João 10
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NTLH
1 (Askata Jesús ato tãpimani nãatomãi ãto kexekatsaxakĩ. Oveja kexemisto ãfe ovejafo kexemis keskari fakĩ nãskarifiakĩ Jesús ato kexemis.) Nãnori Jesús ato yoini iskafakĩ: “Chanĩmakõi ẽ mato yoinõ. Yõra ovejafo kenexotiro ãfe kene mẽra inõfo, faki fofãsanõma. Nãskata yora yometsopai ovejafo ãfe kãiti ano ikitiroma, fomãkĩari ikitiro.
1 Jesus disse:
2 Akka nã ovejafo kexemis nã oveja kãitinĩ ikikaitiro.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor do rebanho.
3 Kãiti ano nokoano feronãfake nã kãiti kexemisto fepoti fẽpexonano oveja kexemis ikitiro. Nã oveja kexemis ikiano ãfe ovejafãfe ãfe oi tãpikatirofo. Nãskaxõ ãfe ovejafo ãfe anẽ ato kenaito ãfe ovejafãfe chĩfafãitirofo.
3 O porteiro abre a porta para ele. As ovelhas reconhecem a sua voz quando ele as chama pelo nome, e ele as leva para fora do curral.
4 Nã ovejafo kexemis rekẽ kaino ãfe ovejafo ãfe kene mẽranoax kãiferatirofo. Mãmãi ãfe oi tãpikanax nãskaxõ chĩfafaitirofo.
4 Quando todas estão do lado de fora, ele vai na frente delas, e elas o seguem porque conhecem a voz dele.
5 Akka a kexeamatokai iyotiroma, ãfe oi tãpikatiro, a ato kexemisto ãfe oikairoko askarakẽ. Nãskakẽ a makinoax ichotirofo,” ixõ Jesús ato yoini.
5 Mas de jeito nenhum seguirão um estranho! Pelo contrário, elas fugirão, pois não conhecem a voz de estranhos.
6 Jesús nã ovejafoki keparanãkĩ ato yoini. Ato yoiaito tsõa tãpinifoma.
6 Jesus fez esta comparação, mas ninguém entendeu o que ele queria dizer.
7 Nãskano Jesús afianã ato yoini: “Ẽ chanĩmakõi mato yoinõ. Nã ovejafo kene mẽra ikikani nã kini fisti mẽra ikitirofo. Ẽfi na oveja kini keskaraki. Nã Epa Nios ano ikipaikani eõnoax fisti ikitirofo.
7 Então Jesus continuou:
8 Ẽ matoki nokoamano fetsafãferi mato yoikĩ iskafakani: ‘Ẽfi Cristoki. Ẽ mato tãpimatiro afeskax mã Epa Nios ari nokotiromãki afe ipaxakĩ,’ ixõ anori yoikani ãa chanĩmisfo. Yometso keskarakõifo. A Nios chanĩmara faifo ato pãrapaikani: ‘Noko fisti nikanõfora,’ ikaxõ. Nãskakẽ Niospa fakefãfe ato nikakanima, ‘Noko fisti nikanõfora,’ ixõ ato pãrapaiyaifono.
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e bandidos, mas as ovelhas não deram atenção à voz deles.
9 Akka ẽfi na kini kãiti keskaraki. Nã ẽfe Epa Nios ika ano ikipaikani eõnoax ikitirofo afe ipaxakakĩ. Nãskatari eõnoax isharatirofo anã fekaxtetirofoma.
9 Eu sou a porta. Quem entrar por mim será salvo; poderá entrar e sair e achará comida.
10 Akka fetsafãfe efe yorafo ato pãrapaikani: ‘Ea ifofakãfe. Ẽ mato tãpimasharanõ,’ ixõ ato yoifikakĩ anorima ato pãrakani. Nãskakaxõ emakinoa ato ifipaikani. Yometso keskarakõifo. A ea chanĩmara faafo ato kexesharapaikanima. Ato chakafata ato retepaikani. Akka ẽ askarama. A ea Ifofamisfo ẽ ato kexesharai efe isharapakexanõfo, nono nãmãnoaxri isharapakexanõfo. Nãskax ẽ nono nãmã oni ato kexesharaxikĩ.
