Atos 13

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Antioquía ano Jesús Ifofamisfo inifo, a Niosnoa ato yoipaonifori ano ato fe inifo. A Jesús Ifofaax afeskax isharatirofomãkĩ ixõ ato tãpimamisfori ano ato fe inifo. Bernabé ikaino, Simón ãfe ane fetsa Nã Fisora fapaonifo ikaino, Lucio a Cirene anoa ikaino, Manaén xanĩfo Herodes fe yosini ikaino, nã Saulori ato fe ini.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Akka pena fetsa foni teneyanã nõko Ifo kĩfiaifono Epa Niospa Yõshi Sharapa ato yoini iskafakĩ: “Bernabé yafi Saulo ato paxkanãfakãfe ẽ ato katoaki eõxõ yononõfo,” ato fani.
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Nãskata foni teneyanã mã Epa Nios kĩfikaxõ Bernabé yafi Saulo ato mĩfi mãmãkaxõ Epa Nios ato kĩfixoyanã, ato nĩchinifo fetsafo ari fokaxõ Epa Niospa meka shara ato yoitanõfo.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Mã Niospa Yõshi Sharapa ato nĩchia fokanax Bernabé fe Saulo Seleucia ano fonifo. Nãnoax kanõanãfãnẽ nanefainifo Chipre ano fokani. Nã ĩamãfã fakafã nakirafe mai toomãfã ano fokani.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Mã fokanax pexe rasi Salamina ano nokokaxõ judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽraxõ Niospa meka sharaõnoa ato yoikĩ taefanifo. Juanri ato fe kani afara fetsa ato axoxii.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Nã ĩamãfã nakirafe mai toomãfã anoa ato yoikãta, Pafos ano fonifo. Nãnoa judeo yõfe fichinifo ãfe ane Barjesús. Nã chanĩkõi ipaoni ẽ Niosxõ yoira iki.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Nã yõfe Barjesús xanĩfo Sergio Paulo fe ipaoni. Nã xanĩfãfe tãpisharakõia ini. Nãskaxõ Bernabé yafi Saulo kenamani, Niospa meka shara nikapaikõiki.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Akka nã yõfemã ãfe ane fetsa griego mekapa Elimas fapaonifo. Nãato ãfe xanĩfo yoini: “Ato nikayamafe mia pãrakani kiki,” fani, ea nikanõra ixõ.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Nãskakẽ Saulo ãfe ane fetsa Pablo ini. Niospa Yõshi Shara a mẽra nanekõia. Nãato aas õini.
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 Nãskaxõ yoini iskafakĩ: “Chanĩchakapa nĩafaka fake, nã sharafo mĩ noikaspamis. Mĩ chanĩmis ato pãrapaiyanã nõko Ifãfe mẽstekõi ato yoifimisno, akka anorima mĩ ato yoimis. ¿Afeskai mĩ xateimamẽ?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Akka iskaratĩa nõko Ifãfe mia omiskõimani. Mĩ anã fẽro õima, xinĩ chaxafiaino mĩ anã fena õiyonakama,” fani.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Nãskaito õikĩ xanĩfãfe nõko Ifo chanĩmara fani. “Aira, Jesús afama mĩshti fatiro,” ixõ yoinifo.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Pablo afe rafeafo fe Pafos anoax kanõanãfãnẽ nanefainifo pexe rasi Perge ano fokani. Nã Perge Panfilia mai ano ini. Nãnoax Juan anã ato fe kanima. Nãno nẽteax anã oni, Jerusalén ano.