Atos 16

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pablo fe Silas pexe rasi Derbe ano nokonifo, nãnoax Listra ano fonifo. Nãnoa Nios Ifofaa fetsa ãfe ane Timoteo fichinifo. Ãfe afa Judea kẽro ini, Nios Ifofa, akka ãfe apa griego ini.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Nã Nios Ifofaafãfe Listra anoxõ Iconio anoafãferi, “Na Timoteo feronãfake sharakõira,” fanifo.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pablo Timoteo iyopaini afe kanõ. Akka iyoyoxoma ãfe foshki repa xatemani, judeofãfe mekafayamanõfo, mãmãi tãpikaxõ Timoteo ãfe apamãi griegokẽ.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Askata mã fokakĩ a pexe rasi anoafo a Jesús Ifofamisfo ato yoifainifo, nã Jesúsxõ ãfe meka yoimisfo feta, a Jesús Ifofamisfo ato kexemisfãfe Jerusalén anoxõ ato yoitafo anori.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Ato yoiaifãfe nikakani a Jesús Ifofamisfãfe Jesús chanĩmara fakĩ finasharakõinifo. Askatari a Jesús Ifofaifo ichapakõi kainifo pena tii.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Akka Niospa Yõshi Sharapa, Asia mai ari ato nĩchikaspani, arixõ Jesúsnoa meka shara ato yoipaifiaifono. Nãskakẽ Frigia yafi Galacia finõfainifo.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Fokanax Misia mai xatea ano nokonifo. Nãnoxõ Bitinia ano fopaikakĩ shinãnifo, ari fopaiyaifono Jesús ãfe Yõshi Sharapa ato nĩchikaspani.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Nãskakẽ Misia finõfaini fokanax Troas ano nokonifo.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Nãnoxõ Pablo fakishi namakẽ õia fani, feronãfake Macedonia anoato nĩxõ yoikĩ iskafaito: “Nono Macedonia ano ofe noko tãpimaxiki,” ixõ yoiaito õini.
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Nãskara õixõ Pablo ato yoini iskafakĩ: “Itipinĩkãfe nõ Macedonia ano kanõ, Niospa ari noko nĩchipai kiki arixõ Jesúsnoa meka shara nõ ato yoinõ,” noko fani.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Nã Troas anoax nõ kanõanãfãnẽ nanekaini ĩamãfã nakirafe mai toomãfã ano kai ãfe ane Samotracia ano. Nãnoax kaax pena fetsa Neápolis ano nõ nokoni.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Nãnoax nõ anã kani Filipos ano. Nã Filipos ano romanõ xanĩfokõifo ipaonifo nãnoa ãto pexe rasi sharafinakõia ini, nã Macedonia mai ano. Nãno nõ oxa ranãyoni.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Nãnoax pena tenetitĩa pexe rasi anoax nõ tsekekainikax faka ketokonõ nõ kani, nõ shinã anoxõ judeofãfe Nios kĩfikanira ixõ. Nãno tsaoxõ Niosnoa meka shara kẽrofo nõ yoini ano ichanãfono.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Nãnoa fetsa ãfe ane Lidia ini pexe rasi Tiatira anoa. Nã kẽromã sama fexta nana sharakõi ato minimis ini. Askatari Nios shinãkõimis. Nãskaxõ Pablo Jesúsnoa yoiaito nikakõisharaito õikĩ nõko Ifãfe ãfe õiti fepeaxosharakõini.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Nãskaito õikĩ afe yorafoya maotisafanifo faka mẽra ikimakĩ. Nãskaxõ noko yoini iskafakĩ: “Mã ea iskafaikai, mĩ nõko Ifo ifofaki mã ea faikai, ẽfe pexe ano oxai fekãfe,” noko fani. Noko askafaino nõ nẽteyoni.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Nãskata pena fetsa a Nios kĩfimisfo ano nõ kaino nãno nokoki xomaya nokoni niafaka chaka a mẽra naneano. Nãato ato õnãxomis ini. Ãto inakõima ini, ãa ato onãxomis. Aõxõ kori ichapa fimisfo ini.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Nã xomayato noko chĩfafaini Pablo fe nõ kaino fãsikõi mekayanã noko yoifoni iskafakĩ: “Na feronãfakefofi Nios nã keyokõi finõato ãfe inakõifoki. Afeskax nõ Nios fe ipaxatiromãki noko yoi feafo,” ixõ yoini.
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Pena tii noko askafafofãsa fani. Noko askafaito Pablo mã fekaxtexõ anã teneyamakĩ, ifiakekafã nã niafaka yõshi chaka xomaya mẽra nanekẽ iskafani: “Jesucristoõxõ ẽ mia yoikai na xomaya makinoax tsekekaitãfe,” fani. Askafaino a makinoax niafaka chaka tsekekaini.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Pablo askafaito õikakĩ, akka a xomayato ãfe ifofãfe shinãchakakõinifo anã afaakema, anãkairoko aõxõ kori fikani. Nãskakaxõ akiki õitifishkikakĩ Pablo yafi Silas achikaxõ xanĩfo finakõia ano iyonifo.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Nãskakaxõ xanĩfofo ano ato iyokaxõ iskafakĩ ato yoinifo: “Na judeo rafeta nõko pexe rasi anoa ato chakafakĩ mekafakani.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Nõ mato yoisharaira ikaxõ nã imisfo keskapaikĩ anori ato yoipaikani. Akka nõa nõ chanĩpaima, askara yoikĩ nõ feyafaima nõmãi romanõfoxõ,” ixõ ato xanĩfofo yoinifo.