10 O ladrão só vem para roubar, matar e destruir; mas eu vim para que as ovelhas tenham vida, a vida completa.
11 — ausente —
11 — Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 — ausente —
12 Um empregado trabalha somente por dinheiro; ele não é pastor, e as ovelhas não são dele. Por isso, quando vê um lobo chegando, ele abandona as ovelhas e foge. Então o lobo ataca e espalha as ovelhas.
13 — ausente —
13 O empregado foge porque trabalha somente por dinheiro e não se importa com as ovelhas. Eu sou o bom pastor. Assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai, assim também conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem. E estou pronto para morrer por elas.
16 Yora fetsafãferi ea chanĩmara faxikani. Afokai nono ikafoma. Mai fetsa ano ikafo. Nãfãfe ea nikasharaxikani. Nãfo ẽfe Epa ika ano ẽ ato iyotiro. Akka nã yora fetsafãfe a nono ikafãferi ea chanĩmara fakanax yora fisti keskara ixikani. Nãskax Epa Niospa yorakõifo ixikani. Eres fisti ẽ ato kexesharai.
16 Tenho outras ovelhas que não estão neste curral. Eu preciso trazer essas também, e elas ouvirão a minha voz. Então elas se tornarão um só rebanho com um só pastor.
17 Ẽ ato kexeax ẽ atoõnoax naxii. Nãskaito ẽfe Epa Niospa ea noi. Naax ẽ anã otoxii.
17 — O Pai me ama porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 A ea chanĩmara faafoõnoax ẽakõi ẽ nai, ea tsõa retekeranama. Ẽfe Ẽpa ea yoini keskara ẽ atoõnoax naikai. Ẽfe Epa Niospa ea yoini keskara ẽ atoõnoax nafiax ẽ anã otoxii,” ixõ Jesús ato yoini.
18 Ninguém tira a minha vida de mim, mas eu a dou por minha própria vontade. Tenho o direito de dá-la e de tornar a recebê-la, pois foi isso o que o meu Pai me mandou fazer.
19 Nikakaxõ judeofãfe chanĩmara fanifo. Akka atirifãfe chanĩmara fanifoma.
19 Quando ouviu isso, o povo se dividiu outra vez. Muitos diziam:
20 Atirifãfe yoini iskafakakĩ: “Nĩafaka yõshi chaka a mẽra nanea. Afaa tãpiama. Noko yoiai nõ tãpitiroma. ¿Afeskakĩ na feronãfake nõ nikatiromẽ?” ixõ yoinifo.
20 — Ele está dominado por um demônio! Está louco! Por que é que vocês escutam o que ele diz?
21 Akka atirifãfe yoinifo: “Niafakakai a mẽra naneama. Niafaka a mẽra naneanokai iskara meka shara yoikeranama. Nĩafakakai feronãfake fẽxo õimatiroma,” ixõ yoinifo.
21 Outros afirmavam: — Quem está dominado por um demônio não fala assim! Será que um demônio pode dar vista aos cegos?
22 — ausente —
22 Era inverno, e em Jerusalém estavam comemorando a Festa da Dedicação .
23 — ausente —
23 Jesus estava andando pelo pátio do Templo, perto da entrada chamada “ Alpendre de Salomão ”.
24 Judeofãfe ãto xanĩfofo Jesúski fenifo yõkai fekani: “¿Mĩmẽ Cristoki? Noko yoife. ¿Afeskakĩ mĩ noko yoisharaimamẽ? ¿Afetĩakairoko mĩ noko xafakĩa yoimẽ?” faifãfe,
24 Então o povo se ajuntou em volta dele e perguntou: — Até quando você vai nos deixar na dúvida? Diga com franqueza: você é ou não é o
25 “Ẽ mato yoifimiskẽ mã ea chanĩmara faima. Ẽfe Epaõxõ a yorafãfe atiroma keskara fakĩ mẽ mato ispa ẽmãi Niospa Fakexõ.
