Atos 9
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Nãskatari nã Saulo mẽxotaima ẽ mato reteikai ixõ ato retepaipaoni a Jesús Ifofaafo. Nãskakẽ a ato Nios kĩfixomisfo ãfe xanĩfo ano kani.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 Mã kaxõ ato yoini iskafakĩ: “Ea kirika kenexokãfe ẽ aya katanõ, ichanãti pexefo Damasco ano a Jesús chanĩmara faifo ẽ ato achitanõ, feronãfakefoya kẽrofoya, Jerusalén ano ato iyoxõ karaxa mẽra ato ikimaxiki,” ixõ ato yoini.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Akka mã pexe rasi Damasco chaima fãi kaino, nai mẽraxõ a kemataima chaxatanaino,
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Saulo pakeni. Pakexõ nikani, iskafakĩ yoiaito: “Saulo, Saulo, ¿afeskakĩ mĩ ea omiskõimanimẽ?” faito nikakĩ,
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Saulo kemani: “Ifo, ¿mĩ tsoamẽ?” faito kemakĩ iskafani: “Ẽkĩa Jesús, a mĩ ea omiskõimanai.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Fininãkafã. Pexe rasi ano katãxiki. Anoxõ mia yoikani kiki mĩ afaa afeska faimãkai,” fani.
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Akka a Saulo fe foaifo ratekõinifo mekaito nikakani. Akka anoa mekaito nikafikakĩ tsoa õinifoma.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Nãskata Saulo fininãkafani. Fininãkafãta õipaikĩ anã õinima, mã fẽxoa ini. Nãskakẽ mẽtsokaxõ iyonifo Damasco ano.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Nã Damasco ano tres nia ini õiaxma. Askatari afaa pinima, afaari ayanima.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Akka nã Damasco ano Jesús Ifofaa fisti ika ini, ãfe ane Ananías. Nãato namakẽ õini nõko Ifãfe yoiaito iskafakĩ: “Ananías,” faito, “Ẽkĩa, Ifo,” fani.
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Askafaito nõko Ifãfe yoini: “Na fai ãfe ane ‘Mẽstekõi’ ari katãfe. Mã nokoxõ Judaspa pexe ano yõkafe nãnoa feronãfake Tarso anoa, mĩ fichikai ãfe ane Saulo. Nãnoxõ Epa Nios kĩfi kiki.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Anoxõ mia namakẽ õiafai kiki, mĩ mĩfi mĩ mãmãito, anã õisharaxiki,” ixõ yoiaito,
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 nikakĩ Ananías kemani: “Ifo, na feronãfakeõnoa ea yoiaifãfe mẽ nikamis. Nãato keyokõi Jerusalén anoafo chakafaito a mia Ifofaafo.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Akka mã nono oa a ato Nios kĩfixomis xanĩfofofãfe nĩchiafono. A mia Ifofamisfo ato karaxa mẽra nĩchixikĩ mã ato ifiyoa,” faito,
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 anã nõko Ifãfe yoini iskafakĩ: “Mẽ na feronãfake katoa eõnoa meka shara ato yoinõ mai fetsafo anoafoya ãto xanĩfofoya israelifoya ato yoinõ.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Nãskakẽ ẽ Saulo õimana eõnoax omiskõifinakõinõ,” ixõ yoini.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Askafaito nikafaini Ananías kani. Kaax pexe mẽra ikitoshita nãnoa Saulo fichitoshini. Nãskaxõ ãfe mĩfi mãmãni iskafakĩ yoiyanã: “Saulo, ẽfi mefe yorakĩ. Nõko Ifo Jesús nã mĩ fãi oaito mikiki nokoitato, ea nĩchia ẽ mia fero sharafaxonõ, askatari Niospa Yõshi Shara mĩ mẽra ẽ nanenõ,” faino,
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 koshikõi Saulo fero mẽranoax oa foe pese keskara pakeni. Nãskaxõ õisharakõitani. Nãskakẽ Ananías maotisafani faka mẽra ikimakĩ.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Nãskaxõ mã pixõ meea ãfe yora sharakõi ini, anã ãfe yora pachi inima. Nãskakẽ nã Jesús Ifofaafo fe Damasco ano ato fe oxa ranãyonifo.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Askata Saulo ichanãti pexe mẽraxõ ato yoikĩ taefani iskafakĩ: “Jesús Niospa Fakekõi,” ixõ ato yoini.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Ato askafaito nikakani ratei fetsenifo. Nãskaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Akka, ¿nato Jerusalén anoxõ a Jesús Ifofamisfo ato omiskõimamismamẽ? Akka, ¿naamamẽ? Mã nono oa nonoafo ato achiyoi, a Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo ato iyoxoni axiki.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Akka taeyoi Saulo ratepishtakĩ yoiyoni. Nãskaxõ feyafani fãsikõi yoikĩ. Nãskaxõ mẽstekõi ato yoini Niospa ãfe Fake Jesús nokoki nĩchini. Nãskakẽ judeofãfe Damasco anoxõ tãpipaiketsanifo. “¿Fato nõ chanĩmara faimẽ?” ikaxõ, “Jesucristofi Niospa Fakekõikĩ,” ixõ ato yoiaito.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Nãskata mã oxai ichapano, judeofãfe ichanãkaxõ shinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Saulo retetiromẽ?” ikaxõ,
