João 10
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARC
1 (Askata Jesús ato tãpimani nãatomãi ãto kexekatsaxakĩ. Oveja kexemisto ãfe ovejafo kexemis keskari fakĩ nãskarifiakĩ Jesús ato kexemis.) Nãnori Jesús ato yoini iskafakĩ: “Chanĩmakõi ẽ mato yoinõ. Yõra ovejafo kenexotiro ãfe kene mẽra inõfo, faki fofãsanõma. Nãskata yora yometsopai ovejafo ãfe kãiti ano ikitiroma, fomãkĩari ikitiro.
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Akka nã ovejafo kexemis nã oveja kãitinĩ ikikaitiro.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Kãiti ano nokoano feronãfake nã kãiti kexemisto fepoti fẽpexonano oveja kexemis ikitiro. Nã oveja kexemis ikiano ãfe ovejafãfe ãfe oi tãpikatirofo. Nãskaxõ ãfe ovejafo ãfe anẽ ato kenaito ãfe ovejafãfe chĩfafãitirofo.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas e as traz para fora.
4 Nã ovejafo kexemis rekẽ kaino ãfe ovejafo ãfe kene mẽranoax kãiferatirofo. Mãmãi ãfe oi tãpikanax nãskaxõ chĩfafaitirofo.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Akka a kexeamatokai iyotiroma, ãfe oi tãpikatiro, a ato kexemisto ãfe oikairoko askarakẽ. Nãskakẽ a makinoax ichotirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
5 Mas, de modo nenhum, seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jesús nã ovejafoki keparanãkĩ ato yoini. Ato yoiaito tsõa tãpinifoma.
6 Jesus disse-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Nãskano Jesús afianã ato yoini: “Ẽ chanĩmakõi mato yoinõ. Nã ovejafo kene mẽra ikikani nã kini fisti mẽra ikitirofo. Ẽfi na oveja kini keskaraki. Nã Epa Nios ano ikipaikani eõnoax fisti ikitirofo.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 Ẽ matoki nokoamano fetsafãferi mato yoikĩ iskafakani: ‘Ẽfi Cristoki. Ẽ mato tãpimatiro afeskax mã Epa Nios ari nokotiromãki afe ipaxakĩ,’ ixõ anori yoikani ãa chanĩmisfo. Yometso keskarakõifo. A Nios chanĩmara faifo ato pãrapaikani: ‘Noko fisti nikanõfora,’ ikaxõ. Nãskakẽ Niospa fakefãfe ato nikakanima, ‘Noko fisti nikanõfora,’ ixõ ato pãrapaiyaifono.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Akka ẽfi na kini kãiti keskaraki. Nã ẽfe Epa Nios ika ano ikipaikani eõnoax ikitirofo afe ipaxakakĩ. Nãskatari eõnoax isharatirofo anã fekaxtetirofoma.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 Akka fetsafãfe efe yorafo ato pãrapaikani: ‘Ea ifofakãfe. Ẽ mato tãpimasharanõ,’ ixõ ato yoifikakĩ anorima ato pãrakani. Nãskakaxõ emakinoa ato ifipaikani. Yometso keskarakõifo. A ea chanĩmara faafo ato kexesharapaikanima. Ato chakafata ato retepaikani. Akka ẽ askarama. A ea Ifofamisfo ẽ ato kexesharai efe isharapakexanõfo, nono nãmãnoaxri isharapakexanõfo. Nãskax ẽ nono nãmã oni ato kexesharaxikĩ.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar e a destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham com abundância.
11 — ausente —
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 — ausente —
12 Mas o mercenário, que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 — ausente —
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado das ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 — ausente —
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Yora fetsafãferi ea chanĩmara faxikani. Afokai nono ikafoma. Mai fetsa ano ikafo. Nãfãfe ea nikasharaxikani. Nãfo ẽfe Epa ika ano ẽ ato iyotiro. Akka nã yora fetsafãfe a nono ikafãferi ea chanĩmara fakanax yora fisti keskara ixikani. Nãskax Epa Niospa yorakõifo ixikani. Eres fisti ẽ ato kexesharai.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho
17 Ẽ ato kexeax ẽ atoõnoax naxii. Nãskaito ẽfe Epa Niospa ea noi. Naax ẽ anã otoxii.
17 Por isso, o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 A ea chanĩmara faafoõnoax ẽakõi ẽ nai, ea tsõa retekeranama. Ẽfe Ẽpa ea yoini keskara ẽ atoõnoax naikai. Ẽfe Epa Niospa ea yoini keskara ẽ atoõnoax nafiax ẽ anã otoxii,” ixõ Jesús ato yoini.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar e poder para tornar a tomá-la. Esse mandamento recebi de meu Pai.
