Atos 18
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARC
1 Nãskata Pablo Atenas anoax kaax Corinto ano nokoni.
1 Depois disto, partiu Paulo de Atenas e chegou a Corinto.
2 Nãnoa feronãfake ãfe ane Aquilaki nokoni. Nã feronãfake Ponto pexe rasi anoa ini. Rama Italia anoax ãfe ãfi Priscila fe nokoita ini, nã Italia anoa ãto xanĩfãfe ãfe ane Claudio ato potaitano. Ato iskafayanã na judeofo Roma anoax fõtanõfo ixõ. Nãskakẽ Pablo ato õikai kani.
2 E, achando um certo judeu por nome Áquila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), se ajuntou com eles,
3 Nã Pablo nã akaifo keskafakĩ akairi pexe fakãki tãpia ini, karapa pexe fakĩ. Nãskakẽ nãno ato fe nẽteni, ato feta yonoxiki.
3 e, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Nãskakẽ nãnoax mẽxotaima pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽra kapaoni. Anoxõ judeofoya a judeofoma ato Jesúsnoa meka shara nikamapai chanĩmara fanõfo.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga e convencia a judeus e gregos.
5 Akka Silas fe Timoteo mã Macedonia anoax akiki nokoafono Pablo Jesúsnoa meka shara judeofo ato yoifofãsafani: “Jesúsfi Cristoki Niospa katoni ãfe Fakekõi inõ,” ixõ ato yoini.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado pela palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ato askafaito nikakakĩ judeofãfe Pablo iskafanifo: “Jesúskai Cristoma. Mĩa mĩ chanĩ,” fakaxõ Pablo ĩchaketsanifo. Askafaifãfe nikakĩ Pablo ãfe rapatiõnoa atoki mapo taa taani mã anoax kakĩ ori fetsa ari ato iskafafãini: “Ẽ Niospa meka mato yoipaifiaito mã ea nikakaspai. Mãto shinãmã mã iki. Nãskax naax mã Nios fe nĩpanakama. Ẽ mato yoisharapaifiaito mã ea nikakaspai. Nãskakẽ na judeofoma ari ẽ kai ariafo ato yoixiki,” ixõ Pablo ato yoini.
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo e, desde agora, parto para os gentios.
7 Nãato askafata ãto ichanãti pexe anoax kãikaini feronãfake ãfe ane Ticio Justo pexe ano kani. Nãato Epa Nios shinãkõikĩ kĩfipaoni. Nã ato ichanãti pexe chaima ika ini.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado Tito Justo, que servia a Deus e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 Feronãfake Crispa ichanãti pexe anoa ãto xanĩfo ini. Nãato ãfe ãfi feta ãfe fakefoyaxõ nõko Ifo nikakõiyanã chanĩmara fani. Askatari nã Corinto anoafãferi chanĩmara fakõinifo, Pablo Jesúsnoa meka shara ato yoiaito. Nãskakẽ chanĩmara faifono ato maotisafakĩ faka mẽra ato ikimapakenifo.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo- o, creram e foram batizados.
9 Nãskano fakish fetsa Pablo namakẽ õia fani, nõko Ifãfe yoiaito iskafakĩ: “Ratekima mẽxotaima ẽfe meka sharaõnoa ato yoi xateyamafe.
9 E disse o Senhor, em visão, a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 Ẽ mefe ikaki mia tsõa afeska faima kiki. Na pexe rasi ano efe yorafo ichapa ikafokĩ,” ixõ yoini.
10 porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Nãskakẽ Pablo Corinto ano nẽteni. Anoxõ xinia fisti finõmata oxe seis ani. Nãnoxõ mẽxotaima Niospa meka ato yoipaoni.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Akka Acaya mai anoax Galión xanĩfo finakõia ini. Nãnoax judeofo ichanãnifo Pablo achixikãki. Mã achikaxõ ãto xanĩfo finakõia ano iyonifo.
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Iskafakĩ ãto xanĩfo yoinifo: “Na feronãfãke ato pãrafofãsafai, yoipai mã Nios kĩfiki iskafatiro ixõ. A Moisés yoini anori ato yoima, fakirira ato yoi,” ixõ yoinifo.
13 dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Pablo mã ato kemapaiyaito nã xanĩfo Galión judeofo yoini iskafakĩ: “Na feronãfãke afara chakafakẽ, askayamakĩ ato retekẽ mã ea yoiaito ẽ mato nikakerana.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria;
15 Akka nã mãto xinifãfe yoipaonifo keskaraõnoa mã yoita, a mãto kaifãfe ãfe aneõnoa yoita, a Moisés yoini keskaraõnoa mã yoi. Akka nã mã apaiyai keskafakãfe, ẽ aõnoa afaa tãpipaimakai.
