Atos 9
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 Nãskatari nã Saulo mẽxotaima ẽ mato reteikai ixõ ato retepaipaoni a Jesús Ifofaafo. Nãskakẽ a ato Nios kĩfixomisfo ãfe xanĩfo ano kani.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Mã kaxõ ato yoini iskafakĩ: “Ea kirika kenexokãfe ẽ aya katanõ, ichanãti pexefo Damasco ano a Jesús chanĩmara faifo ẽ ato achitanõ, feronãfakefoya kẽrofoya, Jerusalén ano ato iyoxõ karaxa mẽra ato ikimaxiki,” ixõ ato yoini.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Akka mã pexe rasi Damasco chaima fãi kaino, nai mẽraxõ a kemataima chaxatanaino,
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Saulo pakeni. Pakexõ nikani, iskafakĩ yoiaito: “Saulo, Saulo, ¿afeskakĩ mĩ ea omiskõimanimẽ?” faito nikakĩ,
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Saulo kemani: “Ifo, ¿mĩ tsoamẽ?” faito kemakĩ iskafani: “Ẽkĩa Jesús, a mĩ ea omiskõimanai.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Fininãkafã. Pexe rasi ano katãxiki. Anoxõ mia yoikani kiki mĩ afaa afeska faimãkai,” fani.
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Akka a Saulo fe foaifo ratekõinifo mekaito nikakani. Akka anoa mekaito nikafikakĩ tsoa õinifoma.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Nãskata Saulo fininãkafani. Fininãkafãta õipaikĩ anã õinima, mã fẽxoa ini. Nãskakẽ mẽtsokaxõ iyonifo Damasco ano.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Nã Damasco ano tres nia ini õiaxma. Askatari afaa pinima, afaari ayanima.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Akka nã Damasco ano Jesús Ifofaa fisti ika ini, ãfe ane Ananías. Nãato namakẽ õini nõko Ifãfe yoiaito iskafakĩ: “Ananías,” faito, “Ẽkĩa, Ifo,” fani.
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Askafaito nõko Ifãfe yoini: “Na fai ãfe ane ‘Mẽstekõi’ ari katãfe. Mã nokoxõ Judaspa pexe ano yõkafe nãnoa feronãfake Tarso anoa, mĩ fichikai ãfe ane Saulo. Nãnoxõ Epa Nios kĩfi kiki.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Anoxõ mia namakẽ õiafai kiki, mĩ mĩfi mĩ mãmãito, anã õisharaxiki,” ixõ yoiaito,
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 nikakĩ Ananías kemani: “Ifo, na feronãfakeõnoa ea yoiaifãfe mẽ nikamis. Nãato keyokõi Jerusalén anoafo chakafaito a mia Ifofaafo.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Akka mã nono oa a ato Nios kĩfixomis xanĩfofofãfe nĩchiafono. A mia Ifofamisfo ato karaxa mẽra nĩchixikĩ mã ato ifiyoa,” faito,
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 anã nõko Ifãfe yoini iskafakĩ: “Mẽ na feronãfake katoa eõnoa meka shara ato yoinõ mai fetsafo anoafoya ãto xanĩfofoya israelifoya ato yoinõ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Nãskakẽ ẽ Saulo õimana eõnoax omiskõifinakõinõ,” ixõ yoini.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Askafaito nikafaini Ananías kani. Kaax pexe mẽra ikitoshita nãnoa Saulo fichitoshini. Nãskaxõ ãfe mĩfi mãmãni iskafakĩ yoiyanã: “Saulo, ẽfi mefe yorakĩ. Nõko Ifo Jesús nã mĩ fãi oaito mikiki nokoitato, ea nĩchia ẽ mia fero sharafaxonõ, askatari Niospa Yõshi Shara mĩ mẽra ẽ nanenõ,” faino,
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 koshikõi Saulo fero mẽranoax oa foe pese keskara pakeni. Nãskaxõ õisharakõitani. Nãskakẽ Ananías maotisafani faka mẽra ikimakĩ.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Nãskaxõ mã pixõ meea ãfe yora sharakõi ini, anã ãfe yora pachi inima. Nãskakẽ nã Jesús Ifofaafo fe Damasco ano ato fe oxa ranãyonifo.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Askata Saulo ichanãti pexe mẽraxõ ato yoikĩ taefani iskafakĩ: “Jesús Niospa Fakekõi,” ixõ ato yoini.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Ato askafaito nikakani ratei fetsenifo. Nãskaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Akka, ¿nato Jerusalén anoxõ a Jesús Ifofamisfo ato omiskõimamismamẽ? Akka, ¿naamamẽ? Mã nono oa nonoafo ato achiyoi, a Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo ato iyoxoni axiki.”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Akka taeyoi Saulo ratepishtakĩ yoiyoni. Nãskaxõ feyafani fãsikõi yoikĩ. Nãskaxõ mẽstekõi ato yoini Niospa ãfe Fake Jesús nokoki nĩchini. Nãskakẽ judeofãfe Damasco anoxõ tãpipaiketsanifo. “¿Fato nõ chanĩmara faimẽ?” ikaxõ, “Jesucristofi Niospa Fakekõikĩ,” ixõ ato yoiaito.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nãskata mã oxai ichapano, judeofãfe ichanãkaxõ shinãnifo: “¿Afeskaxõ nõ Saulo retetiromẽ?” ikaxõ,