25 Jesus respondeu:
26 Akka mãkai ea chanĩmara faima mãkairoko Ẽpa Niospa yorafoxõ.
26 mas vocês não creem porque não são minhas ovelhas.
27 A ea chanĩmara faifãfe ea nikasharatirofo. Mẽ ato tãpia a ea Ifofakõinafo.
27 As minhas ovelhas escutam a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 — ausente —
28 Eu lhes dou a vida eterna, e por isso elas nunca morrerão. Ninguém poderá arrancá-las da minha mão.
29 — ausente —
29 O poder que o Pai me deu é maior do que tudo, e ninguém pode arrancá-las da mão dele.
30 — ausente —
30 Eu e o Pai somos um.
31 Nikakaxõ judeofãfe ãto xanĩfofofãfe anã tokiri fikaxõ aõ Jesús tsakapainifo retepaiyanã.
31 Então eles tornaram a pegar pedras para matar Jesus.
32 Nãskafaifãfe Jesús ato yoini: “Epa Niosxõ afama mĩshti ẽ mato ispa tsõa atiroma keskafakĩ. Akka, ¿afaõxokai mã ea tokirinĩ tsakaimẽ?” ato faito,
32 E ele disse:
33 “Akka na afama mĩshti mĩ noko ispaõxokai nõ mia tokirinĩ tsakaima. Akka nã mĩ meka chakaõxõ nõ mia tokirinĩ tsakapai, ẽ Nios keskarara mĩ ikaito. Anã ano Nios fetsama. Mĩri noko keskara yora. Akka mĩ noko yoia: ‘Ẽri Nios keskara,’ iki. Akka mĩ Nios chakafai. Nãskakẽ nõ mia tokirinĩ tsakai,” faifãfe,
33 Eles responderam: — Não é por causa de nenhuma coisa boa que queremos matá-lo, mas porque, ao dizer isso, você está
34 Jesús ato kemani iskafakĩ: “Mã iskai: ‘Anã ano Nios fetsama,’ mã imis. Akka nã Niospa meka yoimisto kirika keneni iskafakĩ: ‘Ẽ mato yoi mãfi Nios keskarakõifokĩ. Niospa mato nĩchia,’ ixõ kirika keneni, Niospa meka yoikĩ. Akka nã meka tsõa chanĩra fatiroma.
34 Então Jesus afirmou:
35 — ausente —
35 Sabemos que as
36 — ausente —
36 Quanto a mim, o Pai me escolheu e me enviou ao mundo. Então por que vocês dizem que blasfemo contra Deus quando afirmo que sou Filho dele?
37 — ausente —
37 Se não faço o que o meu Pai manda, não creiam em mim.
38 — ausente —
38 Mas, se eu faço, e vocês não creem em mim, então creiam pelo menos nas coisas que faço. E isso para que vocês fiquem sabendo de uma vez por todas que o Pai vive em mim e que eu vivo no Pai.
39 Nikakaxõ anã Jesús achipaifiaifono, ato makinoax kaitokai tsõa tãpinima. Nãskakẽ tsõa achinima.
39 A essa altura tentaram novamente prendê-lo, mas Jesus escapou das mãos deles.
40 Ato makinoax kai, faka Jordán ari kani nã Juan yorafo maotisafapaoni ano. Nãno chaimashta Jesús nẽteni faka kesemẽ.
40 Ele voltou de novo para o lado leste do rio Jordão, foi para o lugar onde João Batista tinha batizado antes e ficou lá.
41 Nãskakẽ yorafo akiki fẽkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Jesús Niosxõ afama mĩshti fakĩ noko ispa. Juankai askafapaonima. Askafixõ Juan Jesúsnoa noko yoini chanĩmakõi,” ikanax yoinãnifo.
41 E muita gente ia vê-lo, dizendo: — João não fez nenhum milagre, mas tudo o que ele disse sobre Jesus é verdade.
42 Nãskakaxõ yora ichapato Jesús Niospa fakera fakaxõ Jesús chanĩmara fanifo.
42 E naquele lugar muita gente creu em Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.