19 Nikakaxõ judeofãfe chanĩmara fanifo. Akka atirifãfe chanĩmara fanifoma.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Atirifãfe yoini iskafakakĩ: “Nĩafaka yõshi chaka a mẽra nanea. Afaa tãpiama. Noko yoiai nõ tãpitiroma. ¿Afeskakĩ na feronãfake nõ nikatiromẽ?” ixõ yoinifo.
20 E muitos deles diziam: Tem demônio e está fora de si; por que o ouvis?
21 Akka atirifãfe yoinifo: “Niafakakai a mẽra naneama. Niafaka a mẽra naneanokai iskara meka shara yoikeranama. Nĩafakakai feronãfake fẽxo õimatiroma,” ixõ yoinifo.
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 — ausente —
22 E em Jerusalém havia a Festa da Dedicação, e era inverno.
23 — ausente —
23 E Jesus passeava no templo, no alpendre de Salomão.
24 Judeofãfe ãto xanĩfofo Jesúski fenifo yõkai fekani: “¿Mĩmẽ Cristoki? Noko yoife. ¿Afeskakĩ mĩ noko yoisharaimamẽ? ¿Afetĩakairoko mĩ noko xafakĩa yoimẽ?” faifãfe,
24 Rodearam-no, pois, os judeus e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 “Ẽ mato yoifimiskẽ mã ea chanĩmara faima. Ẽfe Epaõxõ a yorafãfe atiroma keskara fakĩ mẽ mato ispa ẽmãi Niospa Fakexõ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo- obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 Akka mãkai ea chanĩmara faima mãkairoko Ẽpa Niospa yorafoxõ.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como
27 A ea chanĩmara faifãfe ea nikasharatirofo. Mẽ ato tãpia a ea Ifofakõinafo.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 — ausente —
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará das minhas mãos.
29 — ausente —
29 Meu Pai, que
30 — ausente —
30 Eu e o Pai somos um.
31 Nikakaxõ judeofãfe ãto xanĩfofofãfe anã tokiri fikaxõ aõ Jesús tsakapainifo retepaiyanã.
31 Os judeus pegaram, então, outra vez, em pedras para o apedrejarem.
32 Nãskafaifãfe Jesús ato yoini: “Epa Niosxõ afama mĩshti ẽ mato ispa tsõa atiroma keskafakĩ. Akka, ¿afaõxokai mã ea tokirinĩ tsakaimẽ?” ato faito,
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual dessas obras me apedrejais?
33 “Akka na afama mĩshti mĩ noko ispaõxokai nõ mia tokirinĩ tsakaima. Akka nã mĩ meka chakaõxõ nõ mia tokirinĩ tsakapai, ẽ Nios keskarara mĩ ikaito. Anã ano Nios fetsama. Mĩri noko keskara yora. Akka mĩ noko yoia: ‘Ẽri Nios keskara,’ iki. Akka mĩ Nios chakafai. Nãskakẽ nõ mia tokirinĩ tsakai,” faifãfe,
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Jesús ato kemani iskafakĩ: “Mã iskai: ‘Anã ano Nios fetsama,’ mã imis. Akka nã Niospa meka yoimisto kirika keneni iskafakĩ: ‘Ẽ mato yoi mãfi Nios keskarakõifokĩ. Niospa mato nĩchia,’ ixõ kirika keneni, Niospa meka yoikĩ. Akka nã meka tsõa chanĩra fatiroma.
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: sois deuses?
35 — ausente —
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida (e a Escritura não pode ser anulada),
36 — ausente —
36 àquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 — ausente —
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 — ausente —
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras, para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Nikakaxõ anã Jesús achipaifiaifono, ato makinoax kaitokai tsõa tãpinima. Nãskakẽ tsõa achinima.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou de suas mãos,
40 Ato makinoax kai, faka Jordán ari kani nã Juan yorafo maotisafapaoni ano. Nãno chaimashta Jesús nẽteni faka kesemẽ.
40 e retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado, e ali ficou.
41 Nãskakẽ yorafo akiki fẽkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Jesús Niosxõ afama mĩshti fakĩ noko ispa. Juankai askafapaonima. Askafixõ Juan Jesúsnoa noko yoini chanĩmakõi,” ikanax yoinãnifo.
41 E muitos iam ter com ele e diziam: Na verdade, João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Nãskakaxõ yora ichapato Jesús Niospa fakera fakaxõ Jesús chanĩmara fanifo.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.