João 10
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 (Askata Jesús ato tãpimani nãatomãi ãto kexekatsaxakĩ. Oveja kexemisto ãfe ovejafo kexemis keskari fakĩ nãskarifiakĩ Jesús ato kexemis.) Nãnori Jesús ato yoini iskafakĩ: “Chanĩmakõi ẽ mato yoinõ. Yõra ovejafo kenexotiro ãfe kene mẽra inõfo, faki fofãsanõma. Nãskata yora yometsopai ovejafo ãfe kãiti ano ikitiroma, fomãkĩari ikitiro.
1 Em verdade, em verdade vos digo: o que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Akka nã ovejafo kexemis nã oveja kãitinĩ ikikaitiro.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Kãiti ano nokoano feronãfake nã kãiti kexemisto fepoti fẽpexonano oveja kexemis ikitiro. Nã oveja kexemis ikiano ãfe ovejafãfe ãfe oi tãpikatirofo. Nãskaxõ ãfe ovejafo ãfe anẽ ato kenaito ãfe ovejafãfe chĩfafãitirofo.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama pelo nome as suas próprias ovelhas e as conduz para fora.
4 Nã ovejafo kexemis rekẽ kaino ãfe ovejafo ãfe kene mẽranoax kãiferatirofo. Mãmãi ãfe oi tãpikanax nãskaxõ chĩfafaitirofo.
4 Depois de fazer sair todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e elas o seguem, porque lhe reconhecem a voz;
5 Akka a kexeamatokai iyotiroma, ãfe oi tãpikatiro, a ato kexemisto ãfe oikairoko askarakẽ. Nãskakẽ a makinoax ichotirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
5 mas de modo nenhum seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jesús nã ovejafoki keparanãkĩ ato yoini. Ato yoiaito tsõa tãpinifoma.
6 Jesus lhes propôs esta parábola, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que lhes falava.
7 Nãskano Jesús afianã ato yoini: “Ẽ chanĩmakõi mato yoinõ. Nã ovejafo kene mẽra ikikani nã kini fisti mẽra ikitirofo. Ẽfi na oveja kini keskaraki. Nã Epa Nios ano ikipaikani eõnoax fisti ikitirofo.
7 Jesus, pois, lhes afirmou de novo: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Ẽ matoki nokoamano fetsafãferi mato yoikĩ iskafakani: ‘Ẽfi Cristoki. Ẽ mato tãpimatiro afeskax mã Epa Nios ari nokotiromãki afe ipaxakĩ,’ ixõ anori yoikani ãa chanĩmisfo. Yometso keskarakõifo. A Nios chanĩmara faifo ato pãrapaikani: ‘Noko fisti nikanõfora,’ ikaxõ. Nãskakẽ Niospa fakefãfe ato nikakanima, ‘Noko fisti nikanõfora,’ ixõ ato pãrapaiyaifono.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não lhes deram ouvido.
9 Akka ẽfi na kini kãiti keskaraki. Nã ẽfe Epa Nios ika ano ikipaikani eõnoax ikitirofo afe ipaxakakĩ. Nãskatari eõnoax isharatirofo anã fekaxtetirofoma.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, e sairá, e achará pastagem.
10 Akka fetsafãfe efe yorafo ato pãrapaikani: ‘Ea ifofakãfe. Ẽ mato tãpimasharanõ,’ ixõ ato yoifikakĩ anorima ato pãrakani. Nãskakaxõ emakinoa ato ifipaikani. Yometso keskarakõifo. A ea chanĩmara faafo ato kexesharapaikanima. Ato chakafata ato retepaikani. Akka ẽ askarama. A ea Ifofamisfo ẽ ato kexesharai efe isharapakexanõfo, nono nãmãnoaxri isharapakexanõfo. Nãskax ẽ nono nãmã oni ato kexesharaxikĩ.
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 — ausente —
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 — ausente —
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê vir o lobo, abandona as ovelhas e foge; então, o lobo as arrebata e dispersa.
13 — ausente —
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem a mim,
15 — ausente —
15 assim como o Pai me conhece a mim, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Yora fetsafãferi ea chanĩmara faxikani. Afokai nono ikafoma. Mai fetsa ano ikafo. Nãfãfe ea nikasharaxikani. Nãfo ẽfe Epa ika ano ẽ ato iyotiro. Akka nã yora fetsafãfe a nono ikafãferi ea chanĩmara fakanax yora fisti keskara ixikani. Nãskax Epa Niospa yorakõifo ixikani. Eres fisti ẽ ato kexesharai.
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco; a mim me convém conduzi-las; elas ouvirão a minha voz; então, haverá um rebanho e um pastor.
17 Ẽ ato kexeax ẽ atoõnoax naxii. Nãskaito ẽfe Epa Niospa ea noi. Naax ẽ anã otoxii.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para a reassumir.
18 A ea chanĩmara faafoõnoax ẽakõi ẽ nai, ea tsõa retekeranama. Ẽfe Ẽpa ea yoini keskara ẽ atoõnoax naikai. Ẽfe Epa Niospa ea yoini keskara ẽ atoõnoax nafiax ẽ anã otoxii,” ixõ Jesús ato yoini.