15 mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Nãskakẽ nonoax fotakãfe,” Galión xanĩfãfe ato fani.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Ato askafa fokaxõ Sóstenes achinifo nã ichanãti pexe anoa xanĩfo. Mã achikaxõ nãri seteketsanifo xanĩfãfe ferotaifi. Akka nã xanĩfo Galión aõ rafanã inima.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; porém, a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 Pablo Corinto ano oxaranãyoni. Nãnoax a Nios Ifofaafo makinoax kani Priscila fe Aquila afe fonifo. Nãskakata kanõnãfãnẽ nanefainifo Siria mai ano fokani. Mã fokanax akka Cencrea anoax kanõanãfã mẽra nanexoma Pablo ato testemayoni. Akka Pablo Nios yoiyoni: “Ẽ mĩõxõ afara axii, mĩ ea õiaino,” ixõ yoini. Akka mã axõ ato testemani tãpinõfo. Ẽ Nios afara afeskarafaxõara ikax.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos e dali navegou para a Síria e, com ele, Priscila e Áquila, tendo rapado a cabeça em Cencreia, porque tinha voto.
19 Nãskata mã fokanax Efeso ano nokonifo. Nãno Pablo ato nĩchifaini Aquila yafi Priscila, ichanãti pexe mẽra kakĩ nãanoax judeofo ichanãfono ato fe yoinãxiki.
19 E chegou a Éfeso e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Nãnoxõ nẽtefapainifo. “Kayamafe nono nofe iyofe,” fanifo. Askafaifono akka Pablo nẽtekaspani.
20 E, rogando- lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 “Maa, ẽ nẽtetiroma, mẽ kai,” ato fani iskafakĩ ato yoiyanã: “Epa Niospa ea nĩchiaino anã oxõ ẽ mato õiyoxii.”
21 Antes, se despediu deles, dizendo: Querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 Mã Cesarea ano nokoax, Jerusalén ano kani a Nios Ifofaafo ato yoisharaikai. Mã ato yoita anã kani Antioquía ano.
22 E, chegando a Cesareia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Nãno ato fe ikatsaxakĩ, nãnoax anã kani Niospa meka sharaõnoa ato yoifofãsafaikai. Galacia anoxõ ato yoikĩ taefata, Frigia anoxori ato yoini. A Nios Ifofaafo ato inimamakõini, Niosnoa meka shara ato yoikĩ.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Nãskaifono Efeso ano judeo fisti nokoni ãfe ane Apolos pexe rasi Alejandría anoa ini. Nãato Niospa meka yoikĩ kirika kenenifo tãpikõia ini, xafakĩakõi ato yoimis.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, varão eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Nãato nõko Ifo Jesúsnoa tãpikõixõ ato yoini, inimakõikai nã tãpia anori xafakĩakõi Jesúsnoa ato yoini. Askafixõ Jesúsnoa tãpisharaxõ nã Juan ato maotisafakĩ faka mẽra ato ikimani nã fisti tãpia ini.
25 Este era instruído no caminho do Senhor; e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 Nãskata Apolos ichanãti pexe mẽraxõ ranotamakõi ato yoiaito nikakĩ. Aquila feta Priscila kenakaxõ ori iyokaxõ Niospa meka tãpimasharakõinifo nikasharakõinõ.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando o ouviram Priscila e Áquila, o levaram consigo e lhe declararam mais pontualmente o caminho de Deus.
27 Nãskakẽ Apolos Acaya mai ano kapaiyaito nikakĩ a Nios Ifofaafãfe iskafanifo: “Nõ a Jesús Ifofamisfo kirika kenexõ fomanõ mia ifisharakõinõfo,” ixõ yoinifo. Apolos mã Acaya mai ano kaxõ, ato yoisharakõini. Ato askafaito nikakani Niosnoax inimasharakõinifo.
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 Nãnoxõ õiaifo judeofo Apolos yoini: “Jesús Niospa Fakemara,” faifono. Akka nã kirika keneaõxõ Apolos ato yoini iskafakĩ: “Nã nõ manai Cristofi Niospa Fakeki,” ixõ xafakĩakõi ato yoiaito tsõa kemanima.
28 Porque com grande veemência convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.