Atos 15

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nãskaifono feronãfakefo Judea anoax Antioquía ano fonifo. Mã nokokaxõ a Jesús Ifofamisfo ato yoinifo iskafakakĩ: “Moisés noko yoini iskafakĩ: ‘Foshki repa xateyamax nõ Nios ano katiroma,’ ixõ noko yoini. Nãskakẽ nã Moisés noko yoini keskai nõ askamis,” ixõ ato yoinifo.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ato askafaifãfe nikakĩ Pablo feta Bernabé, “Maa, askarakaima. Fanĩrira mã yoi,” ato fakanax ato fe feratenãnifo. Ato askafaifono Pablo yafi Bernabé a Jesús Ifofamisfo fetsafori ato katokaxõ Jerusalén ari ato nĩchinifo a Jesúsxõ ãfe meka ato yoimisfoya a Nios Ifofaafo ato kexemisfo ato yõkatanõfo chanĩmamakĩ.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Nã Nios Ifofaafãfe Antioquía anoxõ ato nĩchiafo fokakĩ, Finicia yafi Samãria finõfãikakĩ ato yoifainifo: “A judeofofãfema Nios Ifofakakĩ mã ãto chaka xateafora,” ixõ ato yoiaifono nikakani a Nios Ifofaafo inimakõinifo.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Mã Pablo fe Bernabé Jerusalén ano nokoafono, a Jesús Ifofaafo feta a Jesúsxõ ãfe meka yoimisfo feta a ato kexemisfofãferi ato ifinifo, ato iskafayanã: “Aicho, mã nokoki osharakĩ,” ixõ ato yoiyanã. Ato askafaifono anoxõ ato yoinifo a Niosxõ afama mĩshtifofamisfo.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Ato askafaifono nikaxõ fariseofãfe Jesús Ifofakaxõ ato iskafanifo: “Judeo yamafikaxõ Nios Ifofakaxõ ãto foshki repa xatetirofo Moisés yoini keskafakĩ,” ixõ ato yoinifo.
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Nãskaifono a Jesúsxõ ãfe meka ato yoimisfo fe ato kexemisfo fe ichanãnifo tãpixikakĩ a yoiaifo keskara.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Mã ichapa yoinãfono Pedro fininãkafã ato yoini iskafakĩ: “Efe yora mĩshtichi, mã mã ea tãpia afetĩama Niospa ea katoni, mato mẽranoa ãfe meka shara a judeofoma ẽ ato yoinõ, akairi chanĩmara fakanax afe ĩpaxanõfo.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Niospa a shinãifo keskara tãpikõia. Nãato ato tãpimani afe yora inõfo. Nãskaxõ ãfe Yõshi Shara ato mẽra nanei, a nõmẽra naneni keskafakĩ. Nãskakẽ keyokõichi tãpitirofo Niospa ato ifiaito.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Niospa atoya yora fetsa keskara noko õima, nã yora fisti keskara noko õi. Nã noko ani keskafakĩ ãto chakari mã ato soaxona chanĩmara faifono.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Akka mãto xinifãfe a Moisés yoini keskara nikakõipaonifoma. Nãskarifiakĩ mãri mã nikakõimisma. Akka a Moisés yoini keskara nikakõiyamafikatsaxakĩ, ¿afeskakĩ a judeofoma Jesús Ifofafiafono a Moisés yoini keskara nikakõikãfe mã ato famismẽ? Nãskakẽ afãferi nikakõitirofoma. Akka Jesús fistichi noko nimafitirono, ¿afeskakĩ mã chanĩmara faimamẽ?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Akka Moisés yoini keskarato noko nimatirora ixõ mã shinãmis. Akka nõko Ifo Jesús nõ chanĩmara faito, noko noikõixõ noko ifitiro afe nõ ĩpaxanõ. Nãskarifiakĩ a judeofoma ato ifitiro chanĩmara faifono,” ixõ Pedro ato yoini.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Nãskakẽ anã tsoa tooxinima, ato nikakani. Akka Pablo feta Bernabé ato yoinifo a Niospa atoõxõ afama mĩshtifo faa, judeofoma mẽraxõ.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Mã yoikĩ xateafono, Santiagori ato yoini iskafakĩ: “Efe yora mĩshtichi, eari nikakapo ẽ mato yoinõ.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Simón Pedro noko yoiyamea Epa Niospa a judeofoma ato noikĩ mã ato katoa ãfe yorafo inõfo ixõ noko yoiyamea.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Nãnorikõi a inõpokoai yoikakĩ a Niosnoa yoimisfãfe kenenifo. Iskafakĩ yoinifo na kirika keneano:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 Nãskata ẽ anã oxii a David ãfe kaifãfe ea anã shinãtama chaka shinãifono, ato chaka soaxoxiki. Ato õiti fepeaxosharayanã isharakõinõfo ea anã Ifofakanax.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Ea õikakĩ fetsafãferi ea fenanõfo nã maitio ikafo feta nã ẽ ato katoafãfe ixõ Epa Niospa yoini.