18 Ninguém a tira de mim; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para a entregar e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Nikakaxõ judeofãfe chanĩmara fanifo. Akka atirifãfe chanĩmara fanifoma.
19 Por causa dessas palavras, rompeu nova dissensão entre os judeus.
20 Atirifãfe yoini iskafakakĩ: “Nĩafaka yõshi chaka a mẽra nanea. Afaa tãpiama. Noko yoiai nõ tãpitiroma. ¿Afeskakĩ na feronãfake nõ nikatiromẽ?” ixõ yoinifo.
20 Muitos deles diziam: Ele tem demônio e enlouqueceu; por que o ouvis?
21 Akka atirifãfe yoinifo: “Niafakakai a mẽra naneama. Niafaka a mẽra naneanokai iskara meka shara yoikeranama. Nĩafakakai feronãfake fẽxo õimatiroma,” ixõ yoinifo.
21 Outros diziam: Este modo de falar não é de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 — ausente —
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 — ausente —
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Judeofãfe ãto xanĩfofo Jesúski fenifo yõkai fekani: “¿Mĩmẽ Cristoki? Noko yoife. ¿Afeskakĩ mĩ noko yoisharaimamẽ? ¿Afetĩakairoko mĩ noko xafakĩa yoimẽ?” faifãfe,
24 Rodearam-no, pois, os judeus e o interpelaram: Até quando nos deixarás a mente em suspenso? Se tu és o Cristo, dize-o francamente.
25 “Ẽ mato yoifimiskẽ mã ea chanĩmara faima. Ẽfe Epaõxõ a yorafãfe atiroma keskara fakĩ mẽ mato ispa ẽmãi Niospa Fakexõ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai testificam a meu respeito.
26 Akka mãkai ea chanĩmara faima mãkairoko Ẽpa Niospa yorafoxõ.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 A ea chanĩmara faifãfe ea nikasharatirofo. Mẽ ato tãpia a ea Ifofakõinafo.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 — ausente —
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 — ausente —
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo; e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 — ausente —
30 Eu e o Pai somos um.
31 Nikakaxõ judeofãfe ãto xanĩfofofãfe anã tokiri fikaxõ aõ Jesús tsakapainifo retepaiyanã.
31 Novamente, pegaram os judeus em pedras para lhe atirar.
32 Nãskafaifãfe Jesús ato yoini: “Epa Niosxõ afama mĩshti ẽ mato ispa tsõa atiroma keskafakĩ. Akka, ¿afaõxokai mã ea tokirinĩ tsakaimẽ?” ato faito,
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte do Pai; por qual delas me apedrejais?
33 “Akka na afama mĩshti mĩ noko ispaõxokai nõ mia tokirinĩ tsakaima. Akka nã mĩ meka chakaõxõ nõ mia tokirinĩ tsakapai, ẽ Nios keskarara mĩ ikaito. Anã ano Nios fetsama. Mĩri noko keskara yora. Akka mĩ noko yoia: ‘Ẽri Nios keskara,’ iki. Akka mĩ Nios chakafai. Nãskakẽ nõ mia tokirinĩ tsakai,” faifãfe,
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por obra boa que te apedrejamos, e sim por causa da blasfêmia, pois, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Jesús ato kemani iskafakĩ: “Mã iskai: ‘Anã ano Nios fetsama,’ mã imis. Akka nã Niospa meka yoimisto kirika keneni iskafakĩ: ‘Ẽ mato yoi mãfi Nios keskarakõifokĩ. Niospa mato nĩchia,’ ixõ kirika keneni, Niospa meka yoikĩ. Akka nã meka tsõa chanĩra fatiroma.
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei:
35 — ausente —
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus, e a Escritura não pode falhar,
36 — ausente —
36 então, daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, dizeis: Tu blasfemas; porque declarei: sou Filho de Deus?
37 — ausente —
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis;
38 — ausente —
38 mas, se faço, e não me credes, crede nas obras; para que possais saber e compreender que o Pai está em mim, e eu estou no Pai.
39 Nikakaxõ anã Jesús achipaifiaifono, ato makinoax kaitokai tsõa tãpinima. Nãskakẽ tsõa achinima.
39 Nesse ponto, procuravam, outra vez, prendê-lo; mas ele se livrou das suas mãos.
40 Ato makinoax kai, faka Jordán ari kani nã Juan yorafo maotisafapaoni ano. Nãno chaimashta Jesús nẽteni faka kesemẽ.
40 Novamente, se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali permaneceu.
41 Nãskakẽ yorafo akiki fẽkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Jesús Niosxõ afama mĩshti fakĩ noko ispa. Juankai askafapaonima. Askafixõ Juan Jesúsnoa noko yoini chanĩmakõi,” ikanax yoinãnifo.
41 E iam muitos ter com ele e diziam: Realmente, João não fez nenhum sinal, porém tudo quanto disse a respeito deste era verdade.
42 Nãskakaxõ yora ichapato Jesús Niospa fakera fakaxõ Jesús chanĩmara fanifo.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.