Atos 18

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nãskata Pablo Atenas anoax kaax Corinto ano nokoni.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 Nãnoa feronãfake ãfe ane Aquilaki nokoni. Nã feronãfake Ponto pexe rasi anoa ini. Rama Italia anoax ãfe ãfi Priscila fe nokoita ini, nã Italia anoa ãto xanĩfãfe ãfe ane Claudio ato potaitano. Ato iskafayanã na judeofo Roma anoax fõtanõfo ixõ. Nãskakẽ Pablo ato õikai kani.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 Nã Pablo nã akaifo keskafakĩ akairi pexe fakãki tãpia ini, karapa pexe fakĩ. Nãskakẽ nãno ato fe nẽteni, ato feta yonoxiki.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 Nãskakẽ nãnoax mẽxotaima pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽra kapaoni. Anoxõ judeofoya a judeofoma ato Jesúsnoa meka shara nikamapai chanĩmara fanõfo.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 Akka Silas fe Timoteo mã Macedonia anoax akiki nokoafono Pablo Jesúsnoa meka shara judeofo ato yoifofãsafani: “Jesúsfi Cristoki Niospa katoni ãfe Fakekõi inõ,” ixõ ato yoini.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 Ato askafaito nikakakĩ judeofãfe Pablo iskafanifo: “Jesúskai Cristoma. Mĩa mĩ chanĩ,” fakaxõ Pablo ĩchaketsanifo. Askafaifãfe nikakĩ Pablo ãfe rapatiõnoa atoki mapo taa taani mã anoax kakĩ ori fetsa ari ato iskafafãini: “Ẽ Niospa meka mato yoipaifiaito mã ea nikakaspai. Mãto shinãmã mã iki. Nãskax naax mã Nios fe nĩpanakama. Ẽ mato yoisharapaifiaito mã ea nikakaspai. Nãskakẽ na judeofoma ari ẽ kai ariafo ato yoixiki,” ixõ Pablo ato yoini.
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 Nãato askafata ãto ichanãti pexe anoax kãikaini feronãfake ãfe ane Ticio Justo pexe ano kani. Nãato Epa Nios shinãkõikĩ kĩfipaoni. Nã ato ichanãti pexe chaima ika ini.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 Feronãfake Crispa ichanãti pexe anoa ãto xanĩfo ini. Nãato ãfe ãfi feta ãfe fakefoyaxõ nõko Ifo nikakõiyanã chanĩmara fani. Askatari nã Corinto anoafãferi chanĩmara fakõinifo, Pablo Jesúsnoa meka shara ato yoiaito. Nãskakẽ chanĩmara faifono ato maotisafakĩ faka mẽra ato ikimapakenifo.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 Nãskano fakish fetsa Pablo namakẽ õia fani, nõko Ifãfe yoiaito iskafakĩ: “Ratekima mẽxotaima ẽfe meka sharaõnoa ato yoi xateyamafe.
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 Ẽ mefe ikaki mia tsõa afeska faima kiki. Na pexe rasi ano efe yorafo ichapa ikafokĩ,” ixõ yoini.
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 Nãskakẽ Pablo Corinto ano nẽteni. Anoxõ xinia fisti finõmata oxe seis ani. Nãnoxõ mẽxotaima Niospa meka ato yoipaoni.
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Akka Acaya mai anoax Galión xanĩfo finakõia ini. Nãnoax judeofo ichanãnifo Pablo achixikãki. Mã achikaxõ ãto xanĩfo finakõia ano iyonifo.
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 Iskafakĩ ãto xanĩfo yoinifo: “Na feronãfãke ato pãrafofãsafai, yoipai mã Nios kĩfiki iskafatiro ixõ. A Moisés yoini anori ato yoima, fakirira ato yoi,” ixõ yoinifo.
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 Pablo mã ato kemapaiyaito nã xanĩfo Galión judeofo yoini iskafakĩ: “Na feronãfãke afara chakafakẽ, askayamakĩ ato retekẽ mã ea yoiaito ẽ mato nikakerana.