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 akka Saulo tãpini yoiaifono. Pena yafi fakishchãi manaifono pexe rasi kãiti anoxõ retepaikakĩ.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Askaito õikakĩ a Jesús Ifofamisfãfe Saulo fẽta mẽra nanexõ kene fomãkĩaxõ risfichi fakishi fotomanifo a tsoa niama anori. Mã fotomanafono onekaini.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Mã Saulo Jerusalén ano nokoax a Jesús Ifofamisfo fe rafepaiyaito, akka keyokõichi omisnifo tãpikaxoma koshikairoko Nios Ifofara ikaxõ.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Askaito õikĩ Bernabé Saulo iyoni Jesús ãfe inakõifo ari. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Na Saulo nõko Ifo õia fãi kakĩ, nõko Ifãfe yoiaito. Nãskaxõ na Saulo Damasco anoxõ ato yoisharapakea, ‘Jesús Niospa Fakekõi,’ ixõ ato yoia ranotamakõi,” Bernabé ato fani.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Nãskakẽ Saulo Jerusalén ano ato fe ikax, kafãsapaoni. Nõko Ifo Jesúsnoa ato yoifofãsafapaoni mesetama.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Anoxõ ato yoiaito judeofãfe griego meka tãpikaxõ fochishpamanifo. Nãskakaxõ afeskaxoma retepainifo.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Askafaifono a Jesús Ifofaafãfe mã tãpikaxõ Saulo iyonifo Cesarea ano. Nãnoxõ Tarso ano nĩchinifo.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Nãskakẽ a Jesús Ifofaafo Judea anoax ita Galilea anoax ita Samãria anoax ita isharakõinifo anã tsõa ato omiskõimanaimano. Anoxõ Nios nikasharakõinifo isharakõikaxõ Niospa Yõshi Sharapa ato axosharaino. Nãskakẽ a Nios Ifofaafo ichapakõi inifo.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Nãskakẽ Pedro kafãsani a Nios Ifofaafo ato õifofãsafai. A Lida ano ikaxõ Nios Ifofaafori ato õikai kani.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Nãnoa feronãfake ãfe ane Eneas fichini. Rakatiani mã ocho xinia aka ini.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Fichixõ Pedro yoini iskafakĩ: “Eneas, Jesucristo mia sharafaaki fininãkafãta mĩ oxati itipinĩfafe,” ixõ yoiaino, Eneas koshikõi fininãkafani.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Nãskakẽ Lida ano ikafãfe, Sarón anoafãferi õikakĩ nõko Ifo Jesús chanĩmara fanifo.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Nãskaifono nã pexe rasi Jope ano kẽro Nios Ifofaa ika ini, ãfe ane Tabita. Griego mekapa Dorcas famisfo. Nã kẽromã isharakõixõ ato axosharakõipaoni ato afara inãsharakõikĩ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Nãato askafai, Dorcas isinĩ iki nani. Mã nakẽ chokakaxõ fomãkĩa mãpemainĩfofã pexe kene fetsa ano ratanifo.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Akka Jope fe Lida chaima ini. Nã Lida ano Pedro ika ini. Nãno ikẽ nã Nios Ifofaafãfe tãpikaxõ feronãfake rafe nĩchinifo, iskafakĩ yoitanõfo: “Jope anoxõ mia kenafo mĩ koshi kanõ,” ixõ yoitanõfo.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Askafaifono Pedro ato fe kani. Mã nokoano fomãkĩa mãpemainĩfofãnifo a Dorcas raka ano. Anoax a kẽro fenemaisfo oiakakĩ Dorcas nayoxoma ato samafaxomis ispanifo.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Askaifãfe õikĩ Pedro ato kãimani. Ato kãimata ratokonõ mai chachipakefofã Epa Nios kĩfini. Nãskata a kẽro naa õiyanã yoini iskafakĩ: “Tabita, fininãkafãfe,” faino, nã kẽromã Pedro feista nãskax tsaoinãkafãni.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Nãskata Pedro mẽtsoxõ fininĩfofãni. Nãskata a Jesús Ifofaafoya a kẽro ifomafafo ato kenani ato õimaxiki mã Dorcas anã otoano.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Askaito nikanifo a pexe rasi Jope anoafãfe. Nãskakẽ ichapakõichi nõko Ifo chanĩmara fakõinifo.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Mã askafata Pedro Jope pexe rasi ano oxaranãyoni, a Simón anoxõ fichi shinã famis ano.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.