Atos 18

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nãskata Pablo Atenas anoax kaax Corinto ano nokoni.
1 Depois disso Paulo saiu de Atenas e foi para Corinto.
2 Nãnoa feronãfake ãfe ane Aquilaki nokoni. Nã feronãfake Ponto pexe rasi anoa ini. Rama Italia anoax ãfe ãfi Priscila fe nokoita ini, nã Italia anoa ãto xanĩfãfe ãfe ane Claudio ato potaitano. Ato iskafayanã na judeofo Roma anoax fõtanõfo ixõ. Nãskakẽ Pablo ato õikai kani.
2 Ali, encontrou um judeu chamado Áqüila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com Priscila, sua mulher, pois Cláudio havia ordenado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo foi vê-los
3 Nã Pablo nã akaifo keskafakĩ akairi pexe fakãki tãpia ini, karapa pexe fakĩ. Nãskakẽ nãno ato fe nẽteni, ato feta yonoxiki.
3 e, uma vez que tinham a mesma profissão, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
4 Nãskakẽ nãnoax mẽxotaima pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽra kapaoni. Anoxõ judeofoya a judeofoma ato Jesúsnoa meka shara nikamapai chanĩmara fanõfo.
4 Todos os sábados ele debatia na sinagoga, e convencia judeus e gregos.
5 Akka Silas fe Timoteo mã Macedonia anoax akiki nokoafono Pablo Jesúsnoa meka shara judeofo ato yoifofãsafani: “Jesúsfi Cristoki Niospa katoni ãfe Fakekõi inõ,” ixõ ato yoini.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou exclusivamente à pregação, testemunhando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ato askafaito nikakakĩ judeofãfe Pablo iskafanifo: “Jesúskai Cristoma. Mĩa mĩ chanĩ,” fakaxõ Pablo ĩchaketsanifo. Askafaifãfe nikakĩ Pablo ãfe rapatiõnoa atoki mapo taa taani mã anoax kakĩ ori fetsa ari ato iskafafãini: “Ẽ Niospa meka mato yoipaifiaito mã ea nikakaspai. Mãto shinãmã mã iki. Nãskax naax mã Nios fe nĩpanakama. Ẽ mato yoisharapaifiaito mã ea nikakaspai. Nãskakẽ na judeofoma ari ẽ kai ariafo ato yoixiki,” ixõ Pablo ato yoini.
6 Opondo-se eles e lançando maldições, Paulo sacudiu a roupa e lhes disse: "Caia sobre a cabeça de vocês o seu próprio sangue! Estou livre da minha responsabilidade. De agora em diante irei para os gentios".
7 Nãato askafata ãto ichanãti pexe anoax kãikaini feronãfake ãfe ane Ticio Justo pexe ano kani. Nãato Epa Nios shinãkõikĩ kĩfipaoni. Nã ato ichanãti pexe chaima ika ini.
7 Então Paulo saiu da sinagoga e foi para a casa de Tício Justo, que era temente a Deus e que morava ao lado da sinagoga.
8 Feronãfake Crispa ichanãti pexe anoa ãto xanĩfo ini. Nãato ãfe ãfi feta ãfe fakefoyaxõ nõko Ifo nikakõiyanã chanĩmara fani. Askatari nã Corinto anoafãferi chanĩmara fakõinifo, Pablo Jesúsnoa meka shara ato yoiaito. Nãskakẽ chanĩmara faifono ato maotisafakĩ faka mẽra ato ikimapakenifo.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor, ele e toda a sua casa; e dos coríntios que o ouviam, muitos criam e eram batizados.
9 Nãskano fakish fetsa Pablo namakẽ õia fani, nõko Ifãfe yoiaito iskafakĩ: “Ratekima mẽxotaima ẽfe meka sharaõnoa ato yoi xateyamafe.
9 Certa noite o Senhor falou a Paulo em visão: "Não tenha medo, continue falando e não fique calado,
10 Ẽ mefe ikaki mia tsõa afeska faima kiki. Na pexe rasi ano efe yorafo ichapa ikafokĩ,” ixõ yoini.
10 pois estou com você, e ninguém vai lhe fazer mal ou feri-lo, porque tenho muita gente nesta cidade".
11 Nãskakẽ Pablo Corinto ano nẽteni. Anoxõ xinia fisti finõmata oxe seis ani. Nãnoxõ mẽxotaima Niospa meka ato yoipaoni.
11 Assim, Paulo ficou ali durante um ano e meio, ensinando-lhes a palavra de Deus.
12 Akka Acaya mai anoax Galión xanĩfo finakõia ini. Nãnoax judeofo ichanãnifo Pablo achixikãki. Mã achikaxõ ãto xanĩfo finakõia ano iyonifo.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, os judeus fizeram em conjunto um levante contra Paulo e o levaram ao tribunal, fazendo a seguinte acusação:
13 Iskafakĩ ãto xanĩfo yoinifo: “Na feronãfãke ato pãrafofãsafai, yoipai mã Nios kĩfiki iskafatiro ixõ. A Moisés yoini anori ato yoima, fakirira ato yoi,” ixõ yoinifo.
13 "Este homem está persuadindo o povo a adorar a Deus de maneira contrária à lei".
14 Pablo mã ato kemapaiyaito nã xanĩfo Galión judeofo yoini iskafakĩ: “Na feronãfãke afara chakafakẽ, askayamakĩ ato retekẽ mã ea yoiaito ẽ mato nikakerana.
14 Quando Paulo ia começar a falar, Gálio disse aos judeus: "Se vocês, judeus, estivessem apresentando queixa de algum delito ou crime grave, seria razoável que eu os ouvisse.
