Atos 18

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nãskata Pablo Atenas anoax kaax Corinto ano nokoni.
1 Depois disto Paulo partiu de Atenas e chegou a Corinto.
2 Nãnoa feronãfake ãfe ane Aquilaki nokoni. Nã feronãfake Ponto pexe rasi anoa ini. Rama Italia anoax ãfe ãfi Priscila fe nokoita ini, nã Italia anoa ãto xanĩfãfe ãfe ane Claudio ato potaitano. Ato iskafayanã na judeofo Roma anoax fõtanõfo ixõ. Nãskakẽ Pablo ato õikai kani.
2 E encontrando um judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que pouco antes viera da Itália, e Priscila, sua mulher {porque Cláudio tinha decretado que todos os judeus saíssem de Roma}, foi ter com eles,
3 Nã Pablo nã akaifo keskafakĩ akairi pexe fakãki tãpia ini, karapa pexe fakĩ. Nãskakẽ nãno ato fe nẽteni, ato feta yonoxiki.
3 e, por ser do mesmo ofício, com eles morava, e juntos trabalhavam; pois eram, por ofício, fabricantes de tendas.
4 Nãskakẽ nãnoax mẽxotaima pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽra kapaoni. Anoxõ judeofoya a judeofoma ato Jesúsnoa meka shara nikamapai chanĩmara fanõfo.
4 Ele discutia todos os sábados na sinagoga, e persuadia a judeus e gregos.
5 Akka Silas fe Timoteo mã Macedonia anoax akiki nokoafono Pablo Jesúsnoa meka shara judeofo ato yoifofãsafani: “Jesúsfi Cristoki Niospa katoni ãfe Fakekõi inõ,” ixõ ato yoini.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ato askafaito nikakakĩ judeofãfe Pablo iskafanifo: “Jesúskai Cristoma. Mĩa mĩ chanĩ,” fakaxõ Pablo ĩchaketsanifo. Askafaifãfe nikakĩ Pablo ãfe rapatiõnoa atoki mapo taa taani mã anoax kakĩ ori fetsa ari ato iskafafãini: “Ẽ Niospa meka mato yoipaifiaito mã ea nikakaspai. Mãto shinãmã mã iki. Nãskax naax mã Nios fe nĩpanakama. Ẽ mato yoisharapaifiaito mã ea nikakaspai. Nãskakẽ na judeofoma ari ẽ kai ariafo ato yoixiki,” ixõ Pablo ato yoini.
6 Como estes, porém, se opusessem e proferissem injúrias, sacudiu ele as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora vou para os gentios.
7 Nãato askafata ãto ichanãti pexe anoax kãikaini feronãfake ãfe ane Ticio Justo pexe ano kani. Nãato Epa Nios shinãkõikĩ kĩfipaoni. Nã ato ichanãti pexe chaima ika ini.
7 E saindo dali, entrou em casa de um homem temente a Deus, chamado Tito Justo, cuja casa ficava junto da sinagoga.
8 Feronãfake Crispa ichanãti pexe anoa ãto xanĩfo ini. Nãato ãfe ãfi feta ãfe fakefoyaxõ nõko Ifo nikakõiyanã chanĩmara fani. Askatari nã Corinto anoafãferi chanĩmara fakõinifo, Pablo Jesúsnoa meka shara ato yoiaito. Nãskakẽ chanĩmara faifono ato maotisafakĩ faka mẽra ato ikimapakenifo.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Nãskano fakish fetsa Pablo namakẽ õia fani, nõko Ifãfe yoiaito iskafakĩ: “Ratekima mẽxotaima ẽfe meka sharaõnoa ato yoi xateyamafe.
9 E de noite disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 Ẽ mefe ikaki mia tsõa afeska faima kiki. Na pexe rasi ano efe yorafo ichapa ikafokĩ,” ixõ yoini.
10 porque eu estou contigo e ninguém te acometerá para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Nãskakẽ Pablo Corinto ano nẽteni. Anoxõ xinia fisti finõmata oxe seis ani. Nãnoxõ mẽxotaima Niospa meka ato yoipaoni.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Akka Acaya mai anoax Galión xanĩfo finakõia ini. Nãnoax judeofo ichanãnifo Pablo achixikãki. Mã achikaxõ ãto xanĩfo finakõia ano iyonifo.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Iskafakĩ ãto xanĩfo yoinifo: “Na feronãfãke ato pãrafofãsafai, yoipai mã Nios kĩfiki iskafatiro ixõ. A Moisés yoini anori ato yoima, fakirira ato yoi,” ixõ yoinifo.
13 dizendo: Este persuade os homens a render culto a Deus de um modo contrário à lei.
14 Pablo mã ato kemapaiyaito nã xanĩfo Galión judeofo yoini iskafakĩ: “Na feronãfãke afara chakafakẽ, askayamakĩ ato retekẽ mã ea yoiaito ẽ mato nikakerana.
14 E, quando Paulo estava para abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se de fato houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime perverso, com razão eu vos sofreria;
15 Akka nã mãto xinifãfe yoipaonifo keskaraõnoa mã yoita, a mãto kaifãfe ãfe aneõnoa yoita, a Moisés yoini keskaraõnoa mã yoi. Akka nã mã apaiyai keskafakãfe, ẽ aõnoa afaa tãpipaimakai.