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Ato askafaifãfe nikakani yorafã rasi atoki õitifishkinifo Pablo yafi Silaski. Nãskakaxõ ãto xanĩfofofafẽ ato yoinifo ato rapati fĩakaxõ ato chati koshanõfo.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ato koshakĩ finakaxõ karaxa mẽra ato ikimanifo. Nãskakaxõ a karaxa kexea yoinifo ato kexesharakõinõ tsekeyamanõfo.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Yoikĩ askafaifãfe nikakĩ, a karaxa kexemisto oke mẽra chaikõi ato ikimaxõ tafara rafe oyatamaxõ ato tsãoni.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Ato askafafono Pablo fe Silas yamenakekafanaino Epa Nios kĩfiyanã fanãinifo. Askaifono a ato fe karaxa mẽra ikafãfe ato nikanifo.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Nãskaifono fãsikõi mai naya naya ikĩ, nã karaxa pexe simĩto posa posa akõini. Nãskafaino ãfe fepotifo fepekemei fetseni. Nãskaino a karaxa mẽra ikafo cadenãs mepekemei fetsenifo.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Askaino a karaxa kexea moinãkafã õia mã karaxa ãfe fepoti fepekemei fetsea õini. Askaito ãfe espada tsekata ãa retemepaini, mã tsekeafora ixõ shinãi.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Askaito Pablo fãsikõi yoini iskafakĩ: “Mĩa retemeyamafe. Nõ faki kaamaki,” faito nikakĩ.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 A karaxa kexeato ãfe soraro fẽtsa, “Ea kirosĩ otaxõ fexõfe,” fani. Mã fexoano koshikõi ichoni choayanã ratei, nãskax Pablo fe Silas niafono ato nãmã ratokonõ mai chachipakefofãni.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Nãskata fininãkãfe mã ato kaimaxõ ato yõkani iskafakĩ: “¿Afeskaxõ ẽfe chaka ẽ soatiromẽ Nios fe ipaxakĩ?” ixõ ato yõkani.
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ato askafaito nikakakĩ kemanifo iskafakakĩ: “Nõko Ifo Jesucristo chanĩmara fafe Ifokõi faax mefe yorafo fe mĩ afe nĩpanakakĩ,” fanifo.
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Nãskakaxõ nõko Ifoõnoa meka shara yoinifo, a afe ikafori ãfe pexe mẽranoa ato yoinifo.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Ato askafaifono nã fakish fistichi nã karaxa kexemisto a ato koshafo ano ato fãka chokani. Ato askafaino ãfe ãfiyafi ãfe fakefoya ato maotisafanifo, ato faka mẽra ikimapakekakĩ Jesús chanĩmara faifono.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Nãskaxõ ãfe pexe ari ato iyoxõ ato pimani. Nãskax ãfe ãfi fe ãfe fakefo fe inimakõini Nios chanĩmara fakõikanax.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Nãskata penama xanĩfofofãfe ãto sorarofo nĩchinifo a karaxa kexeafo ato yoitanõfo Pablo yafi Silas ato kãimanõfo.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Nã karaxa kexeato Pablo yoini iskafakĩ: “Xanĩfofofãfe ea yoiafo ẽ mato kãimanõ. Mã mã tanaima kasharatiro,” faino,
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Pablo a ato kexeafo yoini iskafakĩ: “Nõri romanõfofiano noko koshaketsafo yorafãfe ferotaifi, noko yõkasharakaxoma. Nãskakaxõ noko karaxa mẽra ikimanafo. Akka, ¿afeskakĩ one mã noko kãimapaimẽ? Ãakõi noko kãimani fenõfo ato yoitakãfe,” Pablo ato fani.
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ato askafaito nikakakĩ mã fokaxõ sorarofãfe ato xanĩfofo yoinifo. Ato yoiaifono nikakani ratenifo: “Nõri romãnõfora,” ato faifãfe nikakanax.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Ato askafaifono xanĩfofo mã fokaxõ ato iskafanifo, Pablo yafi Silas: “Nõ mato tãpiama mãri romanõfo fekẽ nõ mato koshaketsaxõ karaxa mẽra nõ mato ikimanaki. Na karaxa mẽranoax kãikãfe, nõko pexe rasi anoax fõtaxikakĩ,” ato fanifo.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Mã karaxa mẽranoax kãikanax Pablo fe Silas Lidia pexe ano fonifo. Nãnoxõ a Nios Ifofaafo Jesúsnoa meka shara ato yoikakĩ ato inimamakõinifo. Nãato yoikĩ askafakanax ato makinoax fonifo.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.