15 Akka nã mãto xinifãfe yoipaonifo keskaraõnoa mã yoita, a mãto kaifãfe ãfe aneõnoa yoita, a Moisés yoini keskaraõnoa mã yoi. Akka nã mã apaiyai keskafakãfe, ẽ aõnoa afaa tãpipaimakai.
15 Mas, visto que se trata de uma questão de palavras e nomes de sua própria lei, resolvam o problema vocês mesmos. Não serei juiz dessas coisas".
16 Nãskakẽ nonoax fotakãfe,” Galión xanĩfãfe ato fani.
16 E mandou expulsá-los do tribunal.
17 Ato askafa fokaxõ Sóstenes achinifo nã ichanãti pexe anoa xanĩfo. Mã achikaxõ nãri seteketsanifo xanĩfãfe ferotaifi. Akka nã xanĩfo Galión aõ rafanã inima.
17 Então todos se voltaram contra Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Mas Gálio não demonstrava nenhuma preocupação com isso.
18 Pablo Corinto ano oxaranãyoni. Nãnoax a Nios Ifofaafo makinoax kani Priscila fe Aquila afe fonifo. Nãskakata kanõnãfãnẽ nanefainifo Siria mai ano fokani. Mã fokanax akka Cencrea anoax kanõanãfã mẽra nanexoma Pablo ato testemayoni. Akka Pablo Nios yoiyoni: “Ẽ mĩõxõ afara axii, mĩ ea õiaino,” ixõ yoini. Akka mã axõ ato testemani tãpinõfo. Ẽ Nios afara afeskarafaxõara ikax.
18 Paulo permaneceu em Corinto por algum tempo. Depois despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, acompanhado de Priscila e Áqüila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencréia, devido a um voto que havia feito.
19 Nãskata mã fokanax Efeso ano nokonifo. Nãno Pablo ato nĩchifaini Aquila yafi Priscila, ichanãti pexe mẽra kakĩ nãanoax judeofo ichanãfono ato fe yoinãxiki.
19 Chegaram a Éfeso, onde Paulo deixou Priscila e Áqüila. Ele, porém, entrando na sinagoga, começou a debater com os judeus.
20 Nãnoxõ nẽtefapainifo. “Kayamafe nono nofe iyofe,” fanifo. Askafaifono akka Pablo nẽtekaspani.
20 Pedindo eles que ficasse mais tempo, não cedeu.
21 “Maa, ẽ nẽtetiroma, mẽ kai,” ato fani iskafakĩ ato yoiyanã: “Epa Niospa ea nĩchiaino anã oxõ ẽ mato õiyoxii.”
21 Mas, ao partir, prometeu: "Voltarei, se for da vontade de Deus". Então, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Mã Cesarea ano nokoax, Jerusalén ano kani a Nios Ifofaafo ato yoisharaikai. Mã ato yoita anã kani Antioquía ano.
22 Ao chegar a Cesaréia, subiu até a igreja para saudá-la, e depois desceu para Antioquia.
23 Nãno ato fe ikatsaxakĩ, nãnoax anã kani Niospa meka sharaõnoa ato yoifofãsafaikai. Galacia anoxõ ato yoikĩ taefata, Frigia anoxori ato yoini. A Nios Ifofaafo ato inimamakõini, Niosnoa meka shara ato yoikĩ.
23 Depois de passar algum tempo em Antioquia, Paulo partiu dali e viajou por toda a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Nãskaifono Efeso ano judeo fisti nokoni ãfe ane Apolos pexe rasi Alejandría anoa ini. Nãato Niospa meka yoikĩ kirika kenenifo tãpikõia ini, xafakĩakõi ato yoimis.
24 Enquanto isso, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, chegou a Éfeso. Ele era homem culto e tinha grande conhecimento das Escrituras.
25 Nãato nõko Ifo Jesúsnoa tãpikõixõ ato yoini, inimakõikai nã tãpia anori xafakĩakõi Jesúsnoa ato yoini. Askafixõ Jesúsnoa tãpisharaxõ nã Juan ato maotisafakĩ faka mẽra ato ikimani nã fisti tãpia ini.
25 Fora instruído no caminho do Senhor e com grande fervor falava e ensinava com exatidão acerca de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
26 Nãskata Apolos ichanãti pexe mẽraxõ ranotamakõi ato yoiaito nikakĩ. Aquila feta Priscila kenakaxõ ori iyokaxõ Niospa meka tãpimasharakõinifo nikasharakõinõ.
26 Logo começou a falar corajosamente na sinagoga. Quando Priscila e Áqüila o ouviram, convidaram-no para ir à sua casa e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Nãskakẽ Apolos Acaya mai ano kapaiyaito nikakĩ a Nios Ifofaafãfe iskafanifo: “Nõ a Jesús Ifofamisfo kirika kenexõ fomanõ mia ifisharakõinõfo,” ixõ yoinifo. Apolos mã Acaya mai ano kaxõ, ato yoisharakõini. Ato askafaito nikakani Niosnoax inimasharakõinifo.
27 Querendo ele ir para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos que o recebessem. Ao chegar, ele auxiliou muito os que pela graça haviam crido,
28 Nãnoxõ õiaifo judeofo Apolos yoini: “Jesús Niospa Fakemara,” faifono. Akka nã kirika keneaõxõ Apolos ato yoini iskafakĩ: “Nã nõ manai Cristofi Niospa Fakeki,” ixõ xafakĩakõi ato yoiaito tsõa kemanima.
28 pois refutava vigorosamente os judeus em debate público, provando pelas Escrituras que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.