis. Akka nã Niospa meka yoimisto kirika keneni iskafakĩ: ‘Ẽ mato yoi mãfi Nios keskarakõifokĩ. Niospa mato nĩchia,’ ixõ kirika keneni, Niospa meka yoikĩ. Akka nã meka tsõa chanĩra fatiroma.
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 — ausente —
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 — ausente —
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 — ausente —
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 — ausente —
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Nikakaxõ anã Jesús achipaifiaifono, ato makinoax kaitokai tsõa tãpinima. Nãskakẽ tsõa achinima.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Ato makinoax kai, faka Jordán ari kani nã Juan yorafo maotisafapaoni ano. Nãno chaimashta Jesús nẽteni faka kesemẽ.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Nãskakẽ yorafo akiki fẽkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Jesús Niosxõ afama mĩshti fakĩ noko ispa. Juankai askafapaonima. Askafixõ Juan Jesúsnoa noko yoini chanĩmakõi,” ikanax yoinãnifo.
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Nãskakaxõ yora ichapato Jesús Niospa fakera fakaxõ Jesús chanĩmara fanifo.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.