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 Akka nã mãto xinifãfe yoipaonifo keskaraõnoa mã yoita, a mãto kaifãfe ãfe aneõnoa yoita, a Moisés yoini keskaraõnoa mã yoi. Akka nã mã apaiyai keskafakãfe, ẽ aõnoa afaa tãpipaimakai.
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 Nãskakẽ nonoax fotakãfe,” Galión xanĩfãfe ato fani.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Ato askafa fokaxõ Sóstenes achinifo nã ichanãti pexe anoa xanĩfo. Mã achikaxõ nãri seteketsanifo xanĩfãfe ferotaifi. Akka nã xanĩfo Galión aõ rafanã inima.
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 Pablo Corinto ano oxaranãyoni. Nãnoax a Nios Ifofaafo makinoax kani Priscila fe Aquila afe fonifo. Nãskakata kanõnãfãnẽ nanefainifo Siria mai ano fokani. Mã fokanax akka Cencrea anoax kanõanãfã mẽra nanexoma Pablo ato testemayoni. Akka Pablo Nios yoiyoni: “Ẽ mĩõxõ afara axii, mĩ ea õiaino,” ixõ yoini. Akka mã axõ ato testemani tãpinõfo. Ẽ Nios afara afeskarafaxõara ikax.
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 Nãskata mã fokanax Efeso ano nokonifo. Nãno Pablo ato nĩchifaini Aquila yafi Priscila, ichanãti pexe mẽra kakĩ nãanoax judeofo ichanãfono ato fe yoinãxiki.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 Nãnoxõ nẽtefapainifo. “Kayamafe nono nofe iyofe,” fanifo. Askafaifono akka Pablo nẽtekaspani.
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 “Maa, ẽ nẽtetiroma, mẽ kai,” ato fani iskafakĩ ato yoiyanã: “Epa Niospa ea nĩchiaino anã oxõ ẽ mato õiyoxii.”
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 Mã Cesarea ano nokoax, Jerusalén ano kani a Nios Ifofaafo ato yoisharaikai. Mã ato yoita anã kani Antioquía ano.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 Nãno ato fe ikatsaxakĩ, nãnoax anã kani Niospa meka sharaõnoa ato yoifofãsafaikai. Galacia anoxõ ato yoikĩ taefata, Frigia anoxori ato yoini. A Nios Ifofaafo ato inimamakõini, Niosnoa meka shara ato yoikĩ.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Nãskaifono Efeso ano judeo fisti nokoni ãfe ane Apolos pexe rasi Alejandría anoa ini. Nãato Niospa meka yoikĩ kirika kenenifo tãpikõia ini, xafakĩakõi ato yoimis.
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 Nãato nõko Ifo Jesúsnoa tãpikõixõ ato yoini, inimakõikai nã tãpia anori xafakĩakõi Jesúsnoa ato yoini. Askafixõ Jesúsnoa tãpisharaxõ nã Juan ato maotisafakĩ faka mẽra ato ikimani nã fisti tãpia ini.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 Nãskata Apolos ichanãti pexe mẽraxõ ranotamakõi ato yoiaito nikakĩ. Aquila feta Priscila kenakaxõ ori iyokaxõ Niospa meka tãpimasharakõinifo nikasharakõinõ.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 Nãskakẽ Apolos Acaya mai ano kapaiyaito nikakĩ a Nios Ifofaafãfe iskafanifo: “Nõ a Jesús Ifofamisfo kirika kenexõ fomanõ mia ifisharakõinõfo,” ixõ yoinifo. Apolos mã Acaya mai ano kaxõ, ato yoisharakõini. Ato askafaito nikakani Niosnoax inimasharakõinifo.
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 Nãnoxõ õiaifo judeofo Apolos yoini: “Jesús Niospa Fakemara,” faifono. Akka nã kirika keneaõxõ Apolos ato yoini iskafakĩ: “Nã nõ manai Cristofi Niospa Fakeki,” ixõ xafakĩakõi ato yoiaito tsõa kemanima.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.