15 mas, se são questões de palavras, de nomes, e da vossa lei, disso cuidai vós mesmos; porque eu não quero ser juiz destas coisas.
16 Nãskakẽ nonoax fotakãfe,” Galión xanĩfãfe ato fani.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Ato askafa fokaxõ Sóstenes achinifo nã ichanãti pexe anoa xanĩfo. Mã achikaxõ nãri seteketsanifo xanĩfãfe ferotaifi. Akka nã xanĩfo Galión aõ rafanã inima.
17 Então todos agarraram Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; e Gálio não se importava com nenhuma dessas coisas.
18 Pablo Corinto ano oxaranãyoni. Nãnoax a Nios Ifofaafo makinoax kani Priscila fe Aquila afe fonifo. Nãskakata kanõnãfãnẽ nanefainifo Siria mai ano fokani. Mã fokanax akka Cencrea anoax kanõanãfã mẽra nanexoma Pablo ato testemayoni. Akka Pablo Nios yoiyoni: “Ẽ mĩõxõ afara axii, mĩ ea õiaino,” ixõ yoini. Akka mã axõ ato testemani tãpinõfo. Ẽ Nios afara afeskarafaxõara ikax.
18 Paulo, tendo ficado ali ainda muitos dias, despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, havendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Nãskata mã fokanax Efeso ano nokonifo. Nãno Pablo ato nĩchifaini Aquila yafi Priscila, ichanãti pexe mẽra kakĩ nãanoax judeofo ichanãfono ato fe yoinãxiki.
19 E eles chegaram a Éfeso, onde Paulo os deixou; e tendo entrado na sinagoga, discutia com os judeus.
20 Nãnoxõ nẽtefapainifo. “Kayamafe nono nofe iyofe,” fanifo. Askafaifono akka Pablo nẽtekaspani.
20 Estes rogavam que ficasse por mais algum tempo, mas ele não anuiu,
21 “Maa, ẽ nẽtetiroma, mẽ kai,” ato fani iskafakĩ ato yoiyanã: “Epa Niospa ea nĩchiaino anã oxõ ẽ mato õiyoxii.”
21 antes se despediu deles, dizendo: Se Deus quiser, de novo voltarei a vós; e navegou de Éfeso.
22 Mã Cesarea ano nokoax, Jerusalén ano kani a Nios Ifofaafo ato yoisharaikai. Mã ato yoita anã kani Antioquía ano.
22 Tendo chegado a Cesaréia, subiu a Jerusalém e saudou a igreja, e desceu a Antioquia.
23 Nãno ato fe ikatsaxakĩ, nãnoax anã kani Niospa meka sharaõnoa ato yoifofãsafaikai. Galacia anoxõ ato yoikĩ taefata, Frigia anoxori ato yoini. A Nios Ifofaafo ato inimamakõini, Niosnoa meka shara ato yoikĩ.
23 E, tendo demorado ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela região da Galácia e da Frígia, fortalecendo a todos os discípulos.
24 Nãskaifono Efeso ano judeo fisti nokoni ãfe ane Apolos pexe rasi Alejandría anoa ini. Nãato Niospa meka yoikĩ kirika kenenifo tãpikõia ini, xafakĩakõi ato yoimis.
24 Ora, chegou a Éfeso certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Nãato nõko Ifo Jesúsnoa tãpikõixõ ato yoini, inimakõikai nã tãpia anori xafakĩakõi Jesúsnoa ato yoini. Askafixõ Jesúsnoa tãpisharaxõ nã Juan ato maotisafakĩ faka mẽra ato ikimani nã fisti tãpia ini.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão as coisas concernentes a Jesus, conhecendo entretanto somente o batismo de João.
26 Nãskata Apolos ichanãti pexe mẽraxõ ranotamakõi ato yoiaito nikakĩ. Aquila feta Priscila kenakaxõ ori iyokaxõ Niospa meka tãpimasharakõinifo nikasharakõinõ.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga: mas quando Priscila e Áqüila o ouviram, levaram-no consigo e lhe expuseram com mais precisão o caminho de Deus.
27 Nãskakẽ Apolos Acaya mai ano kapaiyaito nikakĩ a Nios Ifofaafãfe iskafanifo: “Nõ a Jesús Ifofamisfo kirika kenexõ fomanõ mia ifisharakõinõfo,” ixõ yoinifo. Apolos mã Acaya mai ano kaxõ, ato yoisharakõini. Ato askafaito nikakani Niosnoax inimasharakõinifo.
27 Querendo ele passar à Acáia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos que o recebessem; e tendo ele chegado, auxiliou muito aos que pela graça haviam crido.
28 Nãnoxõ õiaifo judeofo Apolos yoini: “Jesús Niospa Fakemara,” faifono. Akka nã kirika keneaõxõ Apolos ato yoini iskafakĩ: “Nã nõ manai Cristofi Niospa Fakeki,” ixõ xafakĩakõi ato yoiaito tsõa kemanima.
28 Pois com grande poder refutava publicamente os judeus, demonstrando pelas escrituras que Jesus era o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.