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Nã Perge anoxõ Antioquía finõfainifo, Antioquía anoxõ shinã Pisidia chaima ini. Nãriax pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽra ikifaikanax tsaonifo.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 A Moisés Niospa meka yoikĩ kirikaki keneni yafi a Niospa ato shinãmanaino yoipaonifo keskara anekãta, a ichanãti pexe kexemisfo xanĩfofofãfe Pablo yafi Bernabé ato yoini iskafakakĩ: “Nõko kaifo rafeta mã noko afara yoipaimãkai noko yoikãfe, noko inimamaxikakĩ,” ixõ ato yoinifo.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Ato askafaifono Pablo niinãkafã atokiri mẽshainãkafã mekayamakãfe ato fani. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Ea nikakãfe ẽfe kaifo israelifãfe yora fetsafo feta mã nofeta Epa Nios kĩfipaimãkai ẽ mato yoisharanõ.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Israelifãfe ãto Niospa taefakĩ nõko xinifo katoni afe yora inõfo. Nãskakẽ Egipto anoax kainifo yora fetsafo mẽra iyokanax Ejipto mai anoax. Nãskakẽ chipo Epa Niospa ãfe kerex sharaõxõ Ejipto anoa ato iyoni.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Nãskakẽ Niospa meka tsõa nikasharayamafiaifono, Niospa ato kexepaoni cuarenta xinia tsõa istoma anoxõ.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Nãskata Niospa Canaán mai anoxõ siete faxõ mani fetsafo ato potani, nõko xinifo a mai ato inãxiki.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Nãskakẽ cuatrocientos cincuenta xinia ayonifo. Fena Canaán mai ano fonifoma. Mã cuatrocientos cincuenta xinia finõta xanĩfoya inõfo Niospa ato yoini.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Nãskakẽ, ‘Xanĩfo finakõia nõ fichipai noko ĩkinõ,’ ixõ yoinifo. Nãskakẽ Niospa Saúl cuarenta xinia imani xanĩfokĩ. Akka nã Saúl ãfe apa Cis ini, Benjamín ãfe kaifo.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Nãskata Epa Niospa Saúl tsekani anã xanĩfo iyamanõ. Akka Epa Niospa David xanĩfo inõ imani. Nãskaxõ yoini iskafakĩ: ‘Isaí ãfe fãke David mã ea inimamakõi nã ẽ apaiyai keskafaki nãato akõini,’ ixõ yoini.
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Nã David ãfe fena ini Jesús. Epa Niospa nai mẽraxõ nãmã nĩchini israelifo ato ifipakexanõ nã yoiyoni keskafakĩ.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Askatari Jesús oyoamano israelifo Juan Jesúsnoa meka shara ato yoini iskafakĩ: ‘Mãto chaka xatexõ Nios Ifofakãfe maotisaxakakĩ fetsafãfe tãpinõfo mã mãto chaka mã xateano,’ ixõ ato yoini.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Askata mã Juan chaima nakĩ, ato yoini: ‘¿Mã shinãimẽ ẽ Cristokẽ? Maa, ẽkai aama. Akka a Cristo samama oi a nõ manai nõko xanĩfo ikiyoi. Akai ea keskarama. Ato afama mĩshti tãpia. Atokai afaa chakafamisma,’ ixõ ato yoini.