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 akka Saulo tãpini yoiaifono. Pena yafi fakishchãi manaifono pexe rasi kãiti anoxõ retepaikakĩ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Askaito õikakĩ a Jesús Ifofamisfãfe Saulo fẽta mẽra nanexõ kene fomãkĩaxõ risfichi fakishi fotomanifo a tsoa niama anori. Mã fotomanafono onekaini.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Mã Saulo Jerusalén ano nokoax a Jesús Ifofamisfo fe rafepaiyaito, akka keyokõichi omisnifo tãpikaxoma koshikairoko Nios Ifofara ikaxõ.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Askaito õikĩ Bernabé Saulo iyoni Jesús ãfe inakõifo ari. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Na Saulo nõko Ifo õia fãi kakĩ, nõko Ifãfe yoiaito. Nãskaxõ na Saulo Damasco anoxõ ato yoisharapakea, ‘Jesús Niospa Fakekõi,’ ixõ ato yoia ranotamakõi,” Bernabé ato fani.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Nãskakẽ Saulo Jerusalén ano ato fe ikax, kafãsapaoni. Nõko Ifo Jesúsnoa ato yoifofãsafapaoni mesetama.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Anoxõ ato yoiaito judeofãfe griego meka tãpikaxõ fochishpamanifo. Nãskakaxõ afeskaxoma retepainifo.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Askafaifono a Jesús Ifofaafãfe mã tãpikaxõ Saulo iyonifo Cesarea ano. Nãnoxõ Tarso ano nĩchinifo.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Nãskakẽ a Jesús Ifofaafo Judea anoax ita Galilea anoax ita Samãria anoax ita isharakõinifo anã tsõa ato omiskõimanaimano. Anoxõ Nios nikasharakõinifo isharakõikaxõ Niospa Yõshi Sharapa ato axosharaino. Nãskakẽ a Nios Ifofaafo ichapakõi inifo.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Nãskakẽ Pedro kafãsani a Nios Ifofaafo ato õifofãsafai. A Lida ano ikaxõ Nios Ifofaafori ato õikai kani.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Nãnoa feronãfake ãfe ane Eneas fichini. Rakatiani mã ocho xinia aka ini.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Fichixõ Pedro yoini iskafakĩ: “Eneas, Jesucristo mia sharafaaki fininãkafãta mĩ oxati itipinĩfafe,” ixõ yoiaino, Eneas koshikõi fininãkafani.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Nãskakẽ Lida ano ikafãfe, Sarón anoafãferi õikakĩ nõko Ifo Jesús chanĩmara fanifo.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Nãskaifono nã pexe rasi Jope ano kẽro Nios Ifofaa ika ini, ãfe ane Tabita. Griego mekapa Dorcas famisfo. Nã kẽromã isharakõixõ ato axosharakõipaoni ato afara inãsharakõikĩ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Nãato askafai, Dorcas isinĩ iki nani. Mã nakẽ chokakaxõ fomãkĩa mãpemainĩfofã pexe kene fetsa ano ratanifo.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Akka Jope fe Lida chaima ini. Nã Lida ano Pedro ika ini. Nãno ikẽ nã Nios Ifofaafãfe tãpikaxõ feronãfake rafe nĩchinifo, iskafakĩ yoitanõfo: “Jope anoxõ mia kenafo mĩ koshi kanõ,” ixõ yoitanõfo.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Askafaifono Pedro ato fe kani. Mã nokoano fomãkĩa mãpemainĩfofãnifo a Dorcas raka ano. Anoax a kẽro fenemaisfo oiakakĩ Dorcas nayoxoma ato samafaxomis ispanifo.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Askaifãfe õikĩ Pedro ato kãimani. Ato kãimata ratokonõ mai chachipakefofã Epa Nios kĩfini. Nãskata a kẽro naa õiyanã yoini iskafakĩ: “Tabita, fininãkafãfe,” faino, nã kẽromã Pedro feista nãskax tsaoinãkafãni.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Nãskata Pedro mẽtsoxõ fininĩfofãni. Nãskata a Jesús Ifofaafoya a kẽro ifomafafo ato kenani ato õimaxiki mã Dorcas anã otoano.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Askaito nikanifo a pexe rasi Jope anoafãfe. Nãskakẽ ichapakõichi nõko Ifo chanĩmara fakõinifo.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Mã askafata Pedro Jope pexe rasi ano oxaranãyoni, a Simón anoxõ fichi shinã famis ano.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.