Atos 9

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nãskatari nã Saulo mẽxotaima ẽ mato reteikai ixõ ato retepaipaoni a Jesús Ifofaafo. Nãskakẽ a ato Nios kĩfixomisfo ãfe xanĩfo ano kani.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Mã kaxõ ato yoini iskafakĩ: “Ea kirika kenexokãfe ẽ aya katanõ, ichanãti pexefo Damasco ano a Jesús chanĩmara faifo ẽ ato achitanõ, feronãfakefoya kẽrofoya, Jerusalén ano ato iyoxõ karaxa mẽra ato ikimaxiki,” ixõ ato yoini.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Akka mã pexe rasi Damasco chaima fãi kaino, nai mẽraxõ a kemataima chaxatanaino,
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Saulo pakeni. Pakexõ nikani, iskafakĩ yoiaito: “Saulo, Saulo, ¿afeskakĩ mĩ ea omiskõimanimẽ?” faito nikakĩ,
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Saulo kemani: “Ifo, ¿mĩ tsoamẽ?” faito kemakĩ iskafani: “Ẽkĩa Jesús, a mĩ ea omiskõimanai.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Fininãkafã. Pexe rasi ano katãxiki. Anoxõ mia yoikani kiki mĩ afaa afeska faimãkai,” fani.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Akka a Saulo fe foaifo ratekõinifo mekaito nikakani. Akka anoa mekaito nikafikakĩ tsoa õinifoma.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Nãskata Saulo fininãkafani. Fininãkafãta õipaikĩ anã õinima, mã fẽxoa ini. Nãskakẽ mẽtsokaxõ iyonifo Damasco ano.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Nã Damasco ano tres nia ini õiaxma. Askatari afaa pinima, afaari ayanima.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Akka nã Damasco ano Jesús Ifofaa fisti ika ini, ãfe ane Ananías. Nãato namakẽ õini nõko Ifãfe yoiaito iskafakĩ: “Ananías,” faito, “Ẽkĩa, Ifo,” fani.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Askafaito nõko Ifãfe yoini: “Na fai ãfe ane ‘Mẽstekõi’ ari katãfe. Mã nokoxõ Judaspa pexe ano yõkafe nãnoa feronãfake Tarso anoa, mĩ fichikai ãfe ane Saulo. Nãnoxõ Epa Nios kĩfi kiki.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Anoxõ mia namakẽ õiafai kiki, mĩ mĩfi mĩ mãmãito, anã õisharaxiki,” ixõ yoiaito,
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 nikakĩ Ananías kemani: “Ifo, na feronãfakeõnoa ea yoiaifãfe mẽ nikamis. Nãato keyokõi Jerusalén anoafo chakafaito a mia Ifofaafo.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Akka mã nono oa a ato Nios kĩfixomis xanĩfofofãfe nĩchiafono. A mia Ifofamisfo ato karaxa mẽra nĩchixikĩ mã ato ifiyoa,” faito,
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 anã nõko Ifãfe yoini iskafakĩ: “Mẽ na feronãfake katoa eõnoa meka shara ato yoinõ mai fetsafo anoafoya ãto xanĩfofoya israelifoya ato yoinõ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Nãskakẽ ẽ Saulo õimana eõnoax omiskõifinakõinõ,” ixõ yoini.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Askafaito nikafaini Ananías kani. Kaax pexe mẽra ikitoshita nãnoa Saulo fichitoshini. Nãskaxõ ãfe mĩfi mãmãni iskafakĩ yoiyanã: “Saulo, ẽfi mefe yorakĩ. Nõko Ifo Jesús nã mĩ fãi oaito mikiki nokoitato, ea nĩchia ẽ mia fero sharafaxonõ, askatari Niospa Yõshi Shara mĩ mẽra ẽ nanenõ,” faino,
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 koshikõi Saulo fero mẽranoax oa foe pese keskara pakeni. Nãskaxõ õisharakõitani. Nãskakẽ Ananías maotisafani faka mẽra ikimakĩ.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Nãskaxõ mã pixõ meea ãfe yora sharakõi ini, anã ãfe yora pachi inima. Nãskakẽ nã Jesús Ifofaafo fe Damasco ano ato fe oxa ranãyonifo.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Askata Saulo ichanãti pexe mẽraxõ ato yoikĩ taefani iskafakĩ: “Jesús Niospa Fakekõi,” ixõ ato yoini.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ato askafaito nikakani ratei fetsenifo. Nãskaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Akka, ¿nato Jerusalén anoxõ a Jesús Ifofamisfo ato omiskõimamismamẽ? Akka, ¿naamamẽ? Mã nono oa nonoafo ato achiyoi, a Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo ato iyoxoni axiki.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Akka taeyoi Saulo ratepishtakĩ yoiyoni. Nãskaxõ feyafani fãsikõi yoikĩ. Nãskaxõ mẽstekõi ato yoini Niospa ãfe Fake Jesús nokoki nĩchini. Nãskakẽ judeofãfe Damasco anoxõ tãpipaiketsanifo. “¿Fato nõ chanĩmara faimẽ?” ikaxõ, “Jesucristofi Niospa Fakekõikĩ,” ixõ ato yoiaito.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nãskata mã oxai ichapano, judeofãfe ichanãkaxõ shinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Saulo retetiromẽ?” ikaxõ,