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Ẽfe kaifo mĩshtichi, mãfi Abraham fenafokĩ, ea nikakapo a ẽfe kaifomafo feta ẽ mato yoinõ. Mãfi Epa Nios chanĩmara fapaikai. Nã meka sharaõnoa nikakãfe Epa Niospa ãfe Fake nĩchiniki noko ifipakexanõ.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Nã Jerusalén ano ikafãfe ãto xanĩfofo feta tãpinifoma Jesús tsoamãki. A inõpokoai yoikĩ aõnoa kirika kenenifori tsõa tãpiyameama, pena tenetitĩa ichanãti pexe mẽraxõ anefikakĩ. Nãskakaxõ reteyameafo nã aõnoa yoikĩ kenenifo keskakõifakĩ.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Afaa chakafaito õiyamafikakĩ retepaikakĩ. ‘Ato retemafe,’ yorafãfe Pilato fanifo.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Nãskakẽ nã aõnoa yoikĩ kirika kenenifo keskakõifakĩ, mã askafayameafo retekaxõ ifi cruz ikakinoa fotomapakefofãkaxõ mafa kini mẽra maifanifo.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Akka mã mafa kini mẽra maifafiafono Epa Niospa otofayamea.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Mã oxa ranãta a Galilea anoax Jerusalén ano afe foitafãfe atoki nokoaito õiyameafo. Nãfãfe judeofo Jesúsnoa ato yoikani.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Niospa afetĩama yoiyoni iskafakĩ:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Nãskakẽ ana aõnoa yoikĩ yõra keneni iskafakĩ:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Chanĩma, David nayoxoma ato ĩkiyopaoni, Niospa yoiaino. Nãskax chipo nani ãfe xinifo nãpa keskai, nã ãfe xinifo mai anori David maifanifo. Anoax ãfe yora pisini.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Akka Jesús mã nafiakẽ Epa Niospa otoani. Ato ãfe yora pisinima.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 — ausente —
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Kexemesharakãfe a inõpokoai yoikĩ Niospa meka yoimisfãfe kenenifo keskai mã askatiroki. Iskafakĩ yoinifo:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 Akka ẽ yoiaito mã ea nikakaspai, ekeki kaxemetsamayanã. Nãskakẽ ẽ afarafo akaito õiax rateyanã mã nai iskarafo nõ õimisma ikax. Nãskakẽ mã chanĩmara famisma, fetsafãfe mato yoifiaifono,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Mã Pablo afe rafeafo fe judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽranoax tsekefainaifono, nã judeofofãfema ato iskafanifo: “Mã noko yoia keskafakĩ pena teneti fetsatĩa noko anã yoifaixakãfe,” ixõ ato yoinifo.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Mã ichanãti pexe anoax ichanãi xateafono, judeofo feta yora fetsafãfe a Epa Nios Ifofaafo keskafakĩ akairi Epa Nios Ifofapaikani ato fe fonifo, Pablo fe Bernabé foaifono. ato fe foaifono ato iskafanifo: “Nofe yora mĩshtichi, Niospa mato yoiai anori tãpisharakãfe. Niospa mato afara sharafaxõfai keskara shinãkãfe inimayanã,” ato fanifo.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Nãskata afianã pena fetsa pena tenetitĩa, pexe rasi anoax yora ichapakõifo ichanãnifo nõko Ifãfe ãfe meka shara nikakani.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Nãskaifono judeofãfe ato õinifo yõrafã rasichi Pablo yafi Bernabé ato nikaifono. Nãskakẽ õitifishkikõinifo. Nãskaifono judeofo Pabloki õitifishkiyanã mekafakĩ chakafayanã ĩchanifo.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Ato askafaifono Pablo feta Bernabé mesetama ato kemanifo ato iskafakakĩ: “Nõ mato Niospa meka sharaõnoa yoikĩ taefafiaino, mã nikakaspamis. Nikakaspaxkai mã Epa Nios fe ĩpanakama. Nãskakẽ nã judeofoma nõ ato yoikai.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Nãskakẽ nõko Ifãfe noko nĩchini iskafakĩ yoiyanã:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Ato askafaifono nikakani, a judeofoma inimakõinifo. Nãskaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Nõko Ifãfe ãfe meka sharakõi,” fanifo. Nãfãfe chanĩmara fakõinifo a Niospa ato katoafo afe ipanakafora ikaxõ.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Nãskakẽ nã mai anoafo, nõko Ifãfe ãfe meka sharaõnoa ato yoifofãsafanifo.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Ato askafaifono judeofo nã kẽrofo isharakõimisfo fe mekanifo, a pexe rasi anoa xanĩfofo feri inifo. Nãskakaxõ ato yoinifo Pablo yafi Bernabé ato chakafakĩ ato omiskõimata a mai anoxõ ato potanõfo.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ato askafaifono Pablo feta Bernabé ãto sapato tsekakaxõ taatakanifo yorafãfe ato tãpinõfo. Nãskanax Pablo fe Bernabé Iconio ari fonifo.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Akka nã Nios Ifofaafo inimakõinifo, Epa Niospa Yõshi Shara ato fe ikano, mã Pablo fe Bernabé foaifono.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.