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Nõko Ifãfe afetĩama afama mĩshti tãpiyoni,
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 “Nãskakẽ ẽ shinãkĩ iskafai, nõko kaifãfema Nios Ifofapaiyaifono nõ ato afara fetsa kerexkai amatiroma.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Askatamaroko nõ ato kirika kenexõ fomanõ iskafaki yoikĩ:
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Nã taeyoi ato yoipaonifo keskafakĩ, iskaratĩari pexefo anoxõ a Moisés ato yoipaoni keskafakĩ ato yoikani. Mẽxotaima ichanãti pexe mẽraxõ pena tenetitĩa nã kirika anemisfo.”
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Nãskakata a Jesúsxõ ato yoimisfãfe a ato kexemisfãferi a Nios Ifofaafãferi shinãnifo a Nios Ifofaa fetsafo katoxikakĩ, Antioquía ano ato nĩchixikakĩ Pablo fe Bernabé foaifono. Judas yafi Silas ifinifo, nã Judaspa ãfe ane fetsa Barsabás ipaoni. Na feronãfake rafe isharakõiafo a Nios Ifofaafãfe ato fapaonifo.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Nãskakaxõ mã foaifono ato kirika keneni inãnifo ato foxotanõfo, iskafakĩ ato yoikaxõ:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Mã nõ tãpia yora fetsafo nonoax foitafo nõ ato nĩchiyamafiano, mã foitaxakakĩ mato yoikakĩ ãto mekapa mato fekaxtefakani, fanĩrira mato yoikakĩ nõ ato anori yoiyamafekẽ fanĩrira mato yoiaifono mã ato tãpipai.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Nãskakẽ ichanãxõ nõ shinã feronãfake fetsafo katoxiki noko anoax fokaxõ mato õitanõfo. A nõ ato noiai Bernabé yafi Pablo nõ katoa.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Nã Bernabé feta Pablo nõko Ifo Jesucristoõnoa ato yoipaifiaifono ato retepaimisfo ato nikakaspakakĩ.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nãskakẽ Judas yafi Silas nõ nĩchia mã fokaxõ mato yoisharakõinõfo nã nõ mato kenexona keskafakĩ.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Nã Niospa Yõshi Sharapa shinãi keskafakĩ nãnorikõi nõ shinãi. Afaa fetsa nõ mato yoipaima. Akka nã sharafinakõia nõ mato yoipai mã nikanõ:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Na nõko niosra ikaxõ afara onifakaxõ yoinã retexõ inãfo piyamakãfe. Askatari ãfe imi ayayamakãfe. Yoinã ina fakaxõ tetoxakafo ãfe imi foyamaito piyamakãfe. Askatari mãto ãfima chotayamakãfe, kẽrofãferi ãto fenema chotamayamanõfo. Akka nã nõ mato yoiai anori mã nikasharakõiax, mã isharakõikai. Nã tii nõ mato yoi na kirikaki kenexõ,
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Nãskakaxõ Jerusalén anoxõ ato nĩchiafono Antioquía ano fonifo. Mã fokaxõ a Nios Ifofaafo ato ichanãfakaxõ kirika kenea ato inãnifo.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 A Nios Ifofaafãfe kirika anexõ õikani, inimaifinakõinifo, “Aicho, noko kirika kenexõ manamakakĩ noko inimamasharakõikani,” ikanax.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Judas yafi Silas Niospa ato shinãmanaino Niospa meka tãpikaxõ Niosnoa meka shara ato yoikakĩ ato inimakõiyanã ato nikamasharakõinifo ãto mekapa a Nios Ifofaafo.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Nã Antioquía ano ato fe iyopaonifo. Nãno ato fe ikafono nã Nios Ifofaafãfe ato nĩchinifo iskafakĩ ato yoiyanã: “Tanaima fosharatakãfe,” ato faifono, tanaimakõi fosharakõinifo a anoxõ ato nĩchiameafo ano.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Akka Silas anã Jerusalén ano kanima nãno ato fe nẽteni. Judas fisti kani.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Akka Pablo fe Bernabéri fonifoma, Antioquía ano nẽtenifo anoxõ fetsafo feta nõko Ifoõnoa meka shara yoixikakĩ.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Mã askakãta Pablo Bernabé yoini iskafakĩ: “A Nios Ifofaafo nõ anã ato õikanõ fokãfe pexe rasi anoafo a nõko Ifoõnoa meka shara nõ ato yoikĩ taefaniano afeskax ikafomãki.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Bernabé Juan iyopaini ato fe kanõ, nã Juan ãfe ane fetsa Marcos ipaoni.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Akka Pablo iyokaspani. Nã Marcosmãi Panfilia anoax ato makinoax nẽteyameano, ato feta yonokaspakĩ.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Askai feratenãkanax anoax paxkanãfainifo. Bernabé Marcos Chipre ano iyoikai kanõanãfãnẽ nanekaini.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Akka Pablo Silas ifini afe kaxiki, afeta Niospa meka shara ato yoi axiki. Askaito õikakĩ a Jesús Ifofamisfãfe ato Nios kĩfixonifo fosharakõitanõfo Niospa ato kexesharanõ.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Mã fokakĩ Siria yafi Cilicia anoafo Jesúsnoa meka shara ato yoifofãsafanifo, a Nios Ifofaafãfe Jesúsnoa tãpisharakõinõfo inimasharaxikakĩ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.