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 akka Saulo tãpini yoiaifono. Pena yafi fakishchãi manaifono pexe rasi kãiti anoxõ retepaikakĩ.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Askaito õikakĩ a Jesús Ifofamisfãfe Saulo fẽta mẽra nanexõ kene fomãkĩaxõ risfichi fakishi fotomanifo a tsoa niama anori. Mã fotomanafono onekaini.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Mã Saulo Jerusalén ano nokoax a Jesús Ifofamisfo fe rafepaiyaito, akka keyokõichi omisnifo tãpikaxoma koshikairoko Nios Ifofara ikaxõ.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Askaito õikĩ Bernabé Saulo iyoni Jesús ãfe inakõifo ari. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Na Saulo nõko Ifo õia fãi kakĩ, nõko Ifãfe yoiaito. Nãskaxõ na Saulo Damasco anoxõ ato yoisharapakea, ‘Jesús Niospa Fakekõi,’ ixõ ato yoia ranotamakõi,” Bernabé ato fani.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Nãskakẽ Saulo Jerusalén ano ato fe ikax, kafãsapaoni. Nõko Ifo Jesúsnoa ato yoifofãsafapaoni mesetama.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Anoxõ ato yoiaito judeofãfe griego meka tãpikaxõ fochishpamanifo. Nãskakaxõ afeskaxoma retepainifo.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Askafaifono a Jesús Ifofaafãfe mã tãpikaxõ Saulo iyonifo Cesarea ano. Nãnoxõ Tarso ano nĩchinifo.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Nãskakẽ a Jesús Ifofaafo Judea anoax ita Galilea anoax ita Samãria anoax ita isharakõinifo anã tsõa ato omiskõimanaimano. Anoxõ Nios nikasharakõinifo isharakõikaxõ Niospa Yõshi Sharapa ato axosharaino. Nãskakẽ a Nios Ifofaafo ichapakõi inifo.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Nãskakẽ Pedro kafãsani a Nios Ifofaafo ato õifofãsafai. A Lida ano ikaxõ Nios Ifofaafori ato õikai kani.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Nãnoa feronãfake ãfe ane Eneas fichini. Rakatiani mã ocho xinia aka ini.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Fichixõ Pedro yoini iskafakĩ: “Eneas, Jesucristo mia sharafaaki fininãkafãta mĩ oxati itipinĩfafe,” ixõ yoiaino, Eneas koshikõi fininãkafani.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Nãskakẽ Lida ano ikafãfe, Sarón anoafãferi õikakĩ nõko Ifo Jesús chanĩmara fanifo.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Nãskaifono nã pexe rasi Jope ano kẽro Nios Ifofaa ika ini, ãfe ane Tabita. Griego mekapa Dorcas famisfo. Nã kẽromã isharakõixõ ato axosharakõipaoni ato afara inãsharakõikĩ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Nãato askafai, Dorcas isinĩ iki nani. Mã nakẽ chokakaxõ fomãkĩa mãpemainĩfofã pexe kene fetsa ano ratanifo.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Akka Jope fe Lida chaima ini. Nã Lida ano Pedro ika ini. Nãno ikẽ nã Nios Ifofaafãfe tãpikaxõ feronãfake rafe nĩchinifo, iskafakĩ yoitanõfo: “Jope anoxõ mia kenafo mĩ koshi kanõ,” ixõ yoitanõfo.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Askafaifono Pedro ato fe kani. Mã nokoano fomãkĩa mãpemainĩfofãnifo a Dorcas raka ano. Anoax a kẽro fenemaisfo oiakakĩ Dorcas nayoxoma ato samafaxomis ispanifo.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Askaifãfe õikĩ Pedro ato kãimani. Ato kãimata ratokonõ mai chachipakefofã Epa Nios kĩfini. Nãskata a kẽro naa õiyanã yoini iskafakĩ: “Tabita, fininãkafãfe,” faino, nã kẽromã Pedro feista nãskax tsaoinãkafãni.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Nãskata Pedro mẽtsoxõ fininĩfofãni. Nãskata a Jesús Ifofaafoya a kẽro ifomafafo ato kenani ato õimaxiki mã Dorcas anã otoano.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Askaito nikanifo a pexe rasi Jope anoafãfe. Nãskakẽ ichapakõichi nõko Ifo chanĩmara fakõinifo.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Mã askafata Pedro Jope pexe rasi ano oxaranãyoni, a Simón anoxõ fichi shinã